De familie Von Meijenfeldt is nauw vervlochten met enkele gereformeerde banketbakkersfamilies. Cato trouwt in de familie Van der Tas uit Wateringen, haar broers zitten in besturen met de familie Lindeboom uit Zwolle, de schoonzus van Evert en een zoon van Frits trouwen in de familie Westerhoff uit Isselburg. Drie van zijn andere kinderen trouwen in de familie Van der Bend, ook uit Zwolle. Dochter Gerridina is de schoonmoeder van Carl en zoon Willem is de schoonvader van de in deze paragraaf te behandelen Enny en Evert von Meijenfeldt.
Willem van der Bend (1855-1946) begon rond 1874 als knecht bij de banketbakkerij “De Nederlander” van Barend-Jan Lindeboom aan de Prinsengracht. In 1884 trouwde hij in Bennebroek met Anna Adriana Noort (1863-1922) en richtte een jaar later met broer Eduard Marinus van der Bend een koek- en banketbakkerij in de Quellijnstraat 80. Na het overlijden van zijn broer ging hij verder met Westerhoff, die zijn aangetrouwde neefje Jan von Meijenfeldt uit de tak Van Leusden van 1900 tot en met 1903 als leerling meeneemt.
In Nederland geldt als opvolger van enkele decreten van Napoleon en Willem I sinds 1875 de Wet Toezigt bij het Oprigten van Inrigtingen, welke Gevaar, Schade of Hinder kunnen veroorzaken, kortweg de Fabriekwet, maar beter bekend als de Hinderwet. Dankzij de benodigde vergunningen is goed zicht op de bouwgeschiedenis te verkrijgen.
 Quellijnstraat 80 |
 Albert Cuypstraat 175-179Gerard Doustraat 148  Sluitzegel |
Willem betrekt zijn cacaoblokken bij Van der Tas. Koekbakken doet hij zelf als nevenactiviteit in een apart gebouw aan de Gerard Doustraat 148. Hij gebruikt roggebloem, sukade, siroop, specerijen en honing als grondstof. Na menging wordt het deeg tussen walsen een dun vel, gaat dubbelgeslagen terug en zo vele malen tot de juiste dikte is bereikt. Na snijding tot koeken gaat het op de band door de tunneloven om te bakken. Na het vertrek van Westerhoff naar Dordrecht vergroot hij in 1907 de koekfabriek «de Arend» van de Gerard Doustraat naar de Albert Cuypstraat, waar net de beroemde markt in opkomst is. De koekfabriek W. van der Bend & Zonen is daar tot na de Tweede Wereldoorlog in bedrijf.
Advertentie in het VU-corpsblad 1911
In het gezin van Willem van der Bend worden negen kinderen geboren. De bekendste is Jan Hendrik, arts en wethouder Openbare Gezondheidszorg en Ziekenhuiswezen. Gerhardus Willem is jurist en advocaat. Oudste zoon Gerrit trouwt met Enny von Meijenfeldt. Dochter Margré trouwt met Evert von Meijenfeldt.
Nk.4. Engeltje (1889-1964)
In het gezin De Koe is Enny von Meijenfeldt de tweede dochter. Zij wordt in Amsterdam op 1 november 1889 geboren. Zij is in 1909 kinderjuffrouw bij de pijphandelsfamilie Wassman in de Honthorststraat, waar haar zus Nel eerder gezelschapsdame was. Op 24-jarige leeftijd trouwt zij op 12 maart 1914 met Gerrit van der Bend, de op 3 mei 1886 geboren bakkerszoon.
|
|
|
Enny en Gerrit blijven hun leven in Amsterdam wonen en krijgen zeven kinderen. Gerrit werkt vanaf het begin in de koekfabriek van zijn vader in de Albert Cuypstraat en runt deze later met zijn broer en de kinderen.
Jan Hendrik van der Bend |
 Gerrit van der BendBakt op hoge leeftijd koekjes |
Op 12 maart 1939 vieren de kinderen het Zilveren Huwelijk van hun ouders. Enny overlijdt op 74-jarige leeftijd in “Huize Horizon” in Hoofddorp op 29 februari 1964. Gerrit is 84 jaar oud als hij op 13 april 1971 in Badhoevedorp overlijdt.
Nk.6. Evert Diederich (1893-1941)
In het gezin De Koe is Evert von Meijenfeldt de vierde zoon, geboren op 15 februari 1893. Hij trouwt in Amsterdam op 25 juli 1918 met Maria Gerritdina van der Bend, een dochter van banketbakker Willem, geboren op 6 juli 1895.
Maria van der Bend en Evert von Meijenfeldt
Evert is kassier en administrateur van de Lettergieterij Amsterdam aan de Bilderdijkstraat, voorheen N. Tetterode. Deze ondernemer en zijn zoon zijn sociaal voelend en verbeteren de leefomstandigheden van de arbeidersklasse in Amsterdam.
 |
 |
Evert en Maria gaan aan de Admiraal de Ruyterweg 169 wonen. Hij is collectant voor de gereformeerde kerk, lid van de Kerkenraad Amsterdam-West en bestuurslid van de Admiraal de Ruyterschool.
Het echtpaar krijgt geen kinderen. Het verhuist binnen Amsterdam naar de M.H. Trompstraat 5. Tijdens de bezetting op 20 september 1941 sterft Evert een natuurlijke dood. Hij is pas 48 jaar oud. Zijn weduwe verhuist nog in de oorlog naar de Nicolaas Maesstraat en woont daar tientallen jaren tot haar dood in Amstelveen op 1 maart 1984.