Aanwijzingen over de eerste 33 jaren van de stamvader en zijn afkomst kunnen in Nederlandse bronnen gezocht worden. Zijn eigen naam komt in talrijke varianten voor. Zijn ouders worden sporadisch genoemd, er van uitgaande dat dit ook de doopgetuigen van 1812 en 1817 zijn. Van doopgetuige Wilhelmina van Meijenfeldt in 1801 is niets gevonden, in 1810 en 1821 zijn het de schoonouders Pieploo en in 1823 geen. Aan doopgetuige Juliana en partner in 1808 en 1815 is een apart hoofdstuk gewijd. In Pommeren gaat het onderzoek verder naar zijn jeugd en aansluitend naar zijn Franse tijd, aangevuld met de vraag naar zijn overstap.