4.1.5. Afsluiting

Het nageslacht van de drie zoons van het Hessische geslacht zet de naam nog enkele generaties voort, maar uiteindelijk komt het tot een afsluiting. In Hessen sterft als laatste Von Meyerfeld Friedrichs kleindochter Anna in het jaar 1940. In Amerika sterft de laatste Dietz von Meyerfeld in 1937 en als laatste Meyenfeldt Augusts achterkleinzoon Fred in 2006.

Ferdinand

Het achtste kind van Wilhelm is vanaf 1847 met enkele korte onderbrekingen lid van de generale staf van Hessen-Kassel en sinds 1856 chef daarvan. In 1849 maakt hij de oorlog tegen Denemarken mee. Hij is in 1863 generaal-adjudant van de keurvorst en in 1864 gene­raal-majoor.

In 1866 brandt de Pruisisch-Oostenrijkse oorlog los. De keurvorst benoemt Ferdinand op 16 mei tot Minister van Oorlog. Uit de notulen van de Hessische Ministerraad van 15 juni 1866 komt naar voren dat Ferdinand een uitvoerig betoog houdt over wie de vermoedelijke overwinnaar en dus te kiezen bondgenoot in de oorlog tussen Pruisen en Oostenrijk zal zijn. Volgens het verslag dacht hij dat de laatste partij zou winnen, maar dan is de reactie van de Keurvorst niet te begrijpen. Deze was sterk op Oostenrijkse hand, maar ging na het betoog ernstig twijfelen, trok zich terug in de verblijven van zijn vrouw, was daar blijkbaar bewerkt, want keerde terug met de uitroep: “Ich kann doch nicht! Nein, es geht nicht!“. Een andere vingerwijzing dat Ferdinand juist het tegenovergestelde advies geeft is dat hij als enige Hessische generaal na de oorlog onmiddellijk in Pruisische dienst werd genomen, hetgeen onmiskenbaar moet liggen aan de Pruisische gezant in Kassel, generaal Von Röder, die nauw met hem bevriend is. (1)

Op 20 juni 1866 gaan de Pruisische troepen over tot bezetting van Hessen-Kassel en maken een einde aan het keurvorstendom. Ferdinand wordt als krijgsgevangene naar Minden en vervolgens Berlijn meegenomen. Nadat hij een ruimhartige schadevergoeding voor die periode krijgt treedt hij in Pruisische dienst en is al op 30 oktober commandant van de 14de infanterieregiment te Magdeburg. Hij is opgeklommen tot luitenant-generaal in Pruisische dienst als hij 11 juli 1870 met pensioen gaat. In de Frans-Duitse Oorlog wordt hij nog eenmaal tot de actieve dienst geroepen als commandant van de stad Frankfurt. Hij overlijdt in 1873. Zijn weduwe wordt onder curatele gesteld wegens geestesziekte.

Zijn zoon Wilhelm August Burghard is Pruisisch ritmeester, getrouwd en heeft twee dochters, die allebei in Kassel op 24 september 1898 met een Pruisische officier trouwen. Met zijn overlijden in Trier twee jaar na zijn vader sluit hij de naam in die tak af.

Wilhelm

Het negende kind van Wilhelm heet Wilhelm Christian Ludwig (1809-1885) en is griffier bij het ge­rechts­hof van Fulda. Hij is getrouwd en heeft een zoon en drie dochters. Zijn zoon Wilhelm Ludwig Eduard is apotheker in Wiesbaden. Tante Dorette schrijft aan familie in Zuid-Afrika in 1888:

the name of Von Meyerfeld stands on very weak feet also, etc. the hope of keeping up the name rests on our Nephew, Edward von Meyerfeld, already 40 years of age, and who has not made preparations for mariage, etc.

Uiteindelijk trouwt hij toch wel in 1896 met Bertha Wilhelmine Dietz (1863-1918). Zij krijgen een dochter Emma die op 21-jarige leeftijd overlijdt. Toch is er iemand in de familie Dietz die de familienaam langer laat voortleven. De broer van Bertha – Alexander Wilhelm, een in Frankfurt bekende auteur – heeft naast drie dochters een zoon Hermann Wilhelm of Walfgrud, geboren in 1904 in Danzig. Deze emigreert naar Amerika met de achternaam Dietz von Meyerfeld; alle leden van het gezin van zijn tante Bertha zijn dan overleden. Hij is daar civiel ingenieur. Alexander komt zijn zoon in 1929 langere tijd bezoeken. In 1934 overlijdt Alexander in Bad Homburg bij Frankfurt; Hermann reist dat jaar met zijn 61-jarige moeder Emilie Lejeune van Bremen naar New York. Dat jaar wordt hij genaturaliseerd in Berkshire County Court of Common Pleas te Reading. Hij trouwt in een Amerikaanse familie Dietz: zijn vrouw Frances T. is geboren in Annapolis in 1913. In 1936 vaart hij met haar heen en weer naar Bremen. In 1937 gaan zij per schip twee keer naar Hamilton, Bermuda op vakantie. In 1938 wordt een dochter Helen Theshald geboren in Reading, Berks PA. Eind 1941 is Hermann vrijwilliger in het Amerikaanse leger en woont op Fort Adams, Newport, Rhode Island. Hermann overlijdt in Pinellas, Florida. Daarmee eindigt de familienaam Dietz von Meyerfeld.

Franz

De ene zoon van Friedrich is Franz. In 1826 promoveert hij in Marburg op de rechten en plichten tot de bruidsschat. Hij wordt hoogleraar rechten aan de Universi­teit van Marburg. Daar is hij tevens procu­reur bij het Ge­rechtshof. Hij is de auteur van enkele rechtswetenschappelijke publicaties, met name over alimentatieverplichting en de schenking volgens het Romeinse recht. Tijdens het zwemmen in de Lahn, de rivier die door Marburg stroomt, verdrinkt hij op 32-jarige leeftijd.  Hij laat geen vrouw of kinderen achter, wel een beroemde opvolger: De Savigny. 

Theodor

De andere zoon van Friedrich is Theodor. Hij is in 1864 attaché bij Hessisch gezantschap bij de Bondsdag in Frankfurt. Daarna wordt hij majoor in Hessische dienst. Vanaf 1866 komt hij in Prui­sische dienst en stijgt tot kolonel. In Berlijn is hij commandeur van de derde Landgendarmerie Brigade. Hij trouwt twee keer en heeft bij elke vrouw een dochter. Zij zetten de familienaam niet voort.

Julius

Het oudste kind van August is Julius. Met zijn vrouw de barones krijgt hij in 1851 en 1855 dochters die vroeg overlijden en in 1858 een zoon Adolph die gehandicapt in een zorginstelling moet verblijven. Het laatste kind in 1860 is Ferdinand August Julius. Als hij vier jaar oud is overlijdt zijn vader. Op zijn negende gaat zijn nieuwe vader Joseph Weber het familielandgoed commercieel uitbuiten. Zijn grootmoeder barones von Lewila, inmiddels gescheiden van zijn grootvader Ludwig von und zu Gilsa, is hierdoor zo geschokt dat ze Ferdinand adopteert. Zij stuurt hem naar familie waar hij de landbouwschool bezoekt, waardoor hij landbouwkundige wordt.

Na zijn studie emigreert Ferdinand naar de Verenigde Staten, noemt zich Fred Meyenfeldt en gaat landbouw bedrijven. Hij trouwt op 24-jarige leeftijd in Chicago met Margaret Jane Wilson Wilkin uit Canada (1866-1909). Zij heeft Ierse ouders. Twee maanden na zijn huwelijk wordt Fred op 13 augustus 1884 gearresteerd in verband met de moord op Henry Hick. Deze fornuislasser had als vakbondsman stakingsbrekers aangevallen en werd op straat doodgeschoten. Een aanklacht komt er alleen tegen William Smith, Fred mag naar huis. In 1897 wordt Fred opnieuw voor het gerecht gedaagd, ditmaal samen met zijn vrouw Margaret voor de Rechtbank van Cook, Illinois, door Chicago Permanent Buikding and Loan Association. Hij heeft een hypotheek bij William Campbell en raakt na diens overlijden in conflict met diens erfgenamen.

Het gezin met zes kinderen verhuist rond de eeuwwisseling van Chicago naar Zuid-Dakota, een staat in het noord-midden van de Verenigde Staten. Daar overlijdt Margeret in 1909 op 43-jarige leeftijd aan een wurgende reuma. In 1910 is Fred spreker op een “Dry Farming Congress” in Rapid City. Hij heeft veel ervaring hoe je met weinig regenval toch een goede oogst kunt hebben. Wellicht reist hij ook naar  Pittsburgh en ontmoet daar Mary Anna Sartory (1890-1958), een dochter van ouders uit Mainz. In 1912 trouwen zij in Rapid City en wonen een korte periode in Gridstone in Haaken County, waar het eerste kind Anna wordt geboren.

Met de start van de Eerste Wereldoorlog verliest Fred zijn toelage uit Duitsland. Daarna verdient hij vooral als huisschilder in Casper, in de naastgelegen staat Wyoming. Hij staat bekend om zijn grote tuin met exotische vruchten, bloemen en groenten. In Casper worden de overige kinderen uit het tweede huwelijk geboren. Als Fred 64 jaar oud is krijgt hij zijn tiende en laatste kind, zijn eerste zoon met de naam Ferdinand.

Ferdinand (Fred) August Julius Meyenfeldt (1860-1939)

Anna, de oudste dochter uit het tweede huwelijk, doet een post-graduate en is liftbediende als zij in 1933 op 19-jarige leeftijd tijdens een ziekenhuisoperatie overlijdt. De jongere dochters trouwen in 1935: Jesse met Lester Obert en Elsie met Jack Gilpin. De laatsten behoren tot de Church of Jesus Christ of Latter-day Saints. Elsie houdt zich vooral bezig met Kerstfeest en genealogie. Jack werkt voor Standard Oil.

In 1939 overlijdt Fred. Zijn zoon Fred is dan pas 15 jaar oud. Hij trouwt in 1952 Agnes Maxine Brooks. Zes jaar later overlijdt zijn moeder. In 1971 overlijdt zijn vrouw en drie jaar later hertrouwt hij Claribel (Clair) Fisher Edwards. Deze twee huwelijken leveren geen kinderen op. De kinderen van zijn oudere zussen krijgen de achternaam van hun echtgenoot. Daarmee sterft ook de naam Meyenfeld uit in Amerika.

image001Reünie van de familie Sartory, augustus 1922. Van links naar rechts:
– onderste rij knielende of zittende kinderen: Rita Sartory, Jessie May Meyenfeldt, Elizabeth Helen (Elsie) Meyenfeldt, Margaret Mary (Peggy) Sartory met Joseph Sartory op schoot, Ruth Sartory met Tommy Staley op schoot, Helen Staley, Grace Staley met Elizabeth D. Sartory achter zich en Jennie E. Sartory.

– middelste rij kinderen: Anna Adelade Meyenfeldt, Paul Sartory, Jack Sartory (staand) en Walter Sartory (staand).
– bovenste rij volwassenen: Robert Sartory, Gustav Sartory, Emil Herman Sartory, Ralph Boyer, Rose Sartory Boyer, Flossie Hartman Sartory, Emil A. Sartory, Margaret Fagan Sartory, Martin Joseph Sartory, Elizabeth Schramm Sartory, Thomas Staley, Mary Anna Sartory Meyenfeldt en (net buiten beeld) Elizabeth Sartory Staley.

Terug   ***   Verder

1. C. Ochsenius, Marburg 1896, meldt een drukfout in O. Bähr, “Das frühere Kurhessen”, Kassel 1895.