De stamvader Johan August von Meijenfeldt heeft dezelfde naam als de Zweedse graven, zij het dat in het midden van de achternaam een n in plaats van een r staat. In Zweedse en Duitse documenten staat soms al een n, terwijl in Nederlandse documenten en publicaties ook nog wel een r voorkomt. Dat blijkt uit onderstaande voorbeelden, waaruit tevens blijkt dat de twee letters in de handschriften op elkaar lijken:
n in Zweedse tekst uit 1800 (1)
r in Nederlandse tekst uit 1799 (2)
r in Nederlandse tekst uit 1801 (3)
De oudst gevonden Nederlandse documenten met de handgeschreven naam van de stamvader zijn afkomstig van het werk en de kerk in Amsterdam. Hij is zelf niet degene die zijn naam opschreef. Het is ook niet zo dat iemand het uit zijn identiteitsbewijs overschreef, want daarover beschikte in die tijd vrijwel niemand. De functionaris die de hele tekst uitschreef noteerde zijn naam uitsluitend op basis van zijn mondeling opgave. Vanwege de manier van uitspreken, het achtergrondlawaai, de kwaliteit van het gehoor van de schrijver en de moeilijkheidsgraad van de achternaam belandt een ratjetoe aan spellingen op papier. Niet alleen de r en n worden verwisseld, bijna elke letter varieert. Zelfs heden ten dage moet een familielid zijn achternaam articuleren of letter voor letter spellen om deze foutloos op papier te krijgen. De spelling Von Meijenfeldt wint het in de eerste jaren en komt overeen met zijn handtekening, zodat die in de burgerlijke stand vastgelegd raakt. (4)
Eerst bekende handtekening uit 1807
1. Testament Meijerfeldt 10 juni 1795, Zweedse vertaling 11 september 1800, Riksarkivet, 420422: Svea Hovrätt, 01: Hufvudarkiv, A 1 a 1: Renskrivna protokoll, Inv 317: 1800, Bild 105, fol 84.
2. Journaal ’s Lands Pink Iris, 19 juni 1799 geankerd voor Bergen, Nationaal Archief 2.01.29.03 Inv 80, fol 125.
3. Boek der Gedoopten in de Herstelde uthersche Gemeente 15 juli 1810, Stadsarchief Amsterdam 5001, Inv 295, fol 377.
4. Akte van ondertrouw 4 december 1807, Stadsarchief Amsterdam 5001, Inv 656, fol 103v/206.