Nel, Ans en To von Meijenfeldt
Nl.3. Petronella Wilhelmina (1887-1911)
Errste dochter Nel is psychisch niet sterk. Na het overlijden van haar vader, met wie zij een nauwe band had, kwijnt ze weg. De “Vereeniging tot Christelijke verzorging van krankzinnigen en zenuwlijders in Nederland”, waar Evert in het bestuur zat, ontvangt haar op het landgoed Bloemendaal in Loosduinen. In 1909 gaat zij naar het opgeleverde Psychiatrisch Ziekenhuis Vredelust in Bergen op Zoom. Vanuit haar ouderlijk huis in Dordrecht wordt zij begin februari 1911 ingeschreven, maar overlijdt daar twee maanden later op 23-jarige leeftijd.
Nl.4. Johanna Elisabeth (1890-1953)
Dochter Ans is op 6 november 1907 naar Enschedé vertrokken voor een opleiding tot verpleegkundige en keert 29 november van het jaar daarop naar huis terug. Zij volgt in Zwijndrecht een verdere opleiding en wordt daar wijkverpleegkundige.
Ans is na haar verpleegkundige opleidingen wijkverpleegkundige geworden in Zwijndrecht. In 1921 wordt zij aangenomen bij het nog jonge kankerinstituut Antoni van Leeuwenhoekhuis aan de Keizersgracht 507 in Amsterdam. Zij wordt daar hoofd van de polikliniek en operatiezuster. Ans woont afwisselen bij haar broers in Amsterdam, slaapt ook vaak op de kliniek en betrekt uiteindelijk een eigen woning aan de Leidsegracht.
Johanna Elisabeth (Ans) von Meijenfeldt, “Tante Bokkie”
Ans passeert in 1930 de 40 jaar en is nog ongetrouwd. Volgens haar nichtjes hoopt Ans op een leven met de zeven jaar jongere dokter Daniël den Hoed op het Antoni van Leeuwenhoekhuis. Hij was daar kort na haar komst begonnen als klinisch assistent en snel hoofd van de bestralingsafdeling geworden. Hij ontwikkelt zich tot pionier in de radiotherapie.
Ans gaat begin 1945 met pensioen bij het Antonie van Leeuwenhoekhuis. Daniël den Hoed was tien jaar eerder al uit het leven van Ans verdwenen door directeur van het Radiotherapeutisch Instituut in Rotterdam te worden, te trouwen met radiologe Sytske Sytsema en drie kinderen bij haar te krijgen. Hij overlijdt in 1950 na twee hartinfarcten, maar zijn naam leeft voort in het Rotterdamse instituut.
Ans verhuist met zus To naar broer Carl en vrouw in Voorburg. Nadat die overlijdt verhuizen zij samen met een vriendin naar Zeist. Daar overlijdt Ans op 1 februari 1953 op 63-jarige leeftijd aan darmkanker, doordat zij jarenlang zonder stralenbescherming operatiezuster was.
Nl.5. Catharina Margaretha (1892-1968)
Derde dochter To von Meijenfeldt is op 1 januari 1892 in Dordrecht geboren. In haar jeugd gaat zij inwonen bij het artsengezin De Bruijne-van der Tas in Leiderdorp. Tante Cato van der Tas-von Meijenfeldt voegt zich ook bij haar dochter.
To vertrekt op 28 augustus 1930 om gezelschapsjuffrouw te worden bij de familie Ten Hallers in de Grootestraat B 190 in de plaats Goor, 25 km ten westen van Hengelo. Op 23 mei 1934 verhuist To naar de Van Egmondestraat 4 in Voorburg bij haar moeder en broer Carl met vrouw.
To von Meijenfeldt met Pieter van Wigcheren
To trouwt op 4 september 1934 in Voorburg met Pieter van Wigcheren. Hij is beroepsmilitair en was in de Eerste Wereldoorlog eerste luitenant. Hij is twee keer eerder gehuwd geweest met drie kinderen uit het tweede huwelijk. Pas na het huwelijk komt To er achter dat hij acht jaar ouder is dan zij. Zij gaan een dag na het huwelijk in Wassenaar aan het Burchtplein 13 wonen. Moeder Jo voegt zich twee maanden later bij hen. Op 15 mei 1935 verhuizen To en Piet naar Rijswijk aan de Willemstraat en keert moeder To terug op de Van Egmondestraat 4 in Voorburg.
To laat haar militaire echtgenoot Piet vanwege de ervaringen van broer Carl onderduiken bij zus Ans aan de Leidsegracht in Amsterdam. Dat doet zij nota bene nadat zij zich twee dagen na de inval van hem heeft laten scheiden. Zij verhuist in 1942 naar Ermelo, waar zij aan de Vondellaan 44 woont. Een jaar later keert ze terug naar Ans aan de Leidsegracht, omdat haar ondergedoken ex-man daar is overleden.
To verhuist dat jaar naar Rijswijk, eerst op de Geestbrugweg en kort daarop de dr. Poelslaan.