{"id":65352,"date":"2024-07-22T11:25:46","date_gmt":"2024-07-22T11:25:46","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=65352"},"modified":"2024-07-22T11:29:23","modified_gmt":"2024-07-22T11:29:23","slug":"clausen","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=65352","title":{"rendered":"Clausen"},"content":{"rendered":"

Julius Clausen, bibliotekar, cand. mag., \u201cGammel K\u00f8gegaard\u201d, in Danske Slotte og Herreg\u00e5rde, deel 4, https:\/\/slaegtsbibliotek.dk\/922989.pdf<\/a><\/span>, Kopenhagen 1964.<\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 66-67<\/u><\/span><\/p>\n\n\n\n
Hendes g\u00e5rd og gods arvede nu hendes eneste barn, Kjeld Christoffer Barnekow af f\u00f8rste \u00e6gteskab. Han d\u00f8de dog allerede \u00e5ret efter, s\u00e5 det er tvivlsomt, om han overhovedet har v\u00e6ret p\u00e5 Gammel K\u00f8gegaard. Den unge sk\u00e5nske herremand var en rigtig krigsmand. 26 \u00e5r gammel havde han i 1689 \u00e6gtet Margrethe von Ascheberg, datter af Sk\u00e5nes generalguvern\u00f8r, feltmarskal greve Rutger von Ascheberg, men i syv \u00e5r drog han i leding p\u00e5 de allieredes side i krigen mod Frankrig. Hans tapre frue ledsagede ham ofte. Karl XII hjemkaldte ham og gjorde ham til dragonoberst. If\u00f8lge traditionen deltog han i slaget ved Narva og d\u00f8de af sine s\u00e5r.<\/span><\/p>\n

Gammel K\u00f8gegaard tilfaldt nu hans enke. G\u00e5rden p\u00e5 Sj\u00e6lland bet\u00f8d ikke meget i forhold til hendes syv store godser i Sk\u00e5ne og p\u00e5 Rygen. Men hun bes\u00f8gte den dog hver sommer og boede i hovedbygningen, som efter et syn, optaget o. 1710, nu havde 13 fag, medens h\u00f8jre lave sidefl\u00f8j p\u00e5 11 fag gav plads til k\u00f8kken, bryggers og borgstue. Til g\u00e5rden h\u00f8rte to haver, hvoraf den nuv\u00e6rende frugthave antagelig har v\u00e6ret den ene. Jorderne var bortforpagtet til en sl\u00e6gtning, jomfru Anna Margretha Barnekow.<\/span><\/p>\n

P\u00e5 ny var der krig mellem Danmark og Sverige, og da Gammel K\u00f8gegaard og gods nu tilh\u00f8rte svenske unders\u00e5tter, kom i 1709 kgl. ordre om beslagl\u00e6ggelse, s\u00e5ledes at alle godsets indkomster skulle afleveres til amtstuen i Roskilde. F\u00f8rst ved freden i 1720 fik grevinde Ascheberg sin ejendom tilbage.<\/span><\/p>\n

Men i over femti \u00e5r vedblev Gammel K\u00f8gegaard at v\u00e6re p\u00e5 svenske h\u00e6nder. Da grevinden 1724 skiftede med sine b\u00f8rn, kom g\u00e5rden til hendes svigers\u00f8n, grev Johan August Meierfeldt, gift med Britta Barnekow. Hun var hans anden hustru. Han var ved \u00e6gteskabets indg\u00e5else 53 \u00e5r, hun kun 17, s\u00e5 det har nok v\u00e6ret et fornuftparti. Meierfeldt var en stor og anset herre, en \u00e6gte karolin. 1713 var han blevet generalguvern\u00f8r over Pommern. Senere under Ulrikke Eleonoras regering havde han v\u00e6ret konseilspr\u00e6sident.<\/span><\/p>\n

For greve Meierfeldt bet\u00f8d Gammel K\u00f8gegaard vel kun en indt\u00e6gtskilde. I 1734 forhandlede han med Vall\u00f8s ejerinde, dronning Sophie Magdalene, om salg af g\u00e5rden, men det blev til intet. Regnskaberne viser, at den \u00bbh\u00f8jgrevelige Excellence\u00ab hver sommer har aflagt et bes\u00f8g p\u00e5 sit gods og ladet foretage nogle n\u00f8dvendige reparationer. Men det var hans hustru, som bestyrede g\u00e5rden, og efter at det i testamente 1742 var bestemt, at den \u00e6ldste s\u00f8n, Carl Friedrich Meierfeldt, skulle arve denne, blev s\u00f8nnen hendes dygtige r\u00e5dgiver, og da han underskrev f\u00e6stebrev og dokumenter i forening med moderen, ans\u00e5s han for den virkelige ejer. l\u00f8vrigt gjorde han en tid krigstjeneste ved den kejserlige arm\u00e9; levede vist mere p\u00e5 sine svenske godser end p\u00e5 sit danske. En kundskabsrig mand var han, der efterlod sig et stort bibliotek. F\u00f8rst i 1768 overtog han nominelt Gammel K\u00f8gegaard, men mageskiftede den otte \u00e5r senere til sin yngre broder Johan August, ogs\u00e5 han var svensk officer. Han lod ejendommen bestyre af forpagter og ridefoged.<\/span><\/p>\n

Da fik greve Johan August i 1775 foresp\u00f8rgsel, om han var til sinds at s\u00e6lge g\u00e5rd og gods til Sieur Rasmus Carlsen. Det ville han nok; den 29. november 1775 blev godset solgt til Rasmus Carlsen, og Gammel K\u00f8gegaard kom nu igen p\u00e5 danske h\u00e6nder.<\/span><\/td>\n

Haar landgoed- en huis werden nu ge\u00ebrfd door haar enige kind, Kjeld Christoffer Barnekow uit haar eerste huwelijk. Hij stierf echter al het jaar daarop, dus het is twijfelachtig of hij \u00fcberhaupt bij GK was. De jonge heer uit Sk\u00e5ne was een echte krijger. Op 26-jarige leeftijd, in 1689, was hij getrouwd met Margrethe von Ascheberg, dochter van Sk\u00e5ne\u2019s gouverneur-generaal, veldmaarschalk graaf Rutger von Ascheberg, maar zeven jaar lang gaf hij leiding aan geallieerde zijde in de oorlog tegen Frankrijk. Zijn dappere dame vergezelde hem vaak. Charles XII riep hem terug en benoemde hem tot kolonel van de dragonders. Volgens de overlevering nam hij deel aan de Slag bij Narva en stierf aan zijn verwondingen.<\/span><\/p>\n

GK viel nu aan zijn weduwe toe. Het landgoed op Sj\u00e6lland betekende niet veel vergeleken met haar zeven grote landgoederen in Sk\u00e5ne en op R\u00fcgen. Ze bezocht het echter elke zomer en woonde in het hoofdgebouw, dat volgens een optekening rond 1710 nu 13 kamers telde, terwijl de rechter lage zijvleugel van 11 kamers ruimte bood voor de keuken, bijkeuken en kasteelkamer. Bij het landgoed hoorden twee tuinen, waarvan de huidige boomgaard er vermoedelijk \u00e9\u00e9n was. De gronden werden verhuurd aan een familielid, meisje Anna Margretha Barnekow.<\/span><\/p>\n

Opnieuw was er oorlog tussen Denemarken en Zweden, en omdat GK nu aan Zweedse onderdanen toebehoorde, kwam in 1709 een koninklijk bevel \u00a0tot beslaglegging, zodat alle inkomsten uit het goed moesten worden overgedragen aan het districtskantoor in Roskilde. Pas met de vrede van 1720 kreeg gravin Ascheberg haar eigendom terug.<\/span><\/p>\n

Maar ruim vijftig jaar bleef GK in Zweedse handen. Toen de gravin in 1724 met haar kinderen verhuisde, ging het landgoed naar haar schoonzoon, graaf Johan August Meierfeldt, getrouwd met Britta Barnekow. Zij was zijn tweede vrouw. Hij was 53 toen ze trouwden, zij pas 17, dus het moet een verstandshuewelijk zijn geweest. Meierfeldt was een groot en gerespecteerd heer, een echte Karoliner. In 1713 was hij gouverneur-generaal van Pommeren geworden. Later, onder de regering van Ulrike Eleonora, was hij Senaatsvoorzitter.<\/span><\/p>\n

Voor graaf Meierfeldt betekende GK waarschijnlijk alleen maar een bron van inkomsten. In 1734 onderhandelde hij met de eigenaar van Vall\u00f8, koningin Sophie Magdalene, over de verkoop van het landgoed, maar dat liep op niets uit. Uit de rekeningen blijkt dat de “Hooggrafelijke Excellentie” zijn landgoed elke zomer bezocht en enkele noodzakelijke reparaties liet uitvoeren. Maar het was zijn vrouw die het landgoed beheerde, en nadat in 1742 in het testament was bepaald dat de oudste zoon, Carl Friedrich Meierfeldt, het landgoed zou erven, werd de zoon haar bekwame adviseur, en toen hij de akte van beslag en de documenten ondertekende samen met zijn moeder werd hij als de echte eigenaar beschouwd. Een tijdlang vervulde hij met grote kracht militaire dienst in het keizerlijke leger; woonde waarschijnlijk meer op zijn Zweedse dan op zijn Deense landgoed. Hij was een man met kennis die een grote bibliotheek achterliet. Pas in 1768 nam hij in naam Gammel K\u00f8gegaard over, maar acht jaar later veranderde hij de eigenaar in zijn jongere broer Johan August, die ook een Zweedse officier was. Hij liet het eigendom beheren door een pachter en inspecteur.<\/span><\/p>\n

In 1775 werd aan graaf Johan August gevraagd of hij bereid was het landgoed en -huis aan sw heer Rasmus Carlsen te verkopen. Dat zou hij waarschijnlijk wel doen; op 29 november 1775 werd het landgoed verkocht aan Rasmus Carlsen, en Gammel K\u00f8gegaard keerde nu terug in Deense handen.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Julius Clausen, bibliotekar, cand. mag., \u201cGammel K\u00f8gegaard\u201d, in Danske Slotte og Herreg\u00e5rde, deel 4, https:\/\/slaegtsbibliotek.dk\/922989.pdf, Kopenhagen 1964. Pag. 66-67 Hendes g\u00e5rd og gods arvede nu hendes eneste barn, Kjeld Christoffer Barnekow af f\u00f8rste \u00e6gteskab. Han d\u00f8de dog allerede \u00e5ret efter, s\u00e5 det er tvivlsomt, om han overhovedet har v\u00e6ret p\u00e5 Gammel K\u00f8gegaard. Den unge sk\u00e5nske … Verder lezen Clausen<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-65352","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/65352","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=65352"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/65352\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":65357,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/65352\/revisions\/65357"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=65352"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}