In de Nederlandse familie doet het verhaal de ronde, dat de stamvader zelf beweerde een echte zoon van de Zweedse graaf en gravin te zijn, mede gevoed door de naam Sparre in Rotterdam.
Van een werkelijke aanwezigheid van de graaf in 1812 en 1817 kan geen sprake zijn, omdat zijn dood en begraafplechtigheid in Stockholm als ook zijn teraardebestelling in Nehringen in het jaar 1800 fysiek bewezen zijn. Ook de aanwezigheid van de gravin is fysiek vrijwel onmogelijk. Zij was nog geen 14 jaar oud toen de stamvader verwekt werd en in de jaren 1812 en 1817 was zij 67 respectievelijk 72 jaar oud en overleed enkele weken later. Bij al die gebeurtenissen woonde zij bovendien in de stad Stockholm of verbleef op een landgoed in de buurt.
Het was in die tijd niet ongebruikelijk om plaatsvervangers als doopgetuigen te laten optreden. Die mogelijkheid werd geboden als afstanden niet tijdig overbrugd konden worden, maar niet voor al overleden personen. Bovendien hoorde de dominee de constructie in het doopboek aan te tekenen, opdat iedereen wist wie de werkelijke peetouders waren.
Een echte zoon moet uit een officieel huwelijk geboren zijn. Alle officiële stukken geven aan dat graaf Carl Friedrich jr (1721-1791) ongehuwd was en dat graaf Johann August jr (1725-1800) in december 1763 op 38-jarige leeftijd trouwde met de 18-jarige Lovisa Augusta Sparre. In de Pommerse archieven zijn van beiden geen huwelijken gevonden, laat staan echte kinderen. Uit het enige huwelijk van Johann August zijn drie kinderen geboren: Johann August III, Axel Friedrich en een levenloos en naamloos kind.
Het eerste kind Johann August III is op 12 november 1766 in Stockholm geboren en het andere Axel Friedrich is op 11 november 1769 in Stockholm. Allebei niet in Stralsund dus en zes tot negen jaar later dan de stamvader. Allebei traden zij op zeer jonge leeftijd in militaire dienst. In het jaar 1780 waarin de stamvader uit Stralsund vertrok was de situatie bij de jonge graven als volgt:
– de 14-jarige graaf Johann August III werd benoemd tot kornet;
– beide Zweedse graven reisden die zomer naar Stora Sundby met hun ouders en hun leermeester Berger als opvolger van Kellgren;
– Axel Friedrich reisde na de zomer naar de Universiteit van Straatsburg, om zich daar in de Franse taal te gaan bekwamen.
In 1789 streed Johann August III op 22-jarige leeftijd als kapitein in de Slag bij Sutela, waar zijn vader het bevel voerde. Ondanks de overwinning voor de Zweden liep hij zelf op 8 juli een verwonding op. Wat voor verwonding precies is onbekend, maar wel zo ernstig dat hij niet meer kon vechten. Op 2 mei 1790 leefde hij nog, want werd benoemd tot Ridder in de Zwaard Orde. Blijkens het kerkboek van de St. Jakobskerk in Stockholm en andere officiële stukken overleed hij op 23 mei 1791 aan zijn verwonding.
Axel Friedrich klom op tot uiteindelijk derde majoor in het regiment van zijn vader. Hij was adjudant van generaal Armfelt en kon bogen op het belangrijke wapenfeit dat hij de gewonde bevelhebber in de Slag bij Savitaipal voor krijgsgevangenschap had behoed, waarbij drie paarden onder hem waren neergeschoten. Anders dan zijn oudere broer werd hij niet geridderd, maar was ook niet gewond. In verband met de moordaanslag op koning Gustaaf III werd hij in september 1792 zelfs door een groepje officieren gearresteerd, maar een maand later vrijgelaten en naar huis gestuurd.
In november 1794 was Axel Friedrich nog steeds fysiek in Zweden. Hij was betrokken bij een incident in de Clubzaal van Örebro, maar wist te ontkomen aan een rechtszaak. Kort daarop op 13 januari 1795 overleed hij in Örebro en werd daar twee dagen later begraven in de Nikolaikerk. In het kerkboek werden de officiële posities van Axel vermeld en de oorzaak genoemd: nekkramp of hersenvliesontsteking.
Volgens de officiële registers zijn de twee echte zonen van graaf Johann August von Meijerfeldt jr dus jong overleden. In het testament zeggen de graaf en gravin dat ook zelf: “uns in der treurigen Lage befinden, aller unserer daraus erzeugten Kinder beraubt zu seyn“. Het woord daraus slaat terug op hun huwelijk. Het woord beraubt duidt op overlijden en niet op mensenroof.
Samenvattend zijn er de volgende argumenten in antwoord op de vraag of de stamvader een echte zoon kan zijn:
| De Nederlandse stamvader is dezelfde als… | Argumenten vóór: | Argumenten tegen: |
| …een zoon uit een eerder huwelijk van de Zweedse graaf | Klopt met de bewering
Klopt met zijn geboortejaar 1760 |
Een voorafgaand huwelijk staat nergens in de kerk- en adelsboeken vermeld
De graaf noemt hem nergens |
| …graaf Johann August von Meijerfeldt III | Heeft dezelfde voornamen | Jaren en plaatsen van geboorte en opvoeding kloppen niet met brief Carl Is volgens alle primaire bronnen en zijn ouders juli 1789 verwond en mei 1791 overleden en begraven |
| …graaf Axel Friedrich von Meijerfeldt | Geboortejaar klopt met opgegeven leeftijd (38 jaar) van de stamvader bij diens huwelijk in 1807
Behoort in 1793 e.v.j. tot het in ongenade gevallen Armfelt-kamp, maar is daarna toch weer adjudant van de Kroonprins |
Heeft andere voornamen
Jaren en plaatsen van geboorte en opvoeding kloppen niet met brief Carl Zou in november 1794 tegelijk in Örebro en Paramaribo zijn Is volgens alle primaire bronnen en zijn ouders januari 1795 in Örebro aan nekkramp overleden en begraven |
Het is op grond van het bovenstaande niet mogelijk dat de Nederlandse stamvader een echte zoon van de Zweedse graaf en gravin Sparre was.