2.1.7. Een echte gravenzoon?

Carl schrijft in zijn brief naar Helsingfors dat zijn vader een echte zoon van de graaf was. Volgens overleveringen vertelde zijn vader dat de gravin ook zijn echte moeder was, maar dat strijdt met zijn opgave in 1807 dat beide ouders dood zijn (de gravin overlijdt pas 10 jaar later).

Omdat de Zweedse graaf Carl Fredrik jr niet gehuwd was, komt alleen Johan August jr (1725-1800) voor het echte vaderschap in aanmerking. Hij huwt eind 1763 op 38-jarige leeftijd. Dat doet vermoeden dat hij een eerder huwelijk had, maar daarvan is niets bekend. Hij trouwt de 18-jarige Lovisa Augusta Sparre. Uit dit huwelijk worden drie kinderen geboren: in het derde jaar Johan August III, in het zesde Axel Fredrik en in het tiende een levenloos en naamloos kind. Een echte zoon uit dit huwelijk kan dus alleen maar Johan August III of Axel Fredrik zijn. Dat vraagt om een nadere beschouwing van deze twee zoons.

De eerste zoon, Johan August III, is in Stockholm op 12 november 1766 geboren. De voor- en achternamen komen overeen met die van zijn vader en grootvader, maar ook met die van de eerste Nederlander. Op 22-jarige leeftijd strijdt hij als kapitein in de Slag bij Sutela, waar zijn vader het bevel voert. Ondanks de overwinning voor de Zweden loopt hij zelf op 8 juli 1789 een verwonding op. Wat voor verwonding precies is onbekend, wel dat het een ernstige was. Op 2 mei 1790 leeft hij nog, want hij wordt benoemd tot Ridder in de Zwaard Orde. Op 23 mei 1791 overlijdt  Johan August III blijkens het kerkboek van de St. Jakobskerk in Stockholm aan zijn verwonding.

De tweede zoon, Axel Fredrik, is geboren in Stockholm op 11 november 1769. Op 10-jarige leeftijd treedt hij toe tot zijn vader’s regiment Närke en Värmland en klimt op tot uiteindelijk 3de majoor. Hij is adjudant van generaal Armfelt en kan bogen op het belangrijke wapenfeit dat hij de gewonde bevelhebber in de Slag bij Savitaipal voor krijgsgevangenschap had behoed, waarbij drie paarden onder hem waren neergeschoten. Anders dan zijn oudere broer wordt hij niet geridderd. Hij wordt in september 1792 zelfs door een groepje officieren gearresteerd, maar een maand later vrijgelaten en naar huis gestuurd. In november 1794 is hij betrokken bij een incident in de Clubzaal van Örebro, maar ontkomt aan een rechtszaak. Hij overlijdt op 13 januari 1795 in Örebro en wordt daar twee dagen later begraven in de Nikolaikerk. In het kerkboek worden de officiële posities van Axel vermeld en de oorzaak nekkramp of hersenvliesontsteking.

Volgens de officiële registers zijn de twee echte zonen van graaf Johan August Meijerfeldt jr dus jong overleden. In het testament zeggen de graaf en gravin dat ook zelf: “uns in der treurigen Lage befinden, aller unserer daraus erzeugten Kinder beraubt zu seyn“. Het woord daraus slaat terug op hun huwelijk. Het woord beraubt duidt op overlijden en niet op verdwijning, vlucht of familieconflict.

Samengevat zijn er de volgende argumenten vóór en tegen de stelling dat de Nederlandse stamvader één van de twee bekende echte zonen van graaf Johan August Meijerfeldt sr en gravin Louise Sparre was:

Johan August von Meijenfeldt is dezelfde als: Argumenten vóór: Argumenten tegen:
graaf Johan August Meijerfeldt III Heeft dezelfde voornamen Geboortejaar is zes jaar later dan het gereconstrueerde geboortejaar 1760

Is volgens alle bronnen en zijn ouders juli 1789 verwond en mei 1791 overleden en begraven

graaf Axel Fredrik Meijerfeldt Geboortejaar klopt met opgegeven leeftijd (38 jaar) van de stamvader bij diens huwelijk in 1807

Behoort in 1793 e.v.j. tot het in ongenade gevallen Armfelt-kamp (maar is daarna adjudant van de Kroonprins)

Geboortejaar is negen jaar later dan het gereconstrueerde geboortejaar 1760

Heeft andere voornamen

Zou in november 1794 tegelijk in Örebro en Paramaribo zijn

Is volgens de registers en zijn ouders overleden en begraven januari 1795 in Örebro