Catharina Margaretha von Meijenfeldt en haar man Jan staan niet aan de basis van een tak Van der Tas vanwege de andere achternaam. Cato kijkt terug op 22 jaren van zwangerschappen en kraamtijden, waarin 12 kinderen in Amsterdam zijn geboren, van wie 4 niet ouder dan een jaar zijn geworden:
1. Leendert Carl (1875-1919)
2. Petronella Wilhelmina (1877-1878)
3. Petronella Wilhelmina (1878-1932)
4. Johanna Carolina (1880-1881)
5. Carl (1881-1965)
6. Catharina Margaretha (1883-1940)
7. Johanna (1885-1886)
8. Jan (1887-1961)
9. Pieter (1889-1890)
10. Pieter Cornelis (1891-19..)
11. Johanna Everdina (1894-1968)
12. Frederik Hendrik (1896-1969)
Bij de eeuwwisseling is hun oudste zoon Leendert net volwassen en hun oudste dochter Nel verloofd. Zij trouwt op 24 januari 1901 op 21-jarige leeftijd met Gerrit Adriaan de Bruijne. Deze is in Leiderdorp net begonnen als huisarts, waar hij 32 jaar lang de geliefde Dokter Adriaan zal zijn. Hij noemt de combinatie Frederik Hendrik ”een mooie naam uit het geslacht der Zweedse von Meyerfeldts”. Zijn vrouw Nel bezorgt hem een grote familie De Bruijne van artsen en dominees. Cato wordt kort na deze bruiloft door de gereformeerde kerkenraad tot Wezenmoeder benoemd.
 |
 |
Jan van der Tas gaat succesvol verder met zijn delicatessewinkel aan de Leidsestraat 105 met 15 bedienden en wordt voor zijn cacao bekroond op tentoonstellingen in Parijs, Keulen en Londen. Hij brandt ter plaatse koffie en de firma Lipton is de leverancier van diverse theesoorten.
Op 16 juni 1908 om 20:00 uur komt Jan van der Tas in Amsterdam te overlijden, nog geen 60 jaar oud. Op zaterdag 20 juni om 14:00 uur is de teraardebestelling op begraafplaats Huis Te Vraag. Gelijk links bij binnenkomst bij het hek koopt Cato daar een eerste klasse familiegraf voor vijf personen op rij A, nummer 25. De koopsom is f 50,- met korting f 45,-.
Achter de schermen zet Cato het bedrijf “De Hand van Leiden” voort, met haar oudste zoon Leendert Carl als bekwaam bedrijfsleider. Bij een bezoek aan zijn zus in Leiderdorp ontmoet hij burgemeestersdochter Philippine Johanne van der Valk Bouman en trouwt haar op 20 augustus 1908. Per 1 mei 1918 verplaatst de winkel zich van de Leidsestraat om de hoek naar de voorkant van het Leidseplein nummers 5-7-9. De winkel valt meer op en is groter.
 Leidseplein 5-7-9, Amsterdam |
  Koloniale waren, comestibles, chocolade foto’s: C.J. Hofker, 1917 |
De verplaatsing komt niet spontaan. Maison de Vries, een modeketen uit Hoorn in Amsterdam, Tilburg en Soerabaja, biedt met succes in 1916 voor deze en drie buurwinkels samen het astronomische bedrag van 350.000 gulden. De architecten Jacot en Zinsmeister ontwerpen een gebouw met een opvallende gevel van zandsteen. Het krijgt de titel lelijk gedrocht: “Want zoo’n 12-pootige stellage, waartusschen 11 ietwat buikige puien zijn opgehangen, en waarop een vervelend stijf leien dak staat te waggelen, is toch waarlijk geen bouwwerk meer.” Later in 1939 trekt de KLM er in. (1)
Jan von Meijenfeldt uit de tak Van Leusden komt Leendert van der Tas wegens ernstige ziekte tijdelijk vervangen als bedrijfsleider. Het lijkt er op dat de moeders Cato en Jo alles regelen, want de laatste huist met haar dochter To op 22 januari 1919 bij Jan (en zijn broer Carl) in op de Bilderdijkkade 31 in Amsterdam. Leendert wordt niet meer beter en overlijdt enkele maanden later op 43-jarige leeftijd. De broers Jan en Pieter Cornelis van der Tas besluiten de zaak over te nemen als mede-directeur van de opgerichte “NV Handelsvereniging voorheen J. van der Tas”, kortweg Tasco. Zij zijn minder bekwaam maar wel avontuurlijker. Op de plek van de winkel openen zij in 1923 het eerste elektrische café-restaurant op het continent, waar niet op gas, olie of kolen wordt gekookt. Ze blijken hun tijd een eeuw vooruit. Tevens ontwikkelen zij een plan om daaromheen en -achter een moderne schouwburg te bouwen. (2)
Het ontwerp is van architectenbureau Heineke en Kuiper in de stijl van de Amsterdamse School. Schuin tegenover aan het plein ligt de 20 jaar eerder gebouwde Stadsschouwburg en de financiering hapert. In oktober 1924 verklaart de Rechtbank Amsterdam Tasco failliet.
Catharina Margaretha van der Tas-von Meijenfeldt (1856-1930)
Weduwe Cato wacht dit allemaal niet af en trekt in 1922 in bij haar dochter in Leiderdorp. Zoon Jan houdt aan het faillissement een scheiding over, maar weet enkele jaren later te hertrouwen. Op 28 mei 1930 sterft Cato 74 jaar oud in Leiderdorp. Drie dagen later is de begrafenis in het door haar gearrangeerde familiegraf op Huis Te Vraag in Amsterdam.
1. J.P. Mieras, Bouwkundig Weekblad 13, 26 maart 1921.
2. Het Volk, Dagblad voor de Arbeiderspartij, 15 augustus 1924.