{"id":55933,"date":"2023-05-02T15:32:35","date_gmt":"2023-05-02T15:32:35","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=55933"},"modified":"2023-05-05T07:31:33","modified_gmt":"2023-05-05T07:31:33","slug":"beskow-2","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=55933","title":{"rendered":"Beskow"},"content":{"rendered":"

Bernhard von\u00a0Beskow,
\n<\/strong><\/span>– “Om Gustav den tredje s\u00e5som Konung och Menniska\u201d, Svenska Akademiens Handlingar 1796, deel 4, Stockholm 1860.<\/span>
\n– \u201cKarl den Tolfte. En Minnesbild\u201d, deel 1, Stockholm 1868.\u00a0<\/span>
\n<\/strong><\/p>\n

\n

“Om Gustav den tredje s\u00e5som Konung och Menniska\u201d, Svenska Akademiens Handlingar 1796, deel 4<\/a><\/span>, Stockholm 1860.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 94<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

Opsomming van trouwe generaals aan Gustaaf III.<\/span><\/p>\n

Pag. 158-159<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Det var efter underr\u00e4ttelse h\u00e4rom som konungen fr\u00e5ntog general ARMFELT bef\u00e4letoch n\u00e4mnde till hans eftertr\u00e4dare general MEYERFELT (* <\/span>\u00bb Le roi d\u00e9p\u00eachait d’abord les colonels Klingspor et Klercker pour sonder le terrein et les esprits , et ensuite Elle en voya les colonels Lantingshausen et Stackelberg , charg\u00e9s de leur offrir gr\u00e2ce et pardon pl\u00e9ni\u00e8re , s’ils voulaient s’avouer coupables et reconna\u00eetre leur crime , mais cette n\u00e9gociation demeura sans effet . Le roi \u00d4ta alors le commandement des troupes finnoises au g\u00e9n\u00e9ral Armfelt , mais la ligue ne lui permit pas de quitter le camp , et . l\u2019y garda comme otage , et il y fut pour ainsi dire gard\u00e9 \u00e0 vue , et log\u00e9 dans la tente du colonel H\u00e4stesko comme un prisonnier \u00e0 qui personne ne peut parler sans t\u00e9moin , et cela pendant tout le temps que dura la campagne . S.M. d\u00e9f\u00e9ra le commandement du corps d’Anjala au g\u00e9n\u00e9ral Meyerfeldt , et le renfor\u00e7a de la brigade de Vester bottnie , command\u00e9e par le g\u00e9n\u00e9ral Kaulbars , qui n’\u00e9tait pas de la conf\u00e9d\u00e9ration \u00bb . SINCLAIR ber\u00e4ttar p\u00e5 ett annat st\u00e4lle , att han sjelf sett general ARMFELT under den nysg n\u00e4mnda bevakningen . Uppgiften om Vesterbottens rege mente och KAULBARS \u00e4r misstag . Konungen n\u00e4mner sjelf i bref till general MEYERFELT , att han erh\u00e5ller till s\u00e4ker het Uplands och Vestmanlands regementen , af hvilka \u00e5t minstone det f\u00f6rsta var p\u00e5litligt.)<\/span><\/td>\n\n

Het was na informatie hierover dat de koning generaal ARMFELT zijn bevel ontnam en gen. MEYERFELT aanstelde als zijn opvolger (* <\/span>“De koning stuurde eerst de kolonels Klingspor en Klercker om de grond en de geest te onderzoeken, en daarna stuurde ze de kolonels Lantingshausen en Stackelberg, belast met het aanbieden van gratie en volledig pardon, als ze hun schuld wilden bekennen en hun misdaad wilden erkennen. maar deze onderhandeling bleef zonder resultaat. De koning nam toen het bevel over de Finse troepen over van generaal Armfelt, maar het verbond stond hem niet toe het kamp te verlaten, en hield hem daar als gijzelaar, en hij werd daar als het ware vastgehouden en ondergebracht in de tent van kolonel H\u00e4stesko als een gevangene met wie niemand kan spreken zonder getuige, en dit gedurende de hele tijd dat de veldtocht duurde. Z\/M. droeg het bevel over het korps van Anjala over aan generaal Meyerfeldt en versterkte het met de brigade van Westerbotten, onder bevel van generaal Kaulbars, die niet van het Verbond was.\u00a0<\/span>SINCLAIR vertelt op een andere plaats dat hij zelf generaal ARMFELT heeft gezien tijdens de zojuist genoemde wacht. De informatie over het Westerbotten-regiment en KAULBARS is een vergissing. De koning zelf vermeldt in een brief aan generaal MEYERFELT dat hij de Upland- en Westmanland-regimenten ontvangt voor beveiliging, waarvan in ieder geval de eerste betrouwbaar was.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 164-166<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Enligt MEYERFELT , som egde full k\u00e4nnedom af f\u00f6rh\u00e5llandet , hade J\u00c4GERHORN genast medf\u00f6rt det bekanta brefvet af den 9 augusti , som inneh\u00f6ll , att kejsarinnan \u00bb med till fredsst\u00e4llelse erfarit de t\u00e4nkes\u00e4tt , som upplifva finska arm\u00e9n , och det beslut den samma nyligen fattat och verkst\u00e4llt \u00bb ; att hon \u00bb fullkomligen vetat \u00e5tskilja regentens ( i Sverige ) b\u00f6jelser fr\u00e5n dess unders\u00e5tars ) , men \u00f6nskade , att det steg arm\u00e9n tagit \u00bb m\u00e5tte blifva genom ett st\u00f6rre antal medborgares f\u00f6rening tydligare \u00e5dagalagdt och ikl\u00e4dt den egenskap af ett allm\u00e4nt beslut , som kan gifva det en laggrundad och g\u00e4llande helgd \u00bb , hvarf\u00f6r de , som deltagit uti ifr\u00e5ga varande \u00bb helsosamma upps\u00e5t \u00bb ( intentions salutaires ) , uppmanas att med det skyndsammaste bilda en riksf\u00f6rsamling ( corps repr\u00e9sentant ) , f\u00f6r att \u00bb afhandla om landets sanna f\u00f6rdelar \u00bb , hvadan bef\u00e4lhafvande generalen f\u00f6r ryska arm\u00e9n i Finland , grefve MOUSCHIN – POUSCHIN bemyndigats att \u00bb h\u00f6ra de finska deputerade samt g\u00e5 dem till handa med allt n\u00f6digt bist\u00e5nd , f\u00f6r att leda detta patriotiska del tagande till ett godt slut \u00bb ; ‘ och skall \u00bb ryska tropparnes int\u00e5gande och vistande i Finland , l\u00e5ngt ifr\u00e5n att l\u00e4nda till inbyggarnes f\u00f6rtryck eller f\u00f6ror\u00e4t tande , tvertom bidraga till att uppr\u00e4tta och stadg\u0105 ibland dem ett politiskt och borgerligt sjelfbest\u00e5nd ( une existence politique et civile ) , s\u00e5dant som alla goda och r\u00e4ttsinnade patrioter \u00e5stunda och b\u00f6ra \u00e5stunda , f\u00f6r att ern\u00e5 en verklig och of\u00f6r\u00e4nderlig v\u00e4lmakt\u00bb (* Hemliga Handlingar , 1 del . sid . 135 , 136 , 137) .
\n<\/span>Sjelfst\u00e4ndighets – f\u00f6rklaringen synes h\u00e4r tydligt an tydd , om \u00e4n i varsamma ordalag . <\/span>F\u00f6rsigtigtvis var brefvet oundertecknadt , hvilket dock n\u00e5got f\u00f6rv\u00e5nade och st\u00f6tte Anjala – m\u00e4nnen , som sjelfve med s\u00e5 mycket f\u00f6rtroende och sina namns underskrift bem\u00f6tt fienden ; men J\u00c4GERHORN f\u00f6revisade en dyrbar ring , som han sade sig hafva erh\u00e5llit till bestyrkande att svaret kommit fr\u00e5n beh\u00f6rig ort (** General – krigsr\u00e4ttens protokoller , sid . 75) och man talade \u00e4fven om en summa dukater (*** MEYERFELT inber\u00e4ttar till konungen , att , J\u00c4GERHORN uppvaktat bef\u00e4lhafvande generalen med mycken k\u00e4ckhet och sagt , att denne f\u00f6rmodligen k\u00e4nde \u00e4ndam\u00e4let med resan till Petersburg , hvartill MEYERFELT svarat , att han hvarken k\u00e4nde eller ville k\u00e4nna det .)
\nOffentligen sade han sig hafva blifvit f\u00e5ngen och nu , p\u00e5 parol att icke tjena mot Ryssland , f\u00e5tt tillst\u00e5nd att \u00e5terv\u00e4nda.
\n<\/span>S\u00e4ndningen erh\u00f6ll ytterligare styrka deraf , att SPRENGTPORTEN n\u00e5gra dagar f\u00f6rut inst\u00e4llt sig vid gr\u00e4nsen och b\u00f6rjat underhandlingar med Anjala m\u00e4nnen p\u00e5 samma grunder som brefvet inneh\u00f6ll , erbjudande en rysk hjelptropp af 12,000 man till planens utf\u00f6rande (****<\/span> MEYERFELT ans\u00e5g fiendens underhandlingar vida farligare \u00e4n dess kanoner . Han skrifver till konungen den 25 augusti : \u00bb Sprengtporten r\u00f4de encore toujours dans ces envi Si je n’avais que les Russes \u00e0 combattre , cela ne m’embarrasserait pas trop \u00bb).<\/span><\/td>\n		\n

Volgens MEYERFELT, die volledig op de hoogte was van de situatie, had J\u00c4GERHORN onmiddellijk de bekende brief van 9 augustus meegebracht, waarin stond dat de keizerin “de mentaliteit heeft ervaren die het Finse leger bezielt, en de beslissing die het onlangs heeft genomen en uitgevoerd”; dat ze “helemaal wist hoe ze de neigingen van de regent (in Zweden) moest scheiden van die van zijn onderdanen), maar wenste dat de stap van het leger” duidelijker zichtbaar zou worden gemaakt door de associatie van een groter aantal burgers en bekleed met het karakter van een algemene beslissing, die het een wettelijk gegronde en geldige feestdag kan geven \u00bb, om welke reden degenen die hebben deelgenomen aan de betreffende “gezonde intenties” (intentions salutaires) worden verzocht een rijksvergadering te vormen (vertegenwoordigend lichaam ) zo snel mogelijk, om “om te gaan met de ware voordelen van het land”, die de bevelvoerende generaal van het Russische leger in Finland, graaf MOUSCHIN-POUSCHIN gemachtigd is om “de Finse afgevaardigden te horen en hen alle nodige hulp te bieden , om deze patriottische deelname tot een goed einde te brengen”; ‘ en zal \u00bb de binnenkomst en het verblijf van de Russische troepen in Finland, verre van resulterend in de onderdrukking of belediging van de inwoners, integendeel bijdragen aan het tot stand brengen en vestigen van een politiek en civiel zelfbestaan \u200b\u200bonder hen (une existence politique et civile ), zoals alle goede en rechtgeaarde patriotten verdragen en zouden moeten verdragen, om een \u200b\u200bechte en onveranderlijke goede macht te bereiken \u00bb(* Geheime documenten, 1 deel. bladzijde . 135, 136, 137.) <\/span>De onafhankelijkheidsverklaring lijkt hier duidelijk te worden gesuggereerd, zij het in voorzichtige bewoordingen. Zorgvuldig was de brief niet ondertekend, wat de Anjala-mannen echter enigszins verraste en stoorde, die zelf de vijand tegemoet traden met zoveel vertrouwen en de handtekening van hun namen; maar J\u00c4GERHORN liet een kostbare ring zien, die hij zei te hebben ontvangen als bevestiging dat het antwoord van de goede plek was gekomen (** Notulen van de algemene krijgsraad, p. 75 . ***) MEYERFELT deelt de koning mee dat J\u00c4GERHORN de bevelvoerende generaal met grote dapperheid naar het Hof ging en zei dat hij waarschijnlijk het doel van de reis naar Petersburg kende, waarop MEYERFELT antwoordde dat hij het niet wist en ook niet wilde weten.), en ze hadden het ook over een som dukaten ***) . In het openbaar zei hij dat hij gevangen was genomen en nu, voorwaardelijk vrij om niet tegen Rusland te dienen, toestemming kreeg om terug te keren. De uitzending kreeg nog meer kracht door het feit dat SPRENGTPORTEN zich een paar dagen eerder aan de grens had gestationeerd en onderhandelingen was begonnen met de Anjala-mannen op dezelfde gronden als de brief bevatte, waarbij een Russische hulpmacht van 12.000 man werd aangeboden om het plan uit te voeren. (**** MEYERFELT vond de onderhandelingen van de vijand veel gevaarlijker dan zijn kanonnen. Hij schrijft op 25 augustus aan de koning: “Sprentporten reed encore toujours dans ces envi Si je n’avais que les Russes \u00e0 combattre, cela ne m’embarrasserait pas trop”.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 172<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Skulle han fr\u00e5ntagit den i planen invigde ARMFELT \u00f6fverbef\u00e4let och lemnat det \u00e5t MEYERFELT , med uppdrag att bringa Anjala – m\u00e4nnen till lydnad , samt gifvit honom till bet\u00e4ckning tvenne regementen , som icke tillh\u00f6rde f\u00f6rbundet ?\u00a0<\/span><\/td>\n\n

Zou hij ARMFELT, de opperbevelhebber die in het plan was betrokken hebben weggehaald en aan MEYERFELT hebben overgelaten, met de taak de Anjala-mannen tot gehoorzaamheid te brengen, en hem twee regimenten hebben gegeven, die niet tot het verbond behoorden, om hem bedekken?\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 180-181<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
D\u00e5varande general-adjutanten (senare en af rikets herrar) grefve GUSTAF WACHTMEISTER skref till general MEYERFELT i samma stil : \u00bb I g\u00e5r afton kom en rapport fr\u00e5n stora Elefanten ( A. var elefanter – riddare ) , deruti han broderat i dramatisk smak alla de stora prof af tapperhet hans Dalkarlar visat under arbete p\u00e5 ett batteri samt vid andra stora tillf\u00e4llen , med uttryck , att det vore fabuleust att beskrifva all den tapperhet de \u00e5dagalagt \u00bb .<\/span><\/td>\n\n

De toenmalige adjudant-generaal (later Rijksheer) graaf GUSTAF WACHTMEISTER schreef in dezelfde stijl aan generaal MEYERFELT: \u00bb Gisteravond kwam een \u200b\u200brapport van de grote Olifant (A. was olifanten – ridder), daarin borduurde hij met dramatische smaak alle grote moed die zijn Dalkarlar toonden tijdens het werken aan een batterij en bij andere grote gelegenheden, met uitdrukkingen dat het fantastisch zou zijn om alle moed die ze toonden te beschrijven \u00bb.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 207<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

Meyerfelt, Platen, Steding en Siegroth behoren tot de generaals buiten het Anjala Verbond.<\/span><\/p>\n

Pag. 211<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

Nadat hij zijn bevelen aan Hertog Karel en generaal Meyerfelt had achtergelaten, verliet Gustaaf Helsingfors op 26 augustus en spoedde zich naar Stockholm.<\/span><\/p>\n

Pag 229<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Hertig KARL , som f\u00f6rde \u00f6fver befalet i Finland , tillskref f\u00e4ltmarskalken MEYERFELT , att han borde f\u00f6rklara .de fr\u00e5n Sverige kom mande rykten s\u00e5 v\u00e4l i nyssn\u00e4mnda som i motsatt syftning , eller att b\u00f6nderna ville \u00bb kn\u00e4cka herrarne \u00bb , s\u00e5som otillf\u00f6rlitliga , p\u00e5 det att de ej m\u00e5tte f\u00f6rleda de – vilsef\u00f6rda af h\u00e4ren till obet\u00e4nkta r\u00f6relser (** Hertigen yttrar : \u00bb Je crois qu’il serait bon de traiter cela comme des bruits vagues , pour ne pas causer des inqui\u00e9 tudes ici , et faire porter nos pauvres diables , qui se sont laiss\u00e9s duper , \u00e0 quelque action – d\u00e9sesp\u00e9r\u00e9e , ce qui . pourrait encore mettre le comble \u00e0 la confusion qui doit r\u00e9gner en Su\u00e8de\u00bb. (Meyerfeltska brefvexlingen, manuskript.))<\/span><\/td>\n\n

Hertog KAREL, die het oppertbevel had in Finland, schreef aan veldmaarschalk MEYERFELT dat hij de geruchten die uit Zweden kwamen, zowel over het zojuist genoemde als het tegendeel moest verklaren, of dat de boeren “de heren wilden breken”, als onbetrouwbaar, op het feit dat ze hen niet mogen leiden – misleid door het leger tot gedachteloze bewegingen (** De Hertog zegt: “<\/span>Ik denk dat het goed zou zijn om dit als vage geruchten te behandelen, om hier geen zorgen te baren, en om onze arme duivels, die zich hebben laten bedriegen, tot een of andere wanhopige actie te leiden, die. zou nog de laatste hand kunnen leggen aan de verwarring die in Zweden moet heersen”. (Meyerfelt’s briefwisseling, Manuskript.))<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 271<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
\u00c4fven bref vexlingen med f\u00e4ltmarskalk MEYERFELT , under 1789 \u00e5rs f\u00e4ltt\u00e5g , visar konungens fortfarande oro i detta h\u00e4nseende (* Konungen skrifver i mars 1789 fr\u00e5n Stockholm : \u00bb J’ai lieu de croire que le Dannemarc prendra des mesures moins facheuses \u00e0 notre \u00e9gard que l’ann\u00e9e pass\u00e9e \u00bb . — Och sedan : \u00bb Je negoce maintenant avec le Dannemarc pour que ce royaume accepte une neutralit\u00e9 enti\u00e8re du rant tout le cours de la guerre ) .<\/span><\/td>\n\n

Zelfs de briefwisseling met veldmaarschalk MEYERFELT, tijdens de campagne van 1789, toont de aanhoudende bezorgdheid van de koning hierover (* De koning schrijft in maart 1789 vanuit Stockholm: “<\/span>Ik heb reden om aan te nemen dat Denemarken minder ongelukkige maatregelen tegen ons zal nemen dan vorig jaar\u201d. — En daarna: “Ik ben nu aan het onderhandelen met Denemarken zodat dit koninkrijk volledige neutraliteit aanvaardt tijdens de oorlog.”<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 283<\/span><\/a><\/span><\/p>\n

De koning schrijft M. dat hij Hastfehr\u2019s regiment met enkele bataljons moet versterken.<\/span><\/p>\n

Pag. 283-289<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Konungen tillskref f\u00e4ltmarskalk MEYERFELT att vara uppm\u00e4rksam derp\u00e5 samt att f\u00f6rst\u00e4rka \u00f6fverste HASTFEHR\u2019s korps med ett par bataljoner . Konungen bil\u00e4gger en afskrift af den underr\u00e4ttelse han emottagit fr\u00e5n sin hemliga kun skapare i Petersburg , och hvari det , bland annat , heter , att Ryssarne skola fr\u00e5n \u00d6sterbotten \u00bb ut sprida sina manifester , som \u00e4ro ungef\u00e4r af samma inneh\u00e5ll som prinsens af Hessen , och i samma ton som Anjala – f\u00f6rbundets , men mycket starkare emot konungen och f\u00f6r den finska independensen . Sprengtporten tycks hafva med honom ( prinsen af Hessen ) en reglerad korrespondens och underh\u00e5ller de in telligenser han har med flera i Finland ; de skicka till och med kurirer , som skryta af att ha g\u00e5tt f\u00f6rbi svenska posteringar \u00bb . Konungen till\u00e4gger : \u00bb I detta \u00f6gonblick underr\u00e4ttar man mig fr\u00e5n Berlin , att ryska garderna \u00e4ro marschf\u00e4rdiga \u00bb . <\/span>Af MEYERFELTS svar synes , att ban \u00f6fverkommit n\u00e5gra packor af ifr\u00e5gavarande manifest , tryckt p\u00e5 svenska och finska , hvilka blifvit insmugglade \u00f6fver gr\u00e4nsen . Han l\u00e4t br\u00e4nna dem af b\u00f6deln samt utgifva en var ning till folket att ej af f\u00f6rr\u00e4darne l\u00e5ta sig f\u00f6rleda . Manifestet var dateradt \u00bb<\/span>Landsbygden i Sk\u00e5ne<\/em> den 19 augusti\u00bb, med \u00f6fverskrift <\/span>F\u00e4derneslandet<\/em> , men hade i papperet fr\u00e4mmande st\u00e4mpel och var kom met fr\u00e5n ryska gr\u00e4nsen * ) .<\/span><\/p>\n

* ) Jfr kung\u00f6relsen , inf\u00f6rd hos MOD\u00c9E XIV : 259 .<\/span>
\nMEYERFELT hade i kung\u00f6relsen yttrat , att arm\u00e9n skulle \u00bb m\u00f6ta fienden hvar som helst \u00bb , men f\u00f6r att undvika ordet \u201d gr\u00e4ns \u00bb , hvilken officerarne f\u00f6rklarat sig ej vilja \u00f6fverskrida , hade han m\u00e5st begagna ordet \u00bb land \u00bb . Man kan h\u00e4raf sluta till den ytterliga f\u00f6rsigtighet han \u00e4nnu trodde sig b\u00f6ra iakttaga mot de under hans bef\u00e4l st\u00e5ende krigare * )
\n<\/span>* ) Jfr MEYERFELTS bref . Manuskript.
\n<\/span>Vid \u00f6fverv\u00e4gande af allt detta fann konungen sig icke l\u00e4ngre b\u00f6ra dr\u00f6ja med allvarsammare m\u00e5tt och steg till oordningarnes h\u00e4mmande , hvartill han jemv\u00e4l uppmanades af den allm\u00e4nna r\u00f6sten , som h\u00f6gligen ogillade de f\u00f6rda underhandlingarne med fienden . Under hemb\u00e4rande af sin erk\u00e4nsla till hertigen och MEYERFELT , som f\u00f6rekommit vidare f\u00f6ljder deraf , gaf konungen , den 1 december , den sistn\u00e4mnde tillk\u00e4nna , att nationens r\u00f6st och statens s\u00e4kerhet gemensamt fordrade lagarnes till\u00e4mpning , hvarvid han f\u00f6rmodade att h\u00e4rens \u00f6fverbef\u00e4lhaf vare skulle \u00e5dagal\u00e4gga samma kraft och nit , som han alltid visat i de honom anf\u00f6rtrodda v\u00e4rf , samt att i synnerhet de felaktigaste s\u00e5som hvilka \u00fean namngaf J\u00c4GERHORN och KLICK icke m\u00e5tte undkomma r\u00e4ttvisans arm ** ) .
\n<\/span>** ) I ett bref fr\u00e5n G\u00f6teborg af den 25 november tillk\u00e4nnagorkonungen sin tillfredsst\u00e4llelse med MEYERFELTS tillg\u00f6ran den i f\u00f6ljande ordalag : \u00bb Je ne veux pas laisser passer l’occasion que me donne le d\u00e9part du major Ramsay , pour vous marquer mon parfait contentement sur la conduite noble et ferme que vous avez tenu pendant tout le temps que vous avez command\u00e9 les troupes d\u2019Anjala , et surtout de la fermet\u00e9 avec laquelle vous avez persist\u00e9 \u00e0 ne pas quitter le poste de H\u00f6gfors , dans un temps o\u00f9 les gens les plus fermes balanc\u00e8rent . Les choses sont bien chang\u00e9es ici , et les conf\u00e9d\u00e9r\u00e9s seraient bien honteux s’ils entendaient tous les propos qu\u2019on tient sur leur compte . La nation enti\u00e8re demande vengeance , mais au milieu de ces cris elle sait aussi distinguer les officiers g\u00e9n\u00e9raux , qui , comme vous , mr . le comte , sont rest\u00e9s fid\u00e8les \u00e0 leur devoir \u00bb . I brefvet af den 1 december yttrar konungen : \u00bb Depuis que votre prudence \u00e0 d\u00e9tourn\u00e9 les suites d\u00e9sastreuses de la conf\u00e9d\u00e9ration d\u2019Anjala , et que la sagesse de mon fr\u00e8re a pu dissiper la conf\u00e9d\u00e9ration , j’ai jug\u00e9 qu’il \u00e9tait temps de faire agir les lois du royaume , que les circonstances avaient laiss\u00e9 mais que l’int\u00e9r\u00eat de l’\u00e9tat et le cri g\u00e9n\u00e9ral de la nation veulent qu’on laisse parler . Je ne doute pas que vous ne mettez autant d’activit\u00e9 , de fermet\u00e9 et de c\u00e9l\u00e9rit\u00e9 dans l’ex\u00e9cution des ordres que je vous ‘ envoie , que vous avez d\u00e9j\u00e0 mis de z\u00e8le dans tout ce que je vous ai confi\u00e9 durant le cours de cette \u00e9poque . Vous verrez par l’instruction ci – jointe mes intentions et ma volont\u00e9 . La promptitude et le secret est ce que je vous recommande , et que les plus coupables , tels que J\u00e4gerhorn et Klick, n’\u00e9chappent pas <\/span>MEYERFELT svarade fr\u00e5n Lovisa den 21 de cember , att befallningen vore ganska sv\u00e5r att verkst\u00e4lla , en\u00e4r de namngifne befunno sig dels p\u00e5 re sor , dels bland sina regementen , hvilkas officerare ing\u00e5tt fostbr\u00f6dralag att f\u00f6rsvara hvarandra i lif och d\u00f6d ; han m\u00e5ste f\u00f6rst underr\u00e4tta sig om de afl\u00e4gsna lokalernas beskaffenhet och uts\u00f6ka tjenliga office rare , hvilket allt m\u00e5ste ske obem\u00e4rkt ; hvarjemte det fordrades stort f\u00f6rutseende , om , i h\u00e4ndelse af motv\u00e4rn , antalet af de olyckliga ej skulle \u00f6kas , eller , \u00e5 andra sidan , m\u00e5nga . ej skulle f\u00f6rs\u00e4ttas i n\u00f6dv\u00e4ndighet att bryta sin ed . Pligterna af krigs lydnad och mensklighet vore h\u00e4r sv\u00e5ra att f\u00f6rena. Till en b\u00f6rjan trodde han sig b\u00f6ra afvakta att jul helgen , d\u00e5 officerarne voro f\u00f6rsamlade hos sina chefer , var f\u00f6rbi . En af de sammansvurnes fr\u00e4mste ledare , J\u00c4GERHORN , hade redan s\u00f6kt tillflykt i Ryssland . <\/span>
\nDen 2 januari 1789 inber\u00e4ttar MEYERFELT , att han best\u00e4mt den 7 januari , kl . 8 p\u00e5 morgonen , till de ‘ sammansvurnes f\u00e4ngslande . Hvar officer hade endast med sig en under – officer , eller korporal ( om en s\u00e4ker subaltern ej varit att tillg\u00e5 ) , samt tre man. F\u00f6r att ej v\u00e4cka uppseende , angafs s\u00e5som expeditionens f\u00f6rem\u00e5l att hemta munderingspersed lar i \u00c5bo . H\u00e4raf vill synas , huru m\u00e5nga om st\u00e4ndigheter det fordrades af den bef\u00e4lhafvande generalen \u00e4fven d\u00e5 han var s\u00e5 klok och be slutsam som denne f\u00f6r att , \u00e4nnu ett halft \u00e5refter myteriets upphof , kunna bem\u00e4ktiga sig ledarne , och huru f\u00f6ga f\u00f6rh\u00e5llandena varit bekanta f\u00f6r dem som ansett en st\u00e5ndr\u00e4tt genast kunnat h\u00e5llas vid f\u00f6rsta skymt af sammansv\u00e4rjning .<\/span><\/td>\n

\n

De koning droeg veldmaarschalk MEYERFELT op hier aandacht aan te besteden en het korps van kolonel HASTFEHR te versterken met een paar bataljons. De koning voegt een kopie bij van de informatie die hij van zijn geheime wapenmaker in Petersburg heeft gekregen, waarin onder meer wordt gezegd dat de Russen uit \u00d6sterbotten “hun manifesten zullen verspreiden, die ongeveer dezelfde inhoud hebben als de prins.” van Hessen, en op dezelfde toon als het Anjalaverbond, maar veel sterker tegen de koning en voor de Finse onafhankelijkheid. Sprengtporten lijkt regelmatig met hem (de prins van Hessen) te corresponderen en onderhoudt de inlichtingen die hij heeft met anderen in Finland; ze sturen zelfs koeriers die opscheppen Zweedse berichten te hebben omzeild\u00bb. De koning voegt eraan toe: “Op dit moment verneem ik vanuit Berlijn dat de Russische bewakers gereed zijn om te marcheren.” <\/span>Uit MEYERFELT\u2019s antwoord bleek, dat hij enkele pakken van het betreffende manifest in handen had gekregen, gedrukt in het Zweeds en Fins, welke over de grens waren gesmokkeld. Hij liet ze door de beulen verbranden en een waarschuwing naar het volk uitgaan\u00a0<\/span>zich niet door de verraders te laten verleiden. Het manifest was gedateerd =Landsbygden in Sk\u00e5ne, 19 au<\/span>gustus=, met het bovenschrift ‘Vaderland’, maar het papier droeg een vreemd stempel en was over de Russische grens gekomen. *)<\/span><\/p>\n

*) Vgl. de bekendmaking, opgenomen in Mod\u00e9e XLV 259
\n<\/span>MEYERFELT had in de bekendmaking verklaard, dat het leger “de vijand hoe dan ook zou tegenkomen”, maar om het woord “grens” te vermijden, die de officieren hadden verklaard niet te willen overschrijden, had hij het woord “land” moeten gebruiken. Men kan hieruit de uiterste voorzichtigheid c<\/span>onkluderen, die hij nog steeds in acht meende te moeten nemen tegenover de onder zijn bevel staande militairen. *)<\/span>
\n*) Vgl. MEYERFELT\u2019s brief. Manuskript.
\n<\/span>Bij het overwegen van al deze zaken vond de koning, dat hij niet langer moest dreigen met ernstige maatregelen tegen wanorde scheppende obstructie, <\/span>waartoe hij ook werd gemaand door de publieke opinie, die de gevoerde onderhandelingen met de vijand sterk veroordeelde. Onder het uitspreken van zijn erkenning aan de hertog en MEYERFELDT, die verdere gevolgen daarvan voorkwamen, gaf de koning de laatstgenoemde op 1 december te kennen, dat de stem van het volk en de zekerheid van de staat een versterkte uitrusting eisten, waartoe hij verwachtte dat de opperbevelhebber dezelfde kracht en ijver aan de dag zou <\/span>leggen, die hij altijd liet zien in het hem toevertrouwde werk, en dat in het bijzonder de schuldigen – z0als welke door hem bij naam genoemd werden J\u00c4GERHORN en KLICK – niet aan het zwaard der gerechtigheid mochten ontkomen. **)
\n<\/span>**) In een brief uit Goteborg van 25 november geeft de koning zijn tevredenheid met MEYERFELT\u2019s maatre<\/span>gelen als volgt weer: “Ik wil de gelegenheid, die het vertrek van majoor Ramsay mij geeft, niet voorbij laten gaan, om mijn volmaakte tevredenheid uit te drukken met het edele en moedige dat u steeds\u00a0<\/span>heeft getoond, toen u het commando over de troepen van Anjala voerde, en bovendien met de moed waarmee u heeft volhard in het niet verlaten van de positie\u00a0<\/span>in H\u00f6gfors, in een tijd waarin de moedigste mensen wankelen. De zaken zijn hier ten gunste gekeerd, en de verbondenen zullen goed schrikken, wanneer ze alle voorstellen zullen horen, die hun in rekening worden gebracht. Het gehele volk vraagt om wraak, <\/span>maar midden in die roep weet het ook de generale officieren te onderscheiden, die zoals u, mijnheer de graaf, trouw aan hun dienst zijn gebleven.” In de brief van 1 december verklaart de koning: “A\u00e5ngezien uw vermogen de desastreuse gevolgen van het <\/span>
\nAnjala-verbond hebben gekeerd\u201d de onverschrokkenheid van mijn broer het verbond heeft kunnen scheuren, heb ik geoordeeld dat het tijd is om de wetten van\u00a0<\/span>het koninkrijk te doen spreken, welke door de omstandigheden in ruste waren, maar waarvan het staatsbelang en de algemene roep van het volk wil dat we hen laten spreken. Ik twijfel er niet aan, of u toont\u00a0<\/span>onmiddellijk actie, moed en trouw in de orders die ik u zal geven, zoals u reeds ziel heeft gegeven aan alles wat ik u heb toevertrouwd in de loop van dit tijdperk. U zult via bijgevoegde instructies mijn\u00a0<\/span>bedoelingen en mijn wil zien., De snelheid en de geheimhouding zijn het dat ik u weer vraag, en dat de meest schuldigen, mensen als Jagerhorn en Klick, niet ontkomen.”
\n<\/span>MEYERFELT antwoordde 21 december uit Lovisa, dat de bevelen moeilijk uit te voeren waren, omdat de genoemden deels op reis waren en deels bij hun regimenten, waarvan de officieren een wapenbroederschap waren aangegaan elkaar op leven en dood te verdedigen; hij moest eerst inlichtingen inwinnen over de\u00a0<\/span>toestand in de afgelegen gebieden en gedienstige officieren uitzoeken, hetgeen allemaal onopgemerkt moest gebeuren; bovendien vereiste het ver vooruit te zien, of, indien er tegenstand zou zijn, het aantal van deze ongelukkigen niet zou toenemen, of, aan de andere kant, velen niet in de noodzaak zou brengen zijn eed te breken. De plichten van militaire gehoorzaamheid en menselijkheid waren hier moeilijk <\/span>te verenigen. Om te beginnen meende hij af te moeten wachten tot Kerstfeest voorbij was, als de officieren bij hun chefs verzameld zijn. Een van de voornaamste leiders van de samenzweerders, J\u00c4GERHORN had reeds zijn toevlucht in Rusland gezocht.
\n<\/span>Op 2 januari 1789 bericht Meijerfeldt, dat hij 7 januari, om 8 uur ’s morgens, bestemt voor de arrestatie van de samenzweerders. Iedere officier had slechts een onderofficier bij zich, of een korporaal (als een betrouwbare naast-ondergeschikte niet be- <\/span>schikbaar was), alsmede drie mannen. Om geen opzien te baren, werd als opdracht van de expeditie meegegeven monteringsstukken in \u00c5bo te halen. Hieruit blijkt, hoe vele omstandigheden het van de bevelhebbende generaals eisen – ook al is hij nog zo dapper en besluitvaardig als deze – om, nog een half jaar na het uitbreken van de muiterij, het leiderschap te bemachtigen, en hoe weinig &e verhoudingen bekend waren aan hen die geloofden, dat een standrecht meteen kon plaatsvinden bij.de eerste sporen van samenzwering.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 296<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Till MEYERFELT skref konungen f\u00f6r att tillk\u00e4nnage , att han vid riksdagen icke ens fruktade ledam\u00f6ter ifr\u00e5n den \u00e4nnu i j\u00e4sning be fintliga h\u00e4ren : \u00bb D\u00e5 I kunnen vara i n\u00e5gon vill r\u00e5dighet , huru f\u00f6rh\u00e5llas m\u00e5 med de capita som nu \u00e4ro vid arm\u00e9n , s\u00e5 \u00e4r v\u00e5r n\u00e5diga vilja , att I till\u00e5ten dem , som det \u00f6nska , att komma till riks dagen ) . MEYERFELT upplyser , att 16 eller 18 an m\u00e4lt sig . \u201e Man har v\u00e4l sagt till\u00e4gger han \u2013 att fr\u00e4mmande penningar skulle spridas f\u00f6r att be reda sinnena ( qu’il y aurait de l’argent \u00e9tranger en campagne , pour pr\u00e9parer les esprits ) , men n\u00e4r s\u00e5 f\u00e5 begifva sig h\u00e4rifr\u00e5n till riksdagen , tycks det blifva \u00f6fverfl\u00f6digt . Jag skulle eljest h\u00f6gligen \u00f6nska att f\u00e5 l\u00e4gga beslag p\u00e5 en s\u00e5dan laddning ( cargaison ) , s\u00e5som god pris och s\u00e4rdeles beh\u00f6flig f\u00f6r arm\u00e9n \u00bb .<\/span><\/td>\n\n

De koning schreef aan MEYERFELT om aan te kondigen dat hij op de Rijksdag niet eens bang was voor leden van het leger die nog in gisting waren: “Als je tot iemands beschikking kunt staan, wat zou dan de relatie moeten zijn met de kapiteins die nu bij het leger zijn, zo is onze genadige wil, dat u hen, zoals zij wensten, toestond om naar de Rijksdag te komen”. MEYERFELT stelt dat 16 of 18 zich hebben aangemeld. “Er is gezegd”, voegt hij eraan toe “dat buitenlands geld moet worden verspreid om de geest voor te bereiden (<\/span>dat er buitenlands geld in de campagne zou zitten, om de geesten voor te bereiden<\/span>), maar als zo weinigen van hier naar de Rijksdag gaan, lijkt overbodig geworden. Anders zou ik heel graag zo’n lading (cargaison) in beslag willen nemen, als een goede prijs en vooral noodzakelijk voor het leger”.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 305<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Att i \u00f6frigt konungen \u00e4nnu ans\u00e5g sig f\u00f6ga s\u00e4ker p\u00e5 sinnesst\u00e4mningen hos finska bef\u00e4let och \u00e4mnade dits\u00e4nda hertig KARL till bitr\u00e4de \u00e5t den ofta sjuklige MEYERFELT , synes af f\u00f6ljande ord till Ruuth , kort f\u00f6re konungens afresa fr\u00e5n G\u00f6teborg.<\/span><\/td>\n\n

Dat de koning zich nog steeds niet zeker voelde van de toestand van het Finse bevel en van plan was hertog KAREL daarheen te sturen om de vaak zieke MEYERFELT bij te staan, blijkt uit de volgende woorden aan Ruuth, kort voor het vertrek van de koning uit G\u00f6teborg.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

\u201cKarl den Tolfte. En Minnesbild\u201d, deel 1<\/a><\/span>, Stockholm 1868.\u00a0<\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 276-278<\/span><\/span><\/a><\/p>\n\n\n\n
\n
    \n
  1. Om Karl XII:s gunstlingar .<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

    Vanligen f\u00f6rst\u00e5r man med \u00bbgunstling\u00bb den som, utan \u00f6fverv\u00e4gande f\u00f6rtjenster och utm\u00e4r kande egenskaper, medelst smicker, inst\u00e4llnings g\u00e5fva eller intriger lyckas inn\u00e4stla sig i sin herres ynnest, af honom gynnas och upph\u00f6jes framf\u00f6r andra, samt \u00f6fvar p\u00e5 honom en obeh\u00f6rig infly telse . En\u00e4r KARL XII hatade smicker och till f\u00f6ljd af sin verldsbekanta envishet hvarken efter gaf sin egen mening , eller tog inflytelse af an dras , \u00e4r det icke l\u00e4tt att f\u00f6rklara huru han kun de ega gunstlingar i ordets allm\u00e4nna bem\u00e4rkelse . Men d\u00e5 man uppgifvit en m\u00e4ngd s\u00e5dana , af hvilka \u00e5tskilliga f\u00f6rmenas hafva \u00f6fvat en f\u00f6r honom och Sverige olycksbringande inverkan , kan en blick p\u00e5 deras f\u00f6rh\u00e5llande till honom i n\u00e5gon m\u00e5n bidraga att belysa en sida af hans egendomliga karakter .<\/span><\/p>\n

    Man r\u00e4knar s\u00e5som hans gunstlingar bland krigarne vanligen RHENSKI\u00d6LD, M\u00c5NS STENBOCK , ARVED HORN , D\u00dcKER , HANS HENRIK VON LIEWEN , OTTO WELLINGK , MEYERFELDT , M\u00d6RNER 0.s.v., det vill s\u00e4ga , med f\u00e5 undantag , de b\u00e4sta anf\u0151 rarne i svenska h\u00e4ren . Ett s\u00e5dant favoritskap hos en krigisk konung kan dock n\u00e4ppeligen klan dras . De tvenne f\u00f6rstn\u00e4mnde voro de , \u00e5t hvilka han med st\u00f6rsta s\u00e4kerhet kunde f\u00f6rtro en h\u00e4r ; de , som vunnit de ber\u00f6mdaste segrar , n\u00e4st hans egna . De hade jemv\u00e4l de lynnets egenskaper som konungen helst s\u00e5g : sinnesn\u00e4rvaro , of\u00f6rsagd het och en aldrig svikande gladlynthet , omst\u00e4n digheterna m\u00e5nde vara s\u00e5 f\u00f6rtviflade som helst . Konungen hyste likaledes stort f\u00f6rtroende till ADAM LUDVIG LEWENHAUPT och GYLLENKROOK ; han hade eljest icke lemnat dem s\u00e5 vigtiga uppdrag ; begge voro tappre p\u00e5 f\u00e4ltet , men s\u00e5go sa kerna m\u00f6rkt , anade oupph\u00f6rligt olyckor och mot g\u00e5ngar , samt syntes f\u00f6ljaktligen tveksamme om ett beslutadt f\u00f6retags utg\u00e5ng , hvilket f\u00f6ga \u00f6fver ensst\u00e4mde med konungens lynne . Han ville se en Karolin s\u00e5som skalden tecknar den karolinska tiden :<\/span><\/p>\n

    \u00bb Glad han var som samvetsfriden , och modig s\u00e5som segern \u00e4r \u00bb .<\/span><\/p>\n

    LIEWEN var en allm\u00e4nt aktad och \u00e4lskad krigare , en \u00e4rans man i ordets hela mening: trogen , tapper , klok och gladlynt .<\/span><\/p>\n

    Anledningen till den gunst , som ARVED HORN tillvann sig , \u00e4r l\u00e4tt insedd , d\u00e5 han gjorde i sin ungdom under af tapperhet s\u00e5som anf\u00f6rare f\u00f6r Karls drabanter , erh\u00f6ll f\u00f6rtroendet att leda pol ska riksdagen samt l\u00e5ta kr\u00f6na konung STANISLAUS.<\/span><\/p>\n

    Att han efter Karls d\u00f6d styrde hans rike under aderton \u00e5r , \u00e4r \u00e4fven nogsamt bekant , lik som att konungens ynnest f\u00f6r honom minskades efter misstanken , att den , som han st\u00e4llt i spet sen f\u00f6r regeringen under sin fr\u00e5nvaro , arbetade p\u00e5 regeringss\u00e4ttets f\u00f6r\u00e4ndring , hvilket f\u00f6rh\u00e5llan de dock icke \u00e5drog denne fr\u00e5n den h\u00f6gsinte konungen n\u00e5gon annan tillr\u00e4ttavisning , \u00e4n de vid \u00e5terseendet yttrade , bekanta orden : \u00bbNi har blif vit ett hufvud h\u00f6gre sedan vi s\u00e5gos , grefve Arved .<\/span><\/p>\n

    M\u00d6RNER , STENBOCKS gamle krigskamrat , \u00bbaf ogemen behjertenhet\u00bb , var med vid D\u00fcna , Klissow och i Norge , samt gick beh\u00f6rigen graderna ige nom till f\u00e4ltmarskalk , men \u00bb var ingen v\u00e4n af skrifvarev\u00e4ldet\u00bb. \u00c4fven MEYERFELDT tjente sig upp genom bragder; bevistade striderna vid D\u00fcna, Klissow, Pultava \u00a0Helsingborg och Stralsund ; tog i polska kriget med egen hand RADOMIRSKYS f\u00e4lt herrestaf ; blef omsider kansler f\u00f6r Greifswalds universitet , men afsade sig med den fl\u00e4rdl\u00f6shet , som egnade en gammal Karolin , den efter kung KARLS d\u00f6d instiftade och honom erbjudna serafimer-orden .<\/span><\/td>\n

\n

32. Over de favorieten van Karel XII.<\/span><\/p>\n

Onder “favoriet” wordt gewoonlijk verstaan \u200b\u200biemand die, zonder aanzienlijke verdienste en onderscheidende kwaliteiten, door middel van vleierij, de gave van houding of intriges erin slaagt zich in de gunst van zijn meester te werken, door hem wordt begunstigd en boven anderen wordt verheven, en oefent ongeoorloofde invloed op hem uit. Aangezien KAREL XII vleierij haatte en, als gevolg van zijn wereldberoemde koppigheid, niet zwichtte voor zijn eigen mening, noch de invloed van anderen duldde, is het niet gemakkelijk uit te leggen hoe hij favorieten in de algemene zin van het woord kon bezitten. Maar wanneer er een aantal van worden genoemd, waarvan velen worden verondersteld een impact te hebben gehad die rampzalig was voor hem en Zweden, kan een blik op hun relatie met hem tot op zekere hoogte bijdragen aan het verlichten van een kant van zijn eigenaardige karakter.<\/span><\/p>\n

Tot de favorieten onder de krijgers rekent men meestal RHENSKI\u00d6LD, M\u00c5NS STENBOCK, ARVED HORN, D\u00dcKER, HANS HENRIK VON LIEWEN, OTTO WELLINGK, MEYERFELDT, M\u00d6RNER enz, dat wil zeggen, op enkele uitzonderingen na, de beste leiders in het Zweedse leger. Dergelijke vriendjespolitiek met een oorlogszuchtige koning kan echter nauwelijks als vanzelfsprekend worden beschouwd. De twee eerstgenoemde waren degenen aan wie hij zeer zeker een leger kon toevertrouwen; degenen die de beroemdste overwinningen hebben behaald, de tweede alleen voor zijn eigen overwinningen. Ze hadden ook de kwaliteiten van humeur waar de koning de voorkeur aan gaf: tegenwoordigheid van geest, onuitgesproken warmte en een nooit aflatende opgewektheid, hoe wanhopig de omstandigheden ook waren. De koning had eveneens een groot vertrouwen in ADAM LUDVIG LEWENHAUPT en GYLLENKROOK; anders zou hij hun zulke belangrijke taken niet hebben gegeven; beiden waren dapper in het veld, maar zagen de dingen donker in, voelden onophoudelijk ongelukken en tegenslagen aan en leken daarom twijfelachtig over de uitkomst van een besliste onderneming, die niet in overeenstemming was met het humeur van de koning.<\/span><\/p>\n

Hij wilde een Karoliner zien zoals de dichter het Karoliner-tijdperk beschrijft: \u00bbGelukkig was hij als gewetensrust, en moedig als de overwinning is\u00bb.<\/span><\/p>\n

LIEWEN was een alom gerespecteerde en geliefde krijger, een man van eer in de volle zin van het woord: trouw, dapper, wijs en opgewekt. <\/span><\/p>\n

De reden voor de gunst die ARVED HORN voor zichzelf verwierf, is gemakkelijk te begrijpen, toen hij in zijn jeugd wonderen van moed verrichtte als leider van Karl’s drabanten, het vertrouwen ontving om het Poolse parlement te leiden en koning STANISLAUS te laten kronen.<\/span><\/p>\n

Dat hij na de dood van Karel achttien jaar over zijn koninkrijk regeerde, is ook redelijk bekend, evenals het feit dat de gunst van de koning voor hem werd verminderd vanwege het vermoeden dat de persoon die hij tijdens zijn afwezigheid aan het hoofd van de regering had geplaatst, werkte aan het veranderen van de manier van regeren, welke situatie echter, ze kregen geen andere berisping van de hoogstaande koning dan de bekende woorden die ze uitten tijdens de re\u00fcnie: “Je bent een hoofd groter geworden sinds we elkaar voor het laatst ontmoetten, graaf Arved.” <\/span><\/p>\n

M\u00d6RNER, de oude oorlogskameraad van STENBOCK, “van buitengewone hartelijkheid”, was bij D\u00fcna, Klissow en in Noorwegen, en passeerde de rangen weer naar behoren tot veldmaarschalk, maar “was geen vriend van het schrijverswereld”. Zelfs MEYERFELDT verdiende zijn weg door prestaties; was aanwezig bij de veldslagen bij D\u00fcna, Klissow, Poltava, Helsingborg en Stralsund; nam in de Poolse oorlog met eigen hand de veldstaf van RADOMIRSKY; werd uiteindelijk kanselier van de Universiteit van Greifswald, maar deed afstand, met de flegmatiek die een oude Karoliner bezat, van de Serafijnenorde, ingesteld na de dood van koning KAREL en hem aangeboden.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bernhard von\u00a0Beskow, – “Om Gustav den tredje s\u00e5som Konung och Menniska\u201d, Svenska Akademiens Handlingar 1796, deel 4, Stockholm 1860. – \u201cKarl den Tolfte. En Minnesbild\u201d, deel 1, Stockholm 1868.\u00a0 “Om Gustav den tredje s\u00e5som Konung och Menniska\u201d, Svenska Akademiens Handlingar 1796, deel 4, Stockholm 1860. Pag. 94 Opsomming van trouwe generaals aan Gustaaf III. Pag. … Verder lezen Beskow<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-55933","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/55933","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=55933"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/55933\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55961,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/55933\/revisions\/55961"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=55933"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}