{"id":62135,"date":"2024-02-17T17:19:06","date_gmt":"2024-02-17T17:19:06","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=62135"},"modified":"2024-02-20T08:45:33","modified_gmt":"2024-02-20T08:45:33","slug":"klinckostrom","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=62135","title":{"rendered":"Klinckowstr\u00f6m"},"content":{"rendered":"

Rudolf Mauritz Klinckowstr\u00f6m, “Grefve Fredrik Axel von Fersens Historiska Skrifter”, Stockholm 1867-1868.<\/strong><\/span><\/p>\n

Deel 2<\/strong><\/a><\/span><\/p>\n

Pag. 12<\/span><\/p>\n\n\n\n
Hennes H\u00f6ghet blef med mycken h\u00f6gtidlighet emottagen uti Stralsund, af general gouverneuren, RR grefve Meyerfelt och pommerska adeln. Efter n\u00e5gra dagars vistande i Stralsund, steg Prinsessan, med hela hofstaten, om bord p\u00e5 flottan och landsteg lyckligen uti Carlskrona 1744.<\/span><\/td>\n\n

Hare Hoogheid werd in Stralsund zeer plechtig ontvangen door\u00a0 gouverneur-generaal rijksraad graaf Meyerfelt en de Pommerse adel. Na een verblijf van een paar dagen in Stralsund ging de prinses, samen met het hele hof, aan boord van de vloot en landde in 1744 gelukkig in Karlskrona.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 47 (1752)<\/span><\/p>\n\n\n\n
sammans\u00e4ttningen af Konungens s\u00e4llskap, som bestod af grefve Erik Brahe, lagmannen baron Erik Wrangel, \u00f6fversten grefve Ludvig H\u00e5rd, \u00f6fverste Stjerneld, \u00f6fverste Kalling, majoren grefve August Meyerfelt<\/span><\/td>\n\n

de samenstelling van het gezelschap van de Koning bestond uit graaf Erik Brahe, baron Erik Wrangel, kolonel graaf Ludvig H\u00e5rd, kolonel Stjerneld, kolonel Kalling, majoor graaf August Meyerfelt<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 93-94<\/span><\/p>\n\n\n\n
Men som ingen plan kunde utf\u00f6ras utan en penningefond, hvilkens brist gjorde uppeh\u00e5ll uti f\u00f6rfattningarne, som borde l\u00e4ggas till grund; s\u00e5 besl\u00f6ts, att ett ansenligt l\u00e5n skulle, af Konungen uti fremmande l\u00e4nder, hemligen uppnegotieras. Till den \u00e4ndan blef grefve August Meijerfelt afs\u00e4nd till Brunswik, att hos hertigen och hertiginnan, Hennes Maj:t Drottningens syster och sv\u00e5ger, f\u00e5 detta l\u00e5n. Men som hertigen ej ville l\u00e5na utan pant, s\u00e5 blef Drottningens kammartjenare afskickad, med alla hennes och Konungens juveler och nipper. Genom correspondance \u00f6fver Berlin och Hamburg, uppt\u00e4ckte riksr\u00e5det H\u00f6pken grefve Meyerfelts \u00e4rende till Brunsvik ; till f\u00f6rekommande hvaraf Secreta utskottet, genom bet\u00e4nkande till Riksens st\u00e4nders plena, f\u00f6reslog, att enligt 1719 och 1720 \u00e5rs regeringsform, Riksens st\u00e4nder borde \u00f6fverse rikets skattkammare, regalier och klenodier. Secreta utskottet, utom lagens tydeliga ord, bestyrkte denna deras p\u00e5minnelse med pr\u00e6judicatet af Drottning Ulrikas och Konung Fredriks regeringar 1719 och 1720, d\u00e5 genom Riksens st\u00e4nders deputerade, under p\u00e5st\u00e5ende riksdag, juvelerna blifvit \u00f6fversedda och med inventarierna jemf\u00f6rda.<\/span><\/td>\n\n

Maar aangezien geen enkel plan uitgevoerd zou kunnen worden zonder een geldfonds, waaraan een fundamenteel gebrek was, werd besloten dat de Koning in het buitenland in het geheim over een aanzienlijke lening zou onderhandelen. Daartoe werd graaf August Meijerfelt naar Brunswijk gestuurd om deze lening te verkrijgen van de hertog en hertogin, de zuster en zwager van Hare Majesteit de Koningin. Maar omdat de hertog niet zonder onderpand wilde lenen, werd de Kamerheer van de Koningin afgevaardigd met alle juwelen en snuisterijen van haar en de Koning. Via correspondentie via Berlijn en Hamburg ontdekte rijksraad H\u00f6pken de zaken van graaf Meyerfelt met Brunswijk; naar aanleiding waarvan het Geheime Comit\u00e9, door verslag uit te brengen aan de plenaire Rijksstaten, voorstelde dat volgens de regeringsvorm van 1719 en 1720 de Rijksstaten de leiding zouden krijgen over de schatkist, regalia en kleinoden. Het Geheime Comit\u00e9 bevestigde, afgezien van de duidelijke woorden van de wet, deze herinnering met het precedent van de regeringen van koningin Ulrika en koning Fredrik in 1719 en 1720, toen de juwelen werden ge\u00efnspecteerd en vergeleken met de inventarissen door de afgevaardigden van de Rijksstaten. onder de vermeende Rjiksdag.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 109-110<\/span><\/p>\n\n\n\n
H\u00e4rp\u00e5 blef han [= Gustaf Horn] arresterad. N\u00e4r detta blef kunnigt, f\u00e4llde hofpartiet modet och afh\u00f6ll sig fr\u00e5n hofvet. \u00d6fverste Stjerneld reste ut p\u00e5 landet; general Kalling likas\u00e5. Grefve Meyerfelt och b\u00e5da baronerne Ribbing g\u00f6mde sig p\u00e5 N\u00e4sby, Meyerfelts g\u00e5rd. Grefve Brahe h\u00f6lt sig i sitt hus och for ej upp till \u00f6fverheten, f\u00f6rr \u00e4n sent om aftonen.<\/span><\/td>\n\n

Vervolgens werd hij [= Gustaf Horn] gearresteerd. Toen dit bekend werd, verloor de Hofpartij de moed en verlief het Hof. Kolonel Stjerneld reisde in het land; generaal Kalling ook. Graaf Meyerfelt en beide baronnen Ribbing hielden zich schuil op N\u00e4sby, het landgoed van Meyerfelt. Graaf Brahe bleef thuis en ging pas laat in de avond naar de autoriteiten.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 119<\/span><\/p>\n\n\n\n
F\u00e4nriken vid gardet Psilanderhjelm blef h\u00e4ktad; general Kalling, \u00f6fverste Stjerneld, majoren grefve Meyerfelt, begge baronerne och kaptenerne Ribbing, hofmarskalk R\u00e5lamb med flere, blefvo uppkallade till\u00a0 confrontation, mot angifvare och bek\u00e4nnelser.<\/span><\/td>\n\n

Vaandrig bij de garde Psilanderhjelm werd vastgehouden; Generaal Kalling, kolonel Stjerneld, majoor graaf Meyerfelt, beide baronnen en kapiteins Ribbing, hofmaarschalk R\u00e5lamb en anderen werden opgeroepen om geconfronteerd te worden met aangiftes en bekentenissen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 217<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

XVIII. Egenh\u00e4ndigt concept af drottning Lovisa Ulrika till ett bref <\/strong><\/span>till grefve Meyerfelt ; skrifvet \u00e5r 1756<\/strong> \u00b9 ) .<\/span><\/p>\n\n\n\n
J’ai re\u00e7u deux de vos lettres \u00e0 la fois ; elles m’ont fait beaucoup de plaisir, surtout ce qui regarde nos deux amis malheureux, auxquels je m’int\u00e9resse vivement. Voil\u00e0 enfin le pauvre H\u00e5rd en suret\u00e9 ; mais malgr\u00e9 cela, je ne lui conseille pas de risquer de sortir de Kiel que bien accompagn\u00e9. Palmstjerna a fait une action digne de lui. Vous saurez qu’il a \u00e9t\u00e9 de nuit dans la prison de Flodelius et lui a donn\u00e9 de l’argent, lui a facilit\u00e9 sa fuite, tout \u00e0 condition d’en mener W. 2<\/sup> et H. 3<\/sup> vifs ou morts. <\/span>F. 4<\/sup> s’est effectivement \u00e9chapp\u00e9 ; mais a \u00e9t\u00e9 repris et examin\u00e9 au K\u00e4mnersr\u00e4tten, o\u00f9 il a d\u00e9pos\u00e9 le re\u00e7it que je viens de vous faire. Palmstjerna a \u00e9t\u00e9 oblig\u00e9 de s’expliquer, et l’on esp\u00e8re faire aller cette affaire au parlement, mais je doute qu’on y r\u00e9ussira. Il serait de la prudence d’avertir W. \u00b2 et H. \u00b3 d’\u00eatre sur leur garde pour tout su\u00e9dois, qui ne leur est pas bien connu. D’ailleurs tout est ici dans la m\u00eame situation, comme vous l’avez laiss\u00e9. Les affaires \u00e9trang\u00e8res tout aussi embrouill\u00e9es, et il semble que l’Angleterre ne s’empresse pas pour nous. Le m\u00e9contentement augmente et surtout dans les Gardes, qui abhorrent leur chef. Le Roi a re\u00e7u de la Russie 20 mille tonneaux de farine \u00e0 sa propre disposition, et qui seront distribu\u00e9s tout comme il le voudra. Cela ne laissera pas que de donner une bonne impression au peuple. Je n’ai point re\u00e7u la lettre de W, <\/span>2<\/sup> avec la copie de la r\u00e9lation qu’il m’envoyait.<\/span>J’en suis inquiet, mais j’esp\u00e8re qu’elle aura \u00e9t\u00e9 en chiffres. Mandez moi ce que W…. 5 <\/sup>croit des intentions de l’Angleterre; s’il n’y a point d’esp\u00e9rance pour les Livres Sterling. Vous savez que c’est le meuble \u00e0 la mode et que l’on ne peut s’en passer. <\/span>Je vous envoie une lettre pour mon fr\u00e8re; je serai charm\u00e9e si je pouvais vous donner des marques plus r\u00e9elles de l’estime infinie avec laquelle je suis etc.<\/span><\/p>\n

1 ) Efter en copia af Drottningens egen hand bland dess efterlemnade papper.<\/span>
\n2 ) Baron Erik Wrangel.<\/span>
\n3) Grefve H\u00e5rd.<\/span>
\n4) Flodelius.
\n5) Baron Erik Wrangel.<\/span><\/td>\n

\n

Ik heb twee van uw brieven tegelijk ontvangen; ze hebben mij veel plezier gedaan, vooral wat betreft onze twee ongelukkige vrienden, in wie ik zeer belang ben. Hier is de arme H\u00e5rd eindelijk veilig; maar desondanks raad ik hem niet aan het risico te lopen Kiel te verlaten, tenzij hij goed begeleid wordt. Palmstjerna deed een actie die hem waardig was. U zult weten dat hij ’s nachts in de gevangenis van Flodelius zat en hem geld gaf die zijn ontsnapping vergemakkelijkte, allemaal op voorwaarde dat hij W. 2<\/sup> en H. 3<\/sup> levend of dood zou halen.\u00a0<\/span>F. 4<\/sup> is daadwerkelijk ontsnapt; maar werd teruggepakt en verhoord in het Kamersherecht, waar hij het ontvangstbewijs inleverde dat ik u zojuist heb gegeven. Palmstjerna werd gedwongen uitleg te geven, en we hopen deze zaak bij het parlement te krijgen, maar ik betwijfel of dat gaat lukken. Het zou verstandig zijn om W. \u00b2<\/sup> en H. \u00b3<\/sup> te waarschuwen om op hun hoede te zijn voor elke Zweed die hen niet goed kent. Bovendien bevindt alles zich hier in dezelfde situatie als u het achterliet. Buitenlandse zaken zijn net zo verward, en het lijkt erop dat Engeland voor ons geen haast heeft. De onvrede neemt toe, vooral onder de Garde, die hun leider verafschuwt. De koning ontving van Rusland 20.000 vaten meel voor eigen gebruik, die naar eigen wens zullen worden verdeeld. Dit geeft niet alleen een goede indruk bij de mensen. Ik heb de brief van W. 2<\/sup> met de kopie van het rapport dat hij mij stuurde niet ontvangen. Ik maak me er zorgen over, maar ik hoop dat het in cijfers zal zijn geweest. Vertel me wat W. 5<\/sup> gelooft over de bedoelingen van Engeland; als er geen hoop is voor het Britse pond. U weet dat het een modieus meubelstuk is en dat we niet zonder kunnen. Ik stuur u een brief voor mijn broer; Ik zou heel blij zijn als ik u meer re\u00eble tekenen zou kunnen geven van de oneindige waardering waarmee ik ben enz. <\/span><\/p>\n

1) Na een kopie van de Koningin’s eigen hand tussen haar nagelaten papieren.
\n2) Baron Erik Wrangel.
\n3) Graaf H\u00e5rd.
\n4) Flodelius.
\n5) Baron Erik Wrangel.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 228-229<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

XXI. Egenh\u00e4ndigt, oundertecknadt bref af grefve Meyerfelt till Drottning Lovisa Ulrika ; dateradt den 1 Februari<\/strong> (1757)<\/strong> \u00b9.<\/span><\/p>\n\n\n\n
Depuis ma tr\u00e8s soumise du 25, j’ai eu un entretien avec W 2<\/sup>. Il ne lui fallait pas moins que les assurances que je lui donnais du gracieux souvenir de Votre M: t\u00e9 pour le tirer de l’accablement o\u00f9 il \u00e9tait. Les anecdotes que je lui contais, de la fermet\u00e9 admirable avec laquelle V. M. souteint et\u00a0 n’abandonnera jamais les fid\u00e8les serviteurs n’ont pas laiss\u00e9 d’y contribuer beaucoup, \u00e0 quoi jointe la gracieuse promesse de V. M. de vouloir faire remettre \u00e0 son p\u00e8re les mille ou douze cents \u00e9cus par an, moyennant quoi il prendra ses arrangements, pour lui faire tenir un capital de vingt mille \u00e9cus ; tout cela l’a remis d’assez bonne humeur, trouvant ce dernier point indispensable. Il m’a dit avoir envoy\u00e9 \u00e0 V. M. un m\u00e9moire qu’il a envoy\u00e9 en Angleterre. Je l’ai l\u00fb, et le trouve, quoiqu’en raccourci, parfaitement bien d\u00e9taill\u00e9. Il y a bien, par-\u00e7i par-l\u00e0, quelques petits traits de vivacit\u00e9, mais qui ne nuisent pas pour cela. Il y a rencontr\u00e9 les m\u00e9mes id\u00e9es pour\u00a0 l’avenir, que celles dont V. M. voudra se ressouvenir que j’ai eu l’honneur de l’entretenir. Cette affaire \u00e9tant donc entam\u00e9e en Angleterre, je t\u00e2cherai de l’appuyer \u00e0 Brunswig, et sonderai ce qu’on en pense et ce qui pourrait y avoir \u00e0 faire. Le domicile actuel de Wrangel est \u00e0 Stade, o\u00f9 il a plusieurs amis. Breda est avec lui, lequel aura une assez bonne condition, devenant<\/span>
\npr\u00e9cepteur d’un jeune homme de famille. Les cours de Vienne et de France se donnant beaucoup de mouvement, pour emp\u00eacher les bonnes dispositions de celle de Copenhague pour S. M. prussienne, et on craint que l’assurance de pouvoir porter le Grand-duc de Russie \u00e0 consentir \u00e0 l’\u00e9change du Holstein contre l’Oldenbourg et le Delmenhorst, ne porte coup. Le Roi de Prusse a fait demander \u00e0 acheter du bled en Dannemarc, ce qui a \u00e9t\u00e9 refus\u00e9 ; mais il est certain que S. M:t\u00e9 en ayant achet\u00e9 pour plusieurs milliers en Pologne, le manque de vivres et de fourrages est une <\/span>des causes principales de l’inaction des troupes prussiennes; et comme S. M:t\u00e9 prussienne doit avoir un terrible amas de bleds, il m’est venu dans l’id\u00e9e , s’il ne serait pas possible de La persuader \u00e0 en c\u00e9der quelque partie \u00e0 V. M: t\u00e9 pour le distribuer, et entretenir les bonnes dispositions des provinces. Comme une lettre de recommendation de V. M:t\u00e9 \u00e0 S. M:t\u00e9 le roi de Prusse me serait d’une tr\u00e8s grande utilit\u00e9, en cas que les circonstances exigeassent que je m’y rende, j’ose supplier tr\u00e8s soumisement que V. M: t\u00e9 aye la gr\u00e2ce de me l’envoyer avec la premi\u00e8re poste, pour l’avoir pr\u00eate en tout cas. Les gr\u00e2ces dont V. M: t\u00e9 m’a combl\u00e9 de tout tems, me font esp\u00e9rer qu’elle sera d’une heureuse cons\u00e9quence pour moi ; surtout si V. M:t\u00e9 voulait y joindre une autre pour Monseigneur le prince de Prusse. Le service. de V. M:t\u00e9 sera toujours mon b\u00fbt principal. Pl\u00fbt \u00e0 Dieu, que les ev\u00e8nements voulussent r\u00e9pondre \u00e0 mon z\u00e8le. Je pars aujourd’hui pour Brunsvig, peut- \u00eatre que j’y pourrai recevoir les lettres mentionn\u00e9es. Le plus sur sera de l’envoyer sous l’enveloppe de Mgr le duc de Brunsvig et le <\/span>tout \u00e0 l’adresse du Comte de Solms, au ministre de Prusse ici \u00e0 Hambourg.<\/span>
\nCe 1 de F\u00e9vrier (1757).<\/span><\/span>
\n1 ) Efter originalet bland Enkedrottningens efterlemnade papper.
\n<\/span>2 ) Baron Erik Wrangel.<\/span><\/td>\n		\n

Sinds mijn uitzending op de 25e had ik een gesprek met W 2<\/sup>. Hij had niets minder nodig dan de verzekeringen die ik hem gaf over de genadige herinnering aan Uwe M. om hem uit de neerslachtigheid waarin hij verkeerde te halen. De anekdotes die ik hem vertelde over de bewonderenswaardige vastberadenheid van Uwe M. en uw trouwe dienaren steunt en nooit in de steek zal laten, hebben hier niet in grote mate aan bijgedragen, waaraan de genadige belofte van Uwe M. werd toegevoegd om aan zijn vader de duizend of twaalfhonderd kronen per jaar terug te geven, in ruil waarvoor hij\u00a0 een \u200b\u200bkapitaal van twintigduizend kronen zal regelen; dit alles bracht hem in een redelijk goed humeur, omdat hij dit laatste punt onmisbaar vond. Hij vertelde me dat hij Uwe M. een memo had gestuurd via Engeland. Ik heb het gelezen en vond het, hoewel ingekort, voldoende gedetailleerd. Er zijn inderdaad hier en daar wat kleine oplevingen, maar die veroorzaken geen schade. Hij had dezelfde idee\u00ebn <\/span>voor de toekomst, als waaraan Uwe M. zich graag zal willen herinneren en die ik de eer had te bespreken. <\/span>Omdat deze zaak daarom in Engeland is begonnen, zal ik proberen deze in Brunswijk te steunen en te onderzoeken wat de mensen ervan vinden en wat er gedaan kan worden. Wrangel’s huidige huis bevindt zich in Stade, waar hij verschillende vrienden heeft. Breda is met hem, die in redelijk goede omstandigheid verkeert om docent te worden bij een jonge huisvader. De hoven van Wenen en Frankrijk ondernemen veel actie om de goede gezindheid van Kopenhagen voor Z.M. van Pruisen te verzekeren, en er wordt gevreesd dat die verzekering de Grootvorst van Rusland ertoe kan brengen in te stemmen met de ruil van Holstein tegen Oldenburg en Delmenhorst. De Koning van Pruisen vroeg land in Denemarken te kopen, wat werd geweigerd; maar het is zeker dat Z.M, nadat hij in Polen voor enkele duizenden had gekocht, het gebrek aan voedsel en voer een van de belangrijkste oorzaken is van de passiviteit van de Pruisische troepen; en aangezien Z.M. van Pruisen een enorme stapel ma\u00efs moet hebben, kwam het bij mij op, of het niet mogelijk zou zijn hem ervan te overtuigen een deel ervan aan Uwe M. af te staan \u200b\u200bom het te verdelen, en de goede gezindheid van de provincies te behouden. Omdat een aanbevelingsbrief van Uwe M. aan Z.M. van Pruisen voor mij van groot nut is, in het geval dat de omstandigheden vereisen dat ik daarheen ga, durf ik heel onderdanig te smeken voor Uwe M.’s genade om het mij bij de eerste post te sturen, om het in ieder geval klaar te hebben. De genade waarmee Uwe M. mij altijd heeft overladen, doet mij hopen dat dit voor mij een gelukkig gevolg zal hebben; vooral als Uwe M. nog \u00e9\u00e9n wil toevoegen voor de heer Prins van Pruisen. De dienst. van Uwe M. zal altijd mijn hoofddoel zijn. Ik hoopte dat de gebeurtenissen op mijn ijver zouden reageren. Ik vertrek vandaag naar Brunswijk, misschien kan ik de daar genoemde brieven ontvangen. Het veiligste is om de envelop van de heer hertog van Brunswijk en alles naar het adres van de graaf van Solms, de Pruisische minister hier in Hamburg, te sturen.
\nAldus 1 februari (1757).<\/span><\/span><\/p>\n

1 ) Origineel in papieren Koningin.
\n<\/span>2 ) Baron Erik Wrangel.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 230-231<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

XXII. Egenh\u00e4ndigt oundertecknadt bref fr\u00e5n grefve Meyerfelt till Drottning Lovisa Ulrika ; dateradt Brunsvig d . 9 Mars 1757.<\/strong> \u00b9<\/span><\/p>\n\n\n\n
Si j’ai tard\u00e9 jusqu’ici \u00e0 donner tr\u00e8s soumisement de mes nouvelles d’ici, la raison est que malgr\u00e9 les peines qu’on s’est donn\u00e9, et auxquelles Mgr le duc de Brunsvig s’est employ\u00e9 tr\u00e8s sinc\u00e8rement, on n’a encore pu venir \u00e0 <\/span>bout de faire entrer le roi de Prusse dans les vues qu’on souhaite. V. M: t\u00e9 crut d’abord qu’il s’y preteroit volontiers; pour cet effet, le Duc \u00e9crivit comme de soi-m\u00eame mon arriv\u00e9e ici; et, que non seulement j’\u00e9tois au fait des affaires de Su\u00e8de, mais que j’avais le bonheur de poss\u00e9der les bonnes gr\u00e0ces de LL. M. M. Il s’informait si S. M: t\u00e9 voudroit consentir, qu’il m\u00e9nageat mon d\u00e9part pour Dresde, ayant d\u00e9j\u00e0 cru apercevoir que je serois bien aise de faire la campagne ou comme volontaire ou de m’engager. Sur <\/span>quoi le Roi a repond\u00fb, qu’il savoit de science certaine, que les affaires de Su\u00e8de \u00e9toient dans un tel \u00e9tat de foiblesse, qu’il n’y avoit rien \u00e0 craindre, ni \u00e0 esp\u00e9rer. A mon \u00e9gard il a r\u00e9pondu tr\u00e8s gracieusement, qu’il avoit tant de volontaires, et ses places etant toutes remplies, le Duc devait t\u00e2cher de m’en dissuader. Il paroit donc que le Roi de Prusse ne reviendra jamais de l’id\u00e9e qu’il a de la Su\u00e8de, s’il ne voit, en effet, les efforts des Fran\u00e7ois \u00e0 lui faire transporter des troupes en Pom\u00e9ranie, et, en cas d’\u00e9chec, agir contre lui. Le bruit en courre ici depuis quelques jours, et il seroit tr\u00e8s n\u00e9cessaire, qu’on s\u00fbt au juste ce qui en est, et cela aussit\u00f4t que faisable. Pour moi, j’en doute, mais je voudrois que le roi de Prusse en fut persuad\u00e9 parce qu’alors il se pr\u00e9teroit \u00e0 toute. Si j’ose dire mon sentiment, il me paroit, que, sans abandonner son but, il faudra voir cette ann\u00e9e comment les affaires tourneront, et qui aura le dessus ; qu’en attendant LL. M. M. menagent<\/span>
\ntant la Russie que le roi de Prusse, sans aucunement se d\u00e9clarer, afin qu’on puisse, apr\u00e8s cela, entamer avec lui, qui recherchera le plus, et fera les meilleures conditions; car je crois qu’il est n\u00e9cessaire de voir auparavant si la m\u00e9sintelligence entre le roi de Prusse et la France sera <\/span>de dur\u00e9e ; si non, le parti fran\u00e7ois en Su\u00e8de ne manqueroit pas d’\u00eatre soutenu par Lui comme ci- devant ; et comme, par cons\u00e9quent, l’amiti\u00e9 entre l’Angleterre et la Russie sera r\u00e9tablie, on pourroit alors profiter des bonnes dispositions que ces deux cours ont marqu\u00e9es pour Leurs\u00a0 Majest\u00e9s. Si au contraire, le Roi de Prusse reste ferme dans son syst\u00e8me <\/span>d’apr\u00e9sent, et qu’il voit que le parti fran\u00e7ois veut faire quelque diversion, il ne manquera pas de faire des efforts pour le contrecarrer, et si, en attendant, on ne marque pas trop d’empressement, je crois qu’on pourra les voir venir, surtout s’ils aper\u00e7oivent que le parti de la cour s’aceroit <\/span>des bonnes dispositions des provinces. Deux lettres que V. M:t\u00e9 m’a fait l’honneur de m’\u00e9crire du 4 et du 18 Fevrier, me sont, il y a quelques jours, <\/span>heureusement arriv\u00e9es. L’affaire de Flodelius est unique, et marque un acharnement terrible. H\u00e5rd en a d\u00e9j\u00e0 re\u00e7u avertissement. Le ministre d’Angleterre \u00e0 Berlin, ayant \u00eate ici depuis peu, j’ai saisi cette occasion pour sonder le terrain. Mgr le Duc lui en a aussi parl\u00e9 ; mais tout le monde est si persuad\u00e9 de notre \u00e9tat de foiblesse, qu’il y avait toute la peine du monde \u00e0 le convaincre. Il a cependant promis d’y faire r\u00e9flexion. Il doit \u00eatre\u00a0 actuellement \u00e0 Dresde, et je crois que s’il est une fois convaincu, il pourra rendre de tr\u00e8s bons offices. Malgr\u00e9 tous les obstacles, je n’ai point perdu courage, et pourvu que le roi de Prusse survive au syst\u00e8me actuel, je suis presque sur qu’il nous recherchera. J’ose, du reste, assurer tr\u00e8s soumisement, que je ne n\u00e9gligerai rien de ce qui pourra \u00eatre utile pour le service de V. M:t\u00e9, tenant pour mon plus grand bonheur de pouvoir Lui marquer mon d\u00e9vouement tr\u00e8s soumis et tr\u00e8s sinc\u00e8re.<\/span>
\nBrunsvig ce 9 Mars 1757.
\n<\/span>1 ) Efter originalet, bland Enkedrottningens efterlemnade papper.<\/span><\/td>\n		\n

Als ik het zeer onderdanig doorgeven van mijn nieuws vanaf hier tot nu toe heb uitgesteld, is de reden dat ondanks de genomen moeite en de zeer oprechte medewerking van de heer hertog van Brunswijk, we er nog niet in geslaagd zijn met de koning van Pruisen tot overeenstemming <\/span>te komen. Uwe M. dacht eerst dat hij er graag mee zou instemmen; daartoe heeft de hertog mijn aankomst hier niet vermeld en dat ik op de hoogte was van Zweedse zaken, en dat ik het geluk had in de goede gratie te staan \u200b\u200bvan Hunne M.’s. Hij vroeg of Uwe M. wilde instemmen, met mijn vertrek naar Dresden omdat hij al had gedacht dat ik heel graag de campagne zou doen of als vrijwilliger of dienst zou nemen. Waarop de koning had geantwoord dat hij met zekerheid wist dat de Zweedse zaken van Zweden er zwak voorstonden en er niets was om te vrezen of te hopen. Ten aanzien van mij had hij <\/span>heel vriendelijk gereageerd, dat hij veel vrijwilligers had en zijn plaatsen allemaal bezet waren, zodat de hertog moest proberen mij ervan te weerhouden. Het lijkt er daarom op dat de koning van Pruisen het idee dat hij over Zweden heeft nooit zal veranderen als hij in feite de pogingen van de Fransen om troepen naar Pommeren te laten transporteren niet ziet, en, in geval van mislukking, daartegen optreedt. Het gerucht circuleert hier al enkele dagen, en het zou voor ons zeer noodzakelijk zijn om precies en zo snel mogelijk te weten wat er aan de hand is. Ik twijfel maar zou graag willen dat de koning van Pruisen ervan overtuigd werd, want dan zou hij overal mee instemmen. Als ik mijn gevoel durf uit te spreken, lijkt het mij dat we, zonder het doel los te laten, dit jaar zullen moeten zien hoe de zaken zullen aflopen en wie de overhand zal hebben; terwijl we wachten hoe Hunne M.’s\u00a0 met Rusland en Pruisen omgaan, zonder zichzelf op enigerlei wijze bekend te maken, zodat we daarna kunnen beginnen met degene die het meeste wil en de beste voorwaarden schept; omdat ik geloof dat het nodig is om vooraf te zien of het misverstand tussen Pruisen en Frankrijk zal voortduren; zo niet, dan zou de Franse partij in Zweden niet nalaten door Hem te worden gesteund zoals hierboven; en aangezien als gevolg daarvan de vriendschap tussen Engeland en Rusland zal worden hersteld, zouden we dan kunnen profiteren van de goede gezindheid die deze twee hoven voor Hunne M.’s hebben gekenmerkt. <\/span>Als Pruisen daarentegen standvastig blijft in zijn huidige systeem, en hij ziet dat de Franse partij enige afleiding wil cre\u00ebren, zal hij niet nalaten pogingen in het werk te stellen om dit te dwarsbomen, en ik denk dat we als we in de tussentijd ze wel kunnen zien aankomen, vooral als ze zien dat de Hofpartij wordt aangemoedigd door de goede bedoelingen van de provincies. Twee brieven die Uwe M. de eer had mij op 4 en 18 februari te schrijven, hebben mij gelukkig een paar dagen geleden bereikt. De Flodelius-affaire is uniek en markeert een verschrikkelijke meedogenloosheid. H\u00e5rd heeft hierover al een waarschuwing gekregen. Omdat de Engelse minister in Berlijn hier onlangs was, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de situatie te onderzoeken. Ook de heer hertog sprak er met hem over; maar iedereen is zo overtuigd van onze zwakte dat het alle moeite van de wereld kostte om hen te overtuigen. Hij beloofde er echter over na te denken. Hij moet momenteel in Dresden zijn, en ik geloof dat als hij eenmaal overtuigd is, hij zeer goede diensten zal kunnen vervullen. Ondanks alle obstakels heb ik de moed niet verloren, en op voorwaarde dat de koning van Pruisen het huidige systeem overleeft, ben ik er vrijwel zeker van dat hij ons zal opzoeken. Ik durf bovendien heel onderdanig te verzekeren dat ik niets zal verwaarlozen dat nuttig zou kunnen zijn voor de dienst van Uwe M., en beschouw het als mijn grootste geluk om aan Hem mijn zeer onderdanige en zeer oprechte toewijding te kunnen tonen.
\nBrunswijk 9 maart 1757.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

XXIII. Utdrag ur Drottning Lovisa Ulrikas journal f\u00f6r \u00e5ren 1755 och 1756. <\/strong>(pag. 232-308)<\/span><\/p>\n

Pag. 242<\/span><\/p>\n\n\n\n
Som \u00e4fven, med detsamma, n\u00e5gon skulle skickas till Eutin och grefve Meierfelt dertill uts\u00e5gs, fann Hennes Maj: t sig f\u00f6ranl\u00e5ten att nyttja tillf\u00e4llet, att med en s\u00e5 p\u00e5litlig person verkst\u00e4lla ett penningel\u00e5n, det Hennes Maj: t numera och vid de t\u00e4tt upp\u00e5 hvarandra af st\u00e4ndernes hotande f\u00f6rs\u00f6k emot hofvet, dem ingen med nog confiance kunde s\u00e4kert f\u00f6rutse, hvarth\u00e4n de g\u00e5 skulle, fann af yttersta vigt att fullborda, f\u00f6r att med lika vapen kunna f\u00e4kta emot ett injuste parti, hvilket olyckligtvis med f\u00f6r mycken framg\u00e5ng deraf betjent sig hos nationen . Men innan man kommer till n\u00e4rmare ber\u00e4ttelse h\u00e4rom, \u00e4r angel\u00e4get, att f\u00f6rut ge vid handen en omst\u00e4ndighet, som h\u00e4rmed har mycken gemenskap. <\/span>En k\u00f6pman i Hamburg, vid namn Z\u00fcling, hade till riksdagen och kr\u00f6ningen 1751 anh\u00e5llit\u00a0<\/span><\/td>\n\n

Omdat er tegelijkertijd iemand naar Eutin zou worden gestuurd en graaf Meierfelt voor dat doel werd aangesteld, was H.M. bereid van de gelegenheid gebruik te maken om een \u200b\u200bgeldlening af te sluiten met zo’n betrouwbaar persoon, dat Hunne Majesteiten het nu en aan het einde van elkaar van de dreigende pogingen van de standen tegen het hof, waarvan niemand met voldoende vertrouwen en zekerheid kon voorspellen waar ze heen zouden gaan, het van het grootste belang om te voltooien, om te kunnen strijden met gelijke wapens tegen een onrechtvaardige partij, die helaas met te veel succes de natie heeft veroverd. Maar voordat we hier gedetailleerder op ingaan, is het belangrijk eerst een omstandigheid te noemen die hiermee veel gemeen heeft. Een koopman in Hamburg, genaamd Z\u00fcling, werd v\u00f3\u00f3r de Rijksdag en de kroning in 1751 gearresteerd\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 243<\/span><\/p>\n\n\n\n\n
N\u00e4r nu dessa varor skulle till Z\u00fcling \u00e5ters\u00e4ndas, nyttjades l\u00e4genheten med grefve Meyerfelt, som ocks\u00e5 hade en Konungens kammartjenare med sig, till den \u00e4ndan.<\/span><\/td>\n\n

Toen deze goederen aan Z\u00fcling moesten worden teruggegeven, werd daarvoor het appartement gebruikt van graaf Meyerfelt, die ook een kamerheer van de koning bij zich had.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Men denna operationen skedde ej f\u00f6rr, \u00e4n l\u00e5ngt efter\u00e5t och fram i Mars m\u00e5nad. Hennes Maj: t hade redan igenom grefve Meyerfelt ifr\u00e5n Brunswick f\u00e5tt det svar, att hvad Hertigen kunde, vore att f\u00f6rstr\u00e4cka Hennes Maj:t 6,000 ducater, hvilka ocks\u00e5 \u00f6fvers\u00e4ndes och af Hennes Maj:t till Konungen aflevererades. Hvad f\u00f6rpantningen af jouvelerne vidkom, ans\u00e5g Hertigen f\u00f6r bet\u00e4nkeligt, att sig med en s\u00e5dan sak befatta ; vetandes icke heller med hvad s\u00e4kerhet och p\u00e5 hvad st\u00e4lle man just skulle kunna v\u00e4nda sig, att lyfta en s\u00e5dan summa.<\/span><\/td>\n\n

Maar deze operatie vond pas veel later in de maand maart plaats. Hare Majesteit had via graaf Meyerfelt uit Brunswijk al het antwoord gekregen dat de hertog Hare Majesteit 6.000 dukaten kon voorschieten, die ook door Hare Majesteit aan de Koning werden overhandigd en afgeleverd. Wat het verpanden van de juwelen betreft, vond de hertog het te twijfelachtig om zich met een dergelijke kwestie bezig te houden; ook niet wetende met welke zekerheid en op welke plaats men zich zou kunnen wenden om zo’n bedrag op te nemen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 259<\/span><\/p>\n\n\n\n
Tisdagen den 22 Juni var den dagen, som Drottningen hade utsett, att l\u00e5ta \u00f6fverse jouvelerna och som Hennes Maj:t den dagen ingalunda ville vara i staden, spisades middagen p\u00e5 Ulriksdal, hvartill grefve Meyerfelt och prinsarne samt deras cavalierer, hvilka i detta \u00f6gonblicket voro Hennes Maj: t nog till g\u00eane, voro inviterade ; men grefve Brahe och baron Ribbing hade Hennes Maj: t anmodat att vara i staden, f\u00f6r att bese ceremonien med jouvelerna, som deputerade af Secreta utskottet om eftermiddagen \u00f6fvers\u00e5go och som sedermera l\u00e5fvat lemna besked derom mot aftonen p\u00e5 Ulriksdal och vara deraf vittnen.<\/span><\/td>\n\n

Dinsdag 22 juni was de dag die de koningin had aangewezen om de juwelen over te dragen, en omdat Hare Majesteit die dag niet in de stad wilde zijn, werd er in Ulriksdal gegeten, waarop graaf Meyerfelt, de prinsen en hun cavaliers, die Hare Maj\u00a0<\/span>op dat moment nog had, waren uitgenodigd; maar Graaf Brahe en Baron Ribbing hadden Hare Majesteit verzocht in de stad te zijn om de ceremonie bij te wonen met de juwelen, die in de middag werden afgevaardigd door het Geheime Comit\u00e9 en die er vervolgens tegen de avond in Ulriksdal melding van maakten en daarvan getuigen waren.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 260-261<\/span><\/p>\n\n\n\n\n
S\u00e5 snart detta samtalet med baron Horn var till \u00e4nda, upps\u00f6kte Drottningen Hans Maj: t, som d\u00e5 spatserade med grefve Meyerfelt och gaf Konungen h\u00e4raf del. Det frapperade mycket den f\u00f6rstn\u00e4mnde, som d\u00e5 yttrade sig, att man borde i hast taga sitt parti.\u00a0<\/span><\/td>\n\n

Zodra dit gesprek met baron Horn voorbij was, zocht de koningin Zijne Majesteit op, die toen met graaf Meyerfelt wandelde, en bracht de koning hiervan op de hoogte. Het verraste eerstgenoemde ten zeerste, die zich vervolgens uitdrukte dat men haastig zijn kant moest kiezen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Deras Majest\u00e4ter f\u00e5 s\u00e5 mycket r\u00e5drum, att de skulle vara l\u00e5ngt hunna p\u00e5 v\u00e4gen till Upsala, innan man det ringaste derom skulle veta i Stockholm. En s\u00e5dan retraite var icke allenast i grefve Meyerfelts tanka det b\u00e4sta partiet att taga, utan hade \u00e4fven af Deras Majest\u00e4ter blifvit verkst\u00e4ldt samma afton, om icke den considerationen mycket af marskalk Horn blifvit yrkad, att man borde v\u00e4nta p\u00e5 grefve Brahes och Ribbingens utlofvade ankomst till Ulriksdal.<\/span><\/td>\n\n

Hunne Majesteiten kregen zoveel manoeuvreer ruimte, dat ze een heel eind op weg naar Uppsala zouden zijn voordat er in Stockholm ook maar het geringste over bekend zou worden. Een dergelijke terugtocht was niet alleen in de ogen van graaf Meyerfelt de beste handelwijze, maar zou diezelfde avond ook door Hunne Majesteiten tot stand zijn gebracht, als maarschalk Horn niet sterk had aangedrongen op de beloofde komst van graaf Brahe en Ribbinge naar Ulriksdal.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 264<\/span><\/p>\n\n\n\n
H\u00e5rd och Brahe voro nu n\u00e4ppeligen borta, f\u00f6rr \u00e4n Ribbing och Meyerfelt inst\u00e4llde sig. Man s\u00e5g nu hela Norrmalmstorg fullt med artilleri, som v\u00e4nde kanonerna \u00e5t Slottssidan, och allt hvad som h\u00f6rde.<\/span><\/td>\n\n

H\u00e5rd en Brahe waren nog maar nauwelijks weg of Ribbing en Meyerfelt kwamen opdagen. Je zag nu heel Norrmalmstorg vol artillerie, die de kanonnen naar de kasteelkant draaide, en alles wat maar te horen was.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 265<\/span><\/p>\n\n\n\n
Emot morgonen fick grefve Meyerfelt den underr\u00e4ttelse, att marskalken Horn kl. 4 blifvit efterskickad, och sedan den tiden uppe i Commissionen; en omst\u00e4ndighet, som ansenligen \u00e5 nyo \u00f6kade Deras Majest\u00e4ters oro. Kl. 7 aft\u00e5gade patrullerne och manskapet ifr\u00e5n torget.<\/span><\/td>\n\n

Tegen de ochtend ontving graaf Meyerfelt de informatie, dat maarschalk Horn om 4 uur was afgevaardigd, en sindsdien opgenomen in de Commissie; een omstandigheid die de ongerustheid van hun Majesteiten opnieuw aanzienlijk deed toenemen. Om 7 uur verlieten de patrouilles en de bemanning het plein.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 273<\/span><\/p>\n\n\n\n
Samtalet sl\u00f6ts; men denna upp\u00e5 Brahe kastade misstankan gjorde dock att <\/span>Hennes Maj:t var obeskrifligt n\u00f6jd, att inemot kl. 1 om middagen och d\u00e5 grefve Brahe var hemkommen i sin civila arrest, igenom grefve Meyerfelt och baron Ribbing f\u00e5 af honom en fullst\u00e4ndig ber\u00e4ttelse om hela hans f\u00f6rh\u00f6r i Commissionen ; hvarefter Hennes Maj : t p\u00e5 ett mycket fermare s\u00e4tt s\u00e5g sig i st\u00e5nd att m\u00f6ta Riksr\u00e5dets ganska fiendtliga subtiliteter. Han hade s\u00e5 mycket l\u00e4ttare att g\u00f6ra dem, som Psilanderhjelm var hans v\u00e4n.<\/span><\/td>\n\n

Het gesprek eindigde; maar deze verdenking op Brahe maakte Hare Maj-t onbeschrijfelijk tevreden, dat tegen 1 uur in de middag en toen graaf Brahe na zijn burgerlijke arrestatie naar huis was teruggekeerd, kreeg hij via graaf Meyerfelt en Baron Ribbing van hem een \u200b\u200bvolledig verslag van zijn gehele ondervraging in de Commissie; waarna Hare Majesteit op een veel steviger manier in staat was aan de nogal vijandige subtiliteiten van de Rijksraad het hoofd te bieden. Het was zoveel gemakkelijker voor hem om ze te doen, omdat Psilanderhjelm zijn vriend was.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 274<\/span><\/p>\n\n\n\n
Kort derp\u00e5 kom R\u00e5det med st\u00e4ndernas bref om grefve H\u00e5rds\u00a0 eftertrumlande och gjorde sig en plaisir af, att presentera expeditionen deraf till Konungens underskrift. Detta skedde redan f\u00f6rmiddagen. Resten af dagen tillbringades i fr\u00f6ken D\u00fcbens rum, dit Meyerfelt och Ribbing kommo och ber\u00e4ttade om Brahes goda humeur och trodde icke att\u00a0<\/span>n\u00e5got s\u00e5 h\u00e5rdt och olyckligt skulle h\u00e4nda honom, som det sedan h\u00e4nde.<\/span><\/td>\n\n

Kort daarna kwam de Raad met de brief van de standen over het naspreken van graaf H\u00e5rd en had het genoegen de expeditie daaruit ter ondertekening van de koning aan te bieden. Dit gebeurde al in de ochtend. De rest van de dag werd doorgebracht in de kamer van juffrouw D\u00fcben, waar Meyerfelt en Ribbing kwamen en vertelden over Brahe’s goede humeur en niet dachten dat hem zoiets moeilijks en ongelukkigs zou overkomen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 276<\/span><\/p>\n\n\n\n
Hennes Maj:t tillsade Psilanderhjelm vidare, att gifva baron Ribbing och grefve Meyerfelt del af denna id\u00e9en och att \u00e5terkomma med svar ifr\u00e5n grefve Piper, p\u00e5 hvad s\u00e4tt han \u00e4rnade verkst\u00e4lla detta, nu ensamt \u00f6friga medlet att r\u00e4dda sin m\u00e5g.<\/span><\/td>\n\n

Hunne Maj. zeiden verder tegen Psilanderhjelm dat hij Baron Ribbing en graaf Meyerfelt een deel van dit idee moest geven en terug moest komen met een antwoord van graaf Piper, op welke manier hij van plan was dit uit te voeren, nu alleen de resterende middelen om zijn broer te redden.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 277<\/span><\/p>\n\n\n\n
och sade, att s\u00e5 angel\u00e4get denna karlens undanr\u00f6djande kunde vara och om hvilket han, p\u00e5 befallning, skulle underr\u00e4tta grefve Piper samt baron Ribbing och grefve Meyerfelt, hade man \u00e4nnu en ressource att f\u00e4sta sitt hopp vid, nemligen att med det f\u00f6rsta Engberg,<\/span><\/td>\n\n

en zei dat, hoe dringend de verwijdering van deze man ook mocht zijn, en waarvan hij, op bevel, graaf Piper, baron Ribbing en graaf Meyerfelt op de hoogte zou stellen, er nog een andere bron was waarop ze hun hoop konden vestigen, namelijk dat met de eerste Engberg ,<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 278<\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Baron Ribbing och grefve Meyerfelt kunde s\u00e5 sent om aftonen icke r\u00e5kas.<\/span><\/td>\n\n

Baron Ribbing en graaf Meyerfelt zouden zo laat kunnen komen dat de avond niet doorgaat.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Henrik Wrede gick ej allenast icke\u00a0<\/span>1<\/span>\u00a0ifr\u00e5n Hattarne uti d\u00f6dsdomen, utan skickade \u00e4fven grefve Meyerfelt och Ribbing avertissement om fr\u00e5gorna i deras f\u00f6rh\u00f6r, att de f\u00f6rut fingo consultera lagfarne m\u00e4n, s\u00e5 att han nog lindrade deras \u00f6de.
\n<\/span>\u00b9 ) P\u00e5tagligen \u00e4r att detta ord af miss -skrifning tillkommit i manuscriptet.<\/span><\/td>\n		\n

Henrik Wrede kreeg\u00a0<\/span>van de Hoeden niet alleen\u00a0 de doodstraf, maar stuurden graaf Meyerfelt en Ribbing ook een waarschuwing over de vragen in hun verhoor, dat ze vooraf met juridische mannen moesten overleggen, zodat hij waarschijnlijk hun lot verlichtte.
\n<\/span>\u00b9 ) Het is duidelijk dat dit [dubbele] woord per ongeluk aan het manuscript is toegevoegd.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 294<\/span><\/p>\n\n\n\n
Grefve Meyerfelt och Ribbing voro hela tiden f\u00f6rbjudne hofvet.<\/span><\/td>\n\n

Graaf Meyerfelt en Ribbing werden voor altijd van het Hof verbannen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 307<\/span><\/p>\n\n\n\n
Upp\u00e5 utrikes orter underh\u00f6lls af hofvet en noga correspondance, f\u00f6r att se och nyttja alla sig f\u00f6reteende utv\u00e4gar till f\u00f6r\u00e4ndring. Grefve Meyerfelt var mest i Tyskland, och vid detta \u00e5ret, s\u00e5som volontaire, vid allierade arm\u00e9en. Han gick hofvet, med hvarjehanda underr\u00e4ttelser, tillhanda.<\/span><\/td>\n\n

Op buitenlandse locaties voerde het Hof een zorgvuldige correspondentie om alle mogelijkheden voor verandering te zien en te benutten. Graaf Meyerfelt was voornamelijk in Duitsland en dit jaar als vrijwilliger bij het geallieerde leger. Hij stapte naar het Hof met allerlei informatie.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rudolf Mauritz Klinckowstr\u00f6m, “Grefve Fredrik Axel von Fersens Historiska Skrifter”, Stockholm 1867-1868. Deel 2 Pag. 12 Hennes H\u00f6ghet blef med mycken h\u00f6gtidlighet emottagen uti Stralsund, af general gouverneuren, RR grefve Meyerfelt och pommerska adeln. Efter n\u00e5gra dagars vistande i Stralsund, steg Prinsessan, med hela hofstaten, om bord p\u00e5 flottan och landsteg lyckligen uti Carlskrona 1744. … Verder lezen Klinckowstr\u00f6m<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-62135","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/62135","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=62135"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/62135\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":62153,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/62135\/revisions\/62153"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=62135"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}