{"id":56090,"date":"2023-05-10T13:00:12","date_gmt":"2023-05-10T13:00:12","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=56090"},"modified":"2025-04-21T10:54:23","modified_gmt":"2025-04-21T10:54:23","slug":"briefwisseling-zweeds-russische-oorlog","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=56090","title":{"rendered":"Briefwisseling 1788-1790"},"content":{"rendered":"

Meijerfeldts Brevv\u00e4xling Finske F\u00e4ltt\u00e5g 1788-1790<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

A.\u00a0<\/a> <\/span>Louise Augusta Meyerfeldt f\u00f6dd Sparre, “Donations Document”, N\u00e4sby S\u00e4terg\u00e5rd, 10 Juli 1806, Helsingfors Dagblad, 14 januari 1862<\/a><\/span>
\nB.\u00a0<\/span><\/a>Konsistorium\u00a0\u00c5bo Academie, Protocol 13 August 1807, Riksarkivet Sverige, 756. \u00c4mnessamlingar, 1. Personhistoria,\u00a0 Biographica 1500t \u2013 1800t, M b 8, folio 119-120<\/span><\/a>.
\n<\/span>C.<\/a> <\/span>Jac. Tengstr\u00f6m, “\u00d6dmjukt Memorial!”, \u00c5bo 24 Mars 1827, Bron: Helsingfors Dagblad, 14 januari 1862<\/a>
\nD.<\/a> <\/span>Gabriel Rein, \u201cKriget i Finland \u00e5ren 1788, 1789 och 1790\u201d, del 1, \u201cBidrag till K\u00e4nnedom af Finlands Natur och Folk\u201d, del 3, Finska Vetenskaps-Societeten, Helsingfors 1860, Voorwoord,<\/span> pag. III-IV<\/a>.
\nE.\u00a0<\/a><\/span>Porthanska och Meyerfeldtska pappren, Helsingfors Dagblad, 14 januari 1862<\/a><\/span> (Johan Philip Palm\u00e9n), 18 januari 1862<\/a> (hoofdartikel)
\nF.<\/a> <\/span>Meyerfeldtska papperen<\/span>, Helsingsfors Dagblad 4 Juni 1862<\/a>
\nG.<\/a> <\/span>Porthanska Manuskriptkistan, Nya Pressen 5 January 1900<\/a><\/span><\/span><\/span><\/span>
\n<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\n

<\/a>A. Louise Augusta Meyerfeldt f\u00f6dd Sparre, “Donations Document”, N\u00e4sby S\u00e4terg\u00e5rd, 10 Juli 1806<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n
Sedan jag ibland min saalige herres och mans, i lifstiden Hans Excell. F\u00e4ltmarskalkens, Riddarens och Commendeurens af alla Kgl. M:ts orden, herr Grefve Johan August Meyerfeldts efterlemnadc handlingar sorgf\u00e4lligt upbevarat dess i egenskap af h\u00f6gsta Bef\u00e4l \u00e4gande \u00f6fver Svenska Arm\u00e9en under sidsta finska f\u00e4ltt\u00e5get, med h\u00f6gstsalige H:s Majest\u00e4t Konungen Gustaf den III:die och i des Br\u00f6der deras Kgl. H\u00f6gheter Hertigarne samt andre h\u00f6ge vederb\u00f6rande, detta kriget r\u00f6rande, f\u00f6rde originale brefv\u00e4xling; har jag numera fattat det beslut, att denna m\u00e4rkv\u00e4rdiga brefsamling f\u00f6r\u00e4ra til \u00c5bo Academie, d\u00e4rtil i synnerhet af de bevekande ski\u00e4l f\u00f6ranl\u00e5ten, att icke allenast d\u00e4rigenom stifta et skyldigt \u00e4reminne \u00e5t en likas\u00e5 v\u00f6rdad som \u00e4lskad make, som till sin Konungs h\u00f6gsta v\u00e4lbehag och f\u00e4derneslandets oafbrutna tjenst helgat sina \u00e4rofulla dagar, utan ock att \u00e5dagal\u00e4gga mina billiga ki\u00e4nslor f\u00f6r den upplysning, som uti en afl\u00e4gsnare framtid kan tillvinnas Svenska h\u00e4lder, samt tillika d\u00e4rigenom bevittna den utm\u00e4rkta v\u00e4nskap och h\u00f6gaktning, den b\u00e5de min framlidne make och of\u00f6r\u00e4ndradt hyst f\u00f6r denna Academiens nuvarande h\u00f6gstf\u00f6rtjente Canceller, H:s Excell. \u00f6verstemarskalken, Riddaren och\u00a0 Commendeuren af Kgl. M:ts orden, h\u00f6gv\u00e4lborne herr Grefve Carl Adam Wachtmeister,\u00a0som p\u00e5 s\u00e5\u00a0utm\u00e4rkt s\u00e4lt \u00e4ger denna Academies flor och trefnad om hiertat; alt tilfyllestgi\u00f6rande anledningar f\u00f6r mig, att ikraft af detta Donations document, af fri villja och v\u00e4hlber\u00e5dt mod tillh\u00e4ndiga \u00c5bo Academie denna uti hosg\u00e5ende\u00a0convolut befinlelige brefsamling till evinnerlig \u00e4go och disposition, under det uttryckeliga\u00a0f\u00f6rbeh\u00e5ld likv\u00e4l, att samma convolut icke m\u00e5tte af hvem som h\u00e4lst \u00f6pnas\u00a0inom et tiderum af Fembtio \u00e5hr ifr\u00e5n nedantecknad dag och des inneh\u00e5ld til n\u00e5gons kundskap hinna, til iakttagande af den skyldiga\u00a0varsamhet och aktning, dem samtida\u00a0medborgare \u00e4ro ber\u00e4ttigade att \u00e4ska. <\/span><\/p>\n

Till yttermera visso har jag detta Donations document egenh\u00e4ndigt underskrifvit och med mit sigill bekr\u00e4ftat, som skiedde N\u00e4sby\u00a0S\u00e4tesg\u00e5rd d. 10:de Juli 1806.
\nLouise Augusta Meyerfeldt<\/em> f\u00f6dd Sparre<\/em>.
\n(Sigill.)<\/span><\/td>\n

\n

Omdat ik de nagelaten documenten van mijn wijlen heer en man, in leven Zijne Excell. Veldmaarschalk, Ridder en Commandeur van alle Kon. Maj. Orden, <\/span>heer Graaf Johan August Meyerfeldt, zorgvuldig heb\u00a0 bewaard, in zijn hoedanigheid van opperbevelhebber van het Zweedse leger tijdens de laatste Finse campagne, met hoogstwijlen Zijne Majesteit Koning Gustaf III en diens Broeder Zijne Kon. Hoogheid de Hertog en andere hoge functionarissen die oorlog betreffende originele briefwisseling; heb ik nu het besluit genomen om de \u00c5bo Academie met deze opmerkelijke verzameling brieven te vereren, vooral omdat verhuisredenen mij daartoe brachten, niet alleen om daarmee een passende herdenking te stichten voor een even vereerde als geliefde echtgenoot, die tot het hoogste genoegen van zijn Koning en\u00a0 ononderbroken vaderlanddienst zijn glorieuze dagen heeft gewijd, maar ook om verder mijn geringe zorgen te openbaren aan hun uitlichting, die in een verre toekomst de Zweedse harten kan winnen, en tegelijkertijd getuige te zijn van de uitstekende vriendschap en waardering tussen mijn overleden echtgenoot en de onveranderde gastheer thans meest verdienstelijke kanselier van de Academie, Zijne Excell. Oppermaarschalk, Ridder en Commandeur van Kgl. Maj. Orden, hoogwelgeboren Graaf Carl Adam Wachtmeister,\u00a0die in zo’n uitstekende staat eigenaar is van de bloemrijke en hartverscheurende Academie; dit zijn allemaal voldoende redenen voor mij om met dit donatiedocument uit vrije wil en bereidheid deze in bijgevoegde omslagen bevinden <\/span>verzameling brieven te overhandigen aan de \u00c5bo Academie voor eeuwigdurend eigendom en beschikking, onder de uitdrukkelijke voorwaarde echter dat dezelfde omslagen door niemand mogen worden geopend binnen een periode van vijftig jaar na dedatum bij ondertekening en wordt bewaard totdat iemands nader bericht, met inachtneming van de nodige zorgvuldigheid en respect, die burgers dan het recht geeft te procederen.
\n<\/span><\/p>\n

Daarvan kond doend heb ik dit donatie document eigenhandig ondertekend en met mijn zegel bekrachtigd, wat geschiedde N\u00e4sby S\u00e4tesg\u00e5rd op 10 juli 1806.
\nLouise Augusta Meyerfeldt geboren Sparre.<\/em> (Zegel.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>B.\u00a0<\/span><\/strong>Konsistorium\u00a0<\/span><\/strong>\u00c5bo <\/span><\/strong>Academie, <\/span><\/strong>Protocol <\/span><\/strong>13 August 1807<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n
H\u00f6gv\u00e4hlborna Fru Grefvinna och F\u00e4ltmarskalkinna!<\/span><\/p>\n

D\u00e5 Fru Grefwinnan fattade det beslut att, till famtida upplysning af Sveriges h\u00e4fder, \u00e5t efterverlden f\u00f6rvara de Originalbref som, under sednaste krig med Ryssland blifvit wexlade emellan H\u00f6gstSal. Hans Maj.t Konung Gustaf III, Dess H\u00f6ge Herrar Br\u00f6der m.fl. betydande Herrar och M\u00e4n \u00e5 den ena, samt Fru<\/span><\/td>\n

Hoogwelgeboren Mevrouw Gravin en Veldmaarschalkin!<\/span><\/p>\n

Omdat Mevrouw Gravin het besluit nam, voor toekomstige informatie over de Zweedse prestaties en voor het nageslacht, om de originele brieven te bewaren, die tijdens de laatste oorlog met Rusland werden uitgewisseld tussen Zijne Hoogst Zalige Majesteit Koning Gustaf III, Zijne Hoogheid Heer Broeder en andere belangrijke Heren en Mannen aan de ene, en Mevrouw<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Grefvinnans i lifstiden h\u00f6gt\u00e4chkade man, framl. Hans Excellence Herr F\u00e4ltmarkalken Riddaren och Commandeuren af Kongl Majts Orden, Grefve Johan August Meijerfeldt \u00e5 den andra sidan, f\u00f6rv\u00e4rvade sig Fru Grefvinnan ett s\u00e5 mycket r\u00e4ttm\u00e4tigare anspr\u00e5k p\u00e5 tillkommande historie skrifvares och f\u00f6rskares tacksamhet, som de m\u00e4rkeliga h\u00e4ndelser Hans Excellence icke blott \u00f6fverlefde, utan ock med n\u00e4rmaste uppm\u00e4rksamhet f\u00f6ljde och till en del styrde, \u00e4nnu icke ligga i hela sitt sammanhang, nog blottade f\u00f6r granskarens \u00f6ga.
\n<\/span>I den f\u00f6rbindelse, hvaruti, genom denna Fru Grefvinnan f\u00f6rsattning, Svenska Historien, hos Fru Grefvinnan stadnat, skulle \u00c5bo Academie, jemv\u00e4l utan allt annat interesse \u00e4n vettenskapernas, hafva liftigen deltagit; men d\u00e5 Academien derut\u00f6fver haft den lycken att af Fru Grefvinnan genom den 10 sidstl. Julii utf\u00e4rdat Donations bref blifva utsedd till v\u00e5dare och \u00e4gare af den dyrbara samling, som en dag skall sprida nytt ljus \u00f6fver en m\u00e4rkv\u00e4rdig tidpunkt, finner Academien intet annat hvarmed den skulle kunna jemf\u00f6ta sin erk\u00e4nsla, \u00e4n den angen\u00e4ma \u00f6fverraskning Fru Grefvinnan ju mindra f\u00f6rv\u00e4ntade dess mera smickrande genest och f\u00f6rtroende hos henne v\u00e4kte.
\n<\/span><\/span><\/td>\n		Gravin ’s in leven zeer geliefde echtgenoot, wijlen Zijne Excellentie Heer Veldmaarschalk, Ridder en Commandeur in de Orde van Kon. Maj. Orden, Graaf Johan August Meijerfeldt aan de andere kant, verwerft Mevrouw Gravin een veel rechtmatiger aanspraak op de dankbaarheid van toekomstige historische schrijvers en onderzoekers, zodat de opmerkelijke handelingen van Zijne Excellentie niet alleen voortleven, maar met de grootste aandacht gevolgd en tot op zekere hoogte gestuurd worden, wat nu nog niet in zijn hele context ligt, geheel blootgesteld aan het oog van de onderzoeker.
\nIn het verband waarin, door de regeling van Mevrouw Gravin, de Zweedse geschiedenis met Mevrouw Gravin tot stand kwam, zou de\u00a0 \u00c5bo <\/span>Academie, zelfs zonder enige andere interesse dan die van de wetenschappen, hebben deelgenomen. maar toen de Academie ook het geluk had van Mevrouw Gravin, door de 10 jongstleden juli uitgevaardigde Donatie brief, waarin zij wordt benoemd tot beheerder en eigenaar van de kostbare collectie, die op een dag nieuw licht zal werpen op een opmerkelijke periode, vindt de Academie niets anders waarmee ze haar erkenning kan evenaren, behalve de aangename verrassing van Mevrouw Gravin des te minder ze verwachtte, hoe vleiender gebaar en vertrouwen in haar ontwaakten.
\n<\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Fru Grefvinnan och F\u00e4ltmarskalkinnan har icke velat, at Academien skulle vara okunnig, huru mycket Academien f\u00f6r detta ov\u00e4rderliga f\u00f6rtroende har att huka den v\u00e4nskap Fru Grefvinnan hyser f\u00f6r Academiens onttr\u00f6ttligt vaksamme och v\u00e4lg\u00f6rande Canzler, men Academiens f\u00f6rbindelse emot det Meijerfeldtska namnet \u00e4r derigenom icke f\u00f6rminskad. Lika med alla Finska barn egnade Academien redan i m\u00e5nga \u00e5r en g\u00e4rd af tacksamhet \u00e5t den tappre och r\u00e5dige Befalhafvare, som i en stormig tid fredade deras hyddor, och ifr\u00e5n\u00a0<\/span>denna\u00a0stund skola jemv\u00e4l Vetenskapperne och Minnets d\u00f6ttrar med ensklilta anledningar till erk\u00e4nda och hans v\u00e4rdiga maka fl\u00e4ta en krans af sin fredliga, mildare lager.
\n<\/span>Jemte den f\u00f6rs\u00e4kran att Fru Grefvinnans vid Donationen f\u00e4stade f\u00f6rbeh\u00e5ll skola af Academien obrottsligt uppfyllas, har Academien \u00e4ran med djup f\u00f6rdnad framh\u00e4rda.
\n<\/span>H\u00f6gv\u00e4lborna Fru Grefvinnas och F\u00e4ltmarskalkinnas.
\n\u00c5bo d. 13. Augt. 1807 .\/.<\/span><\/td>\n		Mevrouw Gravin en Veldmaarschalkin wilde niet dat de Academie onwetend zou zijn van hoeveel de Academie te danken heeft aan dit onschatbare vertrouwen in de vriendschap die Mevrouw Gravin koestert voor de onvermoeibaar waakzame en welwillende Kanselier van de Academie, maar de band van de Academie met de naam Meijerfeldt wordt daardoor niet verminderd. Zoals alle Finse kinderen had de Academie al jarenlang een daad van dankbaarheid jegens de dappere en vindingrijke bevelhebber, die in een stormachtige tijd hun schuilplaatsen rust bracht, en vanaf dit moment zullen de dochters van kennis en geheugen, om individuele redenen, erkend worden en zijn waardige echtgenote weeft een krans van zijn vreedzame, milde afkomst.
\nZelfs met de verzekering dat aan de voorwaarde verbonden aan de Donatie door Mevrouw Gravin door de Academie zal worden voldaan, heeft de Academie de eer om met diep respect te volharden.
\n<\/span>Hoogwelgeboren Vrouw Gravin en Veldmaarschalk in.
\n\u00c5bo, de 13e<\/sup> augustus 1807 .\/.<\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>C. Jac. Tengstr\u00f6m, “\u00d6dmjukt Memorial!”, \u00c5bo 24 Mars 1827<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n
(…)
\n4:to. F\u00e4ltmarskalken Grefve Meyerfelts <\/em>particuliere Correspondence mod H\u00f6gstsalig Konung Gustaf III och Hertig Carl af S\u00f6dermanland under krigs\u00e5ren 1788-1790, f\u00f6r\u00e4rade till K. Academien af Enkefru Grefvinnan Meyerfelt<\/em>, och med hennes Sigill f\u00f6rseglad,\u00a0f\u00f6r att f\u00f6rst, i en senare framtid begagnas.
\n5:to. Samma Herres Brefvexling med\u00a0Svenska Generalerne under samma Campagner; likaledes af Hans Enke-Grefvinna till\u00a0\u00c5bo Academie f\u00f6r\u00e4rad och med Hennes Sigill\u00a0f\u00f6rseglad.
\n(\u2026)
\nKistan, hvari dessa papper f\u00f6rvaras, torde\u00a0f\u00e5 st\u00e4llas i Academiens aerarium med \u00e5tecknad p\u00e5skrift, att ej f\u00e5 \u00f6ppnas f\u00f6rr\u00e4n \u00e5r 1900.<\/span><\/td>\n		\n

(…)
\n4:de. De particuliere correspondentie van veldmaarschalk Graaf Meyerfelt<\/em> met Hoogstwijlen Koning Gustaf III en Hertog Karel van S\u00f6dermanland tijdens de oorlogsjaren 1788-1790, aangeboden aan de K. Academie door de weduwe gravin Meyerfelt<\/em>, en verzegeld met haar zegel, om eerst in een later stadium te worden gebruikt.
\n5:de. Dezelfde Herre’s Brefvexling met de Svenska Generalerne tijdens dezelfde campagnes; eveneens door zijn gravin-weduwe, aangeboden aan de Turku Academie en verzegeld met haar zegel. (\u2026) De kist waarin deze papieren worden bewaard, zou met een ondertekende handtekening in het aerarium van de Academie moeten worden geplaatst en pas in het jaar 1900 worden geopend.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>D. Prof. Rein 1858<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n
\u00c5r 1858 \u00f6ppnades i Universitetets konsistorium h\u00e4rst\u00e4des ett ditintills i kassahvalfvet f\u00f6rvaradt konvolut, hvilket befanns f\u00f6rsedt med trefaldigt omslag. Det \u00f6fversta f\u00f6rsegladt med Alexanders-Universitetets sigill och anvisning att det finge \u00f6ppnas \u00e5r 1856, det andra med erkebiskop Tengstr\u00f6ms sigill och p\u00e5skrift: \u201eF\u00e4ltmarskalken grefve Meyerfelts enskilta correspondence med K. Gustaf III och Hertigen af S\u00f6dermanland \u00e5ren 1788\u20141790, sk\u00e4nkte af Grefvinnan Meyerfelt till Universitetet i \u00c5bo\u201d, och det innersta, f\u00f6rsegladt med sigill, som framst\u00e4ller Meyerfeltska och Sparreska vapnen f\u00f6renade, jemte p\u00e5skrift \u201ePrivata Brefver ifr\u00e5n Generalarne m. m. som vidare b\u00f6ra genomses.\u201d Om n\u00e4rmare tillg\u00e5ngen huru och tiden n\u00e4r dessa handlingar kommit i Universitetets v\u00e4rjo har i v\u00e5ra handlingar ingen upplysning kunnat p\u00e5finnas. Endast uti en f\u00f6rteckning \u00f6fver angel\u00e4gna handlingar, hvilka i kassahvalfvet b\u00f6ra f\u00f6rvaras, finnas de upptecknade, jemte en af erkebiskop Tengstr\u00f6m \u00e5r 1817 gjord egenh\u00e4ndig anteckning, att han uttagit dem, f\u00f6r alt f\u00f6rvaras uti Porthanska manuskriptkistan. Icke dess mindre f\u00f6rekomma samma papper, n\u00e5gra sidor l\u00e4ngre bort, \u00e5ter ibland handlingarne f\u00f6rtecknade, och m\u00e5ste s\u00e5ledes till Universitetet blifvit \u00e5terst\u00e4llda. Detta kan dock icke hafva skett f\u00f6rr \u00e4n \u00c5bo h\u00f6gskola erh\u00e5llit sin nya ben\u00e4mning af Alexanders-Universitet, och troligen \u00e5ren 1828 eller 1829, emedan \u00e5 det \u00f6fversta konvolutet jemte Universitetets sigill \u00e4fven finnes p\u00e5tryckt framlidne professoren Myreens, hvilken de n\u00e4mnde \u00e5ren bekl\u00e4dde rektoratet. Sannolikt hafva grefvinnan Meyerfelts (f\u00f6dd Sparre) arfvingar, efter hennes \u00e5r 1806 intr\u00e4ffade d\u00f6d, lemnat samlingen till biskop Tengstr\u00f6m, s\u00e5som Universitetets d\u00e5varande prokansler, f\u00f6r att genom hans f\u00f6rsorg till beh\u00f6rig ort befordras. M\u00f6jligen hade denne, d\u00e5 han 1817 uttog handlingarne, utgallrat en del och inlagt dem i Porthanska manuskriptkistan, [hvilken jemv\u00e4l \u00e5 Universitetet f\u00f6waras men f\u00f6rst \u00e5r 1900 kommer att \u00f6ppnas], hvaremot resten, s\u00e5lunda<\/span>
\nf\u00f6rvarad, som den vid \u00f6ppnandet befanns, \u00e5terst\u00e4lldes f\u00f6r att 50 \u00e5r efter \u00e4garinnans d\u00f6d uppbrytas. D\u00e5 Universitetets samlingar och vigtigare handlingar, under sednaste krig, varit<\/span>
\nundanskaffade till det inre af landet, hade \u00e4fven detta konvolut medf\u00f6ljt till Tavastehus, och dess \u00f6ppnande s\u00e5lunda blifvit f\u00f6rdr\u00f6jdt. Vid genomg\u00e5endet af dessa bref befanns intet enda af K. Gustaf eller hertig Karl, men deremot ett betydligt antal, nittio och n\u00e5gra privata skrifvelser af generaler och andra bef\u00e4lhafvare under 1788\u20141790 \u00e5rens krig, afl\u00e5tne till d\u00e5varande generall\u00f6jtnanten, sluteligen f\u00e4ltmarskalken grefve Meyerfelt. Undertecknad hyste genast den \u00f6nskan att g\u00f6ra dem f\u00f6r allm\u00e4nheten tillg\u00e4ngliga. Vid n\u00e4rmare granskning befunnos de dock till sitt inneh\u00e5ll vara s\u00e5 beskaffade, att de, ensamt utgifne, sv\u00e5rligen kunde v\u00e4cka st\u00f6rre interesse; han besl\u00f6t derf\u00f6re att g\u00f6ra denna f\u00f6r Finland och Sverige s\u00e5 minnesv\u00e4rda tid till f\u00f6rem\u00e5l f\u00f6r historisk bearbetning, och l\u00e5ta de Meyerfeltska pappren, s\u00e5som bihang, till n\u00e4rmare belysning af d\u00e5varande f\u00f6rh\u00e5llanden, medf\u00f6lja. I denna sin afsigt bestyrktes han ytterligare derigenom, att \u00e4fven n\u00e5gra andra f\u00f6rut ok\u00e4nda handlingar blifvit f\u00f6r honom tillg\u00e4ngliga, ibland hvilka<\/span>
\nf\u00f6retr\u00e4desvis m\u00e5 n\u00e4mnas en verksam deltagares i den tidens h\u00e4ndelser, d\u00e5varande majoren, sluteligen generall\u00f6jtnanten och kommend\u00f6ren Ge. Henr. J\u00e4gerhorns efterlemnade papper, af hvilka en del, genom dess arfvingar, ben\u00e4get blifvit till begagnande meddelade, och f\u00e5r han derf\u00f6re h\u00e4r offentligen framf\u00f6ra sin stora f\u00f6rbindelse och tacksamhet. F\u00f6r \u00f6friga begagnade k\u00e4llor \u00e4r redogjordt i sjelfva arbetet, hvars forts\u00e4ttning n\u00e4stkommande \u00e5r torde utkomma, s\u00e5 vidt ett annat under h\u00e4nder varande litter\u00e4rt f\u00f6retag lemnar ledighet.
\nHelsingfors d. 24 Okt. 1860.<\/span><\/td>\n		In het jaar 1858 werd geopend in de consistorie van de Universiteit hier ter stede een tot nu toe in het bankgewelf bewaarde enveloppe, waarin zich een drietal passende omslagen bevonden. De buitenste is verzegeld met het zegel van de Alexanders-Universiteit en instructies om deze in het jaar 1856 te openen, de tweede met het zegel en opschrift van aartsbisschop Tengstr\u00f6m: \u201cVeldmaarschalk graaf Meyerfelt\u2019s verschillende correspondentie met K. Gustaaf III en Hertog van \u200b\u200bS\u00f6dermanland in de jaren 1788-1790, geschonken door gravin Meyerfelt aan de Universiteit van \u00c5bo\u201d, en de binnenste, verzegeld met zegel dat de wapens van Meyerfelt en Sparre verenigt, met opschrift \u201ePrivate brieven van de generaals, enz. die verder moeten worden onderzocht.\u201d In onze documenten kon geen verdere informatie worden gevonden over op welke manier en op welk tijdstip deze documenten in bewaring kwamen bij de Universiteit. Alleen in een lijst met belangrijke documenten, die in de kluis moeten worden bewaard, wordt volgens een zelfgemaakte notitie van aartsbisschop Tengstr\u00f6m in 1817 vastgelegd dat hij ze had genomen uit alles wat in de Porthan manuscriptenkist was opgeslagen. Desalniettemin worden in dezelfde papieren, een paar pagina\u2019s verder, de documenten opnieuw soms ingeschreven, en moeten derhalve aan de Universiteit ter hand zijn gesteld. Dit kan echter niet zijn gebeurd voordat de Hogeschool \u00c5bo haar nieuwe benaming Alexanders-Universiteit heeft gekregen, waarschijnlijk in 1828 of 1829, aangezien op de bovenste envelop met het universitaire zegel ook is opgedrukt wijlen professor Myreens, die in de genoemde jaren het rectoraat bekleedde. Kennelijk hebben de erfgenamen van gravin Meyerfelt (geboren Sparre), na haar door in het jaar 1806, de collectie overhandigd aan bisschop Tengstr\u00f6m, de toenmalige plaatsvervangend kanselier van de universiteit, om met zorg te bestemder plekke bewaard te worden. Mogelijk had hij er, toen hij de documenten er in 1817 uit haalde, een paar uitgesneden en in de manuscriptenkist van Porthan geplaatst, [die nog steeds in de universiteit is opgeslagen, maar pas in 1900 zal alles worden geopend], terwijl de rest dus opgeslagen zoals deze bij de opening werd gevonden, hersteld 50 jaar na het overlijden van de eigenaar opengebroken. Omdat de collecties en belangrijkere documenten van de Universiteit tijdens de laatste (Krim \u2013 HvM<\/em>) oorlog in het binnenland waren verscholen, was ook deze envelop meegegaan naar Tavastehus en de opening daarvan werd dus vertraagd. Bij het doorkijken van deze brieven bevond zich geen van K. Gustaaf of hertog Karel, maar daarentegen een aanzienlijk aantal, negentig en enkele priv\u00e9geschriften van generaals en andere commandanten tijdens de oorlog van de jaren1788-1790 jaar, nagelaten aan de toenmalige luitenant-generaal en uiteindelijk veldmaarschalk graaf Meyerfelt. Ondergetekende had onmiddellijk de wens om deze beschikbaar te stellen voor het publiek. Bij nader inzien bleken ze echter zulke inhoud te hebben dat ze, separaat vrijgegeven, nauwelijks grote interesse konden wekken; hij besloot dit daarom te doen voor Finland en Zweden zo\u2019n memorabele tijd als onderwerp voor historische bewerking, en liet de Meyerfeldse papieren als bijlagen opnemen voor een meer gedetailleerde verlichting van de toenmalige omstandigheden. In deze bedoeling werd hij verder bevestigd door het feit dat sommige andere voorheen onbekende documenten ook voor hem beschikbaar waren, waartussen welke bij voorkeur \u200b\u200bmag noemen een actieve deelnemer aan de evenementen van die tijd, toenmalig majoor, uiteindelijk de luitenant-generaal en commandant Ge. Hen. J\u00e4gerhorn\u2019s nagelaten papieren, waarvan een deel, via zijn erfgenamen, geneigd waren om aan de begunstigde te worden verstrekt, waardoor jij openlijk zijn grote verbondenheid en dankbaarheid kon tonen. Andere gebruikte bronnen worden gerapporteerd in het werk zelf, waarvan de voortzetting volgend jaar zal worden gepubliceerd, voor zover een ander literair bedrijf de vacature vervult.<\/span>
\nHelsingfors, 24 oktober 1860<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>E. <\/strong>Porthanska och Meyerfeldtska pappren<\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n
Nu \u00e4ro fr\u00e5gorna:
\nl:o. Om Porthans testamente, som ofelbart var det sista dokument, hvarunder han i lifstiden \u2014 med starkt darrande hand \u2014 satt sitt namn, gifver st\u00f6d f\u00f6r tidsbest\u00e4mningen af \u00e5r 1900?
\n2:o. Om Grefvinnan Meyerfeldts donationsbref best\u00e4mmer f\u00f6rseglingens orubblighet ut\u00f6fver\u00a0 den 10 Juli 1856?
\n3:o. Om Konsistorium den 24 Mars 1817\u00a0haft sk\u00e4l eller r\u00e4tt alt uts\u00e4tta tiden f\u00f6r de\u00a0Porthanska och Meyerfeldtska papprens \u00f6ppnande till \u00e5r 1900?
\nOm Konsistorium nu skall anses\u00a0lagligen f\u00f6rhindradt, att ur den ofvann\u00e4mnde kistan l\u00e5ta i vederb\u00f6rlig ordning uttaga do Porthanska och Meyerfeldtska pappren samt \u00f6fverlemna dem till kompetente forskares begagnande?
\n<\/span>S\u00e5som motiv f\u00f6r dessa fr\u00e5gor m\u00e5 anf\u00f6ras, alt intresset f\u00f6r Porthans fosterl\u00e4ndska verksamhet ostridigt under n\u00e4rvarande tid r\u00f6jt sig m\u00e4ktigare och allm\u00e4nnare, \u00e4n n\u00e5gonsin f\u00f6rr; och att Meyerfeldtska korrespondensen ofelbart vore en vigtig k\u00e4lla f\u00f6r den historie om 1788-90 \u00e5rs krig, som af Finlands nuvarande \u00e4ldste h\u00e4fdeforskare blilvit med erk\u00e4nd framg\u00e5ng bearbetad samt \u00e4nnu \u00e5terst\u00e5r att full\u00e4ndas. <\/span>F\u00f6r \u00f6frigt beh\u00f6fver det knapt till\u00e4ggas, att n\u00e5gon fr\u00e5ga icke ens varit v\u00e4ckt on. vidr\u00f6rande af de, s\u00e5som Erkebiskopen Tengstr\u00f6ms egna tillh\u00f6righeter, \u00e5t Universitetet gifna och i dess f\u00f6rvar lemnade skrifter, hvilka naturligtvis under lika str\u00e4ng f\u00f6rpligtelse, som hitintills, skola enligt gifvarens sladgande qvarh\u00e4llas orubbade till \u00e5r 1900 och l\u00f6r dem, som d\u00e5 lefva.<\/span><\/td>\n		\n

Nu zijn de vragen:
\n1:e. Of Porthan’s testament, dat onfeilbaar het laatste document was waaronder hij tijdens zijn leven zijn naam plaatste – met sterk trillende hand – de datum 1900 ondersteunt?
\n2:e. Of de donatiebrief van gravin Meyerfeldt de ontzegeling onwrikbaar op 10 juli 1856 bepaalt? 3:e. Of de Consistorie op 24 maart 1817 reden of het recht had om de opening van de\u00a0<\/span>papieren Porthan en Meyerfeldt uit te stellen tot het jaar 1900?
\n4:e. Of het Consistorie nu juridisch gezien verhinderd moet worden om de papieren van Porthan en Meyerfeldts in de juiste volgorde uit de bovengenoemde kist te laten halen en ze over te dragen aan competente onderzoekers? <\/span><\/span><\/p>\n

Als reden van deze vragen kan worden aangevoerd alle belangstelling voor Porthan’s vaderlandse werkzaamheden, op dit moment onbetwist krachtiger en algemener dan ooit tevoren is; en dat de Meyerfeldt-correspondentie onmiskenbaar een belangrijke bron zal zijn voor de geschiedenis van de oorlog van 1788-1790, waaraan met erkend succes is gewerkt door de oudste archivaris van Finland en die nog steeds moet worden voltooid. <\/span><\/p>\n

Voor het overige hoeft nauwelijks te worden gezegd dat er zelfs geen vraag is gesteld met betrekking tot de bezittingen van aartsbisschop Tengstr\u00f6m, die aan de universiteit zijn geschonken en in haar bewaring zijn gelaten, die uiteraard, onder dezelfde strikte verplichting als tot nu toe, volgens de bepalingen van de schenker, tot het jaar 1900 ongestoord zullen worden bewaard en voor degenen die dan nog leven.
\n<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

<\/td>\n<\/tr>\n
Hvad skall man d\u00e5 s\u00e4ga om ett fall s\u00e5dant som det f\u00f6revarande, der en annan person, i samr\u00e5d med den anstalt, sora f\u00f6rvarar handlingarne, tv\u00e4rt emot testators \u00f6nskan, <\/span>tager sig friheten att f\u00f6rl\u00e4nga tiden f\u00f6rhandlingames\u00a0 offentligg\u00f6rande? De af grefvinnan <\/span>Meyerfeldt donerade handlingarne borde, enligt hennes f\u00f6reskrift, \u00f6ppnas den 10 Juli <\/span>1856. Med livad r\u00e4tt kunde d\u00e5 biskop Tengstr\u00f6m eller konsistorium best\u00e4mma, att de <\/span>b\u00f6ra hvila till \u00e5r 1,900? Hennes uttryckliga <\/span>\u00f6nskan var ju, att de donerade handlingarne <\/span>skulle anv\u00e4ndas till upplysning f\u00f6r “svenska h\u00e4fderne”, s\u00e5 snart de femtio \u00e5r lupit till \u00e4nda, h<\/span>vilka hon ansett b\u00f6ra f\u00e5 f\u00f6rflyta, “till iakttagande af den skyldiga varsamhet och aktning, dem samtida medborgare \u00e4ro ber\u00e4ttigade att \u00e4ska<\/em>“, ingenting f\u00f6ranleder, alt <\/span>grefvinnan Meyerfeldt haft n\u00e5got annatmotiv <\/span>till det f\u00f6rbeh\u00e5ll hon gjorde, \u00e4n det n\u00e4st anf\u00f6rda. Och hvarf\u00f6re Tengstr\u00f6m skulle l\u00e5ta <\/span>en del af de Meyerfeldtska handlingarne dela <\/span>\u00f6de med sina egna papper, \u00e4r om\u00f6jligt att <\/span>inse.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Wat valt er dan te zeggen over een geval als het onderhavige, waarin een andere persoon, in overleg met de instelling die de documenten bewaart, tegen de wensen van de erflater in, de vrijheid neemt om de termijn voor de publicatie van de procedure te verlengen? De door gravin Meyerfeldt geschonken documenten moesten volgens haar voorschrift op 10 juli 1856 worden geopend. Konden bisschop Tengstr\u00f6m of de Consistorie terecht beslissen dat ze moesten rusten tot het jaar 1900? Haar uitdrukkelijke wens was immers dat de gedoneerde documenten zouden worden gebruikt ter informatie vo<\/span>or de \u2018Zweedse onderzoekers\u2019, zodra de vijftig jaar voorbij waren, die volgens haar voorbij moesten gaan, “zodat de nodige voorzichtigheid en respect in acht werden genomen, de hedendaagse burgers\u00a0 het recht hebben om te vragen”, niets wijst erop dat gravin Meyerfeldt enig ander motief had voor het voorbehoud dat zij maakte dan het genoemde. En waarom Tengstr\u00f6m sommige van de Meyerfeldt documenten het lot met zijn papieren zou laten delen is onmogelijk in te zien.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>F. Meyerfeldtska papperen<\/span><\/strong><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"Helsingfors Dagblad 1862, 3 juni boven, 4 juni onder<\/span><\/em><\/span><\/p>\n\n\n\n
Till livad vi i g\u00e5r omn\u00e4mnde r\u00f6rande <\/span>tillagandet af de Meyerfeldtska papperen ur <\/span>den Porthanuka kistan vilja vi \u00e4nnu till\u00e4gga <\/span>f\u00f6ljande: Enligt erkebiskop Tengstr\u00f6ms f\u00f6rslag <\/span>och konsistorii i anledning deraf fattade <\/span>beslut \u00e5r 1817 skulle hufvudnyckeln till kistan <\/span>f\u00f6rvaras af n\u00e4mnde erkebiskop under <\/span>dess lifstid och sedermera af \u00c5bo Domkapitel. <\/span>\u2014 Efter Tengstr\u00f6ms d\u00f6d ofvergick nyckeln <\/span>i sonens, Professor Joh. Magn. Tengstr\u00f6ms <\/span>varjo, af hvars sterbhus den sedermera \u00f6fverlemnades till universitetets rektor.
\nSedan akademiska konsistoriet, som k\u00e4ndt \u00e4r, nyligen fallat beslut om kistans \u00f6ppnande f\u00f6r att derifr\u00e5n utlaga de Meyerfeldts papperen, gjordes en f\u00f6rfr\u00e5gan hos \u00c5bo Domkapitel om hinder m\u00f6tte f\u00f6r nyckelns uttagande fr\u00e5n f\u00f6rseglingen, hvartill domkapitlet i ett nyligen ing\u00e5ngel svar f\u00f6rklarade sig hafva intet att dervid p\u00e5minna. Kistan \u00f6ppnades s\u00e5ledes den 2 dennes, med de tv\u00e5 h\u00e4rvarande nycklame, vid konsistoriets plenisammantr\u00e4de och inf\u00f6r protokoll. \u2014 Under en m\u00e4ngd \u00f6fverst liggande l\u00f6sa bref fann man ett konvolut in folio med den f\u00f6rutk\u00e4nda utanskriften:\u00abF\u00e4ltmarskalken Grefve Meyerfeldts particuliera Correspondence med H\u00f6gslsalig konung Gustaf III och Hertig Carl af S\u00f6dermanland under krigs \u00e5ren 1788\u20141790″ f\u00f6rseglatt med Meyerfeldtska och Sparreska f\u00f6renade vapnen*). Detta konvolut uttogs och i kistan till\u00e5stes, dervid s\u00e5v\u00e4l hufvudl\u00e5set som de begge nycklame f\u00f6rseglades med universitetets samt rektors och prorektors enskilda sigill.
\nVid ett hasligt genomg\u00e5ende af konvolutets inneh\u00e5ll befunnos der 338 skrifna blad, dels, in folio, dels af mindre format, innefattande bland annat, som vi redan omn\u00e4mnt, originalbref och biljeller \u00e4fvensom officiella skrifvelser fr\u00e5n konungen samt koncepter till svarsbref, afl\u00e5tna till konungen. Man kan s\u00e5ledes hoppas alt af denna rika samling m\u00e5nga nya upplysningar fr\u00e5n krigets historia sl\u00e5 att vinnas.
\nEhuru kistan \u00e5ter \u00e4r tillsluten kan likv\u00e4l den redan v\u00e4ckta fr\u00e5gan om de Porthanska papperens uttagande ingalunda anses hafva f\u00f6rhallit och vi skola hoppas alt man besluter sig f\u00f6r deras \u00f6ppnande l\u00e5ngt innan \u00e5r 1900 intr\u00e4dt.<\/span><\/span><\/span><\/span>*) Grefvinnan M., som till Akademien f\u00f6r\u00e4rat dessa papper, var f\u00f6dd grefvinna Sparre.<\/span><\/td>\n		\n

Vandaag beleven we de gisteren aangekondigde uitneming van de Meyerfeldtse papieren uit de Porthankist waaraan we nog het volgende willen toevoegen: Op voorstel van aartsbisschop Tengstr\u00f6m had de Consistorie in 1817\u00a0<\/span>besloten<\/span> dat<\/span> <\/span>de belangrijke sleutel tot de kist bewaard\u00a0 werd door de genoemde aartsbisschop tijdens zijn leven en later door de kathedraal van \u00c5bo. \u2014 Na de dood van Tengstr\u00f6m ging de sleutel over naar de zoon, professor Joh. Magn. Tengstr\u00f6m,\u00a0 van wiens sterfhuis het later werd overgedragen aan de kanselier van de universiteit.
\n<\/span>Omdat de Consistorie van de Academie\u00a0 zoals bekend onlangs besloot om de kist te openen om daar de Meyerfeldt papieren uit te halen, navraag deed bij het \u00c5bo Domkapittel\u00a0 over de obstakels die werden ondervonden bij het verwijderen van de sleutel uit het zegel, waarop de Domchapitel in een onlangs ontvangen antwoord uitlegde dat zij daar geen bezwaar tegen had. De kist werd dus op de 2de geopend met de twee aanwezige sleutels, tijdens de plenaire vergadering van de Consistorie en v\u00f3\u00f3r het Protocol. \u2014 Onder een aantal losse brieven die erbovenop lagen werd een envelop in folio gevonden met de bekende inscriptie: “Veldmaarschalk Grefve Meyerfeldt’s priv\u00e9correspondentie met Hoogstwijlen Koning Gustaaf III en hertog Karel van S\u00f6dermanland tijdens de oorlogsjaren 1788-1790” verzegeld met de gecombineerde wapens van Meyerfeldt en Sparre. * Deze envelop werd eruit gehaald en de kist werd op slot gedaan, daarmee zowel het hoofdslot als beide sleutels waren verzegeld met de individuele zegels van de universiteit en de rector en vice-rector. Bij een haastige beoordeling van de inhoud van de envelop zijn er 338 geschreven pagina’s, deels in folio, deels van kleiner formaat, inclusief onder andere, zoals we al hebben vermeld, originele brieven en voorstellen, evenals offici\u00eble geschriften van de koning, evenals concepten voor antwoordbrieven, afgeleverd bij de koning. Verwacht mag worden dat uit deze rijke collectie veel nieuwe informatie over de geschiedenis van de oorlog zal worden gewonnen.
\nHoewel de kist weer gesloten is, kan nog steeds de reeds gestelde vraag over de Porthan papieren gesteld worden, en we hopen dat het besluit tot opening lang voor het jaar 1900 ligt.<\/span><\/p>\n

*) Gravin M., die de Academie met deze papieren vereerde, werd geboren als gravin Sparre.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

<\/a>G. Porthanska Manuskriptkistan<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n\n\n\n
En liten familjefest, enkel och allvarlig, firades ig\u00e5r kl. 12 at <\/span>universitetet. Den s.k. Porthanska<\/span>
\nkistan \u00f6ppnades d\u00e5. (…)<\/span>4) F\u00e4ltmarskalken grefve Meyerfelts brefv\u00e4xling med Gustaf III och hertig Carl under 1788-90 <\/span>\u00e5rs f\u00e4ltt\u00e5g.<\/span>
\n5) Densammes brefv\u00e4xlingmed <\/span>generalerna under 1788-90 \u00e5rs <\/span>krig. (…)<\/span>Af dessa handlingar hade de <\/span>Meyerfeltska papperen icke ursprungligen varit i Tengstr\u00f6ms<\/span>
\nv\u00e4rjo. De hade \u00e5r 1806 donerats <\/span>till \u00c5bo akademi af Meyerfelts <\/span>enka, den sk\u00f6na grefvinnan Lovisa <\/span>Augusta, f\u00f6dd Sparre, en af Kellgrens \u201etre gracer”, p\u00e5 vilkor att <\/span>de ej skulls \u00f6ppnas inom femtio <\/span>\u00e5r. Men konsistorium hade den <\/span>13 augusti 1807 beslutit att dessa <\/span>papper skulle f\u00f6rvaras i samma <\/span>kista, hvari de Porthanska papperen skalle nedl\u00e4ggas.<\/span><\/p>\n

I sitt memorial till konsistorium <\/span>yttrade Tengstr\u00f6m om de deponerade handlingarnas bevarande: \u201eKistan, hvan dessa papper forvaras, torde f\u00e5 st\u00e4llas i Academins aerarium med \u00e5tecknad p\u00e5skrift att ej l\u00e5 \u00f6ppnas f\u00f6rr \u00e4n \u00e5r 1900.” Konsistorium betygade Tengstr\u00f6m sin stora tacksamhet och, heter det i protokollet, \u201efann sk\u00e4l att <\/span>till alt hvad Herr Biskopen uti<\/span>
\ndetta sitt memorial f\u00f6reslagit, bifalls: hvarj\u00e4mtena i samr\u00e5d med <\/span>Herr Biskopen besl\u00f6ts, det skola <\/span>s\u00e5v\u00e4l l\u00e5sen som nycklarna till<\/span>
\nkistan med Herr Biskopens sigill <\/span>f\u00f6rseglas.”<\/span><\/p>\n

Vid Abo brand \u00e5r 1827 r\u00e4ddades kistan, d\u00e4r hon stod i r\u00e4nterihvallven. Men Tengstr\u00f6m, orolig f\u00f6r att handlingarna dock tagit skada,\u00a0 f\u00f6ranstaltade f\u00f6ljande \u00e5r om <\/span>kistans \u00f6ppnande. Vid detta tillf\u00e4lle uttogs sannolikt \u2014 af hvad<\/span>
\norsak \u00e4r obskant \u2014 den under <\/span>punkt 5 upptagna delen af Meyerfeltska papperen. Denna del f\u00f6rvarades sedan iett konvolut bland <\/span>angel\u00e4gna handlingar i universitetets kassahvalf till \u00e5r 1858, d\u00e5 <\/span>konvolutet \u00f6ppnades, efter det att <\/span>den t\u00f6reskrifna tiden af femtio \u00e5r <\/span>f\u00f6rg\u00e5tt sedan Meyerfeltska papperens donerande. Den andra delen <\/span>af dessa papper l\u00e5g d\u00e4remot fortfarande kvar i Porthanska kistan, <\/span>som enligt konsistorii beslut af \u00e5r <\/span>1817 skulle \u00f6ppnas f\u00f6rst \u00e5r 1900.<\/span><\/p>\n

Men sedan professorn, kanslir\u00e5det G. Rein i sin bok om ‘<\/span>Kriget <\/span>i Finland \u00e5ren 1788-1790′ tillgodogjort sig den tillg\u00e4ngliga delen <\/span>af Meyerfeltska papperen, vakte i <\/span>slutet at \u00e5r 1861 professorn, kanslir\u00e5det J.Pb. Palm\u00e9n f\u00f6rslagom<\/span>
\natt Porthanska kistan skulle \u00f6ppnas och d\u00e4rifr\u00e5n uttagas s\u00e5v\u00e4l resten af de Meyerteltska papperen <\/span>som ock Porthans bref och manuskript\u00a0 samt Auroras\u00e4llskapets\u00a0 handlingar.\u00a0 F\u00f6rslagsst\u00e4llaren ans\u00e5gatt <\/span>hvarken Tengstr\u00f6m eller konsistorium \u00e5r 1817 haft r\u00e4tt att f\u00f6rordna om dessa handlingars \u00f6ppnande f\u00f6rst \u00e5r 1900, betr\u00e4ffande de <\/span>Meyerfeltska papperen p\u00e5 den grund <\/span>att f\u00f6rordnandet stode i strid med <\/span>gifvarinnans vilja, betr\u00e4ffande de <\/span>Porthanska papperen d\u00e4rf\u00f6r att <\/span>Porthan icke gjort n\u00e5got s\u00e5dant <\/span>f\u00f6rordnande i testamentet.<\/span><\/p>\n

Denna Palm\u00e9ns motion vakte <\/span>genast h\u00e4ftig opposition inomkonsistorium: professor W. Lagus, <\/span>Tengstr\u00f6ms dotterson, fann f\u00f6rslaget r\u00f6ja brist p\u00e5 pietet mot d\u00f6d <\/span>man. F\u00f6r fr\u00e5gans beredning tillsattes en komite, best\u00e5ende af professorerna Palm\u00e9n, F. Cygnaeus, W<\/span>. Lagus och professor emeritus Re<\/span>in. Inom komit\u00e9n voro meningarna delade: Cygnaeus, till hvilken Lagus ansl\u00f6t sig, k\u00e4mpade <\/span>v\u00e4ltaligt, ja, bombastiskt mot f\u00f6rslaget, Palm\u00e9n f\u00f6rsvarade det koncist och logiskt, medan \u00e5ter Rein <\/span>f\u00f6rsiktigt gick en\u00a0 medelv\u00e4g, att <\/span>endast Meyerfeltska papperen borde ur kistan uttagas. Tidningarna genlj\u00f6do af den akademiska <\/span>polemiken i denna fr\u00e5ga. Och n\u00e4r <\/span>konsistorium den 12 april 1862 behandlade fr\u00e5gan, br\u00f6tosig meningarna nastan v\u00e5ldsamt mot hvarandra. Mot \u00f6ppnandet af kistan <\/span>r\u00f6stade proff. Lagus (i ett l\u00e5ngt <\/span>skriftligt anf\u00f6rande), J.Y. Snellman (j\u00e4mv\u00e4l i skriftligt votum), <\/span>A. F. Granfelt, Cygnaeus, K. G. <\/span>Ehrstr\u00f6m och G. Geitlin. F\u00f6r Palm\u00e9ns f\u00f6rslag r\u00f6stade, utom f\u00f6rslagsst\u00e4llaren, proff. J. Y. Rosenborg (skriftligen), J. A. Estlander, <\/span>L. Lindel\u00f6f (skriftligen), E.L\u00f6nnrot (skriftligen), E. At Brun\u00e9r, A. <\/span>Mobergoch E.J. Bonsdorff. Den<\/span>
\nmedlande st\u00e5ndpunkten intogs af <\/span>proff. K. S. Sirelius, F. L. Schauman, B O. Lille och A.E. Arppe. <\/span>I enlighet mcd denna utg\u00e5ng af<\/span>
\nvoteringen besl\u00f6t konsistorium att <\/span>kistan skulle \u00f6ppnasin\u00e4rvaro af <\/span>delegerade och de Meyerfeltska <\/span>papperen d\u00e4ruruttagas. Detta skedde ocks\u00e5 den 2 juni 1862; dock <\/span>tyckas inga delegerade hafva n\u00e4rvarit. Kistan\u00a0 f\u00f6rseglades \u00e5ter mcd <\/span>universitetets, rektor Arppes ooh<\/span>
\nprorektor Schaumans sigill. Den <\/span>n\u00e4rmare granskningen at den <\/span>Meyerfeltska korrespondensens inneh\u00e5ll uppdrogs \u00e5t Rein och Cygnaeus. <\/span><\/td>\n

\n

Een klein familiefeest, eenvoudig en serieus, werd gisteren om 12 uur <\/span>gevierd<\/span>\u00a0aan de universiteit. De zgn. Porthanse kist werd daar geopend. (…)<\/span><\/p>\n

4) Correspondentie van veldmaarschalk graaf Meyerfelt met Gustaf III en hertog Carl in de periode 1788-1790 jaarscampagne.
\n5) Dezelfde’s briefwisseling met de generaals onder de jaren 1788-1790 oorlog. (…)<\/span><\/p>\n

Van deze documenten bevonden de Meyerfeltse papieren zich oorspronkelijk niet in het bezit van Tengstr\u00f6m. Ze waren in 1806 aan de \u00c5bo Academie geschonken door de weduwe van Meyerfelt, de mooie gravin Lovisa Augusta, geboren Sparre, een van Kellgrens “drie grati\u00ebn”, op voorwaarde dat ze niet binnen vijftig jaar zouden worden geopend. Maar de Consistorie\u00a0 had op 13 augustus 1807 besloten dat deze papieren in dezelfde kist moesten worden bewaard als waarin de Porthan-papieren moesten worden neergelegd. <\/span><\/p>\n

In zijn memorandum voor de Consistorie gaf Tengstr\u00f6m commentaar op het behoud van de gedeponeerde documenten: “De kist, waarin deze papieren worden bewaard, moet in het aerarium van de Academie worden geplaatst met een handtekening\u00a0<\/span>ondertekend<\/span>\u00a0dat deze niet v\u00f3\u00f3r het jaar 1900 mag worden geopend”. De\u00a0 Consistorie sprak zijn grote dankbaarheid uit aan Tengstr\u00f6m en, zo staat er in het protocol, “vond reden om alles wat de heer Bisschop in zijn memorandum had voorgesteld goed te keuren; waarop in overleg met de Heer Bisschop wordt besloten dat zowel de sloten als de sleutels van de kist met het zegel van de Heer Bisschop is verzegeld.”<\/span><\/p>\n

Bij de \u00c5bobrand in 1827 werd de kist gered omdat ze in de rentekluis stond. Maar Tengstr\u00f6m, bang dat de documenten beschadigd waren, zorgde ervoor dat de kist het jaar daarop werd geopend. Bij deze gelegenheid werd daaruit om onbekende redenen het deel van Meyerfeldts papieren onder punt 5 genomen. Dit deel werd vervolgens in een envelop tussen belangrijke documenten in de geldkluis van de universiteit bewaard tot 1858, toen de envelop werd geopend, nadat de schriftelijke periode van vijftig jaar was verstreken sinds de donatie van de Meyerfeldts papieren. Het andere deel van deze papieren bevond zich daarentegen nog in de Porthanse kist, die volgens het besluit van de Consistorie van 1817 pas in 1900 mocht worden geopend.<\/span><\/p>\n

Maar nadat professor kanselier G. Rein in zijn boek voor ‘De oorlog in Finland in de jaren 1788-1790’ het beschikbare deel van Meyerfeldts papieren had verkregen, kwam eind 1861 de professor kanselier J.Pb. Palmen met een voorstel de Porthankist te openen en daaruit de rest van Meyerteldts papieren te halen, evenals de brieven en manuscripten van Porthan en de documenten van de Aurora Society. De indiener was van mening dat noch Tengstr\u00f6m, noch de Consistorie in 1817 het recht hadden om de opening van deze documenten pas in 1900 te gelasten, met betrekking tot Meyerfeldts papieren omdat het bevel in strijd was met de wil van de donor, met betrekking tot de Porthan-papieren omdat Porthan een dergelijk besluit niet in het testament heeft opgenomen.<\/span><\/p>\n

Deze motie van Palm\u00e9n veroorzaakte onmiddellijk felle tegenstand binnen de Consistorie: professor W. Lagus, Tengstr\u00f6m’s dochterszoon, vond dat het voorstel van gebrek aan vroomheid jegens dode mannen getuigde. Voor de voorbereiding van de vraag werd een commissie ingesteld, bestaande uit de hoogleraren Palm\u00e9n, F. Cygnaeus, W. Lagus en emeritus hoogleraar Rein. Binnen de commissie waren de meningen verdeeld: Cygnaeus, vergezeld door Lagus, pleitte welsprekend ja bombastisch tegen het voorstel, Palm\u00e9n verdedigde het bondig en logisch, terwijl Rein opnieuw voorzichtig de middenweg nam, dat alleen Meyerfeldt papieren uit de kist gehaald mochten worden. De kranten haalden de academische polemiek over deze kwestie aan. En toen de Consistorie op 12 april 1862 de kwestie behandelde, botsten de meningen bijna gewelddadig met elkaar. <\/span>Tegen opening van de kist stemden prof. Lagus (in een lang schriftelijk betoog), J.Y. Snellman (ook bij schriftelijke stemming), A. F. Granfelt, Cygnaeus, K. G. Ehrstr\u00f6m en G. Geitlin. In het voordeel van het voorstel van Palm\u00e9n, afgezien van de indiener, prof. J. Y. Rosenborg (schriftelijk), J. A. Estlander, L. Lindel\u00f6f (schriftelijk), E. L\u00f6nnrot (schriftelijk), E. At Brun\u00e9r, A. Moberg en E.J. Bonsdorff. De middenpositie werd ingenomen door prof. K.S. Sirelius, F.L. Schauman, B.O. Lille en A.E. Arpe. In overeenstemming met deze uitkomst van de stemming besloot de Consistorie dat de kist in aanwezigheid van afgevaardigden moest worden geopend en dat Meyerfeldts papieren eruit konden worden gehaald. Dit gebeurde ook op 2 juni 1862; er lijken echter geen afgevaardigden aanwezig te zijn geweest. De kist werd opnieuw gesloten met de zegels van de universiteit, rector Arppes en\u00a0 vice-kanselier Schauman. Het nader onderzoek van de inhoud van de Meyerfeldt-correspondentie werd toevertrouwd aan Rein en Cygnaeus.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Meijerfeldts Brevv\u00e4xling Finske F\u00e4ltt\u00e5g 1788-1790 A.\u00a0 Louise Augusta Meyerfeldt f\u00f6dd Sparre, “Donations Document”, N\u00e4sby S\u00e4terg\u00e5rd, 10 Juli 1806, Helsingfors Dagblad, 14 januari 1862 B.\u00a0Konsistorium\u00a0\u00c5bo Academie, Protocol 13 August 1807, Riksarkivet Sverige, 756. \u00c4mnessamlingar, 1. Personhistoria,\u00a0 Biographica 1500t \u2013 1800t, M b 8, folio 119-120. C. Jac. Tengstr\u00f6m, “\u00d6dmjukt Memorial!”, \u00c5bo 24 Mars 1827, Bron: Helsingfors … Verder lezen Briefwisseling 1788-1790<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-56090","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/56090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=56090"}],"version-history":[{"count":41,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/56090\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":72451,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/56090\/revisions\/72451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=56090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}