{"id":53297,"date":"2023-02-08T17:01:15","date_gmt":"2023-02-08T17:01:15","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=53297"},"modified":"2023-04-20T09:20:32","modified_gmt":"2023-04-20T09:20:32","slug":"ehrenstrom","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=53297","title":{"rendered":"Ehrenstr\u00f6m"},"content":{"rendered":"<h1 class=\"item-title\"><span style=\"font-size: 14pt;\"><strong>Johan Albert\u00a0<\/strong><strong>Ehrenstr\u00f6m, &#8220;<\/strong><strong><span class=\"breaker-breaker\">Efterlemnade historiska anteckningar&#8221;, utg. S.J. Bo\u00ebthius, Uppsala 1882.<\/span><\/strong><\/span><\/h1>\n<p><span style=\"color: #000000; font-size: 10pt;\">De Finse aristrocaat Ehrenstr\u00f6m volgt aanvankelijk Sprengtporten in de oppositie naar Catharina de Grote, maar keert v\u00f3\u00f3r de oorlog terug naar Gustaaf III in Stockholm. Tijdens de oorlog 1788-1790 is hij kabinetssecretaris van de Zweedse koning. In de navolgende passages gaat het vooral om de volgende kwestie. De koning stuurt hem naar Meijerfeldt met papieren, maar deze stuurt hem vanwege het oorlogsgevaar naar Lovisa. Na de overwinning in Svenksund is de koning boos dat hij angstig was vertrokken en hem niet kon bedienen.<\/span><\/p>\n<hr \/>\n<dl class=\"metadata-definition\">\n<dt><span style=\"font-weight: 400; font-size: 14pt;\">DEEL 1<\/span><\/dt>\n<\/dl>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/166\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 166<\/a><\/span><\/p>\n<div id=\"theatre-ia-wrap\" class=\"container container-ia width-max js-playset-list \">\n<div id=\"theatre-ia\" class=\"container width-max\">\n<div class=\"row\">\n<div class=\"xs-col-12 \">\n<div class=\"main-component\">\n<div id=\"frame\" class=\"open shift\">\n<div class=\"menu-and-reader\">\n<nav>\n<div id=\"menu\" class=\"\">\n<div class=\"main\">\n<div class=\"menu open\">\n<div class=\"content open\">\n<section>\n<div class=\"selected-menu\">\n<div class=\"results-container\">\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Nu var G\u00f6theborg r\u00e4ddadt. Det \u00e5terstod att f\u00e5 den vid Sveaborg bloquerade svenska \u00f6rlogsflottan v\u00e4lbeh\u00e5llen tillbaka ifr\u00e5n Finska viken till Carlscrona, oagtadt den sena \u00e5rstiden. En befallning afgick till Hertig Carl, som skulle afl\u00e4mna be- f\u00e4let \u00f6fver arm\u00e9en i Finland \u00e5t generalen grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark>, att genast begifva sig om bord p\u00e5 flottan f\u00f6r att begagna f\u00f6rsta tjenliga vind att utl\u00f6pa. Det borde f\u00f6rmodas, att den fiendtliga flottan af frugtan f\u00f6r vintern icke kunde vid dess annalkande forts\u00e4tta bloquaden. Denna f\u00f6rmodan besanna- des. Vid hertigens ankomst om bord var ryska flottan redan g\u00e5ngen att s\u00f6ka skydd i egna hamnar.<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Nu was G\u00f6teborg gered. Het ging er nu om de bij Sveaborg geblokkeerde Zweedse marinevloot veilig terug te krijgen van de Finse Golf naar Carlscrona, ongeacht het late seizoen. Er ging een bevel uit naar hertog Carl, die het bevel over het leger in Finland aan generaal graaf Meyerfeldt zou overdragen, om onmiddellijk aan boord van de vloot te gaan om de eerste gunstige wind te gebruiken. Aangenomen moet worden dat de vloot van de vijand bij zijn nadering de blokkade vanwege de winter niet kon voortzetten. Deze veronderstelling werd bevestigd. Toen de hertog aan boord kwam, zocht de Russische vloot al beschutting in haar eigen havens.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/168\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 168<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 13.3333px;\">Jag var under konungens resa till Dalarne och derifr\u00e5n till G\u00f6theborg quar i Stockholm tillika med de fl\u00e4ste af mina kamrater i presidentscontoiret samt s\u00e5g honom icke f\u00f6rr \u00e4n vid hans \u00e5terkomst till hufvudstaden. Han var nu blefven s\u00e5 stark, att han kunde beordra grefve\u00a0<\/span><mark style=\"font-size: 13.3333px;\">Meyerfeldt<\/mark><span style=\"font-size: 13.3333px;\"> att l\u00e5ta de finska indelta regementerne hemt\u00e5ga till sina rotar under f\u00f6rev\u00e4ndning att l\u00e4mna dem n\u00f6dig hvila efter campagnens m\u00f6dor. Genom efterlefvande af denna befallning blefvo regementernas chefer skilde fr\u00e5n soldaterne, och sedan alla dessa chefer \u00e5terkommit till sina bost\u00e4llen eller vanliga hemvist, kunde de utan n\u00e5gon sv\u00e5righet arresteras f\u00f6r att till Stockholm \u00f6fverf\u00f6ras, der deras f\u00f6rh\u00e5llande skulle af generalkigsr\u00e4tten unders\u00f6kas och d\u00f6mas.<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Tijdens de reis van de koning naar Dalarne en vandaar naar G\u00f6teborg verbleef ik samen met de meeste van mijn kameraden in het presidenti\u00eble kantoor in Stockholm en zag hem pas bij zijn terugkeer in de hoofdstad. Hij was nu zo sterk geworden dat hij graaf Meyerfeldt kon bevelen de Finse regimenten naar\u00a0<\/span><span style=\"font-size: 10pt;\">naar hun wortels thuis te laten marcheren onder het voorwendsel hen de nodige rust te gunnen na het zwoegen van de veldtocht. Door dit bevel op te volgen, werden de commandanten van de regimenten gescheiden van de soldaten, en nadat al deze commandanten waren teruggekeerd naar hun woonplaats of gebruikelijke verblijfplaats, konden ze zonder enige moeite worden gearresteerd om naar Stockholm te worden overgebracht, waar hun houding zou worden onderzocht. en berecht door de Generaalskrijgsraad.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/202\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 202<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">En ny plan fattades. Generalen\u00a0 grefven <mark>Meyerfeldt<\/mark> skulle vid Abborforss \u00f6fverg\u00e5 Kymene elf och framtr\u00e4nga till H\u00f6gforss. General Pl\u00e5ten ifr\u00e5n Kava la \u00f6fver Viala st\u00e4lla sin marche p\u00e5 Likala att med detsamma hota ryggen af den emot grefve <mark>Meyerfeldt<\/mark> st\u00e5ende fienden. Sedan tillr\u00e4ckligt br\u00f6d hunnit bakas och framskaffas, skulle general Kaulbars f\u00f6rf\u00f6lja de vid Uddismalm slagne fiendtlige troupperne p\u00e5 v\u00e4gen till Kaipiais och Davidsstad. Konungen- for ner till grefve\u00a0 <mark>Meyerfeldts<\/mark> corps f\u00f6r att se dess r\u00f6relser. \u00c5terkommen derifr\u00e5n, ville han begifva sig till general Pl\u00e5tens f\u00f6r att f\u00f6lja den. Jag erinrar mig, att han den dagen var trenne g\u00e5nger i stor fara. Han steg i en liten d\u00e5lig b\u00e5t p\u00e5 Kymene elf f\u00f6r att utf\u00f6re densamma komma till ett st\u00e4lle, der han p\u00e5 elfvens motsatta strand skulle m\u00f6ta sina ridh\u00e4star. I b\u00e5ten, som roddes af en enda finsk, mycket dumm bonde, satt han i aktern p\u00e5 en br\u00e4dlapp med sin frukost bredvid sig, inknuten i en serviett. Framf\u00f6r honom satt major G\u00f6ran J\u00e4gerhorn p\u00e5 en annan br\u00e4dlapp med r\u00fcggen \u00e5t roddaren. Sedan de farit ett stycke v\u00e4g, m\u00e4rkte J\u00e4gerhorn ett ovanligt drag i vattnet, reste sig hastigt upp, hvarvid den usla farkosten var n\u00e4ra att kantra, och s\u00e5g till sin f\u00f6r- skr\u00e4ckelse, att man var i full fart till ett vattenfall, en damm och kvarnr\u00e4nna. Icke utan den st\u00f6rsta anstr\u00e4ngning lyckades det honom att f\u00e5 Ij\u00e5ten till stranden. D\u00e5 konungen \u00e4ndtligen<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt; color: #000000;\">Een nieuw plan was nodig. Generaal graaf Meyerfeldt zou de Kymmene rivier passeren bij Abborfors en doorgaan naar H\u00f6gfors. Generaal Pl\u00e5ten van Kava boven Viala zette zijn mars op Likala in om de achterkant van de vijand die tegen graaf Meyerfeldt stond te bedreigen. Nadat er genoeg brood was gebakken en gekocht, zou generaal Kaulbars de vijandelijke troepen die bij Uddismalm waren verslagen achtervolgen op de weg naar Kaipiais en Davidsstad. De koning ging naar het korps van graaf Meyerfeldt om zijn bewegingen te zien. Toen hij van daar terugkeerde, wilde hij naar generaal Pl\u00e5tens gaan om hem te volgen. Ik herinner me dat hij die dag drie keer in groot gevaar verkeerde. Hij ging aan boord van een kleine slechte boot op de Kymmene rivier om dezelfde reis te maken naar een plaats waar hij, aan de overkant van de rivier, zijn paarden zou ontmoeten. In de boot, die werd geroeid door een enkele Finse, erg domme boer, zat hij in de achtersteven op een plank met zijn ontbijt naast zich, in een servet gebonden. Voor hem zat majoor G\u00f6ran J\u00e4gerhorn op een ander bord met de rug naar de roeier. Nadat ze een korte afstand hadden afgelegd, merkte J\u00e4gerhorn een ongebruikelijke beweging in het water op, stond haastig op, waarop het wankele vaartuig bijna kapseisde, en zag tot zijn schrik dat ze naar een waterval, een vijver en een watermolenrad snelden. Niet zonder de grootste moeite slaagde hij erin de boot aan land te krijgen. Dan eindelijk de koning<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/210\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 210<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">mene g\u00e5rd och updrog bef\u00e4let \u00f6fver troupperne vid Werele \u00e5t grefve <mark>Meyerfeldt<\/mark>. Konungens t\u00e4lt var upslaget p\u00e5 en stor g\u00e5rdsplan\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">mene boerderij en droeg het bevel over de troepen bij Werele over aan graaf Meyerfeldt. De tent van de koning stond op een grote binnenplaats\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/290\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 291<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Jag \u00e5terkommer till hvad mig enskilt r\u00f6rer. Under min f\u00e4rd fr\u00e5n Amphion till Kymeneg\u00e5rd var bataillen redan b\u00f6rjad och fortfor med li\u00e4ftighet. Vid min framkomst tr\u00e4ffade jag generalen grefve <mark>Meyerfeldt<\/mark>\u00a0p\u00e5 stranden, hos hvilken jag anm\u00e4ldte, att konungen st\u00e4lt mig och mina medf\u00f6rande papper under hans disposition, och fr\u00e5gade, om jag skulle stadna quar p\u00e5 detta st\u00e4lle f\u00f6r att af bida slagets utg\u00e5ng eller fara l\u00e4ngre bort, och hvart, samt huruledes jag dertill kunde erh\u00e5lla h\u00e4star och \u00e5kdon. Grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark> var icke en stor general, men en soldat med utm\u00e4rkt personlig tapperhet; han \u00e4lskade icke konungen, men upfylde sina pligter som bef\u00e4lhafvare med den yttersta noggranhet, utan att han derf\u00f6re uragtl\u00e4t att f\u00f6r sina omgifningar yttra sina aristocratiska t\u00e4nkes\u00e4tt och sitt bittra missn\u00f6je \u00f6fver h\u00e4ndelserna vid sista riksdagen. Han hade mycken ovilja emot de personer, som voro konungen n\u00e4rmast, och det var mig icke obekant; att hans omd\u00f6men \u00f6fver mig varit s\u00e4rdeles ogynsamme, emedan han med konungens motparti delade den falska \u00f6fver- tygelse, att jag till\u00e4t mig att vara r\u00e5dgifvare, s\u00e5 vida jag var i v\u00e4nskaphgt f\u00f6rh\u00e5llande med baron Otto Wrede, som var i mihtairen synnerligen hatad och ans\u00e5gs som uphofsman<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Ik kom terug op wat mij persoonlijk aangaat. Tijdens mijn reis van Amphion naar Kymmeneg\u00e5rd was de strijd al begonnen en ging met enthousiasme door. Bij mijn aankomst ontmoette ik generaal graaf Meyerfeldt op het strand, aan wie ik rapporteerde dat de koning mij en mijn begeleidende papieren hem ter beschikking had gesteld, en vroeg of ik hier een tijdje zou blijven om de uitkomst van de strijd af te wachten of verder weg te gaan, en ook hoe ik aan paarden en voertuigen kon komen. Graaf Meyerfeldt was geen groot generaal, maar een soldaat met uitstekende persoonlijke moed; hij hield niet van de koning, maar vervulde zijn plichten als commandant met de grootste nauwkeurigheid, zonder hem daarom te minachten om zijn aristocratische mentaliteit en zijn bittere ontevredenheid over de gebeurtenissen op de laatste Rijksdag te uiten aan de mensen om hem heen. Hij had een grote hekel aan de mensen die het dichtst bij de koning stonden, en dat was mij niet onbekend; dat zijn mening over mij bijzonder ongunstig was, omdat hij met de tegenhanger van de koning de valse overtuiging deelde dat ik mezelf toestond adviseur te zijn, voor zover ik op vriendschappelijke voet stond met baron Otto Wrede, die buitengewoon gehaat was in het leger en als oplichter werd beschouwd<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/292\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 292-293<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark> emottog mig med en kall h\u00f6flighet och sade: \u00bbatt utg\u00e5ngen af det b\u00f6rjade slaget vore oviss, \u00bbatt, om den blefve of\u00f6rdelagtig f\u00f6r svenska vapnen, vore det ofellxirt, att den segrande fiendtliga flottan skulle s\u00e5som f\u00f6rlidet \u00e5r och sannolikt med mera framg\u00e5ng s\u00f6ka att g\u00f6ra landstigningar; att arm\u00e9en i s\u00e5dant fall m\u00e5ste skyndesamt uppbryta fr\u00e5n Kymeneg\u00e5rd; att under de tr\u00e4ffningar, som d\u00e5 skulle f\u00f6refalla med fienden vid de st\u00e4llen der lands- \u00bbv\u00e4gen gick n\u00e4ra sj\u00f6n, han icke kunde ansvara f\u00f6r min och \u00bbmina pappers s\u00e4kerhet ; att han s\u00e5ledes tyckte, att jag gjorde b\u00e4st, om jag med dem begaf mig till Lovisa, der den \u00f6friga personalen af konungens cantzli redan befann sig; och att han i s\u00e5dant afseende ville f\u00f6rskaffa mig medel att transpor- tera mig dit, hvarom han ocks\u00e5 genast gick i f\u00f6rfattning. Dessa sk\u00e4l, hvilka tillika innefattade hans vilja, efter hvilken jag i n\u00e4rvarande omst\u00e4ndigheter borde r\u00e4tta mig, syntes mig oveders\u00e4glige; men hvad som i synnerhet f\u00f6rska\u00f6ade dem ett afg\u00f6rande inflytande p\u00e5 mitt sinne och v\u00e4ckte hos mig l\u00e4ng- tan att hastigt komma ifr\u00e5n detta st\u00e4lle, voro de uttryck af gl\u00e4dje och tillfredsst\u00e4llelse, som visade sig i s\u00e5 m\u00e5nga under <\/span><span style=\"font-size: 10pt;\">mitt samtal med grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark> kringst\u00e5ende officerares ansigten \u00e4fveiisom i deras, som jag sedermera innan min afresa fr\u00e5n Kyraeneg\u00e5rd antr\u00e4ffade. Desse personer ligga l\u00e4ngesedan f\u00f6rmultnade i jordens sk\u00f6te och hafva kanske der nerstigit med f\u00f6r\u00e4ndrade t\u00e4nkes\u00e4tt; jag ^dll icke ofreda deras stoft med att n\u00e4mna dem ; men det fordrades icke n\u00e5gon h\u00f6g grad af menniskok\u00e4nnedom att i deras anleten l\u00e4sa f\u00f6rhopji- ningar om en s\u00e5dan utg\u00e5ng p\u00e5 den blodiga striden, som svarade emot deras hemliga planer. De f\u00f6rest\u00e4lde sig, att denna dag icke kunde f\u00f6rbil\u00f6pa utan konungens d\u00f6d eller f\u00e5ngenskap, att deraf fred skulle f\u00f6lja, och ehuru menlig den ock kunde bhfva f\u00f6r riket, vunno de dock derigenom det \u00f6nskade \u00e4ndam\u00e5let att f\u00e4 r\u00e4ttf\u00e4rdiga Anjalaf\u00f6rbundet, till- intetg\u00f6ra den kongl. myndigheten enligt grunderna f\u00f6r 1720 \u00e5rs regeringsform samt h\u00e4mnas p\u00e5 de ofr\u00e4lse st\u00e5nden f\u00f6r deras emot konungen visade tillgifvenhet. ^lina iakttagelser vid detta tillf\u00e4lle f\u00f6rorsakade mig en outh\u00e4rdlig pl\u00e5ga, och s\u00e5 snart mina \u00e5kdon voro i ordning, skyndade jag mig ifr\u00e5n Kymeneg\u00e5rd.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Graaf Meyerfeldt ontving me met koude beleefdheid en zei: &#8220;dat de uitkomst van de strijd die was begonnen onzeker was, &#8220;dat, als het nadelig zou worden voor de Zweedse wapens, het &#8220;oneerlijk&#8221; zou zijn dat de zegevierende vijandelijke vloot dat zou doen, zoals vorig jaar en waarschijnlijk met het zoeken naar meer succes om landingen te maken; dat het leger in zo&#8217;n geval dringend uit Kymmeneg\u00e5rd moet breken; dat tijdens de ontmoetingen die dan zouden plaatsvinden met de vijand op de plaatsen waar de landweg langs het meer liep, hij niet verantwoordelijk kon zijn voor de veiligheid van mij en mijn papieren; dat hij dus dacht dat ik het beste deed als ik met hen meeging naar Lovisa, waar de rest van de staf van de kanselarij van de koning al was; en dat hij me in dit opzicht de middelen wilde geven om me daarheen te vervoeren, waar hij ook meteen mee instemde. Deze redenen, waaronder ook zijn wil, volgens welke ik me in de huidige omstandigheden zou moeten schikken, leken mij onweerlegbaar; maar wat vooral een beslissende invloed op mijn geest gaf en in mij het verlangen opwekte om haastig weg te komen van deze plek, waren de uitingen van vreugde en voldoening die in zoveel wonderen verschenen in <\/span><\/span><span style=\"font-size: 10pt;\">mijn gesprek met graaf Meyerfeldt, de gezichten van zowel de omringende officieren als die van hen, die ik later tegenkwam voor mijn vertrek uit Kymmeneg\u00e5rd. Deze mensen zijn al lang weggerot in de schoot van de aarde en zijn daar misschien met veranderde manieren van denken neergedaald; Ik zal hun stof niet verstoren door ze te noemen; maar er was geen hoge mate van menselijke kennis voor nodig om van hun gezichten de voorgevoelens af te lezen van een dergelijke uitkomst van de bloedige strijd, die tegen hun geheime plannen inging. Ze stelden zich voor dat deze dag niet voorbij zou kunnen gaan zonder de dood of gevangenschap van de koning, dat daaruit vrede zou volgen, en hoewel het slecht zou kunnen zijn voor het koninkrijk, bereikten ze niettemin het gewenste doel om het Anjalaverbond te rechtvaardigen en de koning te vernietigen, de autoriteit volgens de grondslagen van de regeringsvorm van 1720 en wraak nemen op de niet-geredde landgoederen voor hun genegenheid jegens de koning. Deze observaties bij deze gelegenheid bezorgden me ondraaglijke pijn, en zodra mijn rijtuigen in orde waren, haastte ik me weg van Kymmeneg\u00e5rd.\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p class=\"page-num\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/294\/mode\/2up?q=meyerfeldt\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Pag. 294<\/span><\/a><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Jag fortsatte, enligt den af generalen grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark> erh\u00e5llne anvisning, min resa till Lovisa, dit jag ankom sjuk, uttr\u00f6ttad genom saknad hvila under flera n\u00e4tter och intagen af den h\u00f6gsta oro.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Ik vervolgde, volgens de instructies van generaal graaf Meyerfeldt, mijn reis naar Lovisa, waar ik ziek aankwam, uitgeput door gebrek aan rust gedurende meerdere nachten, en gegrepen door de grootste angst.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/296\/mode\/2up?q=meyerfeldt\">Pag. 296<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Jag \u00e5terkom, enligt erh\u00e5llen befallning, den 11 Julii p\u00e5 efter- middagen. P\u00e5 hans gjorda fr\u00e5ga, h v\u00e5rf\u00f6re jag fortsatt resan \u00e4nda till Lovisa, uplyste jag honom om mitt samtal den 9 med grefve\u00a0<mark>Meyerfeldt<\/mark> och om den n\u00f6dv\u00e4ndighet, hvaruti jag mig befann att f\u00f6lja den direction han f\u00f6reskref, s\u00e5 vida jag var st\u00e4ld under hans ordres.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Ik keerde, volgens ontvangen orders, op 11 juli in de middag terug. Op zijn vraag, voordat ik de reis tot aan Lovisa voortzette, informeerde ik hem over mijn gesprek op de 9e met graaf Meyerfeldt en over de noodzaak dat ik de door hem voorgeschreven richting moest volgen, voor zover ik onder zijn bevel stond.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/166\/mode\/2up?q=meyerfeld\">Pag. 297<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">\u00bbSire, j&#8217;avais suppli\u00e9 Votre M:t\u00e9 de me permettre de la suivre pendant la bataille. Vous m&#8217;avez ordonn\u00e9 de me rendre \u00e5 Kymmeneg\u00e5rd, et le comte \u00bbde <mark>Meyerfeld<\/mark> m&#8217;a dirig\u00e9 sur Lovisa. Ce que vous disapprouvez n&#8217;est pas de ma faute.\u00bb Det var ingenting att inv\u00e4nda emot dessa sk\u00e4l. Likv\u00e4l svarade kongen, som icke ville hafva or\u00e4tt, under det han ingick i matsalen: \u00bbJe n&#8217;avois pas ordonn\u00e9 le voyage \u00e1 Lovisa.\u00bb\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">&#8220;Sire, ik had Uwe Maj:t gesmeekt om mij toe te staan \u200b\u200bu tijdens het gevecht te volgen. U beval me om naar Kymmeneg\u00e5rd te gaan en graaf van Meyerfeld stuurde me naar Lovisa. Wat u afkeurt is niet mijn schuld.&#8221; <\/span><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Tegen deze redenen was niets in te brengen. Niettemin antwoordde de koning, die geen ongelijk wilde hebben, toen hij de eetkamer binnenkwam: &#8220;Ik heb geen opdracht gegeven voor de reis naar Lovisa.&#8221;<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/298\/mode\/2up?q=meyerfeldts\">Pag. 298<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">\u00a0det kunde s\u00e5ledes icke vara n\u00e5gon s\u00e5dan frugtan, som f\u00f6rde mig ifr\u00e5n Kymmeneg\u00e5rd, utan blott en efterlefnad af grefve <mark>Meyerfeldts<\/mark> uttryckte vilja. Att jag den dagen var intagen af en djup \u00e4ngslan \u00f6fver de faror<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">het kon zodoende niet meer dan iets eenvoudigs zijn, dat mij wegvoerde van Kymmeneg\u00e5rd, dan slechts een naleving van graaf Meyerfeldt&#8217;s uitdrukkelijke wil. Het kan dagenlang duren voordat u uw bestelling kunt plaatsen<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<\/div>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/340\/mode\/2up?q=meyerfeldts\">Pag. 340<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">\u00a0Jag tyckte med sk\u00e4l att jag icke f\u00f6rtjenade att blifva ett offer f\u00f6r konungens miss- n\u00f6je \u00f6fver grefve <mark>Meyerfeldts<\/mark> gifne ordres och \u00f6fver baron Klingsporrs \u00e4dagalagde fj\u00e4sk. Jag var s\u00e5ledes i djupet af min sj\u00e4l missn\u00f6jd med konungens f\u00f6rfarande emot mig samt yttrade detta missn\u00f6je f\u00f6r mina v\u00e4nner.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Ik dacht terecht dat ik het niet verdiende het slachtoffer te worden van het ongenoegen van de koning over de gegeven bevelen van graaf Meyerfeldt en over de eetbaarheid van het varkensvlees van baron Klingspor. Ik was dus in het diepst van mijn ziel ontevreden over het gedrag van de koning jegens mij, en uitte dit ongenoegen tegenover mijn vrienden.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist01ehre\/page\/340\/mode\/2up?q=meyerfeldts\">Pag. 341<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">och att generalen grefve <mark>Meyerfeldt<\/mark> utvisade Lovisa s\u00e5som den ort, dit jag borde begifva mig, det \u00e4r konungen ganska v\u00e4l bekant, och det hade \u00e4fven varit det r\u00e4tta och enda st\u00e4llet f\u00f6r s\u00e4kerheten af de papper jag medf\u00f6rde, i fall, som det varit m\u00f6jligt, bataillen haft en olycklig utg\u00e5ng, hvilket \u00e4fven, n\u00e4r den b\u00f6rjades, syntes sannolikt. Den of\u00f6rmodadt vundne lysande segren f\u00f6r\u00e4ndrar icke hvarken l)eskaffenheten eller v\u00e4rdet af min \u00e5dagalagde n\u00f6dtvungna h\u00f6rsamhet. Jag skall be Herr Statssecreteraren hafva den godheten, att, ord f\u00f6r ord, till kongen anf\u00f6ra detta mitt svar.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">en dat generaal graaf Meyerfeldt Lovisa heeft bepaald als de plaats waar ik heen moest, dat is de koning vrij goed bekend, en het zou ook de juiste en enige plaats zijn geweest voor de veiligheid van de papieren die ik meebracht, voor het geval de strijd een ongelukkig resultaat had gehad, dat zelfs toen het begon waarschijnlijk leek. De onverwacht behaalde briljante overwinning verandert niets aan de kwaliteit of de waarde van mijn eenvoudig gedwongen gehoorzaamheid&#8217;. Ik zal de heer staatssecretaris vragen om zo vriendelijk te zijn om woord voor woord dit antwoord van mij aan de koning toe te voegen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<div class=\"results-container\">\n<p><span style=\"font-size: 14pt;\">DEEL 2<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/section>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/nav>\n<div id=\"reader\" class=\"\">\n<div id=\"book-navigator__root\">\n<div id=\"IABookReaderWrapper\">\n<div id=\"BookReader\" class=\"ui-full br-ui-full BookReader no-touch BRmode2Up\">\n<div class=\"BRcontainer\" dir=\"ltr\">\n<div class=\"BRtwopageview\">\n<div><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist02ehre\/page\/302\/mode\/2up?q=meyerfeldt\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Pag. 302<\/span><\/a><\/div>\n<\/div>\n<div><\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">H\u00e4rmed syftas utan tvifvel p\u00e5 det bekanta brefvet fr\u00e5n en v\u00e4n i Finland till en v\u00e4n i Sverige, skrifvet som jag vill minnas i November 1788 och aldrig \u00e4mnadt att blifva bekant, uti hvilket f\u00f6rfattaren, som var en ifrig royalist, beklagade sig f\u00f6r sin correspondent \u00f6fver den elaka sinnes- st\u00e4mning, som r\u00e5dde ililand arm\u00e9ebef\u00e5let. i synnerhet det fin- ska, \u00f6fver anjalaconfederationen, underhandlingarne med kej- sarinnan m. m., och hvaruti han sade att kongen icke hade n\u00e5gre andre h\u00f6ge bef\u00e4lhafvare att lita p\u00e5 \u00e4n generalen grefve <mark>Meyerfeldt<\/mark> och general v. Pl\u00e5ten. Detta bref trycktes i G\u00f6te- borg under konungens dervaro, en \u00e5tg\u00e4rd som jag p\u00e5 den tiden icke gillade.\u00a0<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Hiermee wordt ongetwijfeld de bekende brief bedoeld van een vriend in Finland aan een vriend in Zweden, geschreven zoals ik me wil herinneren in november 1788 en nooit bedoeld om bekend te worden, waarin de auteur, die een fervent royalist was, zijn beklag deed over zijn correspondent over de slechte stemming die heerste onder de legerleiding. vooral de Finse, over het Anjalaverbond, de onderhandelingen met de Keizerin, enz. En waarin hij zei dat de koning geen andere hoge commandanten had om te vertrouwen dan generaal graaf Meyerfeldt en generaal v. Pl\u00e5ten. Deze brief is gedrukt in G\u00f6teborg tijdens de aanwezigheid van de koning, een maatregel waar ik destijds niet van hield.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p><span style=\"color: #0000ff; font-size: 10pt;\"><a style=\"color: #0000ff;\" href=\"https:\/\/archive.org\/details\/efterlemnadehist02ehre\/page\/444\/mode\/2up?q=meyerfelt\">Pag. 445<\/a><\/span><\/p>\n<table style=\"border-collapse: collapse; width: 100%;\">\n<tbody>\n<tr>\n<td style=\"width: 50%;\"><span style=\"font-size: 10pt;\">Det v\u00e4ckte icke liten f\u00f6rv\u00e5ning, att grefvinnan Armfelt n\u00e5gon tid h\u00e4refter blef n\u00e4md till gouvernante f\u00f6r den nyf\u00f6dde kronprinsen Gustaf. Hon fick d\u00e5 rum p\u00e5 det kongl. slottet, uti hvilket kongen, drottningen och hertigarne samt hertiginnan och prinsessan ofta samlade sig. Hennes man var d\u00e5 \u00e4nnu proscriberad. Hans namn stod upspikadt p\u00e5 k\u00e5ken i Stockholm samt i alla rikets st\u00f6rre st\u00e4der, och de svenskar, som vid denna tid tr\u00e4ffade honom utrikes, vid Carlslbad, i Berlin och flerest\u00e4des, s\u00e5som generalen grefve <mark>Meyerfelt<\/mark>, grefve Ruuth, hans m\u00e5g grefve Fr\u00f6lich och \u00e5tskillige andre pl\u00e4gade icke umg\u00e4nge med honom. Imedlertid upsatte grefvinnan Armfelt hans portrait \u00f6fver s\u00f6fan i den stora, med r\u00f6dt damast kl\u00e4dda salon, i hvilken hon emottog den kongl. famillen och hofvet. Man uph\u00f6jde hennes mod, men fann j\u00e4mf\u00f6relsen emellan detta st\u00e4lle f\u00f6r hennes mans portrait och det, som \u00e4nnu intogs af hans offentligt skymfade namn, i h\u00f6gsta grad s\u00e4llsam.<\/span><\/td>\n<td style=\"width: 50%;\">\n<p id=\"tw-target-text\" class=\"tw-data-text tw-text-large tw-ta\" dir=\"ltr\" data-placeholder=\"Vertaling\"><span class=\"Y2IQFc\" lang=\"nl\" style=\"font-size: 10pt;\">Het was geen kleine verrassing dat gravin Armfelt enige tijd daarna werd benoemd tot gouvernante van de pas geboren kroonprins Gustaf. Ze kreeg toen een kamer in het Koninkl. Slot, waar zowel de koning, de koningin en de hertogen als de hertogin en prinses vaak samenkwamen. Haar man zat toen nog in de ban. Zijn naam stond zowel in Stockholm als in alle grote steden van het koninkrijk aan de poorten gespijkerd, en de Zweden die hem destijds in het buitenland ontmoetten, in Karlsbad, in Berlijn en op verschillende plaatsen, zoals de generaal graaf Meyerfelt, graaf Ruuth, zijn zwager graaf Fr\u00f6lich en vele anderen\u00a0 niet met hem omgingen. Ondertussen zette gravin Armfelt zijn portret boven de sofa in de grote, met rood damast beklede salon, waarin ze de koning ontving. de familie en de rechtbank. Haar moed werd geprezen, maar de vergelijking tussen deze plek voor het portret van haar man en die waar nog steeds zijn publiekelijk beschimpte naam stond, vond men hoogst vreemd.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Johan Albert\u00a0Ehrenstr\u00f6m, &#8220;Efterlemnade historiska anteckningar&#8221;, utg. S.J. Bo\u00ebthius, Uppsala 1882. De Finse aristrocaat Ehrenstr\u00f6m volgt aanvankelijk Sprengtporten in de oppositie naar Catharina de Grote, maar keert v\u00f3\u00f3r de oorlog terug naar Gustaaf III in Stockholm. Tijdens de oorlog 1788-1790 is hij kabinetssecretaris van de Zweedse koning. In de navolgende passages gaat het vooral om de &hellip; <a href=\"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=53297\" class=\"more-link\">Verder lezen <span class=\"screen-reader-text\">Ehrenstr\u00f6m<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-53297","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53297","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=53297"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53297\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55739,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/53297\/revisions\/55739"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=53297"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}