3.9.3. Oostenrijk

Ludwig Meyenfeld is in 1751 geboren in Graz, de tweede stad van Oostenrijk. Hij wordt hoogleraar in Heidelberg. Daarnaast is hij notaris. Hij sympathiseert met de Franse revolutie en wordt met gevangenneming bedreigd. Daarom vlucht hij naar de Palts in Duitsland. In de Rijnregio raakt hij bevriend met Fransen, kan daar goed over schrijven omdat hij beide talen beheerst en levert daardoor goede diensten aan de Franse revolutionaire leider Simon uit de Elzas. Hij sluit zich aan bij de Mainzer Klubisten “Gesellschaft der Freunde der Freiheit und Gleichheit”, die als initiator van de Mainzer Republiek in 1793 gelden. Op voorspraak van Simon wordt Ludwig mede-Commissaris in de Mainzer Republiek van maart tot juli 1793. Ludwig is als jakobijn een aanhanger van een algemeen (geen selectief) volksrecht en correspondeert daarover met Minister Desforges in Parijs. (1) De Pruisen heroveren Mainz juli 1793. Ludwig ontkomt aan de represailles en gaat op missie naar Besançon. Hij wordt griffier van het regentschap over Kreuznach. In 1798 zijn het weer de Fransen die Mainz als onderdeel van het Département du Mont-Tonnerre annexeren. Ludwig wordt op 7 november 1799 (16 brumaire an VIII, twee dagen vóór de staatsgreep van Napoleon)  benoemd tot “administrateur central” van het departement. Tevens is hij assessor bij de Douane.

C’est un homme d’un grand caractère, tel qu’il en faut dans un arrondissement qui, comme celui de Prüm, a souvant vu sa tranquillité troublée par les incursions et les machinations des chouans belges.
 

Na verbanning van Napoleon valt het gebied definitief aan Duitsland toe. Ludwig is in 1815 onderzoeksrechter in het Kreisgericht Ottweiler te St. Wendel in het huidige Saarland. Hij overlijdt in 1834 op 83-jarige leeftijd.

In het Hongaarse deel van de dubbelmonarchie wonen enkele naamgenoten die naar de Verenigde Staten emigreren. Deze worden net als bovenstaande Ludwig in de bijlage behandeld.