{"id":49396,"date":"2022-08-28T09:53:36","date_gmt":"2022-08-28T09:53:36","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=49396"},"modified":"2022-10-10T12:08:42","modified_gmt":"2022-10-10T12:08:42","slug":"erdmann","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=49396","title":{"rendered":"Erdmann"},"content":{"rendered":"

Nils Erdmann, “Vid Hovet och p\u00e5 Adelsgodsen i 1700-talets Sverige”, Stockholm 1926<\/strong><\/span><\/p>\n

Wikipedia<\/strong><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n
Brita Barnekow: pag, 75, 107, 150, 310.
\nAnna Catharina Meijerfelt: pag. 75, 150.\u00a0<\/span>
\nJohan August Meijerfelt sr., pag. 75, 150, 151, 178, 191.<\/span>
\nJohan August jr., pag. 150, 180, 191, 192, 193, 195, 196, 228, 229, 230, 235, 307, 335, 341.<\/span>
\nLouise Auguste Sparre, pag. 87, 91, 92, 93, 94, 95, 96, 97, 98, 99, 101, 102, 103, 139, 150, 159, 197, 218 (Sofie), 277, 292, 305, 335, 336, 358.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Titelblad, inhoud en voorwoord<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 75-76<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Arvid Horns son Adam f\u00f6ddes 1717. Hans gem\u00e5l var den tolv \u00e5r yngre Anna Katharina Meijerfelt, dotter av kungl. r\u00e5det och generalguverneuren i Pommern greve Johan August Meijerfelt, greve till Nehringen, herre till S\u00f6fdeborg, \u00c5gerup, N\u00e4sby, Viggebyholm och Gammel-Kj\u00f6ge p\u00e5 Sj\u00e4lland, och Brita Barnekow till Ugerup och S\u00f6deborg.<\/span><\/td>\n\n

Arvid Horn’s zoon Adam werd geboren in 1717. Zijn vrouw was de twaalf jaar jongere Anna Katharina Meijerfelt, dochter van de koningsraad en gouverneur-generaal van Pommeren graaf Johan August Meijerfelt, graaf van Nehringen, heer van S\u00f6fdeborg, \u00c5gerup, N\u00e4sby, Viggebyholm en Gammel-Kj\u00f6ge op Sj\u00e6land, en Brita Barnekow van Ugerup en S\u00f6deborg.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag.\u00a0 87<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Ondanks de afgebroken liefdesverhouding met prins Karel bleef Brita Horn ‘hovfr\u00f6ken’ bij koningin Lovisa Ulrika, hoewel zij weduwe werd en bij Ystad voor een jaar naar Duitsland overstak. Brita correspondeerde met vriendinnen als Louise Meijerfelt geb. Sparre.\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 91-103<\/a><\/span><\/td>\n\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Den 12 januari 1772 kan Louise Sparre ber\u00e4tta, att Ekholmsundsvistelsen varit angen\u00e4m. F\u00f6r \u00f6gonblicket\u00a0in\u00f6vas pj\u00e4ser, som skola givas p\u00e5 Ulriksdal den 24, kungens f\u00f6delsedag, Le d\u00e9serteur och La partie de chasse de Henri IV, spelade av (…).\u00a0H\u00e4r avbrytes brevet, emedan greve Axel Wrede-Sparre, Louises far, g\u00e5tt h\u00e4dan. Den 29 januari forts\u00e4tter hon, och d\u00e5 f\u00f6rg\u00e5s hon av ledsnad, ty hon \u00e4r ensam med modern, som efter mannens d\u00f6dsfall ej vill se n\u00e5gon m\u00e4nniska. Louise k\u00e4nner sig olycklig och \u00f6vergiven under det febrila n\u00f6jesliv, som hon \u00e4r tvungen att f\u00f6rsaka, picknicker och sl\u00e4dpartier, dejeun\u00e9er, din\u00e9er, sup\u00e9er- och baler \u2014 \u201det rien pour pauvre moi!”<\/span><\/td>\n\n

Op 12 januari 1772 kan Louise Sparre vertellen dat het verblijf in Ekholmsund aangenaam was. Op dit moment worden er toneelstukken gerepeteerd, die worden gegeven in Ulriksdal op de 24e, de verjaardag van de koning, Le d\u00e9serteur en La partie de chasse de Henri IV, gespeeld door (…). Hier wordt de brief onderbroken, omdat graaf Axel Wrede-Sparre, de vader van Louise, is overleden. Op 29 januari gaat ze verder, en dan wordt ze overmand door verdriet, omdat ze alleen is met haar moeder, die na de dood van haar man niemand wil zien.\u00a0<\/span>Louise voelt zich ongelukkig en in de steek gelaten tijdens het koortsachtige plezierleven, waarvan ze gedwongen wordt afstand te doen, picknicks en sleefeesten, dejeuners, diners, avondmaal en bals – “et rien pour pauvre moi!”<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Louise Sparre \u00e4r sedan tre veckor “osynlig p\u00e5 grund av faderns d\u00f6d. \u201dStackars liten, jag beklagar henne, d\u00e4r hon hela dagarna sitter inst\u00e4ngd med modern.\u201d\u00a0Ocks\u00e5 hennes sv\u00e4rmor, Brita Meijerfelt, f\u00f6dd Barnekow, har avlidit. I sin \u201drobe de flanelle\u201d, sorgdr\u00e4kten, l\u00e4ngtar hon efter n\u00f6jena, f\u00f6rtvivlad vid tanken p\u00e5 ett helt \u00e5rs klosterliv. Det hj\u00e4lper inte, att man tr\u00f6star henne med epitetet \u201dune magnifique femme\u201d.\u00a0Louise Sparres klagovisa skrives p\u00e5 Ekholmsund precis samma dag som Augusta L\u00f6wenhielms h\u00e4r refererade brev. Louise f\u00f6rt\u00e4ljer bl. a. om rummens f\u00f6rdelning. (…)<\/span><\/td>\n\n

Louise Sparre is drie weken onzichtbaar geweest door de dood van haar vader. “Arme kleine, ik heb medelijden met haar, waar ze de hele dag opgesloten zit met haar moeder.” Ook haar schoonmoeder, Brita Meijerfelt, geboren Barnekow, is overleden. In haar “robe de flanelle”, de rouwjurk, verlangt ze naar genoegens, wanhopend bij de gedachte aan een heel jaar kloosterleven. helpen dat ze wordt getroost met het epitheton “une magnifique femme”. De klacht van Louise Sparre is geschreven in Ekholmsund precies op dezelfde dag als de brief van Augusta L\u00f6wenhielm waarnaar hier wordt verwezen.\u00a0<\/span>Louise vertelt onder meer over de verdeling van de kamers. (de dames zijn boos of blij, omdat zij de geen of wel vrijheid van escapades hebben<\/em>).<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Dessa pikanta sn\u00e4rtar fr\u00e5n en v\u00e4ninna anf\u00f6rtros \u00e5t papperet n\u00e4ra kl. 3 p\u00e5 morgonen, oaktat Louise \u00e4r s\u00f6mnig och knappast \u00e4r b\u00e4ttre \u00e4n omgivningen: En tid var den oemotst\u00e5ndlige kvinnotjusaren greve de Lacy, spansk minister i Stockholm, hennes \u00e4lskare. “Och skandalkr\u00f6nikan har m\u00e5nga namn p\u00e5 listan av hennes kavaljerer,\u00a0Helt annat l\u00e5ter det f\u00f6re de olycksaliga d\u00f6dsfallen i Louise Sparres sl\u00e4kt. D\u00e5 frossar hon i lustbarheter. Den 8 december 1771 b\u00f6rjar man sm\u00e5ningom \u00e5tertaga sina av sorgen efter Adolf Fredrik st\u00f6rda ovanor: Louise kompletterar Wachtmeisters skriverier om kungens och prinsarnas sup\u00e9er. <\/span><\/p>\n

Louises likgiltighet f\u00f6r ryssen, som f\u00f6rvridit s\u00e5 m\u00e5ngas huvud, \u00e4r kanske r\u00e4vens f\u00f6r r\u00f6nnb\u00e4ren.\u00a0<\/span><\/td>\n

\n

Deze pikante verhaaltjes van een vriendin zijn toevertrouwd aan de krant rond 3 uur ’s nachts, hoe dan ook Louise is slaperig en nauwelijks beter dan haar omgeving: een tijdlang was de onweerstaanbare rokkenjager graaf de Lacy, de Spaanse minister in Stockholm, haar minnaar. “En de schandaalkroniek heeft veel namen op de lijst van haar cavaliers. Het klinkt heel anders voor de ongelukkige sterfgevallen in de familie van Louise Sparre. Dan geniet ze van genoegens. Op 8 december 1771 beginnen mensen geleidelijk hun gewoonten terug te krijgen, verstoord door de verdriet na Adolf Fredrik: Louise vult Wachtmeisters geschriften aan over de konings- en prinsenmaaltijden.\u00a0<\/span><\/p>\n

Louise’s onverschilligheid voor de Rus, die de hoofden van zovelen heeft verdraaid, is misschien voor haar een bagatel.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Augusta L\u00f6wenhielm \u00e4r vacker som ett hj\u00e4rta<\/span>
\nefter sin senaste barns\u00e4ng, och mannen \u00e4r svartsjuk som en tiger, men utan orsak, \u201den\u00e4r hon uppf\u00f6r sig mycket v\u00e4l och intet kan s\u00e4gas om henne\u201d. Mutte, en kavaljer lierad med Brita och Ekeblad, p\u00e5st\u00e5r sig ha skrivit till Brita, men\u00a0 Louise Sparre tvivlar, ty han \u00e4r f\u00f6r ivrigt upptagen av kurtisen med bruna frun att.ens kunna t\u00e4nka p\u00e5 annat. \u201dEmellertid synes han<\/span>
\nganska bra tr\u00f6sta sig, d\u00e5 hon \u00e4r fr\u00e5nvarande.\u201d Bruna frun inbillar sig, att Mutte g\u00f6r Louise sin kur, n\u00e5got som denna f\u00f6rnekar, och f\u00f6ljden har blivit; att Louise numera knappt v\u00e5gar h\u00e4lsa p\u00e5 Mutte i fruns n\u00e4rvaro.
\nMutte, som har Louise till f\u00f6rtrogen, skriver verkligen ett brev, men det \u00e4r daterat senare, i januari 1772. Brita kallas \u201dmin f\u00f6rtjusande Multa\u201d. Han dricker hennes sk\u00e5l i s\u00e4llskap med Malin Strokirch och Charlotte Du Rietz. Otaliga g\u00e5nger har han talat om henne med Louise och \u00f6vriga v\u00e4nner. \u201dMen \u00e4n oftare har jag erinrat mig den godhet, ni alltid visat mig, och som \u00e4r inristad i det mest tacksamma av hj\u00e4rtan.\u201d<\/span><\/td>\n		\n

Augusta L\u00f6wenhielm is zo mooi als een hart na haar laatste kraambed, en haar man is jaloers als een tijger, maar zonder reden “gedraagt \u200b\u200bze zich heel goed en er kan niets over haar worden gezegd”. Mutte, een cavalier verwant aan Brita en Ekeblad, beweert Brita te hebben geschreven, maar Louise Sparre betwijfelt het, omdat hij te gretig bezig is met de courtisane met de bruine vrouw om zelfs maar aan iets anders te denken. \u201cMaar hij lijkt\u00a0<\/span>zichzelf\u00a0heel goed te troosten, als ze afwezig is.\u201d De bruine vrouw beeldt zich in dat Mutte Louise genezing geeft, iets wat ze ontkent, en het resultaat is geweest, dat Louise Mutte nu nauwelijks durft te begroeten in het bijzijn van zijn vrouw.
\nMutte, die Louise in vertrouwen neemt, schrijft inderdaad een brief, maar die is later gedateerd, in januari 1772. Brita wordt “mijn verrukkelijke Multa” genoemd. Hij drinkt haar toast in het gezelschap van Malin Strokirch en Charlotte Du Rietz. Ontelbare keren heeft hij met Louise en andere vrienden over haar gepraat. ‘Maar vaker herinner ik me de vriendelijkheid die je me altijd hebt getoond en die in de meest dankbare harten is gegrift.<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Louise dryftar ocks\u00e5 andr\u00e5 viktiga tilldragelser. Nu kan man ej l\u00e4ngre tala om bruna frun, ty sedan\u00a0tre \u00e5 fyra dagar anv\u00e4nder hon r\u00f6tt (smink), som \u00e5stadkommit den effekten, att fyratio\u00e5ringen pl\u00f6tsligt f\u00f6rvandlats till en femton\u00e5ring, s\u00e5 har det r\u00f6da f\u00f6ryngrat henne. F\u00f6ljden blev, att sk\u00f6nhetsmedlet b\u00f6rjade brukas \u00f6ppet, och det \u00e4ven av drottningen, ty hon<\/span>
\noch m\u00e5nga med henne,\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

Louise bespreekt ook andere belangrijke gebeurtenissen. Nu kun je niet meer praten over de bruine vrouw, want sinds drie of vier dagen gebruikt ze rood (make-up), wat het effect veroorzaakte dat de veertigjarige plotseling in een vijftienjarige veranderde, dus de rouge heeft haar verjongd. Het gevolg was dat het schoonheidsproduct openlijk werd gebruikt, en ook door de koningin, omdat ze en velen met haar\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Louise schrijft verder nog over de zwarte hofdienaar Badin. In augustus 1774 is zij op S\u00f6fdeborg, met ronde torens en “de mooiste schuur van Sk\u00e5ne”. Daarna reist ze heen en weer naar Sundby en Vidtsk\u00f6vle.\u00a0<\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 107<\/a>
\n<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
In december 1771 krijgt Brita Horn van haar vader Adam Horn te horen dat haar moeder’s moeder, de rijke gravin Brita Meijerfelt geb. Barnekow, zwaar ziek is –\u00a0 \u00a0zij sterft kort daarna – en dat zij haar de juwelen nalaat die zij haar geesteszieke moeder had toebedacht maar toch niet zal dragen. Adam is in een te slecht humeur om verdriet te hebben: hij verstuikte bij Ekebyholm zijn linkervoet, krijgt jicht en cysten.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 139<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Het is gelijk aan het worden van \u00e9\u00e9n van de amoureuze van gravin Louise Meijerfelt geb. Sparre, die nu vriendschap is geworden.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 150-151<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Vanaf februari 1776 hoopt Ekeblad Brita Horn 500 rijksdaalder per maand te sturen. Het fortuin van veldmaarschalk Johan August Meijerfelt had door zijn huwelijk met Brita Barnekow van Ugerup en S\u00f6fdeborg enorme proporties aangenomen. Na diens dood in 1749 viel zijn vermogen deels toe aan zijn zwakzinnige dochter gravin Horn en haar erfgenamen, maar dat lag vast in familielandgoederen, de meeste fide\u00ef-commis, waarbij als bewaarder waren aangewezen haar broers Carl Meijerfelt, kamerheer en overste, en later veldmaarschalk Johan August, de man van Louise Sparre. De erfenis zorgde ervoor dat Ekeblad talloze keren werd lastiggevallen met de beide heren Meijerfelt, van wie Carl, net als de overleden schoonvader van August in 1772, verzocht om onder voogdij te worden geplaatst. Deze zouden tien jaar lang zijn zaken en zijn eigendommen regelen, een toen gebruikelijke manier om ongemak met de erfgenamen te voorkomen. De zaak is in de war, die rekent op de maandelijkse 500 rdr waar het om gaat, waarschijnlijk rente over de erfenis<\/span>
\n<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 159<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Een nieuwe ster aan het hof komt aanzetten met een nieuw coiffure. Iedereen is afwachtend, behalve Louise Sparre, die haar voorbeeld volgt.\u00a0<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Pag. 178-180<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Under v\u00e4ntan p\u00e5 flod i kassan, d\u00e4r det f\u00f6r tillf\u00e4llet \u00e4r ebb, erbjuder hon sina pengar, d.v.s. hemgiften fr\u00e5n de Meijerfeltska dom\u00e4nerna. Men ocks\u00e5 den dr\u00f6jer.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Terwijl ze op vloed uit de kassa wacht, waar het momenteel eb is, biedt ze haar geld aan, d.w.z. de bruidsschat uit de Meijerfelt-domeinen. Maar ook die is uitgesteld.
\n<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Meijerfelterna, s\u00e4rskilt greve Carl, som de ha mest ad g\u00f6ra med, \u00e4ro synnerligen oordentliga i uppfyllandet av syna \u00e5ligganden. Greve Carl skickar ens \u00e5rsr\u00e4ntorna, trots Britas klena aff\u00e4rer och p\u00e5minnelser. som han undviker att besvara, men hon lugnar sig med, att han inta kan s\u00e4lja sina talrika fideikommis och genom att sl\u00f6sa bort f\u00f6rm\u00f6genheten setta henne i sticket. Ekeblad delar i b\u00f6rjan hennes f\u00f6rhoppningar, p\u00e5 grund av svenske ministern i Wien grave Barcks v\u00e4lvilliga hj\u00e4lsamhet och efter Hessensteins utn\u00e4mning till generalguvern\u00f6r i Pommern efter Liewen. Men den 16 januari 1777 meddelar han, att Britas bror greve Gustaf Horn \u00e4ngslig fruktar det v\u00e4rsta. Meijerfelterna g\u00f6ra n\u00e4mligen idel sv\u00e5righeter och s\u00f6ka, utan iagttaga lag och f\u00f6rordning, komma undan. “Mannen met stora n\u00e4san (greve Johan August) vill inte taga reson. Testamente, kontrakt, allt \u00e4r honom likgiltigt. Med s\u00e5dant folk kan man g\u00f6ra processen kort, och jag b\u00f6rjar tro, att Hessenstein p\u00e5 grund av en egendomlig f\u00f6rsynthet mot huset (Meijerfelt) ej kommer att s\u00e4tta in hela sin kraft p\u00e5 att vinna saken, men vi f\u00e5 v\u00e4l se.” Lyckligtvis har advokatfiskalen Ekman, \u201dden st\u00f6rsta lag-
\nkarl, som finnes hir\u201d, \u00e5tagit sig arvshistorien. Han, Ekeblad och Gustaf Horn gr\u00e4la och \u00f6verl\u00e4gga dagligen, men hur han \u00e4n ans\u00e4tter J. A. Meijerfelt, svarar denne, “att vi aldrig fa vara penningar utom procenten\u201d. Ekeblad anser, att ingen h\u00e4nsyn beh\u00f6ver tagas till minniskor med s\u00e5 f\u00f6ga heder i kroppen, \u201doch som han (Johan August) har s\u00e5lt Gammal-Kj\u00f6ge, s\u00e4ger han, att av den summan f\u00e5 vi intet\u201d. \u00c4ven om han kommer att betala n\u00e5got, “kr\u00e4nglar han s\u00e5 ihop den saken\u201d, att man n\u00f6dgas skydda sig.<\/span>
\n\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

De Meijerfelts, met name graaf Carl, met wie ze het meest te maken hebben, zijn uiterst slordig in de vervulling van hun taken. Graaf Carl stuurt zelfs de jaarlijkse rente, ondanks Brita’s geringe zaken en herinneringen. waarop hij vermijdt te antwoorden, maar ze stelt zichzelf gerust dat hij zijn talrijke fideicommis niet zal verkopen en door het fortuin te verkwisten, haar in de problemen brengt.\u00a0<\/span>Ekeblad deelt aanvankelijk haar hoop, dankzij de welwillende behulpzaamheid van de Zweedse minister in Wenen, graaf Barck, en na de benoeming van Hessenstein tot gouverneur-generaal van Pommeren na Liewen. Maar op 16 januari 1777 kondigt hij aan dat Brita’s broer graaf Gustaf Horn angstig het ergste vreest. De Meijerfelts maken onnodige moeilijkheden en proberen, zonder zich aan de wet- en regelgeving te houden, weg te komen. “De man met de grote neus (graaf Johan August) wil geen redenen hebben. Testamenten, contracten, alles is hem onverschillig. Met zulke mensen kun je het proces kort maken, en ik begin te geloven dat Hessenstein, zal vanwege een eigenaardig vooroordeel tegen het huis (Meijerfelt) niet al zijn energie steken in het winnen van de zaak, maar we zullen zien.” Gelukkig heeft a<\/span>dvocaat-fiscaal Ekman, “de grootste jurist die hier te vinden is”, de erfgeschiedenis op zich genomen. Hij, Ekeblad en Gustaf Horn praten en discussi\u00ebren dagelijks, maar hoe hij J.A. Meijerfelt ook aanspreekt, antwoordt deze, “dat we nooit geld zien behalve het percentage”. Ekeblad vindt dat er geen rekening mee gehouden hoeft te worden naar herinneringen met zo weinig eer in het lichaam, “en toen hij (Johan August) Gammal-Kj\u00f6ge verkocht zei dat we niets van dat bedrag krijgen”. Zelfs als hij iets wil betalen, “maakt hij er zo’n ruzie over”, dat je jezelf moet beschermen.<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag.\u00a0 191-197<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Hur intimt de Meijerfeltska trakasserierna och den Hornska affarsst\u00e4liningen ber\u00f6ra Ekeblad framg\u00e5r av de st\u00e4ndigt \u00e5terkommande p\u00e5minnelser, som breven inneh\u00e5lla. Det \u00e5r nedslagenhet, besvikelse och f\u00f6rhoppningar om vartannat, ty h\u00e4r st\u00e5r mycket pa spel och det galler att r\u00e4dda Fogelvik, Britas och hennes brors hem.\u00a0(…)
\nDen 22 januari 1777 \u00e4r Ekeblad sangvinisk och skriver: “Nu har vi det b\u00e4sta hopp att f\u00e5 v\u00e5ra saker arrangerade med Meijerfeltarna, sedan vi har Ekman till v\u00e5r fullm\u00e4ktig. Han arbetar som en hel karl. Hessenstein vill intet hava sina penningar, utan \u00e4r bara m\u00e5n om intressets riktighet, och d\u00e4rom har jag ejort anstalt, s\u00e5 att p\u00e5 den sidan kunna vi vara r\u00e4tt trankila, Nu \u00e4r sakerna i den st\u00e4llning, att Fogelvik blir sauverat, och vi hava allt hopp, att J. A. Meijerfelt l\u00f6ser oss fr\u00e5n de tyska godsen. D\u00e5 r\u00e5r du och din broder om Fogelyik. Detta slutet m\u00e5ste Gustaf (som \u00e4r i Stockholm) avbida, innan han kan komma<\/span><\/td>\n		Hoe nauw de intimidaties van <\/span>Meijerfelt en het bedrog van de Horns Ekeblad troffen, blijkt uit de voortdurend terugkerende herinneringen die de brieven bevatten, dat er veel op het spel staat om Fogelvik te redden, het thuis voor Brita en haar broer. (…)
\nOp 22 januari 1777 is Ekeblad optimistisch en schrijft: “Nu hebben we de beste hoop om onze zaken met de Meijerfelts te regelen, aangezien we Ekman als onze vertegenwoordiger hebben. Hij werkt als een echte man. Hessenstein wil zijn geld niet, maar geeft alleen om de juistheid van de rente, en daarom heb ik een instelling gehad, zodat we aan die kant redelijk stil kunnen zijn. Nu zijn de zaken zodanig dat Fogelvik zal worden gered, en we hebben alle hoop dat J.A. Meijerfelt ons zal bevrijden van de Duitse landgoederen. Dan kunnen jij en je broer\u00a0 strijden over Fogelvik. Dit einde moet Gustaf (die in Stockholm is) weigeren,\u00a0<\/span>voordat hij hier kan<\/span><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
h\u00e4dan, och som han har tusende j\u00e4rn i elden, \u00e4r han s\u00e5 inquiet, att dess make ej finns.\u201d Den 23 \u00e4r Meijerfelt \u201dmild som ett lamm\u201d, men Ekeblad och hans allierade frukta, att det \u00e4r en fint. De m\u00e5ste tvinga honom att betala 30.000 rdr, sannolikt l\u00f6sesumman f\u00f6r de tyska godsen. Med dess hj\u00e4lp blir Gustaf Horn i st\u00e5nd att taga upp den p\u00e5 Ugerup levande sinnessvaga modern till Fogelvik. Bel\u00e4get i K\u00f6pings socken av Kristianstads l\u00e4n, var Ugerup en av Sk\u00e5nes f\u00f6rn\u00e4msta g\u00e5rdar och tillh\u00f6rde Carl Meijerfelt. Den Brita tillkommande andelen vill Ekeblad placera i Fogelvik. Han m\u00e5ste dock n\u00f6ja sig med inteckningar, d\u00e5 ju kontanter saknas, Allt artade sig v\u00e4l, om inte greve Adam med sitt l\u00e4ttsinne hade gjort dem nya bekymmer. \u201dHans Excellens har r\u00e5kat in p\u00e5 nytt uti en hoper med g\u00e4ld, men som ej \u00e4r synnerligen betydlig, vilket din broder nu rangerar. Och g\u00e5r allt som vi \u00f6nska, s\u00e5 \u2014\u00a0 utom vad f\u00f6rm\u00e5n ni \u00e4ger att besitta Fogelvik \u2014 g\u00e5r Hans Excellens in i s\u00e5dana f\u00f6rbindelser, som hindra honom att kunna mera r\u00e4tta sakerna i den vidlyftighet, som de varit.\u201d Vidare har den k\u00f6pman i Stockholm, som \u00e5tagit sig att betala r\u00e4ntorna p\u00e5 Britas pommerska arvsmedel, lovat att inom \u00e5tta \u00e5 tio dagar s\u00e4nda \u201den hederlig post med penningar\u201d.\u00a0Den 25 januari \u00e4r \u00e4ven Brita smittad av optimismen och uttrycker sitt f\u00f6rtroende f\u00f6r Meijerfelts goda karakt\u00e4r. F\u00f6ljande dag forts\u00e4tter Ekeblad depeseherna till henne, b\u00f6rjande med sin sv\u00e5ger. \u201dHan h\u00e5ller p\u00e5 att bylta som fan med penningaff\u00e4rer, att f\u00e5 ut v\u00e5ra penningar och -degagera oss fr\u00e5n
\nMeijerfelt samt hindra Hans Excellens att rent av rui-<\/span><\/td>\n		\n

komen, en aangezien hij duizend ijzers in het vuur heeft, is hij zo rusteloos dat er geen partij voor is.” Op de 23e is Meijerfelt “zacht als een lam”, maar Ekeblad en zijn bondgenoten vrezen dat het een truc is. Ze moeten hem dwingen 30.000 rdr te betalen, waarschijnlijk het losgeld voor de Duitse landgoederen. Met zijn hulp kan Gustaf Horn de zwakzinnige moeder die in Ugerup woont naar Fogelvik brengen. Ugerup, gelegen in de parochie K\u00f6ping in de provincie Kristianstad, was een van Sk\u00e5ne’s toonaangevende landgoederen en behoorde toe aan Carl Meijerfelt. Ekeblad wil het aan Brita toekomende deel in Fogelvik plaatsen. Hij moet het echter doen met een hypotheek, omdat er geen contant geld is.. Alles was wel in orde, als graaf Adam hen met zijn frivoliteit niet nieuwe problemen had bezorgd. “Zijne Excellentie is weer in een stapel schulden gevallen, maar die is niet bijzonder belangrijk, die uw broer nu rangschikt. En als alles gaat zoals we willen, dan – afgezien van het voorrecht dat u heeft om Fogelvik te bezitten – gaat Zijne Excellentie zulke relaties aan die hem beletten de dingen te corrigeren zoals ze waren.” Bovendien heeft de koopman in Stockholm, die zich ertoe heeft verbonden de rente op de erfenis van Brita Pommeren te betalen, beloofd binnen acht tot tien dagen “een eervolle post met geld” te sturen. Ook Brita is op 25 januari aangestoken door het optimisme en spreekt haar vertrouwen uit in het goede karakter van Meijerfelt.\u00a0De volgende dag vervolgt Ekeblad de briefwisseling naar haar, te beginnen met zijn zwager. “Hij wordt gek met gelddeals, ons geld eruit halen en ons uitlachen met Meijerfelt en voorkomen dat Zijne Excellentie zichzelf en ons <\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

nera sig och oss.\u201d Den 29 synes verkligen J. A. Meijerfelt fundera p\u00e5 att k\u00f6pa syskonen Horns arvsr\u00e4ttigheter till de pommerska dom\u00e4nerna f\u00f6r 30.000 rdr. Planen att flytta grevinnan Horn till Fogelvik har \u00f6vergivits p\u00e5 Gustafs \u00f6nskan, och Ekeblad vill nu i st\u00e4llet taga henne till Stohla \u201dmot det att hon \u00e5rligen f\u00e5r 10.000 daler (motsvarande 1.000 rdr) i pension, som med dina (Britas) 7.000 g\u00f6r 17.000 daler eller tre tusende pl\u00e5tar inemot\u201d. Det anses n\u00e4mligen n\u00f6dv\u00e4ndigt, att hon kommer bort fr\u00e5n Meijerfelt, om deras planer skola lyckas. Och Ekeblad t\u00e4nker reparera ena flygeln p\u00e5 Stohla och inreda den \u00e5t henne,
\nty att ha grevinnan p\u00e5 Fogelvik, d\u00e4r Hans Excellens \u00e4r med i spelet, skulle vara farligt, menar han. Brita, som \u00e4r glad \u00f6ver Ekmans hj\u00e4lp och kompromissen med Carl Meijerfelt, har under tiden \u00e4ndrat sig betr\u00e4ffande hans\u00a0 karakt\u00e4r. Ekeblad f\u00e5r ej lita p\u00e5 hans l\u00f6ften, ty vad han lovar den ena minuten, tager han tillbaka den andra. Icke dessmindre urs\u00e4ktar hon honom med de v\u00e4nskapsbevis, han sk\u00e4nkt dem, och det f\u00f6refaller, som om Carl vore mera sympatisk \u00e4n brodern, \u201dden fulaste av alla d\u00f6dliga\u201d, kallar honom Oxenstierna. Fyra dagar senare, den 1 februari, har Brita mycket att inv\u00e4nda mot moderns bos\u00e4ttning hos dem. Det ginge nog, bara de hade en liten utg\u00e5rd \u00e5t henne, men \u201dnu tycker jag, att om vi tillbj\u00f6d de penningar \u00e5t Carl Meijerfelt, som hon skall hava, och som \u00e4nd\u00e5 skall givas ut, s\u00e5 \u00e4r jag viss p\u00e5, att hon fick bliva kvar d\u00e4r hon \u00e4r och som hon \u00e4r van vid\u201d. D\u00e4r trives hon, d\u00e4r har hon sin sl\u00e4kt, och hon \u00e4lskar Sk\u00e5ne, men h\u00e4r \u201dbleve det ganska embarrassant att hava henne nere i flygeln, emedan\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

ru\u00efneert.\u201d Op de 29e lijkt J.A. Meijerfelt er echt over na te denken om de erfrechten van de Horn-broers en zussen op de Pommerse domeinen te kopen voor 30.000 rdr. Van het plan om gravin Horn naar Fogelvik te verhuizen is op Gustaf’s wens afgezien en Ekeblad wil haar nu in plaats daarvan naar Stola brengen “in ruil voor het ontvangen van 10.000 dalers (gelijk aan 1.000 rdr) per jaar aan pensioen, die met uw (Brita’s) 7.000 maakt 17.000 dalers of drieduizend platen in ruil”. Het wordt noodzakelijk geacht dat ze wegkomt bij Meijerfelt om hun plannen te laten slagen. En Ekeblad is van plan een vleugel van Stola te repareren en voor haar in te richten, omdat het gevaarlijk zou zijn om de gravin in Fogelvik te hebben, waar Zijne Excellentie in het spel is, zegt hij. Brita, die blij is met de hulp van Ekman en het compromis met Carl Meijerfelt,\u00a0is ondertussen van gedachten veranderd over zijn karakter. Ekeblad moet zijn beloften niet vertrouwen, want wat hij de ene minuut belooft, neemt hij de volgende terug. Desalniettemin verontschuldigt ze hem met de vriendschapscertificaten die hij hen heeft gegeven, en het lijkt alsof Carl sympathieker is\u00a0dan de broer, “de lelijkste van alle stervelingen”, noemt Oxenstierna hem. Vier dagen later, 1 februari heeft Brita veel bezwaren tegen het inwonen van de moeder bij hen. Het was genoeg, zolang ze een klein bijgebouw voor haar hadden, maar “nu denk ik dat als we Carl Meijerfelt het geld zouden aanbieden, dat ze zal hebben en dat nog steeds zal worden uitgegeven, ik zeker weet dat ze blijven waar ze is en zoals ze gewend is’. Ze gedijt daar, ze heeft haar familie daar, en ze houdt van Sk\u00e5ne, maar hier “werd het nogal g\u00eanant om haar in de vleugel te hebben, omdat<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

vi hava s\u00e5 m\u00e5nga rum i stora huset och vi sitta och hava huset fullt av folk och fr\u00e4mmande\u201d, Brita menar, att det ej g\u00e5r an att l\u00e4mna henne ensam i flygeln \u2014 \u201ddet skulle heller intet passa sig, ty skall vi hava henne, s\u00e5 skall hon h\u00e5llas som sig b\u00f6r\u201d. Grevinnan Horn placerades ej p\u00e5 Stohla, ehuru, som Ekblad antyder, hon \u00e4r f\u00f6rsummad och \u00f6vergiven hos brodern i Sk\u00e5ne, och Meijerfeltarna slingra sig. Den 10 februari meddelar han, att den bankir, som f\u00f6reg\u00e5ende \u00e5r betalt Britas 500 rdr \u2014 som l\u00e5n eller i f\u00f6rskott, \u2014 vore bror till en av f\u00f6rmyndarna f\u00f6r greve Carl Meijerfelt. Med denne bankir ingick Ekeblad en \u00f6verenskommelse, att s\u00e5 l\u00e4nge Carl var omyndig, skulle pengarna lyftas hos honom. Bankiren hade f\u00f6rbundit sig att utbetala summan och v\u00e4ntade p\u00e5 tillst\u00e5nd av f\u00f6rmyndarna, som underr\u00e4ttades om saken. Svaret kom, och f\u00f6rmyndarna neka, emedan de r\u00e5kat i konflikt med greve Carl, som pl\u00f6tsligt trodde sig b\u00f6ra avtr\u00e4da sin egendom \u00e5t kreditorerna. Allts\u00e5 \u2014 inga pengar, men inte heller n\u00e5gon misstr\u00f6stan. Ekeblad vet i alla fall, att de ha lagliga s\u00e4kerheter. \u201dJag skall h\u00e4r lyfta 6.000 daler genom en v\u00e4xel, som jag dragit p\u00e5 dem, och skulle de ej betala r\u00e4ntorna, \u00e5terst\u00e5 oss alltid jordagodsen, som \u00e4ro v\u00e5ra hypotek.\u201d Sj\u00e4lv har han med anledning av transaktionen s\u00f6kt upp greve Carl, \u201doch jag har i en artig form sagt honom sanningar, som inte just behagat honom, varf\u00f6r jag \u00e4r viss om, att han skall anstr\u00e4nga sig till det yttersta f\u00f6r att bli av med oss\u201d. Den 21 februari har den of\u00f6rb\u00e4tterlige excellensen greve Adam lagt nya st\u00f6testenar i v\u00e4gen f\u00f6r sina barn. Ekeblad skriver, att den id\u00e9rike, men opraktiske<\/span><\/td>\n\n

we\u00a0 zoveel kamers\u00a0hebben in het grote huis en het huis vol met mensen en vreemden zit”, vindt Brita dat het niet mogelijk is om haar alleen in de vleugel te laten – “dat zou ook niet passen, want we moeten haar, dan zal ze worden gehouden zoals ze zou moeten zijn”. De gravin Horn werd niet in Stola geplaatst, hoewel ze, zoals Ekblad suggereert, verwaarloosd wordt en verlaten door haar broer in Sk\u00e5ne, en de Meijerfelts dwalen. Op 10 februari maakt hij bekend dat de bankier die vorig jaar Brita 500 rdr betaalde – als lening of als vooruitbetaling – de broer was van een van de voogden van graaf Carl Meijerfelt. Ekeblad sloot een overeenkomst met deze bankier, dat zolang Carl geen zeggenschap had, het geld van hem zou worden afgenomen. De bankier had toegezegd het bedrag te betalen en wachtte op toestemming van de curatoren, die van de zaak op de hoogte waren. Het antwoord kwam en de bewakers weigerden, omdat ze in conflict waren gekomen met graaf Carl, die plotseling dacht dat hij zijn eigendom aan de schuldeisers moest afstaan. Dus – geen geld, geen Zwitsers – was de troost. Ekeblad weet in ieder geval dat ze legale effecten hebben. “Ik zal hier 6.000 dalers door tillen” een verandering die ik aan hen trok, en zij niet de rente betalen, altijd het land behouden, dat is onze hypotheek.” Hij heeft zelf graaf Carl opgezocht ter gelegenheid van de transactie, “en ik heb hem op een beleefde manier waarheden verteld die hem niet echt bevielen, daarom ben ik er zeker van dat hij er alles aan zal doen om van ons af te komen”. Op 21 februari heeft de onverbeterlijke excellentie Graaf Adam nieuwe struikelblokken op de weg gezet voor zijn kinderen. Ekeblad schrijft dat het ide\u00eble, maar onpraktische<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

magnaten funderar p\u00e5 att k\u00f6pa \u00c5d\u00f6, en egendom ej l\u00e5ngt fr\u00e5n Stockholm. \u201dJag begriper det inte, n\u00e5got annat kan jag ej s\u00e4ga. Man ordnar hans aff\u00e4rer, det \u00e5terst\u00e5r honom blott 2.000 \u00e9cus till uppeh\u00e4lle, Fogelvik \u00e4r han p\u00e5 vippen att mista, om ej din bror lyckas i sin vigilans, och nu vill han k\u00f6pa ett gods f\u00f6r 40.000 \u00e9ceus. Allt det d\u00e4r \u00e4r galenskap, och jag hoppas, att det ej kommer att ske.\u201d\u00a0I augusti har Ekeblad en diskurs med J. A. Meijerfelt, \u201dlika l\u00e5ng och tr\u00e5kig som han sj\u00e4lv\u201d. Meijerfelt s\u00f6kte g\u00f6ra g\u00e4llande, att de Hornska barnen kanske hade r\u00e4tt till r\u00e4ntorna, men att r\u00e4tten till kapitalet var tvistig. Ekeblad bestred detta. Han svarade, att de alldeles best\u00e4mt skulle fullf\u00f6lja sin talan. Det vore n\u00e4mligen vanhedrande f\u00f6r gamle f\u00e4ltmarskalken Meijerfelt, om han uteslutit sin dotter, Britas mor, och hennes barn fr\u00e5n del i arvet. Man borde inte ens misst\u00e4nka det, och i testamentet funnes intet, som g\u00e5ve st\u00f6d \u00e5t en s\u00e5dan tolkning. F\u00e4ltmarskalken hade s\u00e4kerligen aldrig f\u00f6rest\u00e4llt sig, att dottern skulle f\u00f6r att f\u00e5 ut sin r\u00e4tt beh\u00f6va anlita lagen, d\u00e5 hennes br\u00f6der blivit s\u00e5 v\u00e4l och s\u00e5 rikligen doterade. Hj\u00e4rtat svider vid tanken p\u00e5 greve Carl, som Cla\u00ebs och Brita \u00f6mma f\u00f6r, och p\u00e5 alla obehag, som v\u00e5llas honom, men \u201dvad skall man g\u00f6ra! Man har ingen annan utv\u00e4g \u00e4n att s\u00e4ga ifr\u00e5n\u201d. Ekeblad vill i det l\u00e4ngsta tro p\u00e5 Hessenstein, ty denne har lovat att g\u00f6ra vad han kan f\u00f6r att hj\u00e4lpa dem, och han \u00e4r ordh\u00e5llig. Men den 1 oktober s\u00f6ker greve Gustaf Horn \u00f6vertala sv\u00e5gern att v\u00e4nda sig till Toll, som \u00e4r m\u00e4stare i intriger, och bruka denne till mellanhand, Ekeblad hyser bet\u00e4nkligheter, ty dels<\/span><\/td>\n\n

magnaat\u00a0 erover\u00a0<\/span>denkt om \u00c5d\u00f6 te kopen, een pand niet ver van Stockholm. “Ik begrijp het niet, ik kan niet anders zeggen. Zijn zaken zijn geregeld, hij heeft nog maar 2.000 ecu over om van te leven, Fogelvik staat op het punt te verliezen, als je broer niet in zijn waakzaamheid slaagt, en nu wil hij een landgoed kopen voor 40.000 ecu. Dat is allemaal waanzin en ik hoop dat het niet zal gebeuren.” In augustus heeft Ekeblad een gesprek met J.A. Meijerfelt, “zo lang en saai als hijzelf”. Meijerfelt probeerde te betogen dat de Horn-kinderen misschien recht zouden hebben op de rente, maar dat het recht op het kapitaal werd betwist. Ekeblad bestreed dit. Hij antwoordde dat ze hun claim zeker zouden voortzetten. Het zou oneervol zijn voor de oude veldmaarschalk Meijerfelt als hij zijn dochter, Brita’s moeder, en haar kinderen uitsluit van een aandeel in de erfenis. Men zou het niet eens moeten vermoeden, en er was niets in de wil om een \u200b\u200bdergelijke interpretatie te ondersteunen. De veldmaarschalk had zeker nooit gedacht dat de dochter haar toevlucht zou moeten nemen tot de wet om haar gelijk te krijgen, terwijl haar broers zo goed en zo rijk bedeeld waren geworden. Het hart doet pijn bij de gedachte aan graaf Carl, voor wie Cla\u00ebs en Brita teder zijn, en aan al het ongemak dat hem wordt aangedaan, maar “wat moet je doen! Je hebt geen andere uitweg dan te praten.” Ekeblad wil het langst in Hessenstein geloven, omdat hij heeft beloofd te doen wat hij kan om hen te helpen, en hij houdt zich aan zijn woord. Maar op 1 oktober probeert graaf Gustaf Horn zijn zwager over te halen zich tot Toll, die een meester in intriges is, te wenden en hem als tussenpersoon in te zetten, Ekeblad koestert twijfels, deels omdat<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\u00e4r Toll mycket n\u00e4ra lierad med Carl Sparre, riks-<\/span>
\nr\u00e5det och \u00f6verst\u00e5th\u00e5llaren, som \u00e4lskar Meijerfelts fru, Britas v\u00e4ninna, och dels kan man st\u00f6ta Hessenstein.\u00a0F\u00f6rvirringen och f\u00f6rbittringen \u00f6kas, n\u00e4r Ekeblad erfar, att J. A. Meijerfelt s\u00e5lt Gammal-Kj\u00f6ge f\u00f6r 50.000 danska riksdaler. Den 6 november konferera sv\u00e5grarna om en f\u00e4rd till Pommern f\u00f6r att f\u00e5 klarhet, \u201dty ovissheten, varl vi leva, kommer annars\u201d, klagar han, \u201datt f\u00f6ra oss till hospitalet\u201d. Den 10 har greve Carl uttryckt sitt missn\u00f6je med v\u00e4xeltransaktionen, men Ekeblad lugnade honom \u201dp\u00e5 det artigaste s\u00e4tt i v\u00e4rlden\u201d. Han och inte greve Carl hade blivit illa behandlad, d\u00e5 f\u00f6rmyndarna nekat att likvidera en skuld, som f\u00f6rf\u00f6ll redan i februari. V\u00e4xeln var hans enda r\u00e4ddningsplanka efter denna f\u00e5f\u00e4nga v\u00e4ntan.\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

Toll zeer nauw verwant is aan Carl Sparre, rijksraad en opperstadhouder, die houdt van Meijerfelts vrouw, Brita’s vriendin, en deels kun je Hessenstein tegen het lijf lopen. De verwarring en wrok worden nog groter als Ekeblad verneemt dat J.A. Meijerfelt Gammal-Kj\u00f6ge heeft verkocht voor 50.000 Deense rijksdaalder. Op 6 november overleggen de zwagers over een reis naar Pommeren om duidelijkheid te krijgen, “omdat de onzekerheid over waar we staan”, klaagt hij, “ons naar het ziekenhuis brengen.” Op de 10e uitte graaf Carl zijn ongenoegen over de ruiltransactie, maar Ekeblad stelde hem gerust “op de meest beleefde manier ter wereld”. Hij en niet graaf Carl was slecht behandeld toen de voogden weigerden een schuld te vereffenen, die al in februari opeisbaar was. De omwisseling was zijn enige reddingslijn na dit zinloze wachten.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Naturligen gl\u00f6mmer ej Brita Hellekis, n\u00e4r grevin-
\nnan Sara \u00e4r hemma, lika litet som Sundby, d\u00e4r Louise Sparre bor. Hon \u00f6verraskar v\u00e4ninnan \u2014 \u201dtant Louise\u201d, som Ekeblad kallar henne, d\u00e5 hon \u00e4r gift med Britas morbror, Meijerfelt. Hon roar sig p\u00e5 det pr\u00e4ktiga slottet \u00e5t tv\u00e5 herrar Voltemat och Go\u00f6s, som \u00e4ro \u201ds\u00e5 ytterligt artiga, att de g\u00f6ra en generad\u201d. Hon intager sup\u00e9 hos en gammal fr\u00f6ken Voltemat en och en halv mil fr\u00e5n Sundby, och reser j\u00e4mte Louise till det n\u00e4rbel\u00e4gna Str\u00f6msholm, som hon h\u00f6rt mycket talas om.<\/span><\/td>\n		\n

Natuurlijk vergeet Brita Hellekis niet, als gravin Sara thuis is, zo klein als Sundby, waar Louise Sparre woont. Ze verrast haar vriendin – “tante Louise”, zoals Ekeblad haar noemt, omdat ze getrouwd is met Brita’s oom, Meijerfelt. Ze heeft plezier op het prachtige kasteel voor twee heren Voltemat en Go\u00f6s, die “zo buitengewoon beleefd zijn dat ze iemand in verlegenheid brengen”. Ze dineert met een oude juffrouw Voltemat op anderhalve kilometer van Sundby, en reist met Louise naar het nabijgelegen Str\u00f6msholm, waar ze veel over heeft gehoord.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 218-219<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
De andra \u00f6nskade hon lycka, och nu g\u00e4llde att utgrunda, vilken som var den enda \u2014 en h\u00e5rd n\u00f6t att kn\u00e4cka och f\u00f6rsta steget till en fiendskap, som snart utbr\u00f6t i full l\u00e5ga genom en \u00e5tg\u00e4rd av kungen. Denne ersatte n\u00e4mligen sin dittills varande bordsdam Eva Ribbing, f\u00f6dd L\u00f6wen, med den till hovet anl\u00e4nda grevinnan Sophie Meijerfelt. Augusta fick d\u00e4remot beh\u00e5lla sin plats vid kungens v\u00e4nstra sida, och h\u00e4ndelsen blev f\u00f6revigad i ett epigram av Malin Strokirch.<\/span><\/td>\n\n

Ze wenste de anderen veel succes, en nu was het een kwestie van uitvinden welke de enige was – een harde noot om te kraken en de eerste stap naar een vijandschap, die al snel in volle vlam uitbrak door een maatregel van de koning. Deze verving zijn vorige hofdame, Eva Ribbing, geboren L\u00f6wen, door gravin Sophie Meijerfelt, die aan het hof was aangekomen. Augusta, aan de andere kant, moest haar plaats aan de linkerkant van de koning behouden, en de gebeurtenis werd vereeuwigd in een epigram door Malin Strokirch.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Animositeten mellan Eva L\u00f6wen och inkr\u00e4ktaren
\nav hennes plats vid bordet, Louise Sparre-Meijer-
\nfelt, sl\u00e5r ut i full l\u00e5ga, n\u00e4r kungen i en balett, som
\ndansas p\u00e5 hovet, ger den f\u00f6rra unge Axel Fersen till kavaljer, emedan han vet, att kammarherren baron Gustaf Maclean \u00e4r hennes \u00e4lskare. Denne dansar vis-\u00e5-vis och f\u00e5r grevinnan Meijerfelt till dam, och det var en syn f\u00f6r gudar, hur de b\u00e5da kvinnliga storheterna betraktade varandra, n\u00e4r de m\u00f6ttes. Den f\u00f6rtvivlade Eva v\u00e4nde den\u00a0triumferande Louise ryggen, och n\u00e4r de i turerna tvungos att r\u00e4cka varandra h\u00e4nderna, f\u00f6ref\u00f6ll handeceremonien som om de br\u00e4nt sig p\u00e5 gl\u00f6dande kol. Det var en munter scen, som roade alla, inte minst Ekeblad.<\/span><\/td>\n		\n

De vijandigheid tussen Eva L\u00f6wen en de indringer van haar stoel aan tafel, Louise Sparre-Meijerfelt, slaat uit in volle vlam, wanneer de koning in een ballet, dat gedanst aan het hof, geeft de voormalige jonge Axel Fersen als cavalier, omdat hij weet dat de kamerheer baron Gustaf Maclean haar minnaar is. Hij danst wijs en maakt gravin Meijerfelt tot zijn vrouw, en het was een spektakel voor de goden hoe de twee vrouwelijke grootheden elkaar aankeken toen ze elkaar ontmoetten. De wanhopige Eva keerde de zegevierende Louise de rug toe, en toen ze elkaar om de beurt de hand moesten schudden, leek de handdrukceremonie alsof ze zich aan hete kolen brandden. Het was een vrolijk tafereel, dat iedereen amuseerde, niet in de laatste plaats Ekeblad.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag.\u00a0 229-232<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Han t\u00e4nker \u00e4ven taga hand om modern och l\u00e5ta henne bo p\u00e5 Hornsberg. D\u00e4r f\u00e5r hon \u201dsin rikliga och anst\u00e4ndiga entretien\u201d, vilket b\u00f6r ske med det snaraste, ty \u201dinspektoren p\u00e5 Ugerup skriver, att hon \u00e4r p\u00e5 v\u00e4gen att lida n\u00f6d d\u00e4rnere\u201d.
\nMeijerfeltarna vanv\u00e5rda henne och bli allt v\u00e4rre <\/span>och v\u00e4rre. Greve Johan August deklarerar, \u201datt vi <\/span>hava ingen pretention vidare \u00e4n f\u00f6rut, och h\u00e5ller lika langage med Carl\u201d, Ocks\u00e5 \u00e4r Ekeblad i h\u00f6g grad uppretad och uppr\u00f6rd. \u201dD\u00f6m huru infama de \u00e4ro\u201d, triver han. \u201dVi hava f\u00f6resatt oss att processa och en attendant g\u00f6ra hela deras procedur bekant, vilket har haft den effekten, att hela staden tagit v\u00e5rt parti. Vi regociera p\u00e5 alla sidor att f\u00e5 penningar och avb\u00f6rda oss all gemenskap med dessa sv\u00e5ra herrar morbr\u00f6der.\u201d<\/span><\/span>
\nDet f\u00f6refaller \u00e4ven, som om arvingarna nu satte <\/span>h\u00e5rt mot h\u00e5rt. De vilja \u00f6verl\u00e5ta sin fordran p\u00e5 en spekulant, en k\u00f6pman, och beg\u00e4ra klara papper om f\u00f6rs\u00e4ljningen av Gammal-Kj\u00f6ge, som skett utan deras vetskap och \u201dtv\u00e4rt emot testamentet\u201d. De g\u00f6ra ej anspr\u00e5k p\u00e5 kapitalavbetalning under greve Carls livstid, men \u00f6nska \u201den anvisning p\u00e5 n\u00e5got av hans svenska gods till underpant\u201d. De hota med att l\u00e5ta k\u00f6pet av Gammal-Kj\u00f6ge \u00e5terg\u00e5. Efter detta hoppas Meijerfeltarna bli m\u00f6ra, allt medan Britas r\u00e4ntor fortfarande strejka. Och under tiden \u00f6kas villervallan. \u201dH\u00e4r f\u00e5s r\u00e4kningar alla dagar, ocb det \u00e4r otroligt, huru liten ordning varit hos salig Hans Excellens i dess aff\u00e4rer.\u201d
\nMeijerfeltarna l\u00e5ta visserligen skr\u00e4mma sig, men<\/span><\/span><\/td>\n		\n

Hij is ook van plan om voor zijn moeder te zorgen en haar in Hornsberg te laten wonen. Daar krijgt ze “haar overvloedige en behoorlijke onderhoud”, wat zo snel mogelijk moet gebeuren, omdat “de inspecteur van Ugerup schrijft dat ze op weg is naar lijden naar beneden”. De Meijerfelts verwaarlozen haar en het wordt steeds erger. Graaf Johan August verklaart, “dat we niet meer pretenties hebben dan vroeger, en hetzelfde taalgebruik houden met Carl”. Ekeblad is ook erg ge\u00efrriteerd en overstuur. “Beoordeel hoe berucht ze zijn”, geniet hij. “We hebben besloten tot vervolging en een begeleider maakt hun hele procedure bekend, wat tot gevolg heeft gehad dat de hele stad onze kant heeft gekozen. We onderhandelen aan alle kanten om geld te krijgen en ons te ontlasten van alle omgang met deze moeilijke heren ooms.\u201d Ook lijkt het alsof de erfgenamen nu hard tegen hard zetten. Ze willen hun claim overdragen aan een speculant, een handelaar, en vragen om duidelijke papieren over de verkoop van Gammal-Kj\u00f6ge, die zonder hun medeweten en “zwaar tegen het testament” heeft plaatsgevonden. Z<\/span>e eisen geen kapitaalbetaling tijdens het leven van graaf Carl, maar willen “een instructie voor een deel van zijn Zweedse nalatenschap als onderpand”. Ze dreigen de aankoop van Gammal-Kj\u00f6ge terug te draaien. Hierna wordt Meijerfelts hoop mals, terwijl de Britse rentetarieven nog steeds staken. En ondertussen neemt de wildwest toe. “Rekeningen worden hier elke dag ontvangen, en het is ongelooflijk hoe weinig orde er is geweest met Zijne Excellentie in zijn zaken.” De Meijerfelts schrikken zeker, maar<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

ha det sj\u00e4lva trassligt. Skulle f\u00f6rs\u00e4ljningen av Gam<\/span>mal-Kj\u00f6ge upph\u00e4vas, l\u00f6pa de risken av en h\u00e5rd at<\/span>tack fr\u00e5n sina fordrings\u00e4gare och kunna d\u00e5 <\/span>frukta ruin. Utom skulden till arvingarna sl\u00e4pa de <\/span>p\u00e5 en g\u00e4ld av tre tunnor guld, och av likviden f\u00f6r <\/span>Gammal-Kj\u00f6ge \u00e5terst\u00e5r ej en styver. De ligga \u201dsnart <\/span>sagt f\u00f6r v\u00e5ra f\u00f6tter\u201d, skriver Ekeblad, och erbjuda <\/span>reverser p\u00e5 sex m\u00e5nader f\u00f6r 25,000 rdr, som komma <\/span>att anv\u00e4ndas till att l\u00f6sa ut Brita ur Fogelvik. \u00c5ter<\/span>stoden av Hornska arvet r\u00e4ddas med ett utrikes l\u00e5n. <\/span>Hos k\u00f6pmannen Sch\u00f6n har Ekeblad erh\u00e5llit en <\/span>v\u00e4xel p\u00e5 500 rdr som b\u00f6rjan till en sorts likvid. Och <\/span>Gustaf underhandlar med juden Levin om dennes <\/span>\u00f6vertagande av deras fordran hos Meijerfeltarna, <\/span>30.000 rdr, mot 5.000 rdr i rabatt. Men\u00a0 boutrednings<\/span>m\u00e4nnen, herrar Ekman, Schr\u00f6der och Risell, avr\u00e5da, <\/span>ty en process vore ol\u00e4mplig. D\u00e4rf\u00f6r kommer man <\/span>slutligen till det sn\u00f6pliga resultatet att l\u00e5ta allt vara <\/span>som det \u00e4r, s\u00e5 l\u00e4nge greve Carl lever och betalar <\/span>\u201driktigt intresse\u201d.
\n<\/span>Den 1 mars har greve Johan August utf\u00e4rdat de <\/span>ovann\u00e4mnda skuldsedlarna, utom p\u00e5 5,000 rdr., som <\/span>innest\u00e5 hos greve Carl. Kontant skulle arvingarna <\/span>mottaga 25,000 pl\u00e5tar och resten om sex m\u00e5nader, <\/span>\u201deller kommer han p\u00e5 g\u00e4ldstugan\u201d. Ekeblad tror, att <\/span>grevens f\u00f6rm\u00f6genhet s\u00e4ttes p\u00e5 spel genom uppg\u00f6relsen, <\/span>\u201doch Gnd vet, var alla dess stora gods taga v\u00e4gen, <\/span>ty hans g\u00e4ld \u00e4r otrolig\u201d. Han har ej kredit \u201df\u00f6r tv\u00e5 <\/span>styver\u201d. <\/span>Auktionen efter excellensen inbragte mer \u00e4n man <\/span>v\u00e4ntade. Allt gick h\u00f6gt, utom musikalierna, som s\u00e5l<\/span>des till underpris. Och riksr\u00e5det Ribbing har gjort<\/span><\/span><\/td>\n		\n

maken het kapot. Mocht de verkoop van Gammal-Kj\u00f6ge worden afgelast, dan lopen ze het risico op een felle aanval van hun schuldeisers en kunnen ze vrezen voor ondergang. Afgezien van de schuld aan de erfgenamen, dragen zij een schuld van drie vaten goud, en van de liquidatie van Gammal-Kj\u00f6ge blijft geen cent over. Ze liggen “vrijwel aan onze voeten”, schrijft Ekeblad, en bieden zes maanden teruggave aan voor 25.000 rijksdaalder, dat zal worden gebruikt om Brita uit Fogelvik te redden. De rest van het Horn’s erfgoed wordt gered met een buitenlandse lening.\u00a0<\/span><\/span>Bij de koopman Sch\u00f6n heeft Ekeblad een wissel van 500 rdr ontvangen als begin van een soort liquidatie. En Gustaf onderhandelt met de Jood Levin over het overnemen van hun claim van de Meijerfelts, 30.000 rdr, voor 5.000 rdr korting. Maar de makelaars, de heren Ekman, Schr\u00f6der en Risell, raden het af, omdat een procedure ongepast zou zijn. Daarom komt men uiteindelijk tot het besneeuwde resultaat van alles laten zoals het is, zolang graaf Carl leeft en “echte rente” betaalt. Op 1 maart gaf graaf Johan August de bovengenoemde promessen uit, met uitzondering van 5.000 rdr., die in het bezit zijn van graaf Carl. In contanten zouden de erfgenamen 25.000 platen ontvangen en de rest in zes maanden, “of hij komt in de schulden”. Ekeblad gelooft dat het fortuin van de graaf op het spel staat door de nederzetting, “en God weet waar al zijn grote landgoederen zijn gebleven, want zijn schuld is ongelooflijk”. Hij heeft geen krediet “voor twee stuivers”. De veiling voor excellentie bracht meer op dan verwacht. Alles ging hoog, behalve de musicals, die met korting werden verkocht. En rijksraad Ribbing heeft gedaan<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

sig bet\u00e4ckt f\u00f6r sin fordran i st\u00e4rbhuset genom att <\/span>taga undan saker f\u00f6r sex- \u00e0 sjutusen daler.
\n<\/span>P\u00e5 Britas \u00f6nskan att Gustaf skall gifta sig svaras, <\/span>att han ej har r\u00e5d. Han betvivlar, att \u201dune honn\u00eate <\/span>femme de sa condition\u201d vill ha honom, och han beh\u00e5<\/span>ller Inga, m\u00f6jligen den av Brita avskedade jung<\/span>frun. med vilken han synes ha<\/span> f\u00f6rbindelse. I Stockh<\/span>olm bor han hos Ekeblad. Tillsammans logera de i <\/span>samma rum, Ekeblads s\u00e4ngkammare, blott \u201df\u00f6r att <\/span>spara p\u00e5 br\u00e4nslet\u201d. Ekeblad sover p\u00e5 Britas soffa, <\/span>vars r\u00f6da och vita \u00f6verdrag f\u00f6rsiktigt nog borttagits. <\/span>\u201dDet \u00e4r sanningen att s\u00e4ga en smula obekv\u00e4mt, men <\/span>d\u00e5 vi alltid ha n\u00e5got att tala om med varandra, fin<\/span>na vi oss i v\u00e5rt l\u00e4ge.\u201d
\n<\/span>Emellertid skickar Ekeblad sin Brita 1.500 daler, <\/span>varav Lindgren, kusken, skall ha kostpengar och 120 <\/span>daler f\u00f6r h\u00e4starnas transport till\u00a0 huvudstaden. <\/span>Och med ekipaget anl\u00e4nder Ekeblad till Fogelvik, <\/span>d\u00e4r han f\u00e5r tr\u00e4ffa Brita. D\u00e5 han sedermera l\u00e4mnar <\/span>henne f\u00f6r tj\u00e4nsten \u00e4r hon friskare, fast\u00e4n hon har <\/span>ont av skilsm\u00e4ssan. Hon \u00e4r nu botad f\u00f6r m\u00e4sslingen, <\/span>men Dalberg vill n\u00f6dv\u00e4ndigt skicka henne till Spa <\/span>eller Medevi, societetens moderna kurort. Brita har <\/span>m\u00e5nga bet\u00e4nkligheter. Dels tror hon sig inte bli ledig, <\/span>f\u00f6rr\u00e4n Gustafs m\u00f6te slutar, dels t\u00e4nkte hon att efter <\/span>m\u00f6tet h\u00e4mta modern i Sk\u00e5ne, och dels fruktar hon, <\/span>att en sejour i Medevi bleve dyr.
\n<\/span>Ett of\u00f6rsk\u00e4mt brev fr\u00e5n Meijerfelt, d\u00e4r Gustaf <\/span>behandlas som en d\u00e5re, vill hon ej visa brodern, <\/span>trots Ekeblads uppmaning. Hon \u00e4r \u00e4ven r\u00e4dd, att <\/span>breven \u00f6ppnas, och ber mannen att iakttaga den all<\/span>ra st\u00f6rsta f\u00f6rsiktighet, att anf\u00f6rtro sig \u00e5t ingen och att <\/span><\/span><\/td>\n		\n

dekte zichzelf voor zijn claim in het dodenhuis door dingen ter waarde van zes- tot zevenduizend daalder weg te nemen. Brita’s wens voor Gustaf om te trouwen wordt beantwoord dat hij het niet kan betalen. Hij betwijfelt of “une honn\u00eate femme de sa condition” hem wil, en hij houdt Inga vast, mogelijk de maagd die door Brita is ontslagen. met wie hij verbonden lijkt te zijn. In Stockholm woont hij bij Ekeblad. Samen verblijven ze in dezelfde kamer, de slaapkamer van Ekeblad, gewoon “om brandstof te besparen”. Ekeblad slaapt op Brita’s bank, waarvan de rood-witte hoes voorzichtig is verwijderd. “Het is een beetje ongemakkelijk om de waarheid te zeggen, maar aangezien we altijd iets hebben om met elkaar over te praten, bevinden we ons in onze positie.
\n<\/span>Ekeblad stuurt zijn Brita echter wel 1.500 dalers, waarvan Lindgren, de koetsier, voedselgeld moet hebben en 120 dalers voor het transport van de paarden naar de hoofdstad. En met het team komt Ekeblad aan in Fogelvik, waar hij Brita ontmoet. Wanneer hij haar later verlaat voor de dienst, is ze gezonder, hoewel ze pijn heeft van de scheiding. Ze is nu genezen van de mazelen, maar Dalberg wil haar per se naar Spa of Medevi sturen, de moderne spa van de vereniging. Brita heeft veel bedenkingen. Deels denkt ze dat ze pas vrij zal zijn als Gustafs ontmoeting is afgelopen, deels dacht ze eraan haar moeder op te halen in Sk\u00e5ne na de ontmoeting, en deels vreest ze dat een verblijf in Medevi duur zal zijn.
\nEen onbeschaafde brief van Meijerfelt, waarin Gustaf als een dwaas wordt behandeld, wil ze, ondanks aandringen van Ekeblad, niet aan haar broer laten zien. <\/span>Ze is ook bang dat de brieven geopend zullen worden en vraagt \u200b\u200bhaar man uiterst voorzichtig te zijn, niemand in vertrouwen te nemen en\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

h\u00e5lla tand f\u00f6r tunga. Hans goda karakt\u00e4r k\u00e4nner hon, men \u00e4rligheten kan f\u00f6rleda honom att f\u00f6ra sina tankar p\u00e5 l\u00e4pparna. D\u00e5 man i s\u00e4llskap sk\u00e4mtar och glammar l\u00e5ter han l\u00e4tt narra sig att prata bredvid mun, varnar hon, \u201dmen f\u00f6r Guds skull, tro ingen utom din hustru!\u201d Han \u00e4r s\u00e5lunda i hennes \u00f6gon inte precis den tyste och kloke iakttagare och kritiker, som han inbillar sig vara.
\nBritas vistelse hos brodern p\u00e5 Fogelvik \u00e4r t\u00e4mligen h\u00e4ndelsefattig. Tiden g\u00e5r, hon promenerar myeket, och hon jagar. Hon skjuter en hare i bakfoten \u201dmed min lilla byssa\u201d, ber\u00e4ttar hon. N\u00e4sta g\u00e5ng skjuter hon en and i flykten utan att tr\u00e4ffa, \u201doch det l\u00e4rer h\u00e4nda mig som oftast att skjuta miste\u201d. Gustaf h\u00e5ller p\u00e5 att bygga en ny ladug\u00e5rd, som intresserar henne, \u201doch d\u00e4r sitter jag som oftast och sir dom arbeta\u201d. Gustaf ber Ekeblad att skaffa en lakej \u00e5t modern, \u201den\u00a0 gammal, stadig och nykter karl\u201d, som k\u00f6r v\u00e4l och \u00e5tager sig att f\u00f6lja Brita till Sk\u00e5ne.\u00a0<\/span><\/td>\n		\n

zijn tand voor zijn tong te houden. Zijn goede karakter kent zij, maar eerlijkheid kan hem ertoe brengen zijn mening te uiten. Als mensen grappen maken en glamour in gezelschap, laat hij zich gemakkelijk verleiden om zijn mond voornij te praten, waarschuwt ze, “maar geloof in godsnaam niemand behalve je vrouw!” In haar ogen is hij dus niet bepaald de stille en wijze toeschouwer en criticus die hij zich voorstelt te zijn. Brita’s verblijf bij haar broer in Fogelvik verloopt vrij rustig. De tijd verstrijkt, ze wandelt veel en ze jaagt. Ze schiet een haas in de achterpoot “met mijn kleine kombuis”, zegt ze. De volgende keer dat ze een eend in de vlucht schiet zonder te raken, “en het overkomt me meestal dat ik mis”. Gustaf bouwt een nieuwe schuur, wat haar interesseert, “en daar zit ik meestal en zie dom werk”. Gustaf vraagt \u200b\u200bEkeblad om een \u200b\u200blakei te krijgen voor zijn moeder, “een oude, stabiele en nuchtere man”, die goed rijdt en zich ertoe verbindt Brita naar Sk\u00e5ne te vergezellen.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 235-236<\/span><\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Ekeblad kan emellertid lugna Brita med underr\u00e4t<\/span>telsen, att en av boutredningsm\u00e4nnen, lagman Risell, <\/span>hade lyckats utverka 40 % ackord av excellensens <\/span>kreditorer. Greve Johan August Meijerfelt flyr syster-<\/span><\/span><\/td>\n\n

Ekeblad kan Brita echter geruststellen met de informatie dat een van de makelaars, advocaat Risell, erin is geslaagd 40 % akkoorden af \u200b\u200bte leiden van de crediteuren van de excellentie. Graaf Johan August Meijerfelt ontwijkt zuster-<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

dottern Britas man som pesten, men \u201dmed Carl \u00e4r <\/span>allt likviderat\u201d. Ekeblad har blivit s\u00e5 optimistisk, att <\/span>han vill k\u00f6pa Casimirsborg f\u00f6r 50.000 pl\u00e5tar av <\/span>Lewenhaupt, fast\u00e4n han saknar pengar. \u00d6verhov<\/span>predikanten Troil har n\u00e4mligen lovat honom l\u00e5n <\/span>ur en pr\u00e4stkassa p\u00e5 det belopp, som Brita har att <\/span>fordra hos Gustaf, utan viss \u00e5terbetalningstid, bara <\/span>intresset likvideras. Vid Britas mors<\/span> fr\u00e5nf\u00e4lle kan <\/span>han avb\u00f6rda sig skulden. \u201dVad det vore f\u00f6r en lyck<\/span>salighet att hava en goder egendom, som l\u00e5ge d\u00e4r <\/span>nere utmed Fogelvik\u201d, skriver han. \u201dOm jag bleve<\/span><\/span>
\ns\u00e5 lycklig, kan du lita p\u00e5, att jag \u00f6vergav hela v\u00e4rl<\/span>den f\u00f6r att f\u00e5 vara d\u00e4r.\u201d
\n<\/span><\/span><\/td>\n		\n

dochter Brita’s echtgenoot als de pest, maar “met Carl wordt alles geliquideerd”. Ekeblad is zo optimistisch geworden dat hij Casimirsborg wil kopen voor 50.000 platen van Lewenhaupt, ook al heeft hij geen geld. De hoofdhofpredikant Troil heeft hem een \u200b\u200blening toegezegd van een priesterfonds voor het bedrag dat Brita van Gustaf moet vorderen, zonder een specifieke aflossingstermijn, zolang de rente wordt vereffend. Bij het overlijden van Brita’s moeder kan hij zichzelf van de schuld kwijtschelden. “Wat zou het een zegen zijn om daar naast Fogelvik een goed landgoed te hebben”, schrijft hij. \u201cOm zo gelukkig te worden, mag je er op vertrouwen, dat ik de hele wereld heb verlaten om daar te zijn.\u201d<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag.\u00a0 277<\/a><\/span><\/td>\n<\/tr>\n
Grevinnan p\u00e5 Sundby, Louise Sparre-Meijerfelts<\/span>
\nankomst annonseras. Hon flyger p\u00e5 k\u00e4rlekens vingar <\/span>\u2014 obekant till vilken.\u00a0<\/span><\/span><\/td>\n		\n

De gravin van Sundby, Louise Sparre-Meijerfelts aankomst wordt aangekondigd. Ze vliegt op de vleugels van liefde – van wie is niet bekend.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag.\u00a0 292-293<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
I \u00f6vrigt stimuleras intresset av drottningens nya<\/span>
\ngrossess och av den fruntimmersorden som v\u00e4ntas, <\/span>enligt den allvetande Str\u00f6mfelt, med stort band \u00f6ch <\/span>kraschan. Ekeblad ber\u00e4ttar \u00e4ven om nya oroligheter <\/span>med anledning av br\u00e4nnvinet, denna g\u00e5ng vid Berga <\/span>g\u00e4stgivarg\u00e5rd n\u00e4ra Sundby. Ett 40-tal v\u00e5ldsverkare <\/span>inst\u00e4mdes till extratinget, som h\u00e4radsh\u00f6vdingen och <\/span>landsh\u00f6vdingen \u00d6rnsk\u00f6ld anst\u00e4llde i skydd av 30<\/span><\/span>
\nsoldater under general Siegroths kommando. Men <\/span>det var om\u00f6jligt att komma ur fl\u00e4cken med b\u00f6nder<\/span>na. \u201dDe g\u00f6ra falska eder lika l\u00e4tt som de supa br\u00e4nn<\/span>vin\u201d, och deras hat till \u00d6rnsk\u00f6ld var s\u00e5dant, att den<\/span>ne knappt v\u00e5gade visa sig. En dag, n\u00e4r grevinnan <\/span>Meijerfelts spann for genom Eskilstuna, trodde en <\/span>hop, att det var \u00d6rnsk\u00f6ld och hotade<\/span> att piska upp <\/span>henne. Hon lyckades dock komma undan.<\/span><\/span><\/td>\n		\n

Anders wordt de interesse gewekt door de nieuwe grootsheid van de koningin en van de nieuwe volgorde van de hofdames, die volgens de alwetende Str\u00f6mfelt wordt verwacht met een grote band en crash. Ekeblad vertelt ook over nieuwe onrust over de brandewijn, dit keer bij Berga Gasthuis bij Sundby. Ongeveer 40 geweldplegers werden opgeroepen voor het buitengewone hof, die door de districtshoofd en de districtsgouverneur \u00d6rnsk\u00f6ld onder de bescherming van 30 soldaten onder bevel van generaal Siegroth. Maar het was onmogelijk om uit de vlek met de boeren te komen. “Ze zweren net zo gemakkelijk valse eden als ze brandewijn drinken”, en hun haat tegen \u00d6rnsk\u00f6ld was zo groot dat hij zich nauwelijks durfde te tonen. Op een dag, toen het team van gravin Meijerfelt door Eskilstuna trok, dacht een menigte dat het \u00d6rnsk\u00f6ld was en dreigde haar te slaan. Ze wist echter te ontsnappen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 305<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Han dubbades i januari 1782, ungef\u00e4r samtidigt med ambassad\u00f6ren greve d’Ussons d\u00f6dsfall, en stor f\u00f6rlust f\u00f6r societeten och dess galanta damer. Ocks\u00e5 undrar Brita, om tant Louise s\u00f6rjer honom mycket. \u201dUlla M\u00f6rner och Malin Strokirch har s\u00e4kert begr\u00e5tit honom.\u201d<\/span><\/td>\n\n

Hij overleed in januari 1782, ongeveer te zelfder tijd als ambassadeur graaf d’Usson, een groot verlies voor de soci\u00ebteit en haar galante dames. Brita vraagt \u200b\u200bzich ook af of tante Louise veel om hem rouwt. ‘Ulla M\u00f6rner en Malin Strokirch moeten om hem hebben gerouwd.’<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 307<\/span><\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Det \u00e4r s\u00e5 l\u00e5ngt ifr\u00e5n att Brita \u00f6nskar sig kolj\u00e9er f\u00f6r 15.000 \u00e9cus, att hon tv\u00e4rtom vill pants\u00e4tta sina\u00a0 nipper att amortera skulderna. Den 8 februari har Ekeblad inte gjort av med mer \u00e4n 50 rdr, \u201dmen varest jag skall taga pengar till allt, det vete gud\u201d, sneckar han. Meijerfelt kr\u00e5nglar fortfarande och skaffar sig l\u00e5n i banken p\u00e5 sina egendomar utan att beg:ara de Hornska arvingarnas samtycke, och nu t\u00e4nkar Ekeblad tvinga honom att p\u00e5 grund av denna olagliga \u00e5tg\u00e4rd inl\u00f6sa sina reverser, vilket han hittills nekat.<\/span><\/td>\n\n

Het is zo ver verwijderd dat Brita haar colj\u00e9e voor 15.000 ecu van de hand wenst te doen, dat ze integendeel haar centen wil verpanden om de schulden af \u200b\u200bte betalen. Op 8 februari beschikte Ekeblad niet over meer dan 50 rdr, “maar waar moet ik voor alles geld vandaan halen, God weet het”, sneert hij. Meijerfelt rommelt nog steeds en krijgt leningen van de bank op zijn eigendommen zonder de toestemming van de erfgenamen van Horn te vragen, en nu overweegt Ekeblad hem te dwingen zijn tegoeden terug te betalen vanwege deze illegale actie, die hij tot nu toe heeft ontkend.<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 310<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Han uppmanar Brita att l\u00e4mna Mariedahl med
\ndet snaraste, \u201dom gumman \u00e4r f\u00f6r gr\u00e4laktig\u201d. Han vet, att smyckena st\u00e5 till hans f\u00f6rfogande, men har redan f\u00e5tt mer \u00e4n nog av Britas Meijerfeltska arv. \u201dJag vet fuller v\u00e4l, att gummans tanke \u00e4r att f\u00e5 dessa pengar av dem du har hos din bror, men f\u00f6rr skall jag och hon bli mera brouillerade \u00e4n kungen och \u00e4nkedrottningen var, f\u00f6rr\u00e4n det h\u00e4nder.\u201d <\/span><\/td>\n		\n

Hij spoort Brita aan om Mariedahl zo snel mogelijk met hem te verlaten, “als de oude vrouw te twistziek is”. Hij weet dat de sieraden tot zijn beschikking staan, maar heeft al meer dan genoeg van Brita’s Meijerfelt-erfenis gekregen. ‘Ik weet heel goed dat het idee van de oude vrouw is om dit geld te krijgen van het geld dat je met je broer hebt, maar binnenkort zullen zij en ik meer in de war zijn dan de koning en de weduwe-koningin, totdat dat gebeurt.’<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 335-336<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Louise Sparre har r\u00e5kat illa ut. Hennes man, greve J. A. Meijerfelts aff\u00e4rer bli dag f\u00f6r dag s\u00e4mre. Baron Carl Sparre, riksr\u00e5det, anser det n\u00f6dv\u00e4ndigt, att makarna skiljas f\u00f6r att kunna r\u00e4dda spillrorna. Mannen har beg\u00e4rt sin frus juveler till avbetalning \u00e5 g\u00e4lden. Sara Di\u00e4ben och Malin Stenbock f\u00f6rklara, att oordningen i Meijerfeltska huset \u00e4r fruktansv\u00e4rd.<\/span><\/td>\n\n

Louise Sparre heeft een slechte tijd gehad. Haar echtgenoot, graaf J.A. Meijerfelt’s zaken verslechteren met de dag. Baron Carl Sparre, de rijksraad, vindt het nodig dat de echtgenoten scheiden om het puin te redden. De man heeft de juwelen van zijn vrouw gevraagd om de schuld af te betalen. Sara Di\u00e4ben en Malin Stenbock leggen uit dat de wanorde in het Meijerfelt-huis verschrikkelijk is.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Det p\u00e5st\u00e5s \u00e4ven, att Carl och Fredrik Sparre \u00e4mna g\u00f6ra Meijerfelt omyndig, trots hans energiska motst\u00e5nd, att hans egendom N\u00e4sby skall s\u00e4ljas, och att skogen p\u00e5 S\u00f6fdeborg, som \u00e5rligen givit 15.000 pl\u00e5tar, \u00e4r nedhuggen. \u201dHan har skrivit p\u00e5 vackra sedlar.\u201d
\n<\/span>Brita s\u00e4ger om grevinnan De Geer och Louise, som <\/span>vill h\u00e4lsa p\u00e5 henne: \u201dDet som h\u00e4nt grevinnan \u00abDe <\/span>Geer \u00e4r r\u00e4tt narraktigt, men skadar inte \u00e5t henne. <\/span>Sanningen \u00e4r alltid ledsam att h\u00f6ra, men jag tror, att kungen har blivit mera embarrasserad d\u00e4rvid \u00e4n\u00a0<\/span>hon sj\u00e4lv, ty hon har nu bitit huvudet av skammen. <\/span>Det skulle vara mig k\u00e4rt att f\u00e5 r\u00e5ka Louise Sparre, <\/span>men Gud vet varmed vi skulle roga henne, ty h\u00e4r <\/span>finns varken amanger eller spektakler.\u201d<\/span><\/span><\/td>\n		\n

Er wordt ook beweerd dat Carl en Fredrik Sparre van plan zijn Meijerfelt incompetent te maken, ondanks zijn energieke weerstand, dat zijn eigendom N\u00e4sby wordt verkocht en dat het bos bij S\u00f6fdeborg, dat jaarlijks 15.000 platen produceert, wordt gekapt. “Hij heeft prachtige notities ondertekend.” Over gravin De Geer en Louise, die haar willen bezoeken, zegt Brita: “Wat gravin De Geer is overkomen is best dwaas, maar doet haar geen kwaad. De waarheid is altijd triest om te horen, maar ik denk dat de koning zich er meer door schaamde dan zijzelf, want ze heeft zich nu beschaamd op haar hoofd gebeten. Het zou me dierbaar zijn om Louise Sparre te treffen, maar God weet hoe we haar zouden wekken, want hier zijn geen diners of spektakels.”<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 340-341<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Efter den 25 reser han och l\u00e4mnar ifr\u00e5n sig fullmakten och riksdagspoletten \u00e5t en annan. Ocks\u00e5 han\u00a0 v\u00e4ntar sig gr\u00e4l, och samtidigt kan han ber\u00e4tta, att b\u00e5da Sparrarna, Carl och Fredrik, blivit greve Meijerfelts (r\u00e4ttare hans barns) f\u00f6rmyndare. Meijerfelt har n\u00e4mligen \u201dp\u00e5 s\u00e4tt och vis cederat bonis med (minst) sju tunnor gulds g\u00e4ld\u201d.\u00a0<\/span><\/td>\n\n

Na de 25e vertrekt hij en laat de volmacht en de Riksdag-token aan iemand anders over. Hij verwacht ook ruzie, en tegelijkertijd kan hij vertellen dat beide Sparres, Carl en Fredrik, de voogden van graaf Meijerfelt (of liever zijn kinderen) zijn geworden. Meijerfelt heeft inderdaad “in zekere zin bonis afgestaan \u200b\u200bmet (minstens) zeven vaten goudschuld”.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Pag. 357-358<\/a><\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n
Efter att en tid ha varit osynlig upptr\u00e4dde hon \u00e5nyo den 10 mars i v\u00e4rlden – “f\u00f6r f\u00f6rsta g\u00e5ngen sedan hon mist sin amant eller vice-mannog embarrasmed sin kontenans\u201d, skriver Ekeblad. \u201dTant Louise (Sparre) var hennes beskyddare av deras (hennes och Essens) konversation, samt n\u00e5gra andra. Man \u00e5t partivis, som b\u00f6rjade genast vid ankomsten till sup\u00e9n hos kungen, vilket hj\u00e4lpte Augusta fr\u00e5n det tv\u00e5ng, som eljest uppst\u00e5tt.\u201d<\/span><\/td>\n\n

Na een tijdje onzichtbaar te zijn geweest, verscheen ze op 10 maart in de wereld – “voor het eerst sinds ze haar amant of vice-man verloor en zich schaamde voor haar continentie”, schrijft Ekeblad. “Tante Louise (Sparre) was haar beschermer van hun (haar en Essen’s) gesprek, evenals enkele anderen. Ze aten in feestjes, die onmiddellijk begonnen bij aankomst bij het avondmaal bij de koning, wat Augusta hielp van de dwang die anders ontstond.’<\/a><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Wikipedia: Brita Margaretha Horn<\/strong>\u00a0<\/strong><\/td>\n<\/tr>\n
F\u00f6dd 1745, d\u00f6d 13 mars 1791, var en svensk hovfunktion\u00e4r. Hon \u00e4r k\u00e4nd f\u00f6r sin under samtiden uppm\u00e4rksammade k\u00e4rleksrelationen med\u00a0hertig Karl<\/a>. Relationen fick politiska konsekvenser, d\u00e5 Karls \u00f6nskan att gifta sig med henne utnyttjades av Hattarna\u00a0och\u00a0M\u00f6ssorna\u00a0under partistriderna i\u00a0riksdagen\u00a0i slutet av\u00a0frihetstiden<\/a>. Hon var\u00a0hovfr\u00f6ken\u00a0hos\u00a0Lovisa Ulrika\u00a0fr\u00e5n 1764 till 1775.<\/span><\/td>\nGeboren in (24 oktober) 1745, overleden op 13 maart 1791, was een Zweedse hoffunctionaris. Ze staat bekend om haar destijds opmerkelijke liefdesrelatie met hertog Karl. De relatie had politieke gevolgen, aangezien de wens van Karl om met haar te trouwen werd uitgebuit door Hoeden en Mutsen tijdens de partijstrijd in de Rijksdag aan het einde van het vrijheidstijdperk. Ze was hofdame van Lovisa Ulrika van 1764 tot 1775.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n
\n

\"\"
\nBrita Horn och\u00a0Claes Julius Ekeblad. <\/span><\/em>
\nM\u00e5lning fr\u00e5n 1783 av\u00a0Lorentz Svensson Sparrgren<\/span><\/em><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Tidigt liv<\/strong><\/span><\/p>\n

Brita Horn var dotter till\u00a0riksr\u00e5d<\/a>\u00a0greve\u00a0Adam Horn af Ekebyholm<\/a> och Anna Katarina Meijerfelt<\/a>\u00a0och syster till\u00a0generalmajor<\/a>\u00a0Johan Gustaf Horn. Hennes far var hovfunktion\u00e4r och aktiv i politiken inom\u00a0M\u00f6ssornas<\/a>\u00a0parti. Hennes mor var psykiskt sjuk och levde hos sin familj, sl\u00e4kten Meijerfelt, och fadern f\u00f6rs\u00f6kte l\u00e4nge f\u00f6rg\u00e4ves f\u00e5 skilsm\u00e4ssa. Vid mormoderns d\u00f6d 1771 fick Brita dennas juveler direkt, p\u00e5 grund av moderns sjukdom.<\/span><\/td>\n

Vroege leven<\/strong><\/span><\/p>\n

Brita Horn was de dochter van Riksdag Graaf Adam Horn af Ekebyholm en Anna Katarina Meijerfelt en zus van generaal-majoor Johan Gustaf Horn. Haar vader was\u00a0 hoffunctionaris en actief in de politiek binnen de Hoedenpartij. Haar moeder was geestesziek en woonde bij haar familie, de familie Meijerfelt, en de vader probeerde lange tijd tevergeefs te scheiden. Toen haar grootmoeder in 1771 stierf, ontving Brita haar juwelen rechtstreeks vanwege de ziekte van haar moeder.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n

Hovfunktion\u00e4r<\/span><\/strong><\/p>\n

Brita Horn blev i december 1764 hovfr\u00f6ken hos Lovisa Ulrika. Vid hovet blev Horn snart allm\u00e4nt omtalad som f\u00f6rem\u00e5l f\u00f6r prins Karls f\u00f6r\u00e4lskelse. I februari skrev Karls n\u00e4ra v\u00e4n\u00a0Claes Julius Ekeblad: “Man antager p\u00e5 goda grunder, att prinsen \u00e4r k\u00e4r i fr\u00f6ken Horn. Det \u00e4r ocks\u00e5 en b\u00f6jelse, v\u00e4rdig en furste.” Ekeblad beskriver Horn som en melankolisk och dygdig neurotiker och skrev: “hon \u00e4ger en m\u00e4ktig tr\u00e5nsjuka och ett pryderi, som f\u00f6rlamar; man vet aldrig, om ens ord behaga henne, ty det beh\u00f6fves n\u00e4stan intet f\u00f6r att st\u00f6ta henne.” Karls uppvaktning av Horn varade i flera \u00e5r och \u00e4gde rum parallellt med hans bror prins Fredriks uppvaktning av\u00a0Ulla von Fersen.<\/span><\/p>\n

Memoarf\u00f6rfattaren\u00a0Adolf Ludvig Hamilton\u00a0beskrev 1767 prinsarnas “menl\u00f6sa k\u00e4rlek till hovfr\u00f6knarna Brita Horn och Ulrika Fersen. Prins Carls v\u00e4nskap f\u00f6r den f\u00f6rstn\u00e4mnda, prins Fredriks f\u00f6r fr\u00f6ken Fersen var l\u00e4mpad efter b\u00e5da fruntimmernas olika karakt\u00e4r. Fr\u00f6ken Horn var blond, \u00e4rbar, \u00f6msom kall, \u00f6msom \u00f6m. Hon hade s\u00e5n\u00e4r bragt sin influence till passion. Fr\u00f6ken Fersen, lustig, glad, munter, kaprici\u00f6s, ans\u00e5g hela underhandlingen f\u00f6r ett litet tidsf\u00f6rdriv, som smickrade hennes egenk\u00e4rlek, och l\u00e4t d\u00e4vid bero.” Under hovets vistelse p\u00e5 Drottningholm beskrivs n\u00e5gra timmar p\u00e5 Kina slott: “I en vr\u00e5 talade drottningen politik, konungen i en annan om h\u00f6- och havrepris med sin stallm\u00e4stare, kronprinsen om moder och Frankrike med grevinnan Ribbing (f\u00f6dd L\u00f6wen). Prins Fredrik sm\u00e5disputerade med sin sk\u00f6nhet (Ulla Fersen), prins Carl stod tr\u00e4get bredvid sin (Brita Horn), men teg. Kronprinsessan sm\u00e5trampade, leddes – resten av hovet g\u00e4spade eller sov.” F\u00f6rbindelsen antas i b\u00e5da fallen aldrig ha fullbordats sexuellt. Karl beskrev i sina brev till Ekeblad, som agerade mellanhand: “Vilken tillfredsst\u00e4llelse kan man ej k\u00e4nna i s\u00e4llskap med en kvinna, som p\u00e5 en g\u00e5ng ger intryck av \u00e4lskarinna och v\u00e4n!”, och n\u00e4mner hur hon informerar honom om opinionen kring honom och ger honom r\u00e5d om hur han ska agera.<\/span><\/p>\n

Eftersom Brita Horns far var en k\u00e4nd m\u00f6sspartist upptogs Karls f\u00f6r\u00e4lskelse med s\u00e4rskilt ogillande hos Lovisa Ulrika, som 1766 nekade en inbjudan fr\u00e5n Horns far f\u00f6r kungafamiljens r\u00e4kning till \u00e4ra f\u00f6r kronprinsens gifterm\u00e5l med h\u00e4nvisning till den danska hovsorgen, n\u00e5got som betraktades som en undanflykt. N\u00e4r Horn sedan inbj\u00f6d hovdamerna, v\u00e4grade Lovisa Ulrika att ge sitt tillst\u00e5nd f\u00f6rr\u00e4n \u00f6verhovm\u00e4starinnan hade hotat med att s\u00e4ga att hon skulle uppfatta det som ett tecken p\u00e5 kunglig on\u00e5d om de inte fick g\u00e5.<\/span><\/p>\n

B\u00e5da par utv\u00e4xlade ringar och \u00e4ktenskapsl\u00f6ften. I b\u00e5da fallen var kungahuset emot \u00e4ktenskapen. I Fredriks fall var \u00e4ven hans tillt\u00e4nktas familj emot \u00e4ktenskapet. D\u00e4remot var Horns familj villiga att g\u00e5 med p\u00e5 ett gifterm\u00e5l, och Karls uppvaktning av andra partners, som Elisabeth\u00a0von Rosen\u00a0och\u00a0Sophie von Fersen, avb\u00f6jdes med h\u00e4nvisning till att han var bunden p\u00e5 annat h\u00e5ll. Under\u00a01769 \u00e5rs riksdag\u00a0fick prinsarnas f\u00f6r\u00e4lskelser politisk betydelse. M\u00f6ssorna med st\u00f6d av familjen Horn lovade att utverka riksdagens godk\u00e4nnande till ett gifterm\u00e5l mellan Brita Horn och prins Karl mot Karls st\u00f6d f\u00f6r deras parti. Som ett motdrag erbj\u00f6d Hattarna familjen von Fersen att utverka riksdagens st\u00f6d till ett \u00e4ktenskap mellan prins Fredrik och Ulla von Fersen, men det f\u00f6rslaget avb\u00f6jdes av den ovilliga familjen von Fersen. B\u00e5da k\u00e4rleksf\u00f6rbindelser avslutades \u00e5r 1770. Detta \u00e5r s\u00e5g familjen Fersen till att Ulla von Fersen blev gift; och efter att ha nekats tillst\u00e5nd att gifta sig med Horn av b\u00e5de sin mor och storebror, s\u00e4ndes Karl p\u00e5 en utlandsresa, och vid hans \u00e5terkomst \u00e5ret d\u00e4rp\u00e5 inleddes hans f\u00f6r\u00e4lskelse i\u00a0Augusta von Fersen. Sj\u00e4lv ingick Brita Horn bland dem som f\u00f6ljde Lovisa Ulrika till Berlin 1771-1772.
\n<\/strong><\/span><\/td>\n

Hoffunctionaris<\/span><\/strong><\/p>\n

In december 1764 werd Brita Horn de hofdame van Lovisa Ulrika. Aan het hof werd Horn al snel veelbesproken als het voorwerp van de verliefdheid van prins Karel. In februari schreef Karl\u2019s goede vriend Claes Julius Ekeblad: “Men neemt op goede gronden aan dat de prins verliefd is op juffrouw Horn. Het is ook een neiging, een prins waardig.” Ekeblad beschrijft Horn als een melancholische en deugdzame neuroticus en schreef: “Ze heeft een krachtige dorst en een verlammende paranoia; je weet nooit of je woorden haar zullen behagen, want er is bijna niets voor nodig om haar te beledigen.” Karl’s verkering met Horn duurde meerdere jaren en vond plaats in parallel met zijn broer prins Fredrik’s verkering met Ulla von Fersen.<\/span>
\nIn 1767 beschreef de memoirist Adolf Ludvig Hamilton de “niet versmade liefde van de prinsen voor hofjuffen Brita Horn en Ulrika Fersen. De vriendschap van prins Karel voor de eerstgenoemde, die van prins Fredrik voor juffrouw Fersen, paste bij het verschillende karakter van beide dames. blond, respectabel, soms koud, soms teder. Ze had toen haar passie aan banden weten te leggen. Juffrouw Fersen, grappig, gelukkig, opgewekt, wispelturig, beschouwde het hele voorval als een klein tijdverdrijf, dat haar eigenliefde vleide, en liet het afhangen .” Tijdens het verblijf aan het hof in Drottningholm wordt een paar uur in China Paleis beschreven: “In de ene hoek sprak de koningin over politiek, de koning in een andere over hooi en de prijs van haver met zijn stalmeester, de kroonprins over moeder en Frankrijk met Gravin Ribbing (geb. L\u00f6wen) Prins Fredrik had een klein geschil met zijn schoonheid (Ulla Fersen), Prins Karel stond temerig naast de zijne (Brita Horn), maar zweeg.De kroonprins vertrapte, werd geleid – de rest van het hof gaapte of sliep.” In beide gevallen wordt aangenomen dat de verbinding nooit seksueel is geconsumeerd. Karel beschreef in zijn brieven aan Ekeblad, die als tussenpersoon optrad: “Wat een voldoening kan niet worden gevoeld in het gezelschap van een vrouw, die meteen de indruk wekt van minnares en vriend!\u201d, en vermeldt hoe ze hem informeert over de publieke opinie om hem heen en hem adviseert hoe te handelen.<\/span>
\nOmdat de vader van Brita Horn een bekende mutsleider was, werd Karls verliefdheid met name afgekeurd door Lovisa Ulrika, die in 1766 een uitnodiging van de vader van Horn namens de koninklijke familie weigerde om het huwelijk van de kroonprins te eren met verwijzing naar de Deense hofrouw , iets dat werd gezien als een ontwijking. Toen Horn vervolgens de dames van het hof uitnodigde, weigerde Lovisa Ulrika haar toestemming te geven totdat de hoofdjuffrouw had gedreigd te zeggen dat ze het als een teken van koninklijk ongenoegen zou opvatten als ze niet mochten gaan.Beide koppels wisselden ringen en huwelijksgeloften uit. In beide gevallen was het koningshuis tegen de huwelijken. In het geval van Fredrik was ook zijn beoogde familie tegen het huwelijk. Echter, Horn’s familie was bereid om in te stemmen met een huwelijk, en Karel’s verkering met andere partners, zoals Elisabeth von Rosen en Sophie von Fersen, werd geweigerd onder vermelding van zijn engagementen elders. Tijdens de Rijksdag van 1769 kregen de liefdesaffaires van de prinsen politieke betekenis. De Hoeden, gesteund door de familie Horn, beloofden de goedkeuring van de Rijksdag te krijgen voor een huwelijk tussen Brita Horn en prins Karel in ruil voor de steun van Karel aan hun partij. Als tegenzet boden de Hoeden de familie von Fersen aan om parlementaire steun te krijgen voor een huwelijk tussen prins Fredrik en Ulla von Fersen, maar dat voorstel werd afgewezen door de onwillige familie von Fersen. Beide liefdesaffaires eindigden in 1770. Dit jaar zorgde de familie Fersen ervoor dat Ulla von Fersen trouwde; en nadat hem door zowel zijn moeder als oudere broer toestemming was geweigerd om met Horn te trouwen, werd Karel op een buitenlandse reis gestuurd, en bij zijn terugkeer het volgende jaar begon zijn verliefdheid op Augusta von Fersen. Brita Horn zelf behoorde tot degenen die Lovisa Ulrika in 1771-1772 naar Berlijn volgden.<\/span><\/td>\n<\/tr>\n

\n

Senare liv<\/span><\/h2>\n

Brita Horn hade under \u00e5ren under sin k\u00e4rleksf\u00f6rbindelse med Karl avvisat minst tre friare, bland dem friherre Johan Jakob De Geer p\u00e5 Finsp\u00e5ng. 1774 f\u00f6rlovade hon sig med greve\u00a0Claes Julius Ekeblad<\/a>. Gifterm\u00e5let \u00e4gde rum 6 maj 1775 p\u00e5 Fredrikshof i Stockholm enligt alla ritualer brukliga f\u00f6r en hovfr\u00f6kens gifterm\u00e5l: bruden kl\u00e4ddes av hovfr\u00f6knarna, bar drottningens juveler och fick sin brudkrona placerad p\u00e5 huvudet av denna, varp\u00e5 hon serverades din\u00e9 av betj\u00e4ningen innan hon leddes till br\u00f6llopet i f\u00f6rmaket av drottningen medan brudgummen leddes av kungen. Efter vigseln tackade brudparet g\u00e4sterna f\u00f6r deras n\u00e4rvaro, f\u00f6ljd av br\u00f6llopsmiddag med brudparet p\u00e5 hedersplatsen, fackeldans och brudens utdelande av sin krona med f\u00f6rbundna \u00f6gon, innan paret ledsagades hem.<\/span><\/p>\n

\u00c4ktenskapet var omtalat som ett k\u00e4rleks\u00e4ktenskap grundat p\u00e5 \u00f6msesidig f\u00f6r\u00e4lskelse, n\u00e5got som p\u00e5 den tiden inte var n\u00e5gon sj\u00e4lvklarhet, s\u00e4rskilt inte i denna samh\u00e4llsklass, och som d\u00e4rf\u00f6r uppm\u00e4rksammades och omtalades och s\u00e5gs som n\u00e5got kontroversiellt vid hovet. I ett brev skrev Ekeblad: “Min enkla f\u00f6rest\u00e4llning om lyckan \u00e4r att f\u00e5 \u00e4lska och vara \u00e4lskad av dig. M\u00e5 hopen t\u00e4nka vad den vill om den saken, jag har andra begrepp \u00e4n hopen”: han uppgav att han f\u00f6raktade hovets dekadenta moral, och bad sju \u00e5r efter br\u00f6llopet om hennes h\u00e5r f\u00f6r att g\u00f6ra ett smycke av, n\u00e5got som d\u00e5 inte alls var modernt. Hon svarade d\u00e5: “Min s\u00f6ta Claes, vad vill du g\u00f6ra med mitt h\u00e5r? Alla m\u00e4nniskor du bon ton skrattar ju och g\u00f6r narr av dig att b\u00e4ra en ring av din hustrus h\u00e5r. Om det \u00e4n vor blandat med n\u00e5gra av de andra sk\u00f6na damernas, s\u00e5 kunde det ej vara s\u00e5 ridicult, men tig med det s\u00e5 ingn f\u00e5r veta det, ty ananrs vill di aldrig hava dig till Stockholm mer, sedan du gjort en s\u00e5dan sottis. Ehuru jag ej har mer h\u00e5r \u00e4n jag kan beh\u00f6va, \u00e4r det mig s\u00e5 k\u00e4rt, att du vill b\u00e4rat, att jag ej kan neka det, om jag ock skulle bli skallig.”<\/span><\/p>\n

Efter gifterm\u00e5let bosatte sig Horn hos sin sv\u00e4rmor\u00a0Eva Ekeblad<\/a>\u00a0p\u00e5 de tv\u00e5 egendomarna Stola och Mariedal, som maken \u00e4rvt av sin far 1771, medan Ekeblad p\u00e5 grund av sin hovtj\u00e4nst blev kvar vid hovet. Paret brevv\u00e4xlade d\u00e4rf\u00f6r, och deras brevv\u00e4xling bands in i tv\u00e5 band av maken som bevis p\u00e5 deras k\u00e4rlek. \u00c4ktenskapet beskrivs som lyckligt men barnl\u00f6st.<\/span><\/p>\n

Horn bes\u00f6kte Stockholm och hovet endast tv\u00e5 g\u00e5nger, 1776 och 1778. Brita Horn och hennes sv\u00e4rmor erbj\u00f6ds upprepade g\u00e5nger tj\u00e4nster vid hovet av Gustav III: 1776 och 1778 som statsfru, 1782 som hovm\u00e4starinna f\u00f6r hans yngre son, och 1787 som \u00f6verhovm\u00e4starinna, men hon tackade nej. 1778 avled fadern, och hon s\u00e5g till att modern flyttades fr\u00e5n sin sl\u00e4kt, som vansk\u00f6tte henne, till brodern. Hennes f\u00f6rh\u00e5llande till sv\u00e4rmodern var f\u00f6rst mycket gott. Sv\u00e4rmodern bodde p\u00e5 Mariedal, som hon hade f\u00f6rfogander\u00e4tt \u00f6ver till sin d\u00f6d, och \u00f6verl\u00e4mnade gradvis sk\u00f6tseln \u00f6ver Stola till Brita, som hon ofta bes\u00f6kte. 1782 f\u00f6rs\u00e4mrades dock relationen mellan Horn och hennes sv\u00e4rmor av ekonomiska sk\u00e4l: maken hade sv\u00e5rt att betala igen ett l\u00e5n han f\u00e5tt av modern, och ville ocks\u00e5 \u00f6verta hennes gods i utbyte mot ett underh\u00e5ll, eftersom modern efter faderns d\u00f6d hade missk\u00f6tt aff\u00e4rerna och s\u00e5lt det Ekebladska huset i Stockholm utan att betala faderns skulder. Under makens tid som guvern\u00f6r i Mariestad bodde hon hos honom p\u00e5 Marieholm, som nyinreddes f\u00f6r henne. Trots att hon sj\u00e4lv bett maken att avb\u00f6ja hovtj\u00e4nster f\u00f6r hennes r\u00e4kning och uppgavs f\u00f6redra att bo p\u00e5 landet, klagade hon ofta \u00f6ver tristessen d\u00e4r. Den 13 mars 1791 dr\u00e4nkte hon sig i sj\u00f6n under “ett anfall av sinnesf\u00f6rvirring”.<\/span><\/td>\n

Latere leven<\/strong><\/span><\/p>\n

In de loop der jaren had Brita Horn tijdens haar liefdesaffaire met Karel minstens drie vrijers afgewezen, waaronder baron Johan Jakob De Geer in Finsp\u00e5ng. In 1774 verloofde ze zich met graaf Claes Julius Ekeblad. De bruiloft vond plaats op 6 mei 1775 op Fredrikshof in Stockholm volgens alle rituelen die gebruikelijk zijn voor het huwelijk van een hofdame: de bruid werd gekleed door de hofdames, droeg de juwelen van de koningin en had haar bruidskroon op haar hoofd geplaatst, waarna het diner door de bedienden werd geserveerd voordat ze door de koningin naar de bruiloft in de vestibule werd geleid terwijl de bruidegom werd geleid door de koning. Na de bruiloft bedankten de bruid en bruidegom de gasten voor hun aanwezigheid, gevolgd door een bruiloftsdiner met het bruidspaar op de ereplaats, een fakkeldans en de geblinddoekte uitreiking van de bruidskroon, voordat het paar naar huis werd begeleid.Het huwelijk werd een liefdeshuwelijk genoemd op basis van wederzijdse verliefdheid, iets wat in die tijd niet vanzelfsprekend was, zeker niet in deze sociale klasse, en werd daarom opgemerkt en besproken en gezien als enigszins controversieel aan het hof.In een brief schreef Ekeblad: “Mijn simpele idee van geluk is om lief te hebben en door jou bemind te worden. Laat de menigte denken wat ze wil, ik heb andere concepten dan de menigte”: hij verklaarde dat hij de decadente verachtte moraal van het hof, en vroeg zeven jaar na de bruiloft om haar haar om een \u200b\u200bsieraad te maken, iets dat in die tijd helemaal niet in de mode was. Ze antwoordde toen: “Mijn lieve Klaas, wat wil je met mijn haar doen? Alle mensen die je kent lachen en lachen je uit omdat je een ring van het haar van je vrouw draagt. dames, dan kan het niet zo belachelijk zijn, maar hou je mond zodat niemand het weet, want anders wil je nooit meer naar Stockholm, nadat je zo’n rotzooi hebt gemaakt. heb meer haar dan ik nodig heb, het is me zo dierbaar dat je de beer wilt, dat ik het niet kan weigeren, zelfs als ik kaal zou worden.”
\n<\/strong>Na het huwelijk vestigde Horn zich met zijn schoonmoeder Eva Ekeblad op de twee landgoederen Stola en Mariedal, die de man in 1771 van zijn vader erfde, terwijl Ekeblad vanwege zijn hofdienst aan het hof bleef. Het echtpaar wisselde daarom brieven uit en hun correspondentie werd door de echtgenoot in twee banden gebonden als bewijs van hun liefde. Het huwelijk wordt beschreven als gelukkig maar kinderloos.
\n<\/strong>Horn bezocht Stockholm en het hof slechts twee keer, in 1776 en 1778. Brita Horn en haar schoonmoeder werden herhaaldelijk diensten aangeboden aan het hof van Gustav III: in 1776 en 1778 als staatsvrouw, in 1782 als hofmeesteres voor zijn jongere zoon, en in 1787 als opperste matresse, maar ze weigerde No. In 1778 stierf de vader en zij zorgde ervoor dat de moeder van haar familie, die haar misvormd had, naar de broer werd overgebracht. Haar relatie met haar schoonmoeder was aanvankelijk heel goed. De schoonmoeder woonde in Mariedal, waar ze tot aan haar dood over kon beschikken, en droeg geleidelijk de zorg voor Stola over aan Brita, die ze vaak bezocht. In 1782 verslechterde de relatie tussen Horn en haar schoonmoeder echter om financi\u00eble redenen: de man had moeite met het terugbetalen van een lening die hij van de moeder had gekregen, en wilde ook haar eigendom overnemen in ruil voor alimentatie, aangezien na de dood van de vader de moeder had de zaken slecht geregeld en verkocht de Ekebladska het huis in Stockholm zonder de schulden van de vader te betalen. Tijdens de tijd van haar man als gouverneur van Mariestad woonde ze bij hem in Marieholm, dat nieuw voor haar was ingericht. Hoewel ze zelf haar man vroeg om namens haar gerechtelijke taken te weigeren en verklaarde dat ze liever op het platteland wilde wonen, klaagde ze vaak over de verveling daar. Op 13 maart 1791 verdronk ze in het meer tijdens ‘een vlaag van delirium’<\/span><\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nils Erdmann, “Vid Hovet och p\u00e5 Adelsgodsen i 1700-talets Sverige”, Stockholm 1926 Wikipedia Brita Barnekow: pag, 75, 107, 150, 310. Anna Catharina Meijerfelt: pag. 75, 150.\u00a0 Johan August Meijerfelt sr., pag. 75, 150, 151, 178, 191. Johan August jr., pag. 150, 180, 191, 192, 193, 195, 196, 228, 229, 230, 235, 307, 335, 341. Louise … Verder lezen Erdmann<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-49396","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49396","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=49396"}],"version-history":[{"count":66,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49396\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":50061,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49396\/revisions\/50061"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=49396"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}