{"id":54925,"date":"2023-03-28T16:15:25","date_gmt":"2023-03-28T16:15:25","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=54925"},"modified":"2023-04-05T11:28:45","modified_gmt":"2023-04-05T11:28:45","slug":"almquist","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=54925","title":{"rendered":"Almquist"},"content":{"rendered":"

Helge Knut Hjalmar Almquist<\/a><\/span>, \u201cHolstein-Gottorp, Sverige och den nordiska ligan i den politiska krisen 1713-1714\u201d, Skrifter utgifna af K. Humanistiska Vetenskaps-Samfundet i Uppsala 21:1, Uppsala \/ Leipzig 1918.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

\n

Register:<\/em> Meijerfeldt, Johan August von, friherre, senare grefve, general, generalguvern\u00f6r \u00f6fver Pommern, kungligt r\u00e5d. xxxvi, i, 21, 22 ff., 31 ff., 78 f.; 84 ff., 90 ff., 202, 206, 211, 230, 236, 239, 241, 246, 373-<\/span><\/p>\n

Inneh\u00e5llsf\u00f6rteckning:<\/em>
\nI. Preussiska p\u00e5tryckningar p\u00e5 Meijerfeldt, s. 31. Schlippenbach i Stettin, Meijerfeldts orubblighet, s. 32. III. hans [Bassevitz] inviter till Meijerfeldt, s. 90. F\u00f6rhandlingar mellan Bassewitz och Meijerfeldt, s. 91. Stettin bombarderadt, s. 91. Bassewitz hos Meijerfeldt; krigsr\u00e5det 29 sept. 1713, s. 92. Meijerfeldts f\u00f6rklaring af 29 sept. 1713, s. 93.
\nVI. Karl inf\u00f6r den pommerska sekvesterfr\u00e5gan, gillar Meijerfeldts h\u00e5llning, s. 211.\u00a0<\/span><\/p>\n

Kallor:<\/em> Universitetsbiblioteket, Upsala. [Ups.], J. A. Meijerfeldts samling. Citerade \u00e4ro volymerna F 178, 181, 182, 188, 196, 198.\u00a0<\/span><\/p>\n

Pag. XXXV-XXXVI<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
En uppg\u00f6relse kom hastigt nog till st\u00e5nd; det definitiva f\u00f6rdraget afsl\u00f6ts inf\u00f6r <\/span>garantimakternas ministrar i Hamburg den 5 jan. 1711; det r\u00f6rde utom l\u00e5netransaktionen de gamla tvistefr\u00e5gorna om samregeringen, generall\u00f6jtnanten J. A. Meijerfeldt hade b\u00f6rjat orientera sig \u00e5t samma h\u00e5ll, och hans \u00e5tg\u00f6randen bevakades misst\u00e4nksamt fr\u00e5n gottorpsk sida.<\/span><\/td>\n\n

Een schikking werd snel genoeg bereikt; het definitieve verdrag werd op 5 januari\u00a0<\/span>1711<\/span> in Hamburg gesloten door de ministers van de borgstellers; afgezien van de leentransactie, raakte het de oude omstreden kwesties van de mede-regering, luitenant-generaal J. A. Meijerfeldt begon zich in dezelfde richting te ori\u00ebnteren, en zijn acties werden argwanend gadegeslagen vanaf de kant van Gottorp.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

I. Preussens ingripande i den nordiska krisen. Den gottorpsk-preussiska sekvesterpolitiken juni\u2014juli 1713)<\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 2<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
Meijerfeldt med sin h\u00e5rda panna och sin soldatdisciplin var ingen diplomat, men en man af Karl XII:s skola; det skulle visa sig, att han hade mycket litet sinne f\u00f6r sekvesterplanen, G\u00f6rtz\u2019 och Vellingks deus ex machina.<\/span><\/td>\n\n

Meijerfeldt, met zijn harde voorhoofd en soldatendiscipline, was geen diplomaat, maar een man van de school van Karel XII; het lijkt erop dat hij heel weinig besef had van het sekwestratieplan, de deus ex machina<\/em> van G\u00f6rtz en Velling.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 21-22<\/span><\/p>\n\n\n\n
Vellingk hade \u00e5 andra sidan gent emot G\u00f6rtz \u00e5tagit sig att vinna Meijerfeldts och Schultz\u2019 oundg\u00e4ngliga medverkan till sekvesterplanens utf\u00f6rande. Till Schultz skref Vellingk direkt i detta \u00e4rende; Meijerfeldt \u00e5ter skulle g\u00f6ras till f\u00f6rem\u00e5l f\u00f6r personliga bearbetningar af Frisendorff, som ombads att sj\u00e4lf resa till Stettin i s\u00e5dant syfte. (…) F\u00f6r att g\u00f6ra Meijerfeldt och Schultz mottagliga f\u00f6r sekvesterplanen h\u00f6ll Vellingk dem underr\u00e4ttade om de allierades afsikt att <\/span>angripa Wismar och R\u00fcgen samt att blockera Stralsund och Stettin; <\/span>han framh\u00f6ll ocks\u00e5 penningn\u00f6den i Sverige och det f\u00e5vitska i att <\/span>hoppas p\u00e5 allvarligt underst\u00f6d af turkarna. (4 = Vellingk t. Meijerfeldt, Hamburg 9 juni 1713. Ups. F 188) Uttrycken voro f\u00f6rsiktigt valda, men retoriken erinrade p\u00e5tagligt om G\u00f6rtz\u2019 m\u00e4starprof i T\u00f6nningen. Frisendorff skref i samma anda och underr\u00e4ttade samtidigt om att planer p\u00e5 en sekvester voro \u00e5 baue. (5 = Frisendorff t. Meijerfeldt 9 juni 1713. Ups. F 182) Han var <\/span>emellertid oben\u00e4gen att sj\u00e4lf resa till Stettin f\u00f6r att gent emot Meijerfeldt f\u00f6ra klokhetens och sj\u00e4lfuppgifvelsens talan eller ville \u00e5tminstone uppskjuta det, tills f\u00f6rhandlingarna i Berlin slutf\u00f6rts. Han s\u00e4nde i st\u00e4llet sin n\u00e4rmaste man, kommissionssekreteraren Brunell, som medf\u00f6rde konventionen af den 10 juni och kommenterande bref fr\u00e5n honom sj\u00e4lf och Vellingk. <\/span>Brunell fann Meijerfeldt febersjuk och s\u00e4ngliggande; han \u00f6fverl\u00e4mnade de medf\u00f6rda brefven, men generalen \u00f6ppnade dem icke, utan bad honom muntligen framf\u00f6ra sitt \u00e4rende. Brunell gjorde s\u00e5 och erbj\u00f6d sig till sist att uppl\u00e4sa konventionen, men Meijerfeldt f\u00f6rklarade genast, att han med h\u00e4nsyn till konungens uttryckliga order om\u00f6jligt kunde inl\u00e5ta sig p\u00e5 den f\u00f6reslagna transaktionen; han skulle hellre l\u00e5ta det komma till \u00bbden yttersta extremitet\u00bb, <\/span>och han hade under sin sjukdom \u00e5lagt kommendanten, generalmajor Stuart, att handla p\u00e5 samma s\u00e4tt.<\/span><\/td>\n\n

Velling daarentegen had jegens G\u00f6rtz op zich genomen om de onmisbare deelname van Meijerfeldt en Schultz aan de uitvoering van het sequesterplan te winnen. Velling schreef hierover rechtstreeks aan Schultz; Meijerfeldt zou opnieuw het onderwerp van persoonlijke verwerking worden gemaakt door Frisendorff, die werd gevraagd om voor een dergelijk doel zelf naar Stettin te reizen. (…) Om Meijerfeldt en Schultz ontvankelijk te maken voor het sekwestratieplan, hield Velling hen op de hoogte van het voornemen van de geallieerden om Wismar en R\u00fcgen aan yr vallen en Stralsund en Stettin te blokkeren; hij benadrukte ook het gebrek aan geld in Zweden en de dwaasheid om op serieuze steun van de Turken te hopen. (4 = Velling aan Meijerfeldt, Hamburg 9 juni 1713. Ups. F 188) <\/span>De uitdrukkingen waren zorgvuldig gekozen, maar de retoriek deed duidelijk denken aan de meesterprof van G\u00f6rtz in T\u00f6nningen. Frisendorff schreef in dezelfde geest en liet tegelijkertijd weten dat er plannen waren voor een sequestratie. (5 = Frisendorff aan Meijerfeldt 9 juni 1713. Ups. F 182) Hij was echter niet bereid zelf naar Stettin te reizen om tegen Meijerfeldt te pleiten voor voorzichtigheid en zelfovergave, of wilde het in ieder geval uitstellen tot de onderhandelingen in Berlijn werden voltooid. In plaats daarvan stuurde hij zijn naaste man, secretaris van de Commissie Brunell, die de conventie van 10 juni bracht en commentaar leverde op brieven van hemzelf en Velling. Brunell vond Meijerfeldt koortsig en bedlegerig; hij overhandigde de brieven die hij had meegebracht, maar de generaal maakte ze niet open, maar vroeg hem zijn zaak mondeling toe te lichten. Brunell deed dat en bood ten slotte aan de conventie voor te lezen, maar Meijerfeldt verklaarde onmiddellijk dat hij, gezien de uitdrukkelijke bevelen van de koning, onmogelijk kon instemmen met de voorgestelde transactie; hij liet het liever tot “de uiterste extremiteit” gaan, en hij had tijdens zijn ziekte opdracht gegeven aan de commandant, generaal-majoor Stuart, om op dezelfde manier te handelen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 30<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
och Frisendorffs intervention var d\u00e4rf\u00f6r sk\u00e4ligen betydelsel\u00f6s; f\u00f6r\u00a0<\/span>\u00f6frigt skydde han hvarje annat ansvar \u00e4n att tillropa Meijerfeldt\u00a0<\/span>sitt\u00a0periculum in mora<\/em>.\u00a0<\/span><\/td>\n\n

en de tussenkomst van Frisendorff was daarom redelijk onbeduidend; bovendien vermeed hij elke andere verantwoordelijkheid dan Meijerfeldt zijn periculum in mora<\/em> [gevaarlijk uitstel] te noemen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 31<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
Och Frisendorffs verksamhet som svensk minister, i en utomordentligt kritisk<\/span>
\nsituation, kommer i en n\u00e5got ironisk belysning, d\u00e5 man finner honom i ett bref till Meijerfeldt l\u00e4gga denne p\u00e5 hj\u00e4rtat att icke gl\u00f6mma den preussiske konungens vurm f\u00f6r l\u00e5nga karlar och vackra gev\u00e4r. (2 = Frisendorff t. Meijerfeldt 30 juni 1713. Ups. F 182) S\u00e5dant var i hvarje fall oskyldigt v\u00e4lmenande \u2014 men ungef\u00e4r samtidigt, d\u00e5 han till Meijerfeldt riktar en ny f\u00f6rebr\u00e5else f\u00f6r dennes st\u00e5ndpunkt i sekvesterfr\u00e5gan, v\u00e5gar han framkomma med ett s\u00e5dant p\u00e5st\u00e5ende, som att enligt den aftalade planen, hvilken dock den 22 juni underg\u00e5tt s\u00e5 v\u00e4sentliga f\u00f6r\u00e4ndringar, de preussiska bataljonerna skulle tr\u00e4da i Holstein-Gottorps tj\u00e4nst. (3 = Dens. t. dens. 7 juli 1713. Ib. Jfr dens. till M\u00fcllern, Berlin 1 juli (n. st.)) (…)
\n<\/span>Preussiska p\u00e5tryckningar p\u00e5 Meijerfeldt<\/em>. Fr\u00e5gan var n\u00e4rmast, om Meijerfeldt i sakens nya l\u00e4ge och under intrycket af de allierades hotande strategiska r\u00f6relser skulle l\u00e5ta vinna sig f\u00f6r den politik, i hvilken Vellingk och Frisendorff bedyrade sig se en utv\u00e4g till fosterlandets underbara r\u00e4ddning. (5 = Jfr Frisendorffs uttryck (i bref t. Vellingk 13 juni 1715) om sekvestern
\ns\u00e5som \u00bbseul rem\u00e9de miraeuleux qui nous paroit reserv\u00e9 et auquel le gain surpasse de nostre c\u00f6t\u00e9 le risque de beaucoup pourvu que l\u2019on tienne bona fide le sequestre\u00bb.) \u00c4nnu innan traktatf\u00f6rhandlingarna voro formellt afslutade, hade Fredrik Wilhelm beslutit s\u00e4nda Schlippenbach till Stettin f\u00f6r att s\u00f6ka, med st\u00f6rre auktoritet \u00e4n som kunnat st\u00e5 till Brunells f\u00f6rfogande, \u00f6fvervinna Meijerfeldts motst\u00e5nd; holsteinarna gaf man tills vidare ingen underr\u00e4ttelse om denna beskickning.\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

En de activiteiten van Frisendorff als Zweedse minister, in een buitengewoon kritische situatie, komt in een ietwat ironisch daglicht wanneer men hem aantreft in een brief aan Meijerfeldt waarin hij hem op het hart drukt de rage van de Pruisische koning voor lange mannen en mooie geweren niet te vergeten. (2 = Frisendorff aan Meijerfeldt 30 juni 1713. Ups. F 182) Dat was in ieder geval onschuldig goed bedoeld – maar rond dezelfde tijd, wanneer hij Meijerfeldt een nieuw verwijt maakt over zijn standpunt over de sekwestratie, durft met zo’n claim naar voren te komen, dat volgens het overeengekomen plan, dat echter op 22 juni zulke essenti\u00eble veranderingen had ondergaan, de Pruisische bataljons in dienst van Holstein-Gottorp zouden treden. (3 = Zelfde aan zelfde 7 juli 1713. Ib. Cf. zelfde aan M\u00fcllern, Berlijn 1 juli NT). (…)
\n<\/span>Pruisische druk op Meijerfeldt.<\/em> De eerste vraag was of Meijerfeldt zich, in de nieuwe toestand en onder de indruk van de dreigende strategische bewegingen van de geallieerden, zou laten winnen voor de politiek waarin Velling en Frisendorff deden alsof ze een uitweg zagen uit de wonderbaarlijke redding van het vaderland. (5 = Cf. Frisendorff’s uitdrukking (in brief t. Velling 13 juni 1715) over de sequestratie zoals “de <\/span>enige miraculeuze remedie die voor ons gereserveerd lijkt en waaraan de winst aan onze kant het risico van veel overtreft, op voorwaarde dat we de sekwestratie goed houden<\/span>“.) Zelfs daarvoor\u00a0<\/span>waren<\/span> de verdragsonderhandelingen\u00a0 formeel afgerond, Frederik Wilhelm had besloten Schlippenbach naar Stettin te sturen om meer autoriteit te beproeven dan waarover Brunell beschikte, om het verzet van Meijerfeldt te overwinnen; De Holsteiners werden voorlopig niet op de hoogte gebracht van deze missie.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 32-33<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
konungens [Fredrik Wilhelm] redobogenhet att tills vidare sj\u00e4lf s\u00f6rja f\u00f6r ockupationstruppernas underh\u00e5ll; till allt annat ocks\u00e5 en f\u00f6rs\u00e4kran, att Meijerfeldt alltj\u00e4mt <\/span>skulle blifva f\u00f6rs\u00f6rjd som den fr\u00e4mste inom civilregeringen, och ett <\/span>erbjudande af ein St\u00fcck Geld att utbetalas, s\u00e5 snart f\u00e4stningen kommit i preussarnas h\u00e4nder. (…)\u00a0 Slippenbach i Stettin. Meijerfeldts orubblighet<\/em>
\nSchlippenbach blef snart \u00f6fvertygad, att han intet skulle f\u00f6rm\u00e5 Meijerfeldts lugna plikttrohet: denne h\u00e4nvisade till sin kunglige herres order fr\u00e5n Bender och till det ogillande, som Vellingk m\u00e5st uppb\u00e4ra vid Verdens inrymmande \u00e5t Hannover; d\u00e5 Schlippenbach framh\u00f6ll de till Sveriges nackdel f\u00f6r\u00e4ndrade konjunkturerna och bland annat ocks\u00e5 faran f\u00f6r ett danskt anfall mot Sk\u00e5ne, svarade Meijerfeldt, att r\u00e5dsregeringen icke gifvit honom n\u00e5gra alltf\u00f6r nedsl\u00e5ende meddelanden och att f\u00f6r \u00f6frigt sj\u00e4lfve Vellingk numera tycktes mindre ifrig f\u00f6r sekvesterplanen. (1 = Jfr Meijerfeldts bref t. Karl XII, Stettin 20 juni\/1 juli 1713. Pommer. Det meddelar endast i korthet hans afslag och beslut att \u00bballe Extremiteten abwarten\u00bb. \u2014 I sitt bref t. Vellingk af 7 juli till\u00e4gger M., att han f\u00e5tt proviant fr\u00e5n Danzig och har nog af s\u00e5dan till december.) \u2014 Alldeles lika behj\u00e4rtade som guvern\u00f6ren visade sig emellertid icke kommendanten Stuart och regeringsr\u00e5det Lagerstr\u00f6m, som Schlippenbach sedan gammalt r\u00e4knade till sina v\u00e4nner; preussaren fick det intrycket, att de i sj\u00e4l och hj\u00e4rta voro f\u00f6r sekvestern, men dock samtidigt ville r\u00e4dda sin \u00e4ra; d\u00e5 han f\u00f6r Stuart f\u00f6rel\u00e4ste utdrag af sin instruktion, yttrade sig denne lifligt inst\u00e4mmande. Hos Stuart och andra trodde han sig m\u00e4rka leda vid kriget och vid penningbristen, som st\u00e4llt officerarna utan afl\u00f6ning och kr\u00e4ft stora offer af borgerskapet; Schlippenbach f\u00f6rsummade naturligtvis icke att underbl\u00e5sa missn\u00f6jet hos borgarna och tillskref sig f\u00f6rtj\u00e4nsten af att dessa visade sig allt ovilligare gent emot Meijerfeldts l\u00e5ne- och underh\u00e5llskraf. Om n\u00e5gon egentlig brist p\u00e5 lifsf\u00f6rn\u00f6denheter kunde dock \u00e4nnu icke vara tal, spannm\u00e5lstillf\u00f6rseln var ej afbruten, och en r\u00e4tt liflig sj\u00f6fart idkades under preussisk flagg. \u2014 Att s\u00f6ka k\u00f6pa de tvekande med guld ans\u00e5g Schlippenbach vara en \u00f6mt\u00e5lig sak, som i hvarje fall borde uppskjutas, tills de allierades trupper n\u00e4rmat sig Stettin; ty att det skulle g\u00e5 d\u00e4rh\u00e4n, fann han uppenbart med h\u00e4nsyn till Meijerfeldts h\u00e5llning (1 = Schlippenbach t. Fredrik Wilhelm 30 juni, 3 juli; t. Ilgen 1 juli 1713. Berl. 63, 64.)
\n<\/span><\/td>\n		\n

de bereidheid van de koning [Fredrik Wilhelm] om voorlopig zelf voor het onderhoud van de bezettingstroepen te zorgen, al het andere, ook een verzekering dat Meijerfeldt nog steeds zou worden gesteund als de belangrijkste in het burgerbestuur, en een aanbod van ein St\u00fcck Geld<\/em> uit te betalen zodra ‘de vesting in handen van de Pruisen kwam. (…)
\nSlippenbach in Stettin. Meijerfeldts standvastigheid<\/em> Schlippenbach was er al snel van overtuigd dat hij niets kon doen aan Meijerfeldts trouwe plichtsbetrachting: de laatste verwees naar de bevelen van zijn koninklijke meester in Bender en naar de afkeuring dat Velling moet betrekking hebben op Verden’s accommodatie in Hannover; toen Schlippenbach de gewijzigde economische omstandigheden in het nadeel van Zweden benadrukte en onder andere ook het gevaar van een Deense aanval op Sk\u00e5ne, antwoordde Meijerfeldt dat de Raadsregering hem geen al te teleurstellende berichten gaf en dat bovendien Velling zelf nu minder happig leek op het sekwestratieplan. (1 = Vgl. de brief van Meijerfeldt aan Carl XII, Stettin 20 juni\/1 juli 1713. Pommeren. Hierin staat slechts kort zijn weigering en beslissing om “alle uitersten af te wachten”. \u2014 In zijn brief aan Velling van 7 juli voegt M toe. , dat hij proviand uit Danzig ontving en genoeg heeft tot december.) \u2014 <\/span><\/span>Commandant Stuart en Regeringsraad Lagerstr\u00f6m, die Schlippenbach lang geleden als zijn vrienden beschouwde, bleken echter niet zo hartelijk te zijn als de gouverneur; de Pruisen kregen de indruk dat ze in hart en nieren voor de sekwestratie waren, maar tegelijkertijd hun eer wilden redden; toen hij uittreksels van zijn instructies aan Stuart voorlas, drukte deze zich lijfelijk instemmend uit. Met Stuart en anderen meende hij zich geleid te voelen door de oorlog en door het gebrek aan geld, waardoor de officieren zonder loon kwamen te zitten en grote offers van de burgers eisten; Schlippenbach verzuimde natuurlijk niet de onvrede van de burgers aan te wakkeren en nam de eer op voor het feit dat ze steeds onwilliger bleken te zijn om aan Meijerfeldts eisen voor leningen en onderhoud te voldoen. Van werkelijk gebrek aan levensbehoeften kon echter nog geen sprake zijn, de graanaanvoer werd niet onderbroken en er werd onder Pruisische vlag een redelijk vlotte scheepvaart gevoerd. – Om te proberen de twijfelaars met goud te kopen, beschouwde Schlippenbach een delicate kwestie, die in ieder geval moest worden uitgesteld totdat de troepen van de geallieerden Stettin naderden; dat het die kant op zou gaan, vond hij duidelijk ten aanzien van Meijerfeldts houding (1 = Schlippenbach aan Fredrik Wilhelm 30 juni, 3 juli; aan Ilgen 1 juli 1713. Berl. 63, 64.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 33-34<\/span><\/p>\n\n\n\n
enligt Schlippenbachs uppgift skall Stuart hafva klagat \u00f6fver, att han icke p\u00e5 n\u00e5got s\u00e4tt legitimerat sina propositioner, utan f\u00f6retett idel chart\u00e9ques<\/em> (3 = Schlippenbachs cit. rapport af 3 juli. \u2014 Bassewitz reste t. Stettin 29 juni (Ahlefeldts depesch af 1 juli 1713. K\u00f6p. 2 a); redan 1 juli omn\u00e4mner Schlippenbach hans \u00e5terresa; han kom till Berlin 3 juli \u2014 samma dag som G\u00f6rtz. G\u00f6rtz t. adm. 4 juli 1713 Old. 13.) \u2014 Flemming yttrar (bref t. Le Coq, Hamburg 7 juli 1713, Konc. Dr. 3): \u00bbSi M. de Slippenbach n\u2019a pas p\u00fc r\u00e9ussir avec de l\u2019argent saupr\u00e9s de Meyerfeld, je doute fort que Bassewitz puisse en venir \u00e5 bout par on \u00e9loquence, car je ne le crois pas fort persuasif.\u00bb) G\u00f6rtz hade i det l\u00e4ngsta hoppats, att Meijerfeldt skulle gifva allianser, eventuellt ocks\u00e5 att vid allt detta s\u00e4tta annan i sitt st\u00e4lle (1 = Han skref till Bassewitz 22 juni 1713: \u00bbVon Meierfelds Oppositionen bin ich nicht sehr embarrassiret und werden sich schon Mittel finden, dieselbe
\ncessiren zu machen.\u00bb Tonen \u00e4r f\u00f6r\u00e4ndrad 11 juli (G\u00f6rtz och Bassewitz t. admin. Old.}: \u00bbDes General Meijerfeldts Wiederspenstigkeit macht uns inzwischen noch gar viele Bek\u00fcmmernis..\u00bb). st\u00f6testenar f\u00f6r sekvesterverket hade han v\u00e4ntat egentligen blott fr\u00e5n Preussens och de nordiska allierades sida. Hans missr\u00e4kning och f\u00f6rbittring \u00f6fver denna h\u00e9roisme hors de saison <\/em>2 = G\u00f6rtz\u2019 uttryck i bref t. Fabric\u0113 8 aug. 1713 (Kone.) Old. 3. Vellingk och Frisendorff hyste liknande k\u00e4nslor. Den senare \u00f6fvers\u00e4nder till Meijerfeldt ett utdrag af ett bref fr\u00e5n Palmqvist t. Vellingk, i hvilket det hette: \u00bbEst-il possible qu\u2019un aussi bon projet ait pu \u00e9tre travers\u00e9 par un bon patriote? Et ne reste-t-il plus aucune esp\u00e9rance de luy en faire gouter 1\u2019utilit\u00e9?\u00bb Frisendorff t. Meijerfeldt, Berlin 10 juli. Ups. F. 182.) blefvo s\u00e5 mycket starkare och skulle f\u00f6r l\u00e5nga tider gifva sin pr\u00e4gel \u00e5t hans\u00a0 f\u00f6rh\u00e5llande till Meijerfeldt (3 = Utan att g\u00e5 h\u00e4ndelserna i f\u00f6rv\u00e4g vill jag endast som ett exempel h\u00e4nvisa till G\u00f6rtz\u2019 uttalanden om Meijerfeldt, efter en personlig konflikt med
\ndenne, i bref t. Feif, Stockholm 15 mars 1716 (egenh. Skr. t. kansli\u00e4mb.). Det heter d\u00e4r: \u00bbM:r le C. Meierfeld est arriv\u00e9 ici. Il fait comme de coutume, c\u2019est \u00e5 dire que, quand il manque aux promesses qu\u2019il a faites \u00e5 son Maitre, il en jette la faute sur d\u2019autres\u00bb); denne stod efter dessa h\u00e4ndelser i samma kurs hos honom som n\u00e5gra \u00e5r tidigare Lillienstedt. Situationen hade onekligen blifvit mer vansklig och invecklad \u00e4n f\u00f6rut, och Bassewitz var i G\u00f6rtz\u2019 \u00f6gon knappast
\nmannen att fullf\u00f6lja underhandlingarna i deras br\u00e4nnpunkt \u2014 Berlin.
\n<\/span><\/td>\n		\n

volgens de informatie van Schlippenbach moet Stuart hebben geklaagd, dat hij zijn voorstellen op geen enkele manier legitimeerde, maar enkel chart\u00e9ques<\/em> presenteerde (3 = Schlippenbachs geciteerd rapport van 3 juli. – Bassewitz reisde op 29 juni naar Stettin (Ahlefeldts bericht van 1 juli 1713. K\u00f6p. 2 a); al op 1 juli onderneemt Schlippenbach zijn terugreis: hij kwam op 3 juli aan in Berlijn – dezelfde dag als G\u00f6rtz. (G\u00f6rtz t. adm. 4 juli 1713 Oud. 13.) \u2014 Flemming zegt (brief aan Le Coq, Hamburg 7 juli 1713, Konc. Dr. 3): \u00bb<\/span>Als M. de Slippenbach niet zou kunnen slagen met het gespaarde geld van Meyerfeld, betwijfel ik ten zeerste of Bassewitz het kan overwinnen door zijn welsprekendheid, want ik geloof niet dat hij erg overtuigend is.<\/span>\u00bb) G\u00f6rtz had zo lang gehoopt dat Meijerfeldt allianties zou aangaan, mogelijk ook dat stelde voor dit alles een ander in zijn plaats (1 = Hij schreef aan Bassewitz op 22 juni 1713: \u00bbVon Meierfelds Oppositionen bin ich nicht sehr embarrassiret und werden sich schon Mittel finden, dieselbe cessiren zu machen\u00bb De toon is veranderd op 11 juli (G\u00f6rtz en Bassewitz aan admin. Oud.}:\u00a0<\/span>\u00bbDes General Meijerfeldt Wiederspensstigkeit macht uns inzwischen noch gar viele Bek\u00fcmmernis..\u00bb.) struikelblokken voor het sekwestratiewerk dat hij eigenlijk alleen van de zijde van Pruisen en de noordse geallieerden had verwacht. Zijn misrekening en wrok over dit h\u00e9roisme hors de saison<\/em> (2 = G\u00f6rtz’ uitdrukking in brief aan Fabric\u0113 8 aug. 1713 (Kone.) Old. 3. Velling en Frisendorff koesterden soortgelijke gevoelens. Laatstgenoemde stuurt Meijerfeldt een uittreksel van een brief van Palmqvist aan Velling, waarin stond: \u00bb<\/span>Is het mogelijk dat zo’n goed project door een goede patriot is gekruist? En is er geen hoop meer om hem het nut ervan te laten proeven?<\/span>\u00bb Frisendorff aan Meijerfeldt, Berlijn 10 juli. Ups. F. 182.) zoveel sterker werd en nog lang zijn stempel zou drukken op zijn relatie met Meijerfeldt (3 = Zonder op de feiten vooruit te lopen, wil ik slechts als voorbeeld verwijzen naar de uitspraken van G\u00f6rtz over Meijerfeldt, na een persoonlijk conflict met deze, in een brief aan Feif, Stockholm 15 maart 1716 (Egenh. Skr. t. kansli\u00e4mb.). Daar staat: \u00bb<\/span>De heer graaf Meierfeld is hier aangekomen. Hij doet zoals hij gewoon is, dat wil zeggen dat wanneer hij de beloften\u00a0 die hij aan zijn Meester heeft gedaan <\/span>verbreekt, hij anderen de schuld geeft.<\/span>\u00bb); de laatste stond na deze gebeurtenissen in dezelfde koers met hem als Lillienstedt een paar jaar eerder. De situatie was onmiskenbaar moeilijker en gecompliceerder geworden dan voorheen, en in de ogen van G\u00f6rtz was Bassewitz nauwelijks de man om de onderhandelingen af \u200b\u200bte ronden in hun brandpunt \u2014 <\/span> Berlijn.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 35-36-37<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
G\u00f6rtz fick omedelbart tillf\u00e4lle att af den fr\u00e5n Stettin \u00e5terv\u00e4ndande Bassewitz erh\u00e5lla n\u00e4rmare uppgifter om situationen d\u00e4rst\u00e4des, och det b\u00f6rjade st\u00e5 klart f\u00f6r honom, att man i st\u00e4llet skulle n\u00f6dgas anv\u00e4nda de allierades stridskrafter som tv\u00e5ngsmedel mot den genstr\u00e4fvige Meijerfeldt \u2014 en tanke som f\u00f6r \u00f6frigt redan l\u00e4nge f\u00f6resv\u00e4fvat de preussiska statsm\u00e4nnen s\u00e5som ultima ratio<\/em>. (…) En preussisk deklaration (af 5 juli) till de gottorpska ministrarna tycktes f\u00f6reb\u00e5da den nya orienteringen: det hette i denna, att sedan Meijerfeldt afb\u00f6jt konungens anbud att r\u00e4dda Sveriges \u00e5terst\u00e5ende tyska provinser, man m\u00e5ste vara bet\u00e4nkt att bevaka Preussens intressen genom en anslutning till de nordiska allierade. (3 = \u00c4fven ss. bil. t. Vellingks bref t. Meijerfeldt af 11 juli 1713. Ups. F 188. Tryckt Theatr. Eur. XX, s. 612 f., Nordberg II, s. 331 f. Jfr Droysen, s. 49. Vellingk menade, kanske med r\u00e4tta, att det var G\u00f6rtz, som utverkat deklarationen i syfte att skr\u00e4mma Meijerfeldt till eftergift. Callisen t. G\u00f6rtz 11 juli 1715. Old. 1.) I f\u00f6rsta hand kunde man visserligen \u00e4nnu s\u00f6ka intala preussarna, att Meijerfeldt skulle gifva efter f\u00f6r nya \u00f6fvertalningar fr\u00e5n administratorus och andras sida, men i sj\u00e4lfva verket byggde G\u00f6rtz sj\u00e4lf icke mycket p\u00e5 denna f\u00f6rhoppning. Han s\u00e5g emellertid en annan utv\u00e4g: sekvesterverket kunde s\u00e4ttas i g\u00e5ng fr\u00e5n en annan sida, oberoende af Meijerfeldts resolution i fr\u00e5ga om Stettin; kunde icke kommendanten i Wismar f\u00f6rm\u00e5s att \u00f6fverl\u00e4mna f\u00e4stningen till en preussisk-gottorpsk garnison och s\u00e4nda sina egna trupper till Stralsund? Det var visserligen tydligt, att Preussen icke med samma tillfredsst\u00e4llelse kunde inl\u00e4gga sina bataljoner i Wismar som i det \u00e5tr\u00e5dda Stettin, men man kunde s\u00f6ka intala preussarna, att Wismars sekvestrering och den preussiske konungens i och med detsamma erbjudna skydd skulle p\u00e5verka Meijerfeldt s\u00e5som ett efterf\u00f6ljansv\u00e4rdt exempel och s\u00e5som en utstr\u00e4ckt hand.<\/span><\/td>\n\n

G\u00f6rtz kreeg onmiddellijk de gelegenheid om van Bassewitz, die terugkeerde uit Stettin, meer gedetailleerde informatie te krijgen over de situatie daar, en het begon hem duidelijk te worden dat het in plaats daarvan nodig zou zijn de strijdkrachten van de geallieerden als middel om dwang tegen de recalcitrante Meijerfeldt <\/span>te gebruiken – een gedachte die bovendien al lang in door de Pruisische staatslieden was aanvaard als ultimum rededium<\/em>. (…) Een Pruisische verklaring (van 5 juli) aan de ministers van Gottorp leek de nieuwe ori\u00ebntatie te voorspellen: daarin stond dat aangezien Meijerfeldt het aanbod van de koning afwees om de resterende Duitse provincies van Zweden te redden, men voorzichtig moest zijn de belangen van Pruisen te bewaken door zich aan te sluiten bij de Noordse alliantie. (3 = Ook ss. bil. aan Velling’s brief aan Meijerfeldt van 11 juli 1713. Ups. F 188. Tryckt Theatr. Eur. XX, p. 612 f., Nordberg II, p. 331 f. Cf. Droysen, p 49. Velling meende, wellicht terecht, dat het G\u00f6rtz was die de verklaring opstelde met als doel Meijerfeldt af te schrikken tot concessie. Callisen aan G\u00f6rtz 11 juli 1715. Oud. 1.) In de eerste plaats kon men natuurlijk nog probeerde de Pruisen ervan te overtuigen dat Meijerfeldt zou zwichten voor nieuwe argumenten van de bestuurders en anderen, maar in feite vertrouwde G\u00f6rtz zelf niet veel op deze hoop. Hij zag echter een andere uitweg: het sekwestratiewerk kon van een andere kant worden gestart, onafhankelijk van Meijerfeldts resolutie met betrekking tot Stettin; kon de commandant van Wismar er niet toe gebracht worden het fort over te geven aan een Pruisisch-Gottorps garnizoen en zijn eigen troepen naar Stralsund te sturen? Het was zeker duidelijk dat Pruisen zijn bataljons niet met dezelfde tevredenheid in Wismar kon plaatsen als in het voorgestelde Stettin, maar men zou kunnen proberen de Pruisen ervan te overtuigen dat Wismars beslaglegging en de bescherming die tegelijkertijd door de Pruisische koning wordt geboden, zou Meijerfeldt tot navolgenswaardig voorbeeld en als een uitgestoken hand zou strekken.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 39<\/span><\/p>\n\n\n\n
(3 = F\u00f6r att s\u00f6ka bryta\u00a0Meijerfeldts motst\u00e5nd l\u00e4t den preussiska regeringen samtidigt i st\u00f6rsta hemlighet afsk\u00e4ra tillf\u00f6rseln till Stettin fr\u00e5n Hinterpommern och Polen. Fredrik\u00a0Wilhelm t. von Massow (i Stargard) 4, 6 juli 1713. Konc. Berl. 64.)<\/span><\/td>\n\n

(3 = Om te proberen het verzet van Meijerfeldt te breken, liet de Pruisische regering tegelijkertijd in het diepste geheim de bevoorrading van Stettin vanuit Achter-Pommeren en Polen afsnijden. Fredrik Wilhelm aan von Massow (in Stargard) 4, 6 juli 1713. Konc .Berl. 64.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 53-54<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
Samtidigt s\u00f6kte G\u00f6rtz f\u00f6rm\u00e5 Frisendorff att i enlighet med ett <\/span>tidigare l\u00f6fte sj\u00e4lf resa till Stettin och pr\u00f6fva sin \u00f6fvertalningsf\u00f6rm\u00e5ga gent emot Meijerfeldt. Men Frisendorff hade icke lust att uts\u00e4tta sig f\u00f6r det afslag, som efter allt att d\u00f6ma v\u00e4ntade honom, och han hade dessutom blifvit n\u00e5got bet\u00e4nksam inf\u00f6r de uttryckliga instruktioner, som generalguvern\u00f6ren \u00e5beropade.<\/span><\/td>\n\n

Tegelijkertijd probeerde G\u00f6rtz Frisendorff over te halen om zelf naar Stettin te reizen in overeenstemming met een eerdere belofte en zijn overtuigingskracht opnieuw te testen tegen Meijerfeldt. Maar Frisendorff had geen zin om zich bloot te stellen aan de afwijzing die hem naar alle waarschijnlijkheid te wachten stond, en hij was ook enigszins ongerust geworden over de uitdrukkelijke instructies die de gouverneur-generaal inriep.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

II. Den gottorpska restitutionsfr\u00e5gan juli\u2014sept. 1713. G\u00f6rtz\u2019 f\u00f6rhandlingar med danskarna i Gottorp.<\/span><\/strong><\/p>\n

Pag. 59<\/span><\/p>\n\n\n\n
Man kunde visserligen icke hafva <\/span>n\u00e5got emot att G\u00f6rtz \u00e5terigen s\u00e4nde Bassewitz till Stettin f\u00f6r att <\/span>s\u00f6ka p\u00e5verka den ob\u00f6jlige Meijerfeldt, men man torde hafva v\u00e4ntat <\/span>lika litet af denna h\u00e4nv\u00e4ndelse som Frisendorff, hvilken trodde sig <\/span>kunna befara, att Meijerfeldt i sin nya st\u00e4llning som generalguvern\u00f6r och kungligt r\u00e5d skulle upptr\u00e4da \u00e4nnu mer nackstyft. (1 = Frisendorff t. Vellingk 29 juli 1713). Det <\/span>visade sig i sj\u00e4lfva verket, att Bassewitz liksom f\u00f6rut talade f\u00f6r d\u00f6fva <\/span>\u00f6ron, och det var ingen stor tr\u00f6st, att hans sekreterare Christ <\/span>lyckades stj\u00e4la sig till ett samtal med regeringsr\u00e5det Lagerstr\u00f6m, <\/span>hvarvid han (liksom tidigare Schlippenbach) fick det intrycket, att <\/span>denne icke var otillg\u00e4nglig f\u00f6r sekvesterpolitikens argument. (2 = Christ t. G\u00f6rtz, Danitzow 2 aug. 1713 Old.)<\/span><\/td>\n\n

Men zou er zeker geen bezwaar tegen hebben dat G\u00f6rtz Bassewitz opnieuw naar Stettin zou sturen om de onbuigzame Meijerfeldt te be\u00efnvloeden, maar van deze wending moet net zo weinig verwacht worden als Frisendorff, die moest vrezen dat Meijerfeldt zich in zijn nieuwe functie als gouverneur-generaal en koningsraad nog koppiger zou gedragen. (1 = Frisendorff aan Velling 29 juli 1713). Het bleek namelijk dat Bassewitz, net als voorheen, tot dovemansoren sprak, en het was geen grote troost dat zijn secretaris Christ erin slaagde weg te sluipen naar een gesprek met regeringsraad Lagerstr\u00f6m, waarin hij (net als voorheen Schlippenbach) de indruk had dat deze niet ontoegankelijk was voor het argument van het sekwestratiebeleid. (2 = Christus aan G\u00f6rtz, Danitzow 2 aug. 1713 Old.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

III. De fortsatta f\u00f6rhandlingarna om tettins se kvestrering. Traktaten <\/span><\/strong>i Schwedt (aug.-okt. 1713)<\/span><\/strong><\/p>\n

Pag. 73<\/span><\/p>\n\n\n\n
I afvaktan p\u00e5 det sachsiska artilleriet, som vattenv\u00e4gen \u00f6fver <\/span>Elbe och Oder transporterades mot Stettin (1 = Frisendorff t. Vellingk, Berlin 15 aug. 1715. \u00bbL\u2019attirail de Vulcain qui a servi devant Stade se d\u00e9charge en petits batteaux devant la fen\u00e9tre du S.r Baron G\u00f6the alias Eosander. Si celuy de Dresden n\u2019est pas meilleur, M. de Meyerfelt respirera longtemps.\u00bb, \u00f6fverlade Flemming <\/span>med G\u00f6rtz i fr\u00e5gan, hvad som skulle g\u00f6ras med staden efter dess <\/span>er\u00f6fring.<\/span><\/td>\n\n

In afwachting van de Saksische artillerie, die over het water over de Elbe en de Oder naar Stettin werd vervoerd (1 = Frisendorff aan Velling, Berlijn 15 aug. 1715. \u00bbL’attirail de Vulcain qui a servi devant Stade se discharge en petits batteaux devant la fen\u00e9tre du Sr. Baron G\u00f6the alias Eosander. Si celuy de Dresden n’est pas meilleur, M. de Meyerfelt respirera longtemps.\u00bb, sprak Flemming met G\u00f6rtz over de vraag wat er na de verovering met de stad moest gebeuren.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 78-79<\/span><\/p>\n\n\n\n
Under tiden hade Bassewitz, som alltj\u00e4mt uppeh\u00f6ll sig i <\/span>Mensjikovs n\u00e4rhet, inl\u00e5tit sig i vissa f\u00f6rhandlingar med Stettins <\/span>borgerskap; hela dess r\u00e5d sades \u00f6nska ett dylikt n\u00e4rmande, som <\/span>naturligtvis skedde bakom Meijerfeldts rygg. Bassewitz uppsatte <\/span>skriftligen de sk\u00e4l, som talade f\u00f6r sekvesterns genomf\u00f6rande, och <\/span>han fann villiga \u00f6ron, ehuru han f\u00f6rm\u00e4rkte en viss misstro gent <\/span>emot Preussens planer. Han lofvade f\u00f6r \u00f6frigt de deputerade <\/span>bel\u00f6ning, om de lyckades vinna generalguvern\u00f6ren f\u00f6r planen; <\/span>han f\u00f6ruts\u00e5g visserligen fortsatt motst\u00e5nd fr\u00e5n dennes sida, icke <\/span>minst p\u00e5 grund af hans sympatier f\u00f6r prinsessan Ulrika. N\u00e5got <\/span>omedelbart resultat f\u00f6ljde v\u00e4l icke af dessa f\u00f6rhandlingar, men <\/span>det var tydligt nog, att det i rysskr\u00e4ck f\u00e5ngna borgerskapets h\u00e5llning redan b\u00f6rjat undergr\u00e4fva Meijerfeldts politik och auktoritet. (2 = Bassewitz t. G\u00f6rtz, Schwedt 12 aug., hufvudkvart. vid Stettin 19 och 29 aug. 1713. Old. 10. Som borgerskapets deputerade n\u00e4mnas borgm\u00e4staren Freiberg och sekreteraren Neumann. \u2014 Senare (t. G\u00f6rtz, Berlin 3 sept. ibl)
\nmeddelar B., att de deputerade f\u00f6rg\u00e4fves \u00f6nskat komma i f\u00f6rbindelse med Mensjikov och Flemming och att de skulle f\u00f6redragit kejsaren och Hannover framf\u00f6r Preussen.) (…) Han misst\u00e4nkte ocks\u00e5, att England och Frankrike stodo i hemligt f\u00f6rst\u00e5nd med Preussen, och han sade sig betrakta det som en stor lycka, att Meijerfeldt icke f\u00f6ljt uppmaningarna att gifva sig. (1 = Kon. August t. Flemming, Warschau 23 juli 1713, Braun t. Flemming samma dag. Dr. 4 a.)<\/span><\/td>\n		\n

Ondertussen had Bassewitz, die nog steeds in de buurt van Menshikov verbleef, zekere onderhandelingen gevoerd met de burgerschap van Stettin; de hele raad zou een dergelijke benadering wensen, die natuurlijk plaatsvond achter de rug van Meijerfeldt om. Bassewitz zette de redenen voor de uitvoering van de sekwestratie schriftelijk uiteen, en hij vond gewillige oren, hoewel hij een zeker wantrouwen opmerkte jegens de plannen van Pruisen. Hij beloofde de afgevaardigden ook een beloning, als ze erin zouden slagen de gouverneur-generaal voor het plan te winnen; hij verwachtte zeker aanhoudende weerstand van zijn kant, niet in de laatste plaats vanwege zijn sympathie voor prinses Ulrika. Uit deze onderhandelingen kwamen geen onmiddellijke resultaten voort, maar het was duidelijk genoeg dat de houding van de door angst voor Rusland bevangen burgerschap Meijerfeldts beleid en gezag al begon te ondermijnen. (2 = Bassewitz aan G\u00f6rtz, Schwedt 12 aug., hoofdkwartier in Stettin 19 en 29 aug. 1713. Old. 10. Burgemeester Freiberg en secretaris Neumann worden genoemd als afgevaardigden van de burgerschap. \u2014 Later (aan G\u00f6rtz, Berlijn 3 sept. ibl ) informeert B. dat de afgevaardigden tevergeefs in contact wensten te komen met Menshikov en Flemming en dat ze de keizer en Hannover boven Pruisen hadden verkozen.) (…) Hij vermoedde ook dat Engeland en Frankrijk in het geheim afspraken hadden met Pruisen, en hij zei dat hij het een groot geluk vond dat Meijerfeldt geen gehoor gaf aan de oproepen tot overgave. (1 = Kon. August aan Flemming, Warschau 23 juli 1713, Braun aan Flemming zelfde dag. Dr. 4 a.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 84-85<\/span><\/p>\n\n\n\n
Under tiden hade bel\u00e4gringen af Stettin fortskridit under omst\u00e4ndigheter, som h\u00e4r ej n\u00e4rmare skola skildras.4 S\u00e4rskildt betydelsefullt blef Sternschanzes fall (13 sept.) och staden Damms utrymmande, som Meijerfeldt af milit\u00e4ra sk\u00e4l fann n\u00f6digt. (…) Tonen i denna framst\u00e4llning var s\u00e5dan, att generalguvern\u00f6ren med sk\u00e4l kunde tala om att taga Zastrow f\u00f6r hufvudet, och Stuart fr\u00e5gade harmset, hur borgerskapet kunde drista inblanda sig i fr\u00e5gor, som endast anginge generalguvern\u00f6ren och generalitetet. Men Meijerfeldt s\u00f6kte f\u00f6r \u00f6frigt lugna borgerskapet med goda ord och gaf en helt annan bild af situationen; bland annat framh\u00f6ll han, att man af rent milit\u00e4ra sk\u00e4l icke velat riskera en garnison i s\u00e5 utsatt l\u00e4ge som Damm, men att man h\u00f6ll v\u00e4gen till Brandenburg \u00f6fver Podejuch \u00f6ppen. Han talade ocks\u00e5 behj\u00e4rtadt om f\u00e4stningens resurser och fiendens sl\u00e4tta tillst\u00e5nd, p\u00e5minte ocks\u00e5 v\u00e4ltaligt om f\u00f6rf\u00e4drens tappra motst\u00e5nd i farans stund; f\u00f6r \u00f6frigt kunde han efter \u00f6fverl\u00e4ggning med regeringen icke gifva annat svar \u00e4n att konungen f\u00f6rbjudit honom att intaga fr\u00e4mmande trupper och \u00e5lagt honom att f\u00f6rsvara sig p\u00e5 b\u00e4sta s\u00e4tt. (1 = \u00bbExtractus Protocolli Regiminis die 15 sept. horis pomeridianis.\u00bb Ups. F 196.)<\/span><\/td>\n\n

Inmiddels was het beleg van Stettin gevorderd onder omstandigheden die hier niet nader beschreven zullen worden. (4 = ) De val van de Sternschanze (13 september) en de evacuatie van de stad Damm, die Meijerfeldt om militaire redenen noodzakelijk achtte, waren bijzonder belangrijk. (…) De toon van deze petitie was zodanig dat de Gouverneur-Generaal redelijkerwijs kon spreken van het nemen van Zastrow als hoofd, en Stuart vroeg verontwaardigd hoe de burgerschap zich durfde te mengen in zaken die alleen de Gouverneur-Generaal en het generaalschap aangingen. Maar Meijerfeldt probeerde overigens met vriendelijke woorden de burgerschap te kalmeren en gaf een heel ander beeld van de situatie; hij benadrukte onder meer dat ze om puur militaire redenen geen garnizoen in zo’n kwetsbare positie als Damm wilden riskeren, maar dat ze de weg naar Brandenburg over Podejuch open hielden. Hij sprak ook hartelijk over de middelen van het fort en de duidelijke toestand van de vijand, en herinnerde ook welsprekend aan het dappere verzet van de voorouders in het uur van gevaar; want anders kon hij na overleg met de regering geen ander antwoord geven dan dat de koning hem had verboden buitenlandse troepen binnen te halen en hem had bevolen zich zo goed mogelijk te verdedigen. (1 = \u00bbExtractus Protocolli Regiminis die 15 sept. horis pomeridianis.\u00bb Ups. F 196.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 87<\/span><\/p>\n\n\n\n
Han upps\u00f6ktes af en kapten Rosenholz, som fr\u00e5n svensk tj\u00e4nst \u00f6fverg\u00e5tt i preussisk, men <\/span>som i Stettin hade m\u00e5nga f\u00f6rbindelser; denne ber\u00e4ttade, att han <\/span>kort efter Bassewitz\u2019 afresa fr\u00e5n Stettin mottagit kallelse att inst\u00e4lla <\/span>sig hos Meijerfeldt och, ehuru han icke k\u00e4nt sig alldeles s\u00e4ker f\u00f6r <\/span>arrestering, f\u00f6ljt denna maning. Generalguvern\u00f6ren hade i b\u00f6rjan <\/span>skarpt f\u00f6reh\u00e5llit honom, att han s\u00f6kt anstifta myteri inom borgerskapet, men hade sedan anslagit en mild ton och sagt sig \u00e4fven i det <\/span>f\u00f6ljande g\u00e4rna vilja tala med honom om m\u00f6jligheterna att r\u00e4dda<\/span>
\nstaden; det egentliga hindret f\u00f6r sekvestern hade han sett i kejsarens och Hollands afvisande h\u00e5llning. Sedan Rosenholz l\u00e4mnat <\/span>Stettin, hade han s\u00e4ndt efter honom en audit\u00f6r och bedt honom s\u00f6ka <\/span>f\u00f6rm\u00e5 Bassewitz att icke uppgifva sekvesterplanen, en maning som <\/span>dock naturligtvis icke finge hetas vara kommen fr\u00e5n generalguvern\u00f6ren. \u2014 Hela denna historia framst\u00e5r i ljuset af Meijerfeldts tidigare och senare h\u00e5llning som f\u00f6ga trov\u00e4rdig; det f\u00f6refaller sannolikare, att Rosenholz p\u00e5 uppdrag af borgerliga kretsar i Stettin \u00e5nyo <\/span>s\u00f6kte f\u00e5 Bassewitz i r\u00f6relse och ans\u00e5g n\u00f6digt att uppmuntra honom <\/span>med mer eller mindre diktade uppgifter om generalguvern\u00f6rens <\/span>nyvaknade f\u00f6rhandlingsvillighet. I hvarje fall tillm\u00e4tte Bassewitz <\/span>dessa meddelanden en stor betydelse, och han bad Rosenholz s\u00f6ka <\/span>utforska, hur Meijerfeldt numera st\u00e4llde sig till sekvesterplanen. (1 = Bassewitz’ depesch af Berlin 16 sept. 1713. Old. 10. \u2014 Frisendorffs bref t. Vellingk af 13 sept. 1713 (F:s registr.) visar, att ocks\u00e5 F. n\u00e5got f\u00f6rhandlat med Rosenholz, liksom ock, att denne haft vissa f\u00f6rbindelser med Flemming.)<\/span><\/td>\n		\n

Hij werd bezocht door een kapitein Rosenholz, die van Zweedse in Pruisische dienst was overgegaan, maar die veel connecties had in Stettin; de laatste vertelde dat hij kort na het vertrek van Bassewitz uit Stettin een oproep had ontvangen om bij Meijerfeldt te verschijnen en hoewel hij niet helemaal zeker was van zijn arrestatie, volgde hij deze oproep op. De Gouverneur-Generaal had hem eerst scherp berispt omdat hij probeerde aan te zetten tot muiterij binnen de burgerschap, maar had toen een mildere toon aangenomen en zei dat hij hem hierna ook graag zou spreken over de mogelijkheden om de stad <\/span>te sparen; hij had het echte obstakel voor de sekwestratie gezien in de afwijzende houding van de Keizer en Holland. Nadat Rosenholz Stettin had verlaten, had hij een auditor achter hem aan gestuurd en hem gevraagd te proberen Bassewitz ervan te overtuigen het sekwestratieplan niet op te geven, een aansporing die natuurlijk niet van de gouverneur-generaal kon komen. \u2014 Dit hele verhaal komt in het licht van Meijerfeldt’s eerdere en latere houding niet erg geloofwaardig over; het lijkt waarschijnlijker dat Rosenholz namens burgerlijke kringen in Stettin Bassewitz opnieuw in beweging probeerde te krijgen en het nodig achtte hem aan te moedigen met min of meer gedicteerde informatie over nieuw ontwaakte bereidheid om te onderhandelen. Bassewitz hechtte in ieder geval veel belang aan deze berichten en vroeg Rosenholz om uit te zoeken hoe Meijerfeldt nu omging met het sekwestratieplan. (1 = Bassewitz’ depesch uit Berlin 16 sept. 1713. Old. 10. \u2014 Frisendorffs brief aan Velling van 13 sept. 1713 (F’s register) blijkt dat F. ook iets onderhandelde met Rosenholz, alsook dat hij bepaalde connecties had met Flemming.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 89<\/span><\/p>\n\n\n\n
han [Bassewitz] hade uppmuntrats d\u00e4rtill b\u00e5deaf Frisendorff och Bretton, hvilken <\/span>senare bemyndigade honom att f\u00f6rs\u00e4kra Meijerfeldt om Englands <\/span>sympatier f\u00f6r sekvesterplanen. (2 = Bassewitz\u2019 cit. bref t. Callisen af 18 sept. \u00bbIndessen hoffe n\u00e4chst Gott, das ich es ihnen schon so spielen wil, das nichts ohne uns zum Stande kommen soll, sie m\u00f6gen so klug seyn wie sie wollen; und wo Meyerfeld nicht toll im Kopf und nur in etwas h\u00f6ren wil, sollen sie hier ganz anders pfeifen …\u00bb \u2014 Bretton t. Bassewitz, Berlin 18 sept. Kop. Old. 10. \u2014 Christ t. G\u00f6rtz, Berlin 23 sept. Ib. \u2014 Frisendorff t. Meijerfeldt, Berlin 9 sept. [g. st.] 1713. Kop. Ups. F 196. \u2014 Bassewitz\u2019 depesch af Berlin 17 sept. Old.) Han anh\u00e5ller om fullmakt, som ger honom fria h\u00e4nder, helst ocks\u00e5 bemyndigande af Vellingk att tillvarataga Sveriges intressen<\/span><\/td>\n\n

hij [Bassewitz] was aangemoedigd door zowel Frisendorff als Bretton, waarbij de laatste hem toestemming gaf Meijerfeldt te verzekeren van de sympathie van Engeland voor het sekwestratieplan. (2 = Bassewitz’ citaatbrief aan Callisen van 18 sept. \u00bbIndessen hoffe n\u00e4chst Gott, das ich es ihnen schon so spielen wil, das nichts ohne uns zum Stande kommen soll, sie m\u00f6gen so klug seyn wie sie wollen; und wo Meyerfeld nicht toll im Kopf und nur in etwas h\u00f6ren will, sollen sie here ganz anders pfeifen …\u00bb \u2014 Bretton aan Bassewitz, Berlijn 18 sept. Kop. Old. 10. \u2014 Christ aan G\u00f6rtz, Berlijn 23 sept. Ib. \u2014 Frisendorff aan Meijerfeldt, Berlijn 9 sept. [oude tijd] 1713. Kop. Ups. F 196. \u2014 Bassewitz’ depesch uit Berlin 17 sept. Old.) Hij vraagt \u200b\u200bom een \u200b\u200bvolmacht, die hem de vrije hand geeft, bij voorkeur ook machtiging van Velling om de belangen van Zweden te behartigen<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 90<\/span><\/p>\n\n\n\n
Bassewitz’ inviter till Meijerfeldt. <\/em><\/span>F\u00f6r Bassewitz var den n\u00e4rmaste uppgiften att komma i\u00a0 f\u00f6rbindelse med Meijerfeldt och i den nya situationen pr\u00f6fva verkningarna af sin \u00f6fvertalningskonst, underst\u00f6dd af Brettons och \u00e4fven <\/span>Frisendorffs p\u00e5tryckningar. Han f\u00f6reslog Meijerfeldt en konferens, <\/span>som skulle medf\u00f6ra stillest\u00e5nd mellan de stridande; general-guvern\u00f6ren svarade i kylig ton, att om Bassewitz icke kunde framf\u00f6ra sitt <\/span>\u00e4rende skriftligen, han icke ville v\u00e4gra att mottaga denne i Stettin; <\/span>n\u00e5got stillest\u00e5nd kunde dock icke komma i fr\u00e5ga f\u00f6r en s\u00e5dan saks <\/span>skull, och Bassewitz borde utan n\u00e5got st\u00f6rre f\u00f6lje taga sig in i staden <\/span>vattenv\u00e4gen. (4 = Bassewitz t. Meijerfeldt 22, 24 sept. 1713. Ufis. F 196. Meijerfeldts svarsbref af Stettin 24, 25 sept. Kop. Old.) \u2014 Meijerfeldt h\u00f6ll sig s\u00e5lunda alltj\u00e4mt stram, ehuru <\/span>demoralisationen i Stettin vid denna tid tog sig nya uttryck: den 25<\/span> sept. hade deputerade af stadens r\u00e5d och borgerskap f\u00f6retr\u00e4de hos <\/span>regeringen och ing\u00e5fvo memorial, som utvecklade deras bekymmer <\/span>f\u00f6r stadens betryckta l\u00e4ge; Zastrow f\u00f6rde deras talan och sade sig <\/span>hoppas, att regeringen ville g\u00f6ra allt f\u00f6r att \u00bbr\u00e4dda det fattiga borgerskapet och deras sl\u00e4tta och fattiga hyddor\u00bb. Meijerfeldt f\u00f6rklarade sig n\u00f6dsakad att alltj\u00e4mt fasth\u00e5lla vid konungens uttryckliga order, men han ville icke f\u00f6rmena borgerskapet att s\u00e4nda <\/span>en deputation till senaten i Stockholm och ville d\u00e4rtill foga egna <\/span>f\u00f6rest\u00e4llningar. Regeringen bad de deputerade att f\u00f6r \u00f6frigt gifva <\/span>sig till t\u00e5ls ett par dagar i afvaktan p\u00e5 Bassewitz\u2019 andragande. (5 = \u00bbExtractus Protocolli Regiminis die 25 sept. 1713 hora pomerid.\u00bb Ups.)<\/span><\/td>\n\n

Bassewitz’ uitnodigingen voor Meijerfeldt.<\/em> Voor Bassewitz was de onmiddellijke taak om in contact te komen met Meijerfeldt en in de nieuwe situatie de effecten van zijn overtuigingskunst te testen, ondersteund door de druk van Bretton en ook van Frisendorff. Hij stelde Meijerfeldt een conferentie voor, die een wapenstilstand tussen de strijdende partijen tot stand zou brengen; De gouverneur-generaal antwoordde op koude toon dat als Bassewitz zijn zaak niet schriftelijk kon uiteenzetten, hij niet zou weigeren hem in Stettin te ontvangen; voor een dergelijke zaak kon echter geen wapenstilstand worden overwogen, en Bassewitz zou zonder groot gevolg de stad over het water binnenkomen. (4 = Bassewitz aan Meijerfeldt 22, 24 september 1713. Ufis. F 196. Meijerfeldt’s antwoordbrief uit Stettin 24, 25 september. Kop. Old.) \u2014 Meijerfeldt hield dus nog stand, hoewel de demoralisatie in Stettin op dit tijd nieuwe vormen aannam: op 25 september hadden de afgevaardigden van de gemeenteraad en de burgerij voorrang bij de regering en dienden een memorandum in, waaruit hun bezorgdheid over de bedrukte situatie van de stad voortkwam; Zastrow leidde hun zaak en zei dat hij hoopte dat de regering er alles aan zou doen om “de arme burgerschap en hun eenvoudige en arme onderkomens te redden”. Meijerfeldt verklaarde zich genoodzaakt nog steeds gehoor te geven aan de uitdrukkelijke bevelen van de koning, maar hij wilde de burgerschap er niet van weerhouden een deputatie naar de senaat in Stockholm te sturen, vergezeld van zijn eigen verantwoording. De regering vroeg de afgevaardigden anders een paar dagen geduld te hebben in afwachting van de petitie van Bassewitz. (5 = \u00bbExtractus Protocolli Regiminis die 25 Sept. 1713 hora pomerid.\u00bb Ups.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 91<\/span><\/p>\n\n\n\n
F\u00f6rhandlingar mellan Bassewitz och Meijerfeldt. <\/em>Vid konferensen mellan Meijerfeldt och Bassewitz, som \u00e4gde\u00a0 rum i Stettin den 26 sept., visade sig den f\u00f6rre alltj\u00e4mt fasth\u00e5lla vid sin dittills h\u00e4fdade st\u00e5ndpunkt (1 = Bassewitz: \u00bbWenn er sich gegen der Macht, mit der er zu thun h\u00e4tte, zu defendiren vermeynte, wolte ich kein Wort mehr von der Sache sprechen\u00bb. \u2014 Meijerfeldt: \u00bbWas soll ich thun, denn meine ordres seind nicht anders als mich bis auf den letzten Mann zu wehren?\u00bb) , men Frisendorffs meddelande, <\/span><\/span>att Vellingk mottagit en kunglig befallning om stillest\u00e5nd f\u00f6r de <\/span>tyska provinsernas del, syntes honom beaktansv\u00e4rdt, och han f\u00f6rklarade sig g\u00e4rna se, om han p\u00e5 det s\u00e4ttet med bibeh\u00e5llen heder <\/span>kunde komma ur sitt sv\u00e5ra l\u00e4ge. Han bad d\u00e4rf\u00f6r Bassewitz att af <\/span>Mensjikov s\u00f6ka utverka en vapenhvila, tills han fr\u00e5n Vellingk hunnit inh\u00e4mta p\u00e5litlig upplysning, hur det f\u00f6rh\u00f6lle sig med denna p\u00e5st\u00e5dda kungliga befallning. Bassewitz \u00e5tog sig detta uppdrag, men <\/span>Mensjikov visade sig icke tillm\u00f6tesg\u00e5ende: v\u00e4derleken vore f\u00f6r tillf\u00e4llet gynnsam f\u00f6r bel\u00e4gringsoperationerna, men kunde hastigt f\u00f6rs\u00e4mras, och Meijerfeldt skulle till sist alltid kunna f\u00f6rklara, att <\/span>konungens befallning icke r\u00e4ttf\u00e4rdigade en sekvester. (2 = Bassewitz\u2019 depesch af hufvudkvart. vid Stettin 27 sept. 1713. Old. Jfr Bassewitz t. Ilgen samma dag. Berl.) Under s\u00e5dana <\/span>f\u00f6rh\u00e5llanden kunde Bassewitz endast s\u00e4tta sig ned och i ett bref till <\/span>Meijerfeldt p\u00e5 nytt sammanfatta argumenten f\u00f6r<\/em> en sekvester, under <\/span>s\u00e4rskildt betonande af dennes stora ansvar (3 = Bassewitz t. Meijerfeldt, samma dag. Kop. Old.), men han torde icke <\/span>sj\u00e4lf hafva \u00f6fverskattat verkan af denna h\u00e4nv\u00e4ndelse till en man, <\/span>som han fann s\u00e5 besatt af caprice<\/em> och fiert\u00e9<\/em>. (4 = Jfr Nordberg II, s. 335; BidrNKrH, V, s. 88; Wehrmann, s. 533 f.). <\/span><\/td>\n\n

Onderhandelingen tussen Bassewitz en Meijerfeldt.<\/em> Bij de conferentie tussen Meijerfeldt en Bassewitz, die plaatsvond in Stettin op 26 september, bleek eerstgenoemde nog steeds vast te houden aan zijn eerder uitgesproken standpunt (1 = Bassewitz: “Wenn er sich gegen der Macht, mit der er zu thun h\u00e4tte, zu defendiren vermeynte, wolte ich kein Wort mehr von der Sache sprechen\u00bb. \u2014 Meijerfeldt: \u00bbWas soll ich thun, denn meine ordres seind \u200b\u200bnicht anders als mich bis auf den letzten Mann zu wehren?\u00bb), maar de boodschap van Frisendorff dat Velling een koninklijke bevel tot wapenstilstand in de Duitse provincies kreeg leek hem betekenisvol, en hij verklaarde zich verheugd om te zien of hij op die manier uit zijn moeilijke situatie kon komen met behoud van zijn eer. Daarom vroeg hij Bassewitz om met Menshikov een wapenstilstand tot stand proberen te brengen totdat hij tijd had om betrouwbare informatie van Velling te verkrijgen over de situatie met dit vermeende koninklijke bevel. Bassewitz nam deze taak op zich, maar Mensjikov bleek onverzettelijk: het weer zou op dit moment gunstig zijn voor de belegeringsoperaties, maar zou snel kunnen verslechteren, en Meijerfeldt zou uiteindelijk altijd kunnen uitleggen dat het bevel van de koning een sekwestratie niet rechtvaardigde. (2 = Bassewitz’ depesch af hoofdkwartier in Stettin 27 sept. 1713. Old. Cf. Bassewitz aan Ilgen zelfde dag. Berl.) Onder zulke omstandigheden kon Bassewitz alleen maar zitten en in een brief aan Meijerfeldt de argumenten voor een sekwestratie nog eens samen te vatten, met bijzondere nadruk op zijn grote verantwoordelijkheid (3 = Bassewitz aan Meijerfeldt, zelfde dag. Kop. Old.), maar hij durfde niet het effect van deze verhandeling te overschatten op een man die hij zo bezeten vond van grilligheid en trots. (4 = Vgl. Nordberg II, p. 335; BidrNKrH, V, p. 88; Wehrmann, p. 533 e.v.).<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 92-93<\/span><\/p>\n\n\n\n
Detta yrkande upprepades g\u00e5ng p\u00e5 g\u00e5ng af b\u00e5de borgerskap, r\u00e5d <\/span>och kl\u0113rus; man beg\u00e4rde till och .med en Parlament\u00e4r, som skulle <\/span>f\u00f6ra en borgardeputation till Bassewitz; man hoppades n\u00e4mligen <\/span>genom denne kunna utverka bombardementets upph\u00e4fvande; men <\/span>Bassewitz hos denna beg\u00e4ran blef af Meijerfeldt afslagen. (1 = Protokoll vid krigsr\u00e5det, Stettin 29 sept. 1713. Ups. F 196.) Under tiden hade Bassewitz, som mycket riktigt r\u00e4knade med ett myteri fr\u00e5n borgerskapets sida, f\u00e5tt Mensjikovs till\u00e5telse att rida in i Stettin och \u00e5terupptaga f\u00f6rhandlingarna med Meijerfeldt; han begaf sig allts\u00e5 (p\u00e5 e. m. den 28 sept.) in i staden, f\u00f6retr\u00e4dd af en rysk Parlament\u00e4r. Han framf\u00f6rde till Meijerfeldt en f\u00f6rs\u00e4kran af Mensjikov, att fientligheterna skulle upph\u00f6ra, om staden i enlighet med traktaten af den 10 juni \u00f6fverl\u00e4mnades till det gottorpska huset; men generalguvern\u00f6ren v\u00e4grade alltj\u00e4mt heroiskt att anlita denna utv\u00e4g. Bassewitz lyckades emellertid af Mensjikov utverka bombardementets inst\u00e4llande fr\u00e5n den 28 sept. kl. 5 e. m. till den 29 kl. 12 m.; han ber\u00f6mde sig sedermera af att d\u00e4rmed hafva skyddat staden fr\u00e5n fullst\u00e4ndig tillintetg\u00f6relse genom beskjutning och brand. (2 = Bassewitz\u2019 depesch af Stettin 2 okt. 1713. Old. 10). Krigsr\u00e5det 29 sept. 1713.<\/em> Meijerfeldt sammankallade den 29<\/span> p\u00e5 morgonen ett krigsr\u00e5d, i hvilket situationen dryftades; generalguvern\u00f6ren sj\u00e4lf sade sig hoppas, att officerarna trots borgerskapets h\u00e5llning alltfort ville g\u00f6ra manligt motv\u00e4rn, men officerarnas utl\u00e5tande kom att g\u00e5 i helt annan riktning. De p\u00e5visade garnisonens och artilleriets svaghet, det allm\u00e4nna missn\u00f6jet och arbetsovilligheten inom manskapet, som vid flera tillf\u00e4llen brustit i Subordination; de tillstyrkte d\u00e4rf\u00f6r en uppg\u00f6relse, som kunde r\u00e4dda staden och garnisonen: ett f\u00f6rs\u00f6k att sl\u00e5 sig igenom de bel\u00e4grande, skulle endast medf\u00f6ra, att den senare r\u00e5kade i rysk f\u00e5ngenskap. (3 = Cit. krigsr\u00e5dsprotokoll af 29 sept.) \u2014 Meijerfeldt fann allts\u00e5 p\u00e5 intet h\u00e5ll st\u00f6d f\u00f6r den st\u00e5ndpunkt, som han dittills h\u00e4fdat; han h\u00f6rde endast folkets knot och h\u00f6gljudda rop p\u00e5 f\u00e4stningens uppgifvande till de v\u00e4ntande neutrala makterna. Trycket blef honom f\u00f6r starkt, och det \u00f6ppna myteriet hotade; han besl\u00f6t sig \u00e4ndtligen att anlita den utv\u00e4g, som det gottorpska partiet s\u00e5 l\u00e4nge rekommenderat. Bassewitz kom just d\u00e5 fr\u00e5n Mensjikov med ett erbjudande, som ankn\u00f6t till Meijerfeldts tidigare st\u00e5ndpunkt: fursten erbj\u00f6d stillest\u00e5nd, tills generalguvern\u00f6ren hunnit af Vellingk inh\u00e4mta kunskap om konungens omtvistade senaste befallning, men endast p\u00e5 det villkor, att ryssarna finge under tiden bes\u00e4tta st\u00e4llningen utanf\u00f6r Neuthor och bevaka denna med en mindre styrka. (1 = Le Coq t. Flemming, l\u00e4gret vid Stettin 1 okt. 1713. Dr. 3)
\nMeijerfeldts f:orklaring af19 sept. 1713.
\n<\/em> Meijerfeldt f\u00f6redrog att g\u00f6ra pinan kort; han afgaf den 29 sept. en f\u00f6rklaring, att han st\u00e4llde sig traktaten af den 10 juni till efterr\u00e4ttelse och \u00e5t administratorn \u00f6fverl\u00e4te alla ytterligare \u00e5tg\u00e4rder, som betingades af stadens sekvestrering p\u00e5 hans och en annan neutral makts h\u00e4nder. Han hade d\u00e4rigenom \u00e5tminstone undvikit hvarje direkt uppg\u00f6relse med Sveriges fiender, men han hade onekligen under omst\u00e4ndigheternas tryck m\u00e5st fr\u00e5ng\u00e5 Karl XII:s \u00e4nnu ej \u00e5terkallade order. \u2014 Mensjikov \u00e5 sin sida afgaf d\u00e4refter (19\/30 sept.) en motsvarande f\u00f6rs\u00e4kran, att den utmarscherande garnisonen ej skulle p\u00e5 n\u00e5got s\u00e4tt ofredas, utan i s\u00e4kerhet kunna taga v\u00e4gen till Stralsund och sedan vidare till Sverige; de allierade skulle \u00f6fver hufvud inst\u00e4lla alla fientligheter i Pommern. (2 =\u00a0 Nordberg, II, s. 335 f)\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

Deze eis werd keer op keer herhaald door zowel de byrgerschap, de raad als de geestelijkheid; ze vroegen zelfs om een \u200b\u200bparlementari\u00ebr, die een burgerlijke deputatie naar Bassewitz zou brengen; men hoopte dat ze via hem in staat zouden zijn het bombardement te annuleren; maar Bassewitz werd met dit verzoek door Meijerfeldt geweigerd. (1 = notulen van de krijgsraad, Stettin 29 sept. 1713. Ups. F 196.) Ondertussen had Bassewitz, die terecht een muiterij van de kant van de burgerschap verwachtte, Menshikov’s toestemming gekregen om Stettin binnen te rijden en de onderhandelingen te hervatten met Meijerfeldt; daarom vertrok hij (op of rond 28 september) naar de stad, vertegenwoordigd door een Russisch parlementari\u00ebr. Hij overhandigde Meijerfeldt de verzekering van Mensjikov dat de vijandelijkheden zouden ophouden als de stad overeenkomstig het verdrag van 10 juni aan het Huis Gottorp zou worden overgedragen; maar de gouverneur-generaal weigerde nog steeds heldhaftig dit hulpmiddel te gebruiken. Bassewitz slaagde er echter in Mensjikov ertoe te brengen het bombardement\u00a0<\/span>te stoppen<\/span> tussen 28 september 5 uur ochtend tot de 29e 12 uur middag; hij pochte later dat hij de stad aldus had beschermd tegen volledige vernietiging door beschietingen en vuur.\u00a0<\/span>(2 = Bassewitz’ depeche uit Stettin 2 okt 1713. Old. 10). Krijgsraad 29 sept. 1713. Op de ochtend van de 29e riep Meijerfeldt een krijgsraad bijeen, waarin de situatie werd besproken; de gouverneur-generaal zelf zei te hopen dat ondanks de houding van de burgerschap de officieren toch een mannelijke tegenverdediging wilden voeren, maar de verklaring van de <\/span>officieren ging in een geheel andere richting. Ze wezen op de zwakte van het garnizoen en de artillerie, de algemene onvrede en onwil om te werken onder de mannen, die bij verschillende gelegenheden in subordinatie uitmondde; daarom keurden ze een regeling goed die de stad en het garnizoen zou kunnen redden: een poging om door de belegeraars te breken zou er alleen maar toe leiden dat de laatsten in Russische gevangenschap zouden vallen. (3 = Cit. krijgsraadsprotocol van 29 sept.) \u2014 Meijerfeldt vond dus nergens steun voor het standpunt dat hij tot dan toe had ingenomen; hij hoorde alleen het gegrom en de luide kreten van de mensen bij de overgave van het fort aan de wachtende neutrale machten. De druk werd hem te sterk en openlijke muiterij dreigde; uiteindelijk besloot hij zijn toevlucht te nemen tot het resort dat de Gottorp-partij zo lang had aanbevolen. Bassewitz kwam juist op dat moment van Mensjikov met een aanbod dat verband hield met Meijerfeldts vorige functie: de prins bood een wapenstilstand aan totdat de gouverneur-generaal tijd had om van Velling te horen over het betwiste laatste bevel van de koning, maar alleen op voorwaarde dat de Russen dat hadden gedaan. om de positie buiten Neuthor te bezetten en deze met een kleinere strijdmacht te bewaken. (1 = Le Coq aan Flemming, het kamp bij Stettin 1 okt. 1713. Dr. 3)
\nMeijerfeldt’s verklaring van 19 sept. 1713.
\n<\/em>Meijerfeldt hield de pijn liever kort; hij gaf op 29 sept. een verklaring dat hij het verdrag van 10 juni ter informatie aanvaardde en alle verdere maatregelen aan de administrateur overliet die afhankelijk waren van de inbeslagname van de stad in zijn handen en die van een andere neutrale macht. Hij had daarmee in ieder geval elke directe confrontatie met de vijanden van Zweden vermeden, maar hij had ontegenzeggelijk, onder druk van de omstandigheden, moeten afwijken van het nog niet ingetrokken bevel van Karel XII. \u2014 Menshikov van zijn kant gaf vervolgens (19\/30 sept.) een overeenkomstige verzekering dat het marcherende garnizoen op geen enkele manier zou worden gestoord, maar veilig de weg naar Stralsund en vervolgens naar Zweden zou kunnen nemen; de geallieerden moesten boven alles alle vijandelijkheden in Pommeren staken. (2 = Nordberg, II, p. 335 f)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 94<\/span><\/p>\n\n\n\n
Mensjikov var trots allt mycket oroad af den utmarscherade garnisonens n\u00e4rhet och ville snarast m\u00f6jligt hafva den afl\u00e4gsnad. Han var ett \u00f6gonblick bet\u00e4nkt att trots den tr\u00e4ffade uppg\u00f6relsen bes\u00e4tta Stettin, och han kr\u00e4fde, att man fr\u00e5n svensk sida skulle medelst gisslan gifva s\u00e4kerhet f\u00f6r att man icke skulle \u00e5nyo rycka in i staden. (1 = Le Coqs \u00bbjournal\u00bb, bil. hans depesch af Stettin 9 okt. 1713. Dr. Man f\u00f6rhandlade h\u00e4rom den 3 och 5 okt. Stuart och ett par\u00a0 magistrats-medlemmar synas mellan dessa dagar hafva varit som gisslan i l\u00e4gret. \u2014 Le Coq meddelar ocks\u00e5 en betecknande detalj (under 3 okt.): \u00bbLe Prince avoit \u00e9t\u00e9 invit\u00e9 \u00e1 diner dans la ville chez M. de Bassewitz mais le voisinage des Su\u00e9dois fit peur au Prince de sorte qu il n\u2019y alloit point\u00bb \u2014 Dagen f\u00f6rut hade Meijerfeldt bes\u00f6kt Mensjikov i hans l\u00e4ger och dinerat hos honom. Le Coqs depesch af l\u00e4gret vid Stettin 2 okt. Ib.)\u00a0 Men trots all misstro blef lugnet icke st\u00f6rdt, och aftalet blef best\u00e5ndande. F\u00f6rh\u00e5llandet mellan Bassewitz och det <\/span>svenska \u00f6fverbef\u00e4let, Meijerfeldt och Stuart, syntes arta sig till det <\/span>b\u00e4sta, och de b\u00e5da senare tyckas med ens hafva blifvit ganska angel\u00e4gna om det gottorpska husets v\u00e4nskap och gunstbevis. General-guvern\u00f6ren, som dittills afvisat hvarje f\u00f6rs\u00f6k att med guld f\u00f6rm\u00e5 <\/span>honom svika sin soldatplikt, ans\u00e5g sig numera of\u00f6rhindrad att g\u00f6ra <\/span>anspr\u00e5k p\u00e5 en \u00e5rlig pension fr\u00e5n gottorpsk sida och st\u00e4llde sig icke <\/span>of\u00f6rst\u00e5ende gent emot Bassewitz\u2019 antydningar, att han i s\u00e5dant fall <\/span>m\u00e5ste \u00f6fverg\u00e5 till Karl Fredriks parti. Stuart gjorde sig f\u00f6rhoppning <\/span>att af administratoru blifva utn\u00e4mnd till den gottorpska garnisons-kontingentens bef\u00e4lhafvare med f\u00f6rh\u00f6jd milit\u00e4risk grad. (2 = Bassewitz\u2019 cit. depesch af 2 okt. och bref t. G\u00f6rtz samma dag. Det synes mig om\u00f6jligt att underk\u00e4nna detta vittnesb\u00f6rd i sak, \u00e4fven om ordalagen kunna vara f\u00f6r kategoriska.)<\/span><\/td>\n\n

Menshikov maakte zich ondanks alles grote zorgen over de nabijheid van het wegmarcherende garnizoen en wilde dit zo snel mogelijk weg hebben. Hij was even vastbesloten om Stettin te bezetten, ondanks de bereikte overeenkomst, en hij eiste van Zweedse zijde zekerheid door middel van gijzelaars, zodat ze niet opnieuw de stad zouden binnentrekken. (1 = Le Coq’s \u00bbjournal\u00bb, bil. zijn depesch uit Stettin 9 okt. 1713. Dr. Men onderhandelde hierover op 3 en 5 okt. Stuart en een paar leden van de magistratuur schijnen tussen deze dagen gijzelaar te zijn geweest in het kamp – Le Coq rapporteert ook een belangrijk detail (onder 3 oktober): “Le Prince avoit \u00e9t\u00e9 invit\u00e9 \u00e1 diner dans la ville chez M. de Bassewitz mais le voisinage des Su\u00e9dois fit peur au Prince de sorte qu il n’y alloit point \u00bb \u2014 De dag ervoor had Meijerfeldt Mensjikov in zijn kamp bezocht en met hem gedineerd. Le Coq’s depech uit het kamp in Stettin 2 okt. Ib.) Maar ondanks al het wantrouwen werd de vrede niet verstoord en bleef de overeenkomst staan. De verhouding tussen Bassewitz en het Zweedse opperbevel, Meijerfeldt en Stuart, leek de beste te zijn, en de twee laatstgenoemden schijnen veel zorg te hebben besteed aan de vriendschap en gunst van het huis Gottorp. De Gouverneur-Generaal, die tot dan toe elke poging had afgewezen om hem ertoe te brengen zijn militaire plicht met goud te verraden, meende nu dat hij niet gehinderd zou worden om een \u200b\u200bjaarlijks pensioen van de kant van Gottorp te claimen, en verzette zich niet onbegrijpelijk tegen de suggestie van Bassewitz dat hij zich in zo’n geval moest overstappen naar de partij ten gunste van Karel Frederik. Stuart hoopte door de administrateur te worden aangesteld als commandant van het Gottorpse garnizoenscontingent met een verhoogde militaire rang. (2 = Bassewitz’ geciteerde depesch van 2 oktober en brief aan G\u00f6rtz op zelfde dag. Het lijkt mij onmogelijk om deze getuigenis inhoudelijk te verwerpen, ook al is de bewoording misschien te categorisch.)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 100<\/span><\/p>\n\n\n\n
Mensjikov hugnades som <\/span>ytterligare tecken p\u00e5 hans erk\u00e4nsla med ett diamantsmycke; Bassewitz fick mottaga de v\u00e4lvilligaste f\u00f6rs\u00e4kringar om Preussens obrottsliga traktattrohet.(2 = Le Coqs cit. journal. \u2014 Bassewitz\u2019 depesch af Stettin 10 okt. 1713. Old. 10. <\/span>\u00bbDer K\u00f6nig in Preussen ist desselbigen Tages, da seine Troupen eingezogen,<\/span>
\nauch hier gekommen und hat sich bey mich in das Commendantenhaus logiret; <\/span>ist noch alhier und \u00fcber den gl\u00fccklichen Ausgang dieser affaire ganz vergn\u00fcget, hat auch so wohl gegen mich als den Gen. Gouv. Meierfeldt selbst <\/span>sich so weit herausgelassen, dass es den Tractat g\u00e4nzlich adimpliren wolte, <\/span>wenn er auch dar\u00fcber Krieg anfangen und zum Bettler werden solte.\u00bb Sammanhanget g\u00f6r det visserligen ej klart, om h\u00e4rmed afses traktaten af 22 juni <\/span>eller den af 6 okt. Att det f\u00f6rra \u00e4r fallet framg\u00e5r af G\u00f6rtz\u2019 s. 12011. citerade <\/span>uttalande. \u2014)<\/span><\/td>\n		\n

Als verdere blijk van zijn erkenning werd Mensjikov bedacht met een diamanten juweel; Bassewitz moest de meest welwillende verzekeringen ontvangen van Pruisen’s onschendbare trouw aan het verdrag. (2 = Le Coqs geciteerde journal. \u2014 Bassewitz\u2019 depesch uit Stettin 10 okt. 1713. Old. 10. <\/span>\u00bbDer K\u00f6nig in Preussen ist desselbigen Tages, da seine Troupen eingezogen, <\/span>auch hier gekommen en hat sich bey mich in das Commendantenhaus logiret; ist noch alhier und \u00fcber den gl\u00fccklichen Ausgang dieser affaire ganz vergn\u00fcget, hat auch so wohl gegen mich als den Gen. Gouv. Meierfeldt selbst <\/span>sich so weit<\/span> herausgelassen, dass es den<\/span> Tractat g\u00e4nzlich adimpliren wolte, wenn er auch dar\u00fcber Krieg anfangen und zum Bettler werden solte\u00bb Toegegeven, de context maakt niet duidelijk of het hier gaat om het verdrag van 22 juni of om het verdrag van 6 oktober. Dat het eerste het geval is, blijkt uit de geciteerde verklaring van G\u00f6rtz, blz. 12011. \u2014)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

IV. F\u00f6rhandlingarna om det gottorpska husets restitution och T\u00f6nningens r\u00e4ddande. Preussens p\u00e5tryckningsf\u00f6rs\u00f6k gent emot Danmark (okt\u2014dec. 1713<\/span><\/strong><\/p>\n

V. Negeleins och Bassewitz\u2019 beskickningar till Ryssland<\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 202<\/span><\/span><\/p>\n\n\n\n
P\u00e5 en till <\/span>hans [Bassewitz] f\u00f6rfogande st\u00e4lld fregatt reste han sedan \u00f6fver till Ystad och<\/span>
\nd\u00e4rifr\u00e5n till Karlskrona, d\u00e4r han hade en konferens med Meijerfeldt, <\/span>som naturligtvis med \u00e4nnu st\u00f6rre tillfredsst\u00e4llelse \u00e4n D\u00fccker lyssnade till hans deklamationer mot G\u00f6rtz och gaf honom goda r\u00e5d, <\/span>hur han i Stockholm b\u00e4st skulle intrigera mot den store intrig\u00f6ren. <\/span>Och Meijerfeldt ledsagade honom p\u00e5 den fortsatta resan med en af <\/span>hj\u00e4rtat g\u00e5ende v\u00e4l\u00f6nskan, som dock ingalunda var uttryck f\u00f6r verklig tillf\u00f6rsikt: \u00bbder liebe Gott bringe das unterdr\u00fcckte Recht ans Licht! \u00bb (5 = Bassewitz t. Ilgen (?), Ystad 4 aug. 1714. Berl. Afresan till Karlskrona skedde samma dag. Om Meijerfeldt heter det, att han \u00e4r \u00bbein veritabler Freund von mir, der Herr Graf Horn sein Schwager und sonst viele Freunde im Senat, welcher mir dann nachdr\u00fccklich zu recommendiren nicht unterlassen wird\u00bb. \u2014 Meijerfeldt t. L\u00f6wenheim, Karlskrona 30 juli\/10 aug. 1714. Ups. F. 198. \u00bb .. . H. Bassewitz ist 2 Tag hier gewesen.\u00bb)<\/span><\/td>\n		\n

Op een fregat dat hem [Bassewitz] ter beschikking was gesteld, reisde hij vervolgens naar Ystad en vandaar naar Karlskrona, waar hij een bespreking had met Meijerfeldt, die natuurlijk met nog meer voldoening dan D\u00fccker naar zijn declamaties tegen G\u00f6rtz luisterde en hem goed advies gaf over hoe hij in Stockholm het beste kon intrigeren tegen de grote intrigant. En Meijerfeldt vergezelde hem op zijn verdere reis met een welgemeende wens, die geenszins een uitdrukking van echt vertrouwen was: \u00bbder liebe Gott bringe das unterdr\u00fcckte Recht ans Licht! \u00bb (5 = Bassewitz aan Ilgen (?), Ystad 4 aug. 1714. Berl. Het vertrek naar Karlskrona vond dezelfde dag plaats. Van Meijerfeldt wordt gezegd dat hij \u00bbein veritabler Freund von mir, der Herr Graf Horn sein Schwager en sonst viele Freunde im Senat, welcher mir dann nachdr\u00fccklich zu recommendiren nicht unterlassen wird\u00bb. \u2014 Meijerfeldt aan L\u00f6wenheim, Karlskrona 30 juli\/10 aug. 1714. Ups. F. 198. \u00bb .. . H. Bassewitz ist 2 Tag hier gewesen.\u00bb)<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

VI. G\u00f6rtz\u2019 f\u00f6rh\u00e5llande till Karl XII fr\u00e5n v\u00e5ren 1713. Fabric\u0113s verksamhet i Turkiet.<\/span><\/strong><\/p>\n

Pag. 206<\/span><\/p>\n\n\n\n
Dessa talade allm\u00e4nt o.m en testamentarisk<\/span>
\ndisposition till prinsessans f\u00f6rm\u00e5n, och m\u00e5nga b\u00f6rjade redan i egennyttigt intresse att efters\u00f6ka hennes gunst. Det \u00e4r intressant att i <\/span>detta sammanhang finna Meijerfeldt n\u00e4mnd \u2014 han skulle i det f\u00f6ljande befinnas mycket oh\u00e5gad att samarbeta med den gottorpska <\/span>diplomatin. Fabric\u0113 \u00e5lades naturligtvis att bevaka det furstliga <\/span>husets r\u00e4tt i denna dess allerwichtigste Sache och s\u00e4rskildt f\u00f6r <\/span>konungen framh\u00e5lla, hur outs\u00e4gligt h\u00e5rdt det skulle vara f\u00f6r den <\/span>unge hertigen, om han efter alla offer f\u00f6r Sveriges b\u00e4sta skulle se <\/span>sig ber\u00f6fvad sin af Gud och naturen gifna f\u00f6rhoppning p\u00e5 Sveriges<\/span>
\nkrona.<\/span><\/td>\n		\n

Deze spraken algemeen over een testamentaire\u00a0 neiging ten gunste van de prinses, en velen begonnen al uit zelfzuchtig belang haar gunst te zoeken. Het is interessant om Meijerfeldt in deze context genoemd te zien – hij zou vervolgens zeer terughoudend zijn om samen te werken met de Gottorpse diplomatie. Fabrice moest natuurlijk het recht van het prinselijk huis in deze o zo belangrijke zaak bewaken en vooral aan de koning benadrukken hoe onuitsprekelijk moeilijk het voor de jonge hertog zou zijn als hij, na alle offers voor het welzijn van Zweden,\u00a0 zichzelf beroofd zou zien van zijn door God en de natuur gegeven hoop op de Zweedse kroon.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 211<\/span><\/p>\n\n\n\n
Karl inf\u00f6r dett pommerska sekvesterfragan<\/em>. D\u00e5 underr\u00e4ttelserna om den stettinska sekvesterplanen och <\/span>Meijerfeldts afvisande h\u00e5llning b\u00f6rjade anl\u00e4nda till Adrianopel, den <\/span>m\u00e5ste Fabric\u0113 taga st\u00e4llning ocks\u00e5 till denna fr\u00e5ga, ehuru han en tid fram\u00e5t saknade f\u00f6rh\u00e5llningsorder fr\u00e5n G\u00f6rtz. Meijerfeldt <\/span>l\u00e4t f\u00f6r konungen framl\u00e4gga sina synpunkter genom den i s\u00e5dant <\/span>\u00e4rende s\u00e4rskildt aff\u00e4rdade sekreteraren L\u00f6wenheim, sedan han <\/span>redan f\u00f6rut skriftligen f\u00f6rklarat sin h\u00e5llning. Det l\u00e5g i sakens <\/span>natur, att Fabric\u0113 ifrigt skulle f\u00f6rsvara den gottorpsk-preussiska <\/span>\u00f6fverenskommelsen, \u00e4fven om han \u00e4nnu icke k\u00e4nde dess detaljer, <\/span>och han underst\u00f6ddes d\u00e4rutinnan af den fr\u00e5n Vellingks sida p\u00e5verkade M\u00fcllern.(…) Han f\u00f6rm\u00e5dde dock intet utr\u00e4tta.
\nKarl gillar Meijerfeldts h\u00e5lling.
\n<\/em>Karl XII <\/span>igenk\u00e4nde i Meijerfeldts handlingss\u00e4tt sin egen soldatanda och ut<\/span>talade omedelbart sitt gillande; endast konungens egen skriftliga och tydliga order kunde \u00f6fver hufvud r\u00e4ttf\u00e4rdiga en f\u00e4stnings <\/span>\u00f6fverl\u00e4mnande. (3 = Karl XII t. Meijerfeldt, Timurtasch 10 aug. (g. st.) 1713. Nordberg, II, s. 330 f. (Or. Ups. F. 178.))<\/span><\/td>\n		\n

Karel gesteld voor de Pommerse sekwestratiekwestie.<\/em> Toen de informatie over het sekwestratieplan van Stettin en Meijerfeldts afwijzende houding in Adrianopel binnen begon te komen, moest Fabric\u0113 ook een standpunt innemen over deze kwestie, ook al had hij nog een tijdje geen bevelen van G\u00f6rtz. Meijerfeldt liet zijn mening aan de koning voorleggen via de secretaris L\u00f6wenheim, die speciaal voor dergelijke zaken was afgevaardigd, aangezien hij zijn standpunt al eerder schriftelijk had uiteengezet. Het lag in de aard van de dingen dat Fabric\u0113 ijverig de Gottorp-Pruisische overeenkomst zou verdedigen, ook al kende hij de details nog niet, en hij werd daarin gesteund door M\u00fcller, die werd be\u00efnvloed door Velling.(…)
\nHij kon echter niets bereiken.
\nKarel steunt de houding van Meijerfeldt.<\/em>
\nKarel XII herkende in Meijerfeldts handelwijze zijn eigen soldatengeest en sprak onmiddellijk zijn goedkeuring uit; alleen een geschreven en duidelijk bevel van de koning kon bovenal de overgave van een fort rechtvaardigen. (3 = Karel XII aan Meijerfeldt, Timurtasch 10 aug. (oude tijd) 1713. Nordberg, II, p. 330 e.v. (Or. Ups. F. 178.))<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

VII. Den gottorpska politiken och den svenska r\u00e5dsregeringen 1713\u20141714<\/strong><\/span><\/p>\n

Pag. 239<\/span><\/p>\n\n\n\n
Meijerfeldt anslog <\/span>en \u00e4nnu skarpare tonart: under beklagande att han sj\u00e4lf en g\u00e5ng <\/span>l\u00e5tit Bassewitz \u00e5terv\u00e4nda fr\u00e5n sin beskickning till Stettin, f\u00f6reslog <\/span>han, att Hagen skulle tagas i arrest. Detta yrkande vann underst\u00f6d <\/span>af Horn, Tessin och Renstierna, hvilken senare kallade Hagen f\u00f6r <\/span>spion och ans\u00e5g honom som ombud f\u00f6r \u00bbett suspect hof\u00bb; med sin <\/span>vanliga hetsighet till\u00e4de han, att de holsteinska f\u00f6rslagen vore \u00e4gnade att g\u00f6ra uppror i landet.<\/span><\/td>\n\n

Meijerfeldt sloeg een nog scherpere toon aan: omdat hij het betreurde dat hij Bassewitz ooit zelf had toegestaan \u200b\u200bterug te keren van zijn missie naar Stettin, stelde hij voor Hagen in hechtenis te nemen. Deze claim kreeg de steun van Horn, Tessin en Renstierna, die Hagen later een spion noemden en hem beschouwden als een agent van “een verdacht Hof”; met zijn gebruikelijke heftigheid voegde hij eraan toe dat de voorstellen van Holstein de neiging hadden om een \u200b\u200bopstand in het land te veroorzaken.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

VIII. G\u00f6rtz\u2019 restitutionspolitik i b\u00f6rjan af \u00e5r 1714. <\/strong><\/span>Kongressen i Braunschweig intill juni 1714<\/strong><\/span><\/p>\n

IX. Brytningen mellan Preussen och HolsteinGottorp (maj\u2014juli 1714)<\/strong><\/span><\/p>\n

X. Holsteiu-Gottorps n\u00e4rmande till kejsaren. Kongressen i Braunschweig i sitt senare skede<\/strong><\/span><\/p>\n

XI. G\u00f6rtz\u2019 resa till Orienten och till Stralsund. Karl XII s\u00e5som skiljedomare mellan G\u00f6rtz och r\u00e5dsregeringen<\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Helge Knut Hjalmar Almquist, \u201cHolstein-Gottorp, Sverige och den nordiska ligan i den politiska krisen 1713-1714\u201d, Skrifter utgifna af K. Humanistiska Vetenskaps-Samfundet i Uppsala 21:1, Uppsala \/ Leipzig 1918. Register: Meijerfeldt, Johan August von, friherre, senare grefve, general, generalguvern\u00f6r \u00f6fver Pommern, kungligt r\u00e5d. xxxvi, i, 21, 22 ff., 31 ff., 78 f.; 84 ff., 90 ff., … Verder lezen Almquist<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-54925","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/54925","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=54925"}],"version-history":[{"count":30,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/54925\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55291,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/54925\/revisions\/55291"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=54925"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}