De stamvader van de Nederlandse familie droeg net als de laatste Zweedse graaf de twee voornamen Johann August. De dubbele nn komt meestal in Lijfland en Pommeren voor, terwijl de enkele n meer gangbaar is in Zweden. Dat laatste geldt ook voor Nederland, maar de extra n is zeker geen uitzondering, getuige de huwelijksakte van de stamvader en de terugkeer daarvan in de vierde generatie.
Tot 1810 stond het tussenvoegsel van of v of niets vermeld. Pas in zijn brief van 17 maart 1810 aan de Minister van Marine gebruikte de stamvader het tussenvoegsel von als eerste en nogmaals bij de doop van zijn tweede zoon op 20 oktober 1810. Bij de invoering van de Burgerlijke Stand enkele jaren later lag dat vast.
De spelling Meijenfeldt van de achternaam is dezelfde naam als de Zweedse graven, met uitzondering van de n in plaats van een r in het midden. Maar ook daar ligt het genuanceerder. In Zweedse en Duitse documenten komt de n soms voor, terwijl de r in Nederlandse documenten ook wel eens verscheen. De onderstaande voorbeelden tonen dat aan. Zij laten tevens zien dat de twee letters in de handgeschreven teksten op elkaar lijken:
n in Zweedse tekst uit 1800 (1)
r in Nederlandse tekst uit 1799 (2)
r in Nederlandse tekst uit 1801 (3)
De stamvader schreef zijn naam in de Nederlandse documenten niet zelf op. Dat deden de schrijvers van zijn werk en de kerk in Amsterdam. Diegene schreef het niet over uit zijn identiteitsbewijs, want daarover beschikte in die tijd vrijwel niemand. Terwijl de hele tekst werd uitgeschreven noteerde de functionaris de naam op basis van een mondeling opgave. Vanwege de manier van uitspreken, het achtergrondlawaai, de kwaliteit van het gehoor van de schrijver en de moeilijkheidsgraad van de achternaam belandde een ratjetoe aan spellingen op papier. In de familienaam werden niet alleen de r en n werden verwisseld, maar varieerde bijna elke letter. Zelfs heden ten dage moet een familielid zijn achternaam articuleren of letter voor letter spellen om deze foutloos op papier te krijgen. De spelling Von Meijenfeldt komt overeen met zijn eerst bekende handtekening uit 1807. (4)
1. Testament Meijerfeldt 10 juni 1795, Zweedse vertaling 11 september 1800, Riksarkivet, 420422: Svea Hovrätt, 01: Hufvudarkiv, A 1 a 1: Renskrivna protokoll, Inv 317: 1800, Bild 105, fol 84.
2. Journaal ’s Lands Pink Iris, 19 juni 1799 geankerd voor Bergen, Nationaal Archief 2.01.29.03 Inv 80, fol 125.
3. Boek der Gedoopten in de Herstelde uthersche Gemeente 15 juli 1810, Stadsarchief Amsterdam 5001, Inv 295, fol 377.
4. Akte van ondertrouw 4 december 1807, Stadsarchief Amsterdam 5001, Inv 656, fol 103v/206.