{"id":53963,"date":"2023-02-25T13:59:45","date_gmt":"2023-02-25T13:59:45","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=53963"},"modified":"2023-03-20T20:06:58","modified_gmt":"2023-03-20T20:06:58","slug":"tal-1799","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=53963","title":{"rendered":"Tal 1799"},"content":{"rendered":"

Tal, H\u00e5llit af Konungen Uti Ordens-Capellet i Stockholms Slott Den 29 April 1799, D\u00e5 til Riddare af Seraphimer-Orden Dubbades, En af Rikets Herrar, F\u00e4lt-Marskalken m.m. Herr Grefve Johan August Meyerfelt, efter Herr General-Lieutenanten och Ambassadeuren m.m. Friherre Johan Wilh. Sprengtporten\u201d, Stockholm 1799, scan origineel<\/a><\/span>.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

De toekenning van de Serafijnenorde aan Johan August von Meijerfeldt liet lang op zich wachten, eerst door de problemen rond het zweren van de eed van trouw aan koning Gustaaf III, toen door zijn afscheid, daarna door de dodelijke aanslag op Gustaaf III en het daarop volgende regentschap. Dat de nieuwe Gustaaf IV Adolf de orde zou toekennen stond vast, maar hij wachtte een jaar met de benoeming tot 1 november 1797, waardoor de ceremonie niet in 1798 maar pas op 29 april 1799 kon plaatsvinden, waardoor hij er al zwaar ziek nog maar een jaar van kon genieten.<\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Transcriptie\u00a0<\/span><\/strong><\/em><\/td>\nVertaling<\/span><\/strong><\/em><\/td>\n<\/tr>\n
\"\"<\/span><\/td>\n\n

REDE,<\/strong><\/span>
\nGEHOUDEN DOOR<\/span>
\nDE KONING<\/strong> (1)<\/a><\/span><\/span>
\nIN DE ORDENS-KAPEL VAN STOCKHOLM’S SLOT<\/span>
\nOP 29 APRIL 1799.<\/span>
\nOM<\/span>
\nTOT RIDDER IN DE SERAFIJNEN-ORDE TE DOPEN<\/span>
\nEEN VAN ‘S RIJKS HEREN, VELD-MAARSCHALK, ETC.<\/span>
\nHEER GRAAF JOHAN AUGUST MEYERFELT (2)<\/a><\/span>,
\nIN PLAATS VAN<\/span>
\nHEER LUITENANT-GENERAAL EN AMBASSADEUR ETC.<\/span>
\nBARON JOHAN WILH. SPRENGTPORTEN (3)<\/a><\/span>.
\n<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Gode Herrar , Svea och G\u00f6tha Riddare!<\/span><\/strong><\/p>\n

Vi \u00e4ro \u00e5ter samlade inom Helgedomens murar, at<\/span>
\nfullg\u00f6ra de f\u00f6rn\u00e4msta skyldigheter, f\u00f6r hvilka denna da<\/span>gen oss , s\u00e5som Christne och Riddare f\u00f6renar. Den st\u00f6rs<\/span>ta bland dem \u00e4r upfyld, och Vi hafve inf\u00f6r det H\u00f6gs<\/span>ta V\u00e4sendet nedlagt V\u00e5r tacksamhet och V\u00e5r dyrkan, <\/span>M\u00e5tte Vi altid med s\u00e5dan \u00f6fvertygelse nalkas detta rum, <\/span>och njuta derf\u00f6re erk\u00e4nflans sjutva vederg\u00e4llning, som<\/span>
\n\u00e4r oskiljaktig fr\u00e5n den dygdiges hjerta.
\n<\/span>Men nar p\u00e5 denna dagen, Min enskilda plikt, s\u00e5<\/span>som denna Ordens Herre och M\u00e4stare, \u00e4fven \u00e5l\u00e4gger Mig <\/span>at hos s\u00e5dane Riddersm\u00e4n, som dertil gjort sig v\u00e4rdi<\/span>ge, med Sveriges yppersta hederstecken bel\u00f6na en of\u00f6r<\/span>\u00e4nderlig trohet och tilgifvenhet f\u00f6r Konung och Foster<\/span>land; upv\u00e4ckas tillika hos Mig r\u00f6rande k\u00e4nslor vid \u00e5tan<\/span>kan, at v\u00e4rdige medlemmars bortg\u00e5ng ur V\u00e5rt Samfund<\/span>
\nendast, skal gifva Mig tilf\u00e4llet at utm\u00e4rka lika f\u00f6rtjens<\/span>ter hos andra.
\n<\/span>Denna k\u00e4nsla upv\u00e4ckes nu hos Oss genom sakna<\/span>den af den Riddares Sk\u00f6ldem\u00e4rke, hvars Hederstecken <\/span>Jag i dag utdelar. Fr\u00e5n des ing\u00e5ng i verlden kallade <\/span>hans b\u00f6jelse honom til Krigsmannens yrken, hvars bana <\/span>han i l\u00e4gre grader l\u00e4nge genomgick, til des han, s\u00f6rst<\/span>
\nefter trenne \u00e5r utn\u00e4mnd til Officer, bivistade i s\u00e5dant <\/span>bef\u00e4l det f\u00f6rra kriget emellan Sverige och Rylsland. <\/span>Ledd af hog til kunskapers vinnande och at g\u00f6ra fig <\/span>\u00e4nnu mer f\u00f6rtjent af Konung och Fosterland, gick han <\/span>efter slutad fred at s\u00f6ka tjenst hos det Rike, som d\u00e5 af <\/span>ur\u00e5ldrig v\u00e4nskap n\u00e4ra med Sverige f\u00f6rbundit, s\u00e5g med s<\/span>\u00e4gnad sina h\u00e4rar \u00f6kas af sin \u00e4ldsta Nordiska Bundsf\u00f6r<\/span>v\u00e4ndts<\/span><\/td>\n

\n

Goede Heren, Ridders van Svea en G\u00f6tha!<\/span><\/strong><\/span><\/p>\n

Wij zijn opnieuw verzameld binnen de muren van het Heiligdom, om de voornaamste verschuldigdheden te vervullen, waarvoor deze dag ons Christenen en Ridders verenigt. De eerste onder hen is vervuld, en Wij hebben voor het Hoogste Wezen Onze dankzegging en Onze aanbidding gedaan. Moge we deze ruimte altijd met deze\u00a0<\/span>zelfbeheersing naderen, en daarom genieten van de schitterende beloning van herkenning, die onafscheidelijk is van het\u00a0deugdzame hart.
\nMaar wanneer op deze dag mijn eenvoudige plicht als Heer en Meester van de Orde mij ook oplegt om zodanige Ridders te waarderen met de hoogste ereteken van Zweden en die eeuwige trouw en genegenheid voor Koning en Vaderland toonde; bij Mij zijn ontroerende emoties gewekt als waardige leden uit Onze Soci\u00ebteit overlijden en Mij de kans geven even verdienstelijk anderen daarna te onderscheiden.
\nDit gevoel wordt nu in ons gewekt door het missen van dat ridderschildteken, wiens ereteken ik vandaag uitdeel. Vanaf het begin was zijn neiging soldaat te worden, welk traject hij doorliep in lagere graden, totdat hij eerst na drie jaar benoemd werd tot officier, hierbij geassisteerd het bevel te voeren over de laatste oorlog tussen Zweden en Rusland. Geleid door de wens kennis te vergaren en zichzelf\u00a0 nog meer dienstbaar voor koning en vaderland te maken, ging hij na de gesloten vrede dienst zoeken bij het Keizerrijk, dat vervolgens door oude vriendschap nauw verbonden was met Zweden, en zag met legers worden uitgebreid door zijn oudste Noordse Confederatie won<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

v\u00e4ndts tappre Stridsm\u00e4n. Han var lycklig at vinna sit <\/span>\u00e4ndam\u00e5l, nyttjades i Frankrike vid flera vigtiga tilf\u00e4l<\/span>len och f\u00e4ltt\u00e5g , och befordrades under samma tid til <\/span>h\u00f6gre grader. Efter sex \u00e5rs f\u00f6rlopp \u00e5terv\u00e4nde han p\u00e5 <\/span>\u00e9n korrt tid til Sveriges tjenst, och nj\u00f6t der \u00e4fven ve<\/span>derm\u00e4len af Konungens N\u00e5d och f\u00f6rtroende. Men d\u00e5<\/span>
\nkrigsr\u00f6relsernes fortfarande utom Sveriges gr\u00e4ntlor lem<\/span>nade honom flere tilfallen at utm\u00e4rka fig i andra L\u00e4n<\/span>der, \u00e5tergick han i den Franska tjensten, at bland nya <\/span>faror f\u00f6rv\u00e4rsva r\u00e4tt til nya bel\u00f6ningar, dem han f\u00f6rtjen<\/span>te och erh\u00f6ll. P\u00e5 samma tid hade denne v\u00e4rdige Rid-<\/span>
\ndersman gjort n\u00e4stan lika framsteg uti F\u00e4derneslandets <\/span>tjenst och var redan prydd med det hederstecken, som <\/span>\u00e4ran och modet s\u00e4sta p\u00e5 den Svenska Krigsmannens br\u00f6st. <\/span>D\u00e5 han h\u00e4r upn\u00e5tt samma v\u00e4rdighet, som i Frankrike,<\/span>
\n\u00e5terv\u00e4nde han til Sverige, sedan han blifvit utn\u00e4mnd <\/span>at vara Konungens S\u00e4ndebud vid Danska Hofvet, och <\/span>tillika mottagit bef\u00e4let \u00f6fver et i Svensk tjenst varande <\/span>Regemente. Vid des ankomst til Dannemark m\u00f6tte ho<\/span>nom den behageliga befallning, at fullf\u00f6lja en emellan b\u00e5<\/span>da Hofven d\u00e5 redan b\u00f6rjad afhandling, hvilken f\u00f6r en <\/span>framtid skulle gifva Rikets sjelfft\u00e4ndighet och lugn en <\/span>f\u00f6rdubblad trygghet, genom d\u00e5 varande Kronprinsens Min <\/span>H\u00f6gftsalige Herr Faders f\u00f6rm\u00e4lning. Ehuru honom s\u00e5<\/span>ledes blifvit anf\u00f6rtrodde andre<\/span> g\u00f6rom\u00e5l, skiljdes han <\/span>dock ej fr\u00e5n den tjenst til hvilken han fin ungdom uf-<\/span>
\noffrat, utan uph\u00f6jdes tid efter annan til fl\u00f6rre v\u00e4rdig<\/span>heter, och erfor \u00e4fven et sluteligt vederm\u00e4le af fin Ko<\/span>nungs N\u00e5d i utn\u00e4mnandet til Commendeur med Stora <\/span>Korsfet af Sv\u00e4rds-Orden. Han hade vid flere tilf\u00e4llen <\/span>den gl\u00e4dje at fr\u00e5n sin beskickning f\u00e5 \u00e5terse F\u00e4derneslan<\/span>det och der \u00e4fven afl\u00e4gga prof af nit och \u00e4dla t\u00e4nkes\u00e4tt <\/span>f\u00f6r Konungen och Riket, genom deltagande i de ange<\/span>l\u00e4g-<\/span><\/td>\n		\n

omgedraaid dappere krijgers. Hij was blij om zijn doelen te winnen, werd bij verschillende belangrijke gelegenheden en campagnes in Frankrijk ingezet en promoveerde in dezelfde tijd naar hogere rangen. Na verloop van zes jaar keerde hij in korte tijd terug in Zweedse dienst en genoot daar ook de beloning van de koninklijke gratie en vertrouwen. Maar omdat de oorlogsbewegingen nog steeds buiten Zweden aren, greep hij verschillende kansen om zich in andere landen te onderscheiden. Hij keerde terug naar de Franse dienst om, temidden van nieuwe gevaren, het recht op nieuwe beloningen te verwerven, die hij verdiende en ontving. Tezelfdertijd had deze waardige Riddersman bijna gelijke vorderingen gemaakt in dienst van het vaderland en was al versierd met het ereteken, welke eer en moed op de borst van de Zweedse krijger rusten. Hier dezelfde waardigheid verworven<\/span> als in Frankrijk, hij keerde terug naar Zweden nadat hij was aangesteld als gezant van de koning bij het Deense hof, en kreeg tegelijkertijd het bevel over een regiment in Zweedse dienst. Bij zijn aankomst in Denemarken kreeg hij het aangename gebod om tussen de hoven een onderhandeling te beginnen, die voor een toekomst de zelfredzaamheid en vrede van het Koninkrijk een dubbele zekerheid zou geven, door de<\/span> benoeming van de toenmalige kroonprins Mijn Hoogzalige Heer Vader. Hoewel hem dus andere taken werden toevertrouwd, werd hij niet gescheiden van de dienst waarvoor hij zijn mooie jeugd had doorgebracht. opgeofferd, maar keer op keer naar de vloer verheven <\/span><\/span>waardigheden, en ervoer ook een laatste beloning van Zijne Kon. Maj:t in de benoeming tot Commandeur met Grootkruis in de Zwaardorde. Bij verschillende gelegenheden had hij het genoegen om vanuit zijn missie het vaderland terug te zien en ook daar blijk te geven van zijn ijver en nobele gezindheid voor de koning en het koninkrijk, door deel te nemen aan de belangrijke<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

l\u00e4gnare \u00e4renderne vid flere Riksm\u00f6ten, som under samma tid voro sammankallade. Utom flere vigtige v\u00e4rf, dem han til Rikets s\u00f6rmon bestritt blef han \u00e4fven af Min Salige Herr Fader utn\u00e4md til Des Ambassadeur vid Danska Hofvet uti en tid, d\u00e5 v\u00e4nskapen syntes vara p\u00e5 et \u00e4n kraftigare s\u00e4tt bef\u00e4stad emellan dessa b\u00e5da Riken, och \u00e4gde sluteligen Jag den\u00a0 tilfredsf\u00e4llelsen, at p\u00e5 des lefnads afton bepryda denna i F\u00e4derneslandets tjenst gr\u00e5nade Riddersmannen med Rikets yppersia Hederstec-
\nken , hvarefter han \u00e5terv\u00e4nde til sin beskicknings v\u00e4rf, f\u00f6r at likasom d\u00f6 i sit kall och f\u00f6ljas af den saknad, hvari dygden njuter sit sista ber\u00f6m,\u00a0 sedan de bel\u00f6ningar f\u00f6r henne uph\u00f6rt, dem den verldsliga magten kan utdela.
\n<\/span>Den Riddersman som intager des st\u00e4lle i V\u00e5r Orden, har genom lika egenskaper och f\u00f6rtjenster gjort sig v\u00e4rdig samma bel\u00f6ning. Fr\u00e5n b\u00f6rjan af sin lefnad, lika som upammad i krigets sk\u00f6te, gjorde han sina f\u00f6rsta tjenster vid de Troppar som bevaka Sveriges Tyska besittningar; men brinnande af den ber\u00f6mliga \u00e4relystnad at samla insigter til F\u00e4derneslandets gagn, s\u00f6kte han f\u00f6r deras vinnande den vidstr\u00e4kta bana som kriget emellan \u00d6sterrike och Preussen hade \u00f6pnat, och \u00e4gnade sin tjenst \u00e5t den f\u00f6rstn\u00e4mnde af dessa Magter, hvars krigsh\u00e4r d\u00e5 var samlad i B\u00f6hmen. Han f\u00f6lgde der hela \u00e5rets f\u00e4ltt\u00e5g och bivistade under des lopp de tv\u00e4nne blodiga slagen af Sohr och Kesselsdorff. D\u00e5 freden i Breslau slutade kriget med Preussen, lemnade han den Kejserliga Arm\u00e9en, och uplifvad af samma hog f\u00f6r krigets bragder, gick han til de mot Frankrike f\u00f6renade Magters Krigsh\u00e4r i Brabant, der han under F\u00e4lt-Marskalken Prinsen af Waldecks bef\u00e4l, som anf\u00f6rde de Holl\u00e4ndske Tropparne, korrt efter sin ankomst bivistade bataillen vid<\/span><\/td>\n		\n

zaken bij verschillende Nationale Assemblees, die in dezelfde tijd werden bijeengeroepen. Naast verschillende belangrijke functies, die hij betwistte omwille van het koninkrijk, werd hij ook door Mijn Zalige Heer Vader aangesteld als ambassadeur bij het Deense hof in een tijd dat de vriendschap tussen deze twee\u00a0<\/span>koninkrijken<\/span> nog meer leek te worden versterkt, en uiteindelijk bezat ik de voldoening dat deze grijsharige ridder in dienst van het vaderland aan de vooravond van zijn leven werd onderscheiden met de hoogste onderscheiding, waarna hij terugkeerde naar de haven van zijn missie, om eveneens te sterven in zijn roeping, en gevolgd te worden door de vermisten, waarin de deugd haar laatste lof geniet, nadat de beloningen voor haar zijn opgehouden, die de wereldse macht kan schenken.
\n<\/span>De Ridder die zijn plaats in Onze Orde inneemt, heeft zich door gelijke kwaliteiten en verdiensten dezelfde beloning waardig gemaakt. Vanaf het begin van zijn leven, net zoals hij was getemd in de baarmoeder van de oorlog, deed hij zijn eerste diensten bij de troepen die de Duitse bezittingen van Zweden bewaakten; maar brandend van de illustere ambitie om inzichten te verzamelen ten behoeve van het vaderland, zocht hij voor hun overwinning de brede weg die de oorlog tussen Oostenrijk en Pruisen had geopend, en wijdde zijn dienst aan de eerstgenoemde van deze mogendheden, wiens militaire leger\u00a0 vervolgens\u00a0<\/span>werd<\/span> geassembleerd in Bohemen. Hij volgde daar het hele jaar de campagne en nam deel aan de twee bloedige veldslagen van Sohr en Kesselsdorff. Toen de vrede van Breslau een einde maakte aan de oorlog met Pruisen, verliet hij het keizerlijke leger, en aangemoedigd door hetzelfde enthousiasme voor de heldendaden van de oorlog, ging hij naar de legers van de tegen Frankrijk geallieerde krijgsheren in Brabant, waar onder het bevel van Veldmaarschalk Prince af Waldeck, die het bevel voerde over de Hollandse troepen, nam kort na zijn aankomsy deel aan de slag\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

vid Rocoux. \u00c5ret derefter utn\u00e4mnd, at som General-Adjutant \u00e5tf\u00f6lja samma Bef\u00e4lhafvare, deltog han i slaget vid Lawfelt, och \u00e4fven i det bland krigets skiften f\u00f6r Anf\u00f6raren och Soldaten lika m\u00f6jeliga \u00f6de at blifva til f\u00e5nga tagen, men \u00e5terfick snart sin frihet. Efter slutad fred emellan de krigande Magterne, \u00e5terv\u00e4nde han til F\u00e4derneslandet, och blef der af Konungen bel\u00f6nad med et h\u00f6gre bef\u00e4l vid et Regemente. Et m\u00e4rkv\u00e4rdigt Riksm\u00f6te intr\u00e4ffade emedlertid under hans vistande i Riket, hvars omst\u00e4ndigheter och h\u00e4ndelser \u00e4ro nog k\u00e4nde, men \u00e4fven f\u00f6r n\u00e4ra v\u00e5r tid at i deras vidd omn\u00e4mnas. Det \u00e4r nog, d\u00e5 Jag til Edert minne, utn\u00e4mnde Svea och G\u00f6tha Riddare, \u00e5terf\u00f6r de bevis af nit och tilgifvenhet J dervid f\u00f6r Min Salige Herr Farfader \u00e5dagalagt, <\/span>de faror af hvilka J varit hotad, och at Edert lif, skonadt af krigets jern, var blottst\u00e4ldt f\u00f6r Medborgares, men altid f\u00f6r lika hedrande sk\u00e4l: troheten f\u00f6r Konungen och F\u00e4derneslandet. F\u00f6rsynen ville ej l\u00e5ta Eder \u00f6ka deras antal, som under uprorets namn, blefvo offer af samma tankes\u00e4tt. Hon sparde Edra dagar \u00e5t nya tilf\u00e4llen at tjena den Konung och det Rike, f\u00f6r hvilka J v\u00e5gat Edert lif.<\/span>
\n<\/span>Dessa h\u00e4ndelser f\u00f6rskaffade emedlertid<\/span> honom nya tilf\u00e4llen at ups\u00f6ka krigets. Under Hertigen af Brunsvig, i den mot Fransoserne f\u00f6renade Krigsh\u00e4ren i Westphalen, bivistade han den m\u00e4rkv\u00e4rdiga bataillen vid Hastenb\u00e4ck, men underr\u00e4ttad at Sverige deltagit i f\u00f6reningen af det Sju\u00e5riga kriget mot Konungen i Preussen, skyndade han tilbaka at emottaga et bef\u00e4l, hvilket han til krigets slut p\u00e5 et f\u00e5 hedrande f\u00e4tt utf\u00f6rde , best\u00e5ende uti en af alla Tyska Regementer utvald Grenadeur Bataillon, \u00e4mnad at vara fr\u00e4mst i striden likasom i segren, och af honom anf\u00f6rd til dem b\u00e4gge. Det vore af Mig \u00f6fver-<\/span><\/span><\/span><\/span><\/td>\n		bij Rocoux. Het volgende jaar, aangesteld als adjudant-generaal om dezelfde commandant te vergezellen, nam hij deel aan de slag bij Laufelt, en ook daarin, tussen de verschuivingen van de oorlog, voor de commandant en de soldaat het even mogelijke lot om gevangen te worden genomen, maar kreeg al snel zijn vrijheid terug. Nadat vrede was gesloten tussen de strijdende mogendheden, keerde hij terug naar het vaderland en werd daar door de koning beloond met een hoger bevel in een regiment. Ondertussen vond tijdens zijn verblijf in het Koninkrijk een opmerkelijke Nationale Vergadering plaats, waarvan de omstandigheden en gebeurtenissen waarschijnlijk goed bekend zijn, maar ook te dicht bij onze tijd om in detail te worden vermeld. Het is voldoende wanneer ik, ter nagedachtenis aan u, Svea en G\u00f6tha tot ridders heb benoemd, de bewijzen van ijver en genegenheid teruggeef, waardoor mijn gezegende heer Grootvader de gevaren blootlegde waarmee ik werd bedreigd, en dat uw levens, gespaard door het ijzer van oorlog, werd blootgesteld aan burgers, maar altijd om even eervolle redenen: loyaliteit aan de koning en het vaderland. De Voorzienigheid wilde niet dat ik hun aantal zou vergroten, die onder de naam rebellie het slachtoffer werden van dezelfde manier van denken. Ze spaarde dagen voor nieuwe kansen om de koning en het koninkrijk te dienen, waarvoor Ik Uw leven op het spel zette.
\nDeze gebeurtenissen boden hem echter nieuwe kansen om de oorlog op te zoeken. Onder de Hertog van Brunswijk, in het leger verenigd tegen de Fransen in Westphalen, was hij aanwezig bij de opmerkelijke Slag bij Hastenb\u00e4ck, maar werd ge\u00efnformeerd dat Zweden deelnamen aan de alliantie van de Zevenjarige Oorlog tegen de koning van Pruisen, <\/span>haastte hij zich terug om een \u200b\u200bcommando te ontvangen, dat hij tot het einde van de oorlog op een enigszins eervolle manier uitvoerde, bestaande uit een GrenadeursBataillon geselecteerd uit alle Duitse regimenten, bedoeld om zowel in de strijd als in de overwinning voorop te lopen, en hen beiden te leiden. Het zou van Mij ten<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
\u00d6fverfl\u00f6digt <\/span>at omn\u00e4mna detta krigets h\u00e4ndelser, d\u00e5 flere <\/span>af dessa Sk\u00f6ldem\u00e4rken p\u00e5minna Mig om de Riddare, s<\/span>om \u00e4ro vittnen til de f\u00f6rtjenster han dervid vunnit. <\/span>Vid krigets slut emottog han et vederm\u00e4le af sin Konungs N\u00e5<\/span>d, i det han n\u00e4mndes til en tjenstg\u00f6ring, som p\u00e5 <\/span>et n\u00e4rmare\u00a0s\u00e4tt f\u00f6renade honom vid Des sida. Han <\/span>uphojdes efter flere \u00e5r til General-Lieutenant och blef i denne v\u00e4rdighet <\/span>af Min Salige Herr Fader befallt at <\/span><\/span>m\u00f6ta Rikets Fiende, n\u00e4r kriget utbrast<\/span> mot Sveriges m\u00e4gtiga Granne. Efter n\u00e5gon tid anf\u00f6rtroddes <\/span><\/span>honom <\/span>Bef\u00e4let \u00f6fver en del al de Svenske Tropparne, och vid \u00e5rets slut \u00d6fver-Bef\u00e4let af hela den i Stor-F\u00f6rstend\u00f6met Finland samlade Krigsh\u00e4ren, hvilken vid Flottans\u00a0<\/span>\u00f6fvergang <\/span>til Carlscrona, \u00f6fverlemnades honom af Min Herr F<\/span><\/span>arbroder, Hertigen af S\u00f6dermanland, som det Sjelf af Konungen<\/span> emottagit, vid Des afresa fr\u00e5n Finland at p\u00e5 rikets vestra grants m\u00f6ta Des andra Grannes of\u00f6rmodade anfall. Med vanlig nit och kunskap utf\u00f6rde han detta Bef\u00e4l, och d\u00e5 Konungen den p\u00e5foljande sommaren \u00e5terkom, bibeh\u00f6ll det samma \u00e4nnu under Honom Sjelf, \u00e1nda til krigets slut. Under de \u00f6friga f\u00e4llt\u00e5gen, der han tvenne serskildta g\u00e5nger hade den hedern at af fienden intaga et vigtigt st\u00e4lle, och hvars senaste er\u00f6fring \u00e4gde et F\u00f6rdelaktigt sammanhang med Svensksunds lysande seger, igenk\u00e4ndes han \u00e4fven af det hjeltemod, f\u00f6renadt med k\u00f6ld och f\u00f6rsigtighet, som fr\u00e5n alla tider utm\u00e4rkt hans Bef\u00e4l. under samma tid uph\u00f6gdes han til General, emottog det hederstecken, som endast p\u00e5 stridens f\u00e4lt kan gifvas \u00e5t Segaren, och efter slutad krig utn\u00e4mdes til F\u00e4ltmarskalk. Sluteligen har f\u00f6r Mig \u00e5terst\u00e5tt den tilfredst\u00e4llelse at bel\u00f6na dessa lika v\u00e4rdiga som l\u00e5ngvariga f\u00f6rtjenste, d\u00e5 Jag i dag bepryder honom med det yppersta Riddare-m\u00e4rke, som Konun-<\/span><\/span><\/td>\n\n

vloede zijn de gebeurtenissen van deze oorlog te vermelden, aangezien verschillende van deze schildtekens Me doen denken aan de Ridders, die getuigen zijn van de verdiensten die hij daardoor heeft gewonnen. Aan het einde van de oorlog ontving hij een vergoeding van de genade van zijn koning, in die zin dat hij werd opgeroepen voor een dienst die hem nauwer aan zijn zijde verenigde. Na een aantal jaren werd hij gepromoveerd tot Luitenant-Generaal en in die hoedanigheid kreeg hij van Mijn Zalige Heer Vader de opdracht om het op te nemen tegen de vijand van het Rijk, toen de oorlog uitbrak tegen de machtige buur van Zweden. Na enige tijd kreeg hij het bevel over een deel van alle Zweedse troepen, en aan het einde van het jaar verzamelde het opperbevel van het hele Grootvorstendom Finland het leger, dat, toen de vloot naar Carlscrona verhuisde, werd aan hem nagelaten door Mijn heer Vadersbroer, de Hertog van S\u00f6dermanland, zoals het door de koning zelf was ontvangen bij zijn vertrek uit Finland vanwege de onverwachte aanval van de andere buurman aan de westelijke grens van het koninkrijk het hoofd te bieden. Met gebruikelijke ijver en kennis voerde hij dit bevel uit, en toen de Koning de volgende zomer terugkeerde, handhaafde hij hetzelfde onder zichzelf, zelfs tot het einde van de oorlog. Tijdens de andere campagnes, waarin hij de eer had bij twee verschillende gelegenheden een belangrijke positie op de vijand in te nemen en waarvan de laatste verovering een voordelig verband had met de briljante overwinning van Svensksund, werd hij ook herkend door die heldhaftigheid, gecombineerd met kalmte. en voorzichtigheid, die van alle tijden uitstekend zijn bevel was. In dezelfde tijd werd hij gepromoveerd tot generaal, ontving hij het ereteken dat alleen aan de overwinnaar kan worden gegeven op het slagveld, en nadat de oorlog voorbij was, werd hij benoemd tot Veldmaarschalk. Ten slotte is er voor Mij de voldoening gebleven om deze even waardige en langdurige verdiensten te belonen, zoals Ik hem vandaag versier met de hoogste Ridder onderscheiding, die de Ko-<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

gen kan \u00e4gna \u00e5minnlsen af en bepr\u00f6fvad trohet och dygd.
\nUtn\u00e4mnde\u00a0<\/span>Svea och G\u00f6tha Riddare, som nu inf\u00f6r Herrans Altare g\u00e5r at f\u00f6renas med en Orden, hvars plikter Edert hjerta redan \u00f6fvat, f\u00f6rr en Edert ja \u00e4nnu beg\u00e4rdes f\u00f6r des l\u00f6sten. Eder f\u00f6rslutna vandel er det trygasste vittnet af de k\u00e4nslor hvarmed Jag nu antagen V\u00e4ra f\u00f6rbindelser. De fordras ej at bibeh\u00e4lla hos Eder de k\u00e4nda egenskaper, som banat eder v\u00e4gen til detta Samfund, likasom de ej kunna mer \u00e5dagal\u00e4gga de tankes\u00e4tt Jag redan \u00e5daga lagt f\u00f6r <\/span>for Religion, Konung och F\u00e4dernesland, eller Eder afsky mot de grundsatser, hvilka under t\u00e4ckemantel af m\u00e4nniskosl\u00e4gtets v\u00e4l, \u00e4ga endast til\u00a0<\/span>f\u00f6remal at genom st\u00f6rtandet af all dygd och ordning <\/span>lemna en \u00f6pen bana \u00e5t regeringshogens och \u00e4relyslnadens <\/span>brottlliga afsigter. I den fred, hvarmed \u00e5tankan af upfyllda plykter omger Eder lefnad, njuten Jag den tilfredsst\u00e4llelsen <\/span>at skada samtidens aktning, at veta efterverldens s<\/span>aknad och hoppas den bel\u00f6ning, som v\u00e4ntar i et annat lif. M\u00e5tte <\/span>emedlertid alla Konungars Konung l\u00e4nge f\u00f6<\/span>r Eder upskjuta dygdens sista vederg\u00e4llning, och <\/span>Mig den f\u00e4gnad l\u00e4nge gifvas at h\u00e4r m\u00f6ta Eder i den <\/span>Riddare-prydnad, til hvars emottagande Jag nu framkallar <\/span>Eder, at med Edert Ja-ord besvara f\u00f6ljande fr\u00e5gor.<\/span><\/span><\/td>\n		\n

ning kan de herinnering aan een bewezen trouw en deugd wijden.
\nBenoemde Svea- en G\u00f6tha-ridders, die nu voor het Altaar van de Heer gaan om zich te verenigen met een Orde, wiens plichten uw hart al heeft beoefend, voordat Uw ja werd gevraagd voor de vrijlating. Uw gesloten vaandel is de zekerste getuige van de gevoelens waarmee ik nu onze betrekkingen heb aangenomen. Ze zijn niet verplicht om in U de bekende kwaliteiten te behouden die de weg voor U naar dit Samenzijn hebben gebaand, net zoals ze niet langer de mentaliteit kunnen tonen die Ik al heb getoond voor Religie, Koning en Vaderland, of Uw afkeer van de principes die, onder het mom van het welzijn van de mensheid, slechts tot doel hebben, door het omverwerpen van alle deugd en orde, een pad vrij te maken voor de criminele bedoelingen van de regering en het zoeken naar eer. In de vrede waarmee de gedachte aan vervulde plichten Uw leven omringt, geniet Ik van de voldoening om de achting van het heden te beschadigen, het ontbreken van het hiernamaals te kennen en te hopen op de beloning die in een ander leven wacht. Moge de Koning van alle Koningen intussen de laatste vergelding der deugd voor U lange tijd uitstellen, en moge Mij lang de genade worden geschonken U hier te ontmoeten in de ridderorde, tot wiens ontvangst Ik U nu oproep, om het volgende\u00a0<\/span>vragen<\/span> te beantwoorden\u00a0 met Uw ja-woord.<\/a><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

1. Koning Gustaaf IV Adolf van Zweden.
\n2. Hij kreeg deze hoogste Koninklijke\u00a0onderscheiding op 1 november 1797 toegekend en was daarmee\u00a0nummer 136 in de rij. Zijn vader\u00a0had in 1748 \u00e9\u00e9n van de eersten kunnen zijn, maar sloeg deze af, officieel vanwege zijn hoge leeftijd,\u00a0inofficieel omdat hij niet veel moest hebben van deze nieuwe decoratie.<\/span>
\n3. Deze baron had de Serafijnen Orde op 21 november 1794 toegekend gekregen, maar was op 25 december 1795 overleden. Op zijn plaats wordt Von Meijerfeldt tot ridder geslagen.<\/span>
\n<\/span><\/span>
\n<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tal, H\u00e5llit af Konungen Uti Ordens-Capellet i Stockholms Slott Den 29 April 1799, D\u00e5 til Riddare af Seraphimer-Orden Dubbades, En af Rikets Herrar, F\u00e4lt-Marskalken m.m. Herr Grefve Johan August Meyerfelt, efter Herr General-Lieutenanten och Ambassadeuren m.m. Friherre Johan Wilh. Sprengtporten\u201d, Stockholm 1799, scan origineel. De toekenning van de Serafijnenorde aan Johan August von Meijerfeldt liet … Verder lezen Tal 1799<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-53963","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53963","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=53963"}],"version-history":[{"count":24,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53963\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":54690,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53963\/revisions\/54690"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=53963"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}