Na.4. Woldringh

Govert Johannes Hendrik (1908-1978) 

De andere zoon in het gezin Augustijn is Govert von Meijenfeldt. Hij is op 21 april 1908 geboren in de Helmersstraat 87 in Amsterdam. Hij is het jongste kind van de vierde generatie. De doop is op 10 mei. Na de lagere school gaat hij naar het Gereformeerd Gymnasium, waar hij eindexamen α en β doet. Hij wordt op 21 maart 1927 goedgekeurd voor militaire dienst. Hoewel zijn broer vrijstelling kreeg en hij de aanteking ‘kan thuis gemist worden’ krijgt, staat er toch het stempel Buitengewone Dienst. Op 21 september van dat jaar schrijft hij zich als nummer 1284 in bij de Vrije Universiteit voor de studie Klassieke Letterkunde. Zijn kandidaats behaalt hij op 17 december 1932 en zijn doctoraal cum laude 21 maart 1935. Tijdens zijn studie bekleedt hij menig bestuursfunc­tie in de ora­tori­sche vereniging Forum en regisseert to­neelvoorstellingen.

Govert is thuis strak opgevoed:

Zwemmen bijvoorbeeld kan hij niet: vroeger mocht je niet zwem­men. Mis­schien dat hij daarom nu wat soepe­ler is, om­dat hij zelf zo streng is opge­voed. Je ging vroeger ook niet naar een toneel­stuk. Soms kwam er een oude oom op bezoek en die nam ze dan stiekem mee naar een toneelstuk, maar van zijn ou­ders mocht dat niet. En dat terwijl hij er dol op is.

In de crisisjaren dertig is het niet gemakkelijk een betaalde functie te vinden. Govert wordt bij het Amsterdamse gasbe­drijf gas­ruiker: met een apparaat en vooral zijn neus in de straten leidingen en koppelingen op lekkages van stadsgas controleren. In die ja­ren leert hij als onderdeel van zijn familie-onderzoek Zweeds en vertaalt in opdracht van de uitgever twee boeken van het Zweeds in het Nederlands: “Orjan van Boda” van Albin Widén en “Het huis bij Solvi­ken” van Paul Michael Ingel.

Tussen 1936-1937 en 1938-1939 lukt het met op zijn oude school het Gerefor­meerd Gymnasium Oude Talen te doceren. Op het Nieuwe Ly­ceum in Hilver­sum kan hij invallen voor de gemobili­seer­de docent Reitsma, een stu­die­genoot, die later bij hem conrector in Amersfoort zal zijn. In Amsterdam huurt hij kamers op 

Nadat zijn moeder op 2 augustus 1939 gestorven is verhuist Govert van Heiloo naar de Frans van Mierisstraat 97 en vertrekt op 22 september 1939 naar het buitenland.

Govert gaat niet naar Nederlands-Indië en maakt de bezetting in Nederland ook niet mee. Hij is van 1939 tot 1950 leraar aan het Prinses Beatrix Lyceum in Zwitserland. Na zijn terugkomst  aanvaardt Govert een functie als conrector in Heerlen aan het Grotius College en gaat aan het Tempsplein 25 wonen. In 1952 trouwt hij met Elly Woldringh, administratrice bij die school.

Woldringh is een geslacht uit Groningen. Elly’s eerst bekende voorvader is Cornelis Woldringh (1623-1698), die na zijn studie theologie in Groningen beroepen werd in Saaxumhuizen. De reeks van vader op zoon luidt vervolgens Johan (1660-1711), vele jaren Gezworene van de stad Groningen, Gerard (1684-1764), luitenant-kolonel bij de infanterie, Jan Gerard (1717-1783),  idem, Gerard Gilles (1756-1832), rechter en raadslid, Jacob (1794-1878), raadsheer Gerechtshof, Gerard Gilles, (1825-1896), kapitein schutterij, Jacobus (1856-1936), commies strafgevangenis, en Gerard Gilles (1891-1963), bouwtechnisch tekenaar.

Govert en Elly gaan aan de Kemmerlingstraat wonen. In 1954 kan Govert aan die school rector worden, maar kiest voor een gelijke functie in Amers­foort. Op zijn voor­stel wordt het Christelijk Lyceum gedoopt tot Corderius Lyceum, later Col­lege. Aan deze school is hij bijna 20 jaar rector, in welke periode het leerlingtal groeit van een kleine 100 naar 2000. Aanvankelijk woont het gezin met drie kinderen aan de Pasteurstraat, maar betrekt in 1958 een nieuwbouwhuis aan de Daam Fockemalaan.

Deze is van 1966 tot 1970 ouderling van de vrijzinnig protestante Bergkerk in Amersfoort. Daarnaast is hij in die stad bestuurslid van de Openbare Bibliotheek en Pro Juven­tute. Ook is hij bestuurslid van de Vereniging van recto­ren van Neder­landse Lycea, Alge­mene Vereni­ging Schoollei­ders en de Kring Rectoren Midden-Zuid. Hij is lid van de Staatscommissie VWO-HAVO-MA­VO en het bestuur van de Stichting Vrije Leer­gangen Vrije Universiteit. In 1973 gaat hij met pensioen en wordt in aanwezigheid van gezin, broer en zus tijdens het afscheid onderscheiden tot Officier in de Orde van Oranje-Nas­sau. (1)

Govert von Meijenfeldt
Govert von Meijenfeldt
Elly Woldringh
Elly Woldringh

Dat jaar wordt Govert voorzitter van de Stichting Dagverblij­ven schoolgaan­de jeugd Amersfoort (Bod­daert-tehuis), docent aan het Insti­tuut Blan­kensteijn te Utrecht en lid van de Staats­com­mis­sie Open  School. Hij overlijdt in 1978 te Amersfoort op 69-jarige leeftijd. In 1983 overlijdt Ella te Amersfoort (op 83-jarige leeftijd). Zoals Naatje Kennedij als enige weduwe van de tweede generatie de eeuwwisseling meemaakt, overkomt Elly Woldringh, de weduwe van Govert, dat in de vierde generatie. Zij overlijdt in 2006 op 86-jarige leeftijd, als laatste van de vierde generatie van de familie Von Meijenfeldt.

Terug   ***   Zijtak Woldringh   ***   Verder

1. Kanselarij der Nederlandse Orden, Staatscourant 1973, 131, Gedecoreerden.