{"id":49220,"date":"2022-08-09T12:02:45","date_gmt":"2022-08-09T12:02:45","guid":{"rendered":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=49220"},"modified":"2022-10-04T08:23:52","modified_gmt":"2022-10-04T08:23:52","slug":"linden","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=49220","title":{"rendered":"Lind\u00e9n"},"content":{"rendered":"

K.E.\u00a0Lind\u00e9n, \u201cF\u00f6rh\u00e5llenden och sjukv\u00e5rd under kriget i Finland 1788-1790\u201d, Bidrag till k\u00e4nnedom av Finlands natur och folk, \u00a0Finska vetenskaps-societeten, Helsingfors 1920.<\/strong><\/span><\/p>\n

\n

(Conditie en gezonheidszorg tijdens de oorlog in Finland 1788-1790)<\/p>\n

Meijerfelt, Johan August, greve (1725\u20141800), general, sedermera f\u00e4ltmarskalk.<\/span><\/em><\/span><\/p>\n

Pag. 6<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
40. Konungens brev till Meijerfelt r\u00f6rande bristernas avhj\u00e4lpande. <\/span><\/td>\n\n

40. De brief van de koning aan Meijerfelt betreffende het verhelpen van de gebreken.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 9<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
XVI. F\u00f6rh\u00e5llandena p\u00e5 Sveaborg och Svartholm. 250. Meijerfelts svarsskrivelse till konungen.<\/span><\/td>\n\n

XVI. De omstandigheden bij Sveaborg en Svartholm. 250. De antwoordbrief van Meijerfelt aan de koning.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 25<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Truppernas avt\u00e5gande till krigssk\u00e5deplatsen f\u00f6rdr\u00f6jdes i f\u00f6ljd av of\u00f6rutsedda sv\u00e5righeter vid deras utrustning; \u00bboreda och f\u00f6rvirring h\u00e4rskade i allt hvad till utredningsv\u00e4sendet h\u00f6rde\u00bb. F\u00f6rst den 23 juli erh\u00f6ll regementena M\u00e4rdigh\u00e5llningsvorder <\/span>och d. 26 avgick 1\/3 del av trupperna under bef\u00e4l av gen. l\u00f6jtn. greve Johan August Meijerfelt till gr\u00e4nsen och samma dag avseglade \u00e4ven den \u00f6vriga delen av trupperna p\u00e5 sk\u00e4rg\u00e5rdsflottan under bef\u00e4l av gen.l\u00f6jtn. baron Gustaf Adolf Siegroth\u00a0<\/span>3<\/span>), f\u00f6r att deltaga i anfallet p\u00e5 Fredrikshamn.<\/span><\/td>\n\n

Het vertrek van de troepen naar het strijdtoneel werd vertraagd als gevolg van onvoorziene moeilijkheden bij hun uitrusting; \u00bbwanorde en verwarring heersten in alles wat tot het opsporingssysteem behoorde\u00bb. Pas op 23 juli ontvingen de regimenten M\u00e4rdigh\u00e5llningsvorder en op 26 juli vertrok 1\/3 van de troepen onder bevel van gen. luitenant graaf Johan August Meijerfelt tot aan de grens en op dezelfde dag het andere deel van de troepen in de archipelvloot onder bevel van GL baron Gustaf Adolf Siegroth, om deel te nemen aan de aanval op Fredrikshamn.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 28-29<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Detsamma avs\u00e5g \u00e4ven ordern av\u00a0<\/span>Meijerfelt<\/mark>\u00a0d. 27 juli 1790, d\u00e4r det s\u00e4ges: \u00bbP\u00e5 det Allmogen bergningstiden icke m\u00e5tte sakna sina h\u00e4star, s\u00e5 komma regementerne h\u00e4danefter emellan provianterings- och fouragerings- dagarne at med tross “h\u00e4starne f\u00f6rr\u00e4tta sine forslor samt transportera sine sjuke.\u00bb<\/span><\/td>\n\n

Hetzelfde was ook het bevel van Meijerfelt van 27 juli 1790, waar wordt gezegd: “Op de Allmogen mag de herstelperiode niet zonder hun paarden zijn, dus de regimenten zullen voortaan tussen bevoorradings- en fourageerdagen komen, zodat met tros” de paarden hun taken uitvoeren en hun zieken vervoeren.\u00bb<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Regementechefen A. T. P\u00e5hlman hade under sitt regementes marsch till vinterkvarteret sett sig tvungen att i flere byar, de flesta bel\u00e4gna i n\u00e4rheten av Tavastehus, under v\u00e4gen kvarl\u00e4mna insjuknade soldater. I anledning d\u00e4rav anh\u00e5ller han hos\u00a0<\/span>Meijerfelt<\/mark>\u00a0i en \u00f6dmjuk rapport av d. 8 nov. 1789, eller tv\u00e5 dagar efter ankomsten till vinterkvarteret, att en officer eller underofficer m\u00e5tte s\u00e4ndas till Tavastehus f\u00f6r att \u00e4ven dessa \u00bbsjuka soldater (m\u00e5tte) hafva en n\u00e4rmare omv\u00e5rdnad\u00bb, d\u00e5 den under- officer, som \u00e5tf\u00f6ljde desamma, icke kunnat Svarl\u00e4mne dem till n\u00e5gon milit\u00e4rperson.<\/span><\/td>\n\n

De regimentscommandant A.T. P\u00e5hlman was tijdens de mars van zijn regiment naar de winterkwartieren genoodzaakt zieke soldaten achter te laten in verschillende dorpen, waarvan de meeste in de buurt van Tavastehus, langs de weg. Daarom doet hij een beroep op Meijerfelt in een bescheiden rapport van 8 november. 1789, of twee dagen na aankomst in de winterkwartieren, dat een officier of onderofficier naar Tavastehus moest worden gestuurd zodat deze “zieke soldaten beter verzorgd (moesten) worden”, toen de onderofficier die ze konden ze niet teruggeven aan een militair.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 34<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Den 5 aug. gav konungen rojgonsolkdli\u00f6 order att t\u00e5ga tillbaka till Liikala och f\u00f6ljde sj\u00e4lv med G. M. Armfelts k\u00e5r till H\u00f6gfors och Kymmene g\u00e5rd, d\u00e4r h\u00f6gkvarteret f\u00f6rlades, Den 25 aug. \u00e5terv\u00e4nde han \u00f6ver Lovisa och Hel- singfors till Stockholm, sedan han fr\u00e5n \u00c5bo till Meijerfelt utf\u00e4rdat ordern om Anjala ledarnas arresterande.<\/span><\/td>\n\n

Op 5 aug. gaf de koning Rojgonsolkdli\u00f6 bevel terug te marcheren naar Liikala en vergezelde zelf het korps van G. M. Armfelt naar H\u00f6gfors en Kymmene g\u00e5rd, waar het hoofdkwartier was gevestigd. hij keerde via Lovisa en Helsinki terug naar Stockholm, nadat hij het bevel had gegeven voor de arrestatie van de Anjala-leiders van Turku tot Meijerfelt.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 43-45<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n
Att konungen efter \u00e5terkomsten till Sverige, d\u00e4r nya planer f\u00f6r det kommande krigs\u00e5ret \u00e5ter skulle uppg\u00f6ras, med allvar beaktade de bristf\u00e4lligheter, som hade vidl\u00e5tt arm\u00e9n, och s\u00f6kte f\u00e5 desamma avhj\u00e4lpta, framg\u00e5r tydligt av den skrivelse, som konungen i slutet av december 1788 avl\u00e4t till gen. l\u00f6jt. Meijerfelt. Han skriver: \u00bbsom ingenting kan mera befordra ett lyckeligit och \u00e4rofullt slut p\u00e5 kriget \u00e4n den drift som kan s\u00e4ttas i dess utf\u00f6rande, och Wi se Oss i st\u00e5nd att till n\u00e4sta \u00e5rs campagne s\u00e4tta i f\u00e4ltet en Arm\u00e9e af 40 kanh\u00e4nda 50,000 man, s\u00e5 p\u00e5 det Wi fr\u00e5n b\u00f6rjan af den samma m\u00e5ge d\u00e4raf kunna draga all den f\u00f6rdel som merendels f\u00f6ljer den Arm\u00e9e, hvilken f\u00f6rst begynner operationerna, finne Wi af h\u00f6gsta angel\u00e4genhet att nu i tid vara bet\u00e4nkte p\u00e5 alla de anstalter som n\u00f6dige \u00e4ro, att f\u00f6rse W\u00e5re troupper med de behof, hvilka till Operatio- nernes kraftigaste bedrifvande oumg\u00e4ngelige blifva. Wi anbefalle f\u00f6rdenskull nu W\u00e5r Utrednings Commission att taga tidiga och skyndsamma Anstalter till anskaffandet af n\u00f6dig Proviant och fourage till n\u00e4sta \u00e5rs Campagne f\u00f6r ofvann\u00e4mde 50,000 man, hvaribland likv\u00e4l icke st\u00f6rre antal Cavallerie \u00e4n h\u00f6gst 4,000 man mera \u00e4n f\u00f6rledne sommar inber\u00e4knas b\u00f6r; att draga f\u00f6rsorg om ist\u00e5nds\u00e4ttandet af alla de Utrednings och Tross Persedlar som vid W\u00e5r nu i Finland f\u00f6rsamlade Arm\u00e9e kunna finnas bristf\u00e4llige, att anskaffa nya i de odugligas st\u00e4lle och att med ett ord till b\u00f6rjan af n\u00e4sta April m\u00e5nad eller sist in medio deraf f\u00f6rs\u00e4tta Arm\u00e9en i anseende till Bekl\u00e4dnad, bev\u00e4ring, ‘Tross och utredning i all den ordning, som ett lyckeligt utf\u00f6rande af n\u00e4sta \u00e5rs Campagne kr\u00e4fver och hvilket Wi Eder h\u00e4rmed i n\u00e5der kungi\u00f6ra velat p\u00e5 det I m\u00e5tten kunna vara beredd att g\u00e5 W\u00e5r Utrednings Com- mission tillhanda uti alt hvad p\u00e5 Eder \u00e5tg\u00e4rd ankomma kan. Wi befalle Eder Gud Allsm\u00e4ktig N\u00e5deligen. Stockholms sl\u00e5tt den 26 December 1788\u00bb Gustaf.<\/span><\/td>\n\n

Dat de koning, na zijn terugkeer naar Zweden, waar weer nieuwe plannen voor het komende oorlogsjaar moesten worden opgesteld, de tekortkomingen die het leger hadden toegestaan \u200b\u200bernstig in overweging nam en trachtte te verhelpen, blijkt duidelijk uit de brief die de koning stuurde eind december 1788 naar GL Meijerfelt. Hij schrijft: “Aangezien niets meer een gelukkig en eervol einde van de oorlog kan bevorderen dan de passie die kan worden ingezet voor de uitvoering ervan, en Wij ons in staat zien om voor de campagne van volgend jaar een Arm\u00e9e van 40 misschien 50.000 mannen in het veld te zetten, zodat Wij vanaf het begin daarvan alle voordelen kunnen behalen die grotendeels volgen op de Arm\u00e9e die als eerste met de operaties begint, <\/span>vinden Wij het van het grootste belang om nu op tijd voorbereid te zijn op alle faciliteiten die nodig zijn om onze troepen te voorzien van de behoeften die onmisbaar zullen worden voor een krachtig verloop van de operaties. Daarom bevelen wij onze onderzoekscommissie nu aan om spoedige en haastige maatregelen te nemen voor het verkrijgen van de nodige proviand en voer voor de campagne van volgend jaar voor de bovengenoemde 50.000 man, waaronder niettemin niet meer cavalerie dan ten hoogste 4.000 man meer dan afgelopen zomer moet worden meegeteld; om te zorgen voor de reparatie van alle onderzoek en trosmiddelen die mogelijk defect waren ten tijde van het leger dat nu in Finland is verzameld, om nieuwe te kopen in de plaats van de incompetente en, kortom, tegen het begin van volgend jaar april of ten laatste midden in de reputatie van kleding, leger, ‘opstandigheid en onderzoek in alle volgorde die een succesvolle uitvoering van de campagne van volgend jaar vereist en die Wij Ons hierbij genadig bereid willen zijn om naar onze onderzoekscommissie te gaan in alles wat tot uw actie kan komen. Wij bevelen U God Almachtige Genadig. Stockholm’s Slot, 26 december 1788\u00bb Gustaf.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\u00d6verstel\u00f6jtnanten v. Rosenstein, som efter en tr\u00e4ffning med ryssarna hade inlupit i Kungshamn f\u00f6r att till Lovisa sjukhus \u00f6verf\u00f6ra n\u00e5gra s\u00e5rade och sjuka, rap- porterar d. 5 juni 1789 till general Meijerfelt, att \u00bballa reserverne \u00e4ro utan kappor, som vore dem likv\u00e4l s\u00e5 ganska nyttiga och inom 2 \u00e5 3 m\u00e5nader h\u00f6gst oumb\u00e4rliga\u00bb (Meijerfelts Archiv)<\/span><\/td>\n\n

Luitenant-kolonel v. Rosenstein, die na een ontmoeting met de Russen Kungshamn was binnengegaan om enkele gewonden en zieken naar het Lovisa-ziekenhuis te brengen, meldt op 5 juni 1789 aan generaal Meijerfelt dat “alle reservisten zonder overjas zijn, wat hen sowieso nuttig zou zijn en binnen 2 tot 3 maanden absoluut onmisbaar”.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Leijonhielm rapporterar fr\u00e5n Helsingfors d. 18 aug. 1790 till Meijerfelt, att han l\u00e5tit en kommendering p\u00e5 n\u00e5got \u00f6ver 100 man stark debarkera, d\u00e5 de \u00e4ro mycket n\u00f6dv\u00e4ndiga vid utlastningar och fartygsbyggnader. \u00bbDenna trupp\u00bb, s\u00e4ger han vidare, \u00bb\u00e4r dessutom aldeles utan kl\u00e4der, s\u00e5 de knapt hafva at skyla sig med, men i anseende till den varma \u00e5rstiden, torde de \u00e4ndock kunna f\u00f6rr\u00e4tta arbeten\u00bb<\/span><\/td>\n\n

Leijonhielm meldt op 18 aug. <\/span>1790 vanuit Helsinki\u00a0 aan Meijerfelt, dat hij een commando van iets meer dan 100 man sterk liet ontschepen, omdat ze zeer noodzakelijk zijn voor het lossen en de scheepsbouw. “Deze troep”, zegt hij verder, “is ook volledig zonder kleren, dus ze hoefden zich nauwelijks te bedekken, maar gezien het warme seizoen zouden ze het werk toch moeten kunnen uitvoeren”<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 50-52<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Huru sv\u00e5ra f\u00f6rh\u00e5llandena kunde gestalta sig, d\u00e5 en of\u00f6rutsedd \u00f6kning av proviantbehovet intr\u00e4ffade, framg\u00e5r av den rapport, som Joel Lindfeldt fr\u00e5n Hang\u00f6 udd och Gustavsv\u00e4rn s\u00e4nde. Meijerfelt d. 22 aug. 1790.<\/span><\/td>\n\n

Hoe moeilijk de omstandigheden konden zijn, wanneer zich een onverwachte toename van de behoefte aan voorzieningen voordeed, blijkt uit het rapport dat Joel Lindfeldt van Hang\u00f6 udd en Gustavsv\u00e4rn stuurde. Meijerfelt d. 22 aug. 1790.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Sedan Klingspor funnit, att Elim\u00e4 b\u00e4st skulle l\u00e4mpa sig som nederlagsort, till\u00e4gger han, att anstalter skulle vidtagas f\u00f6r inr\u00e4ttande av magasiner, s\u00e5 snart allmogen b\u00e4rgat sin s\u00e4d och en b\u00e4ttre tillg\u00e5ng p\u00e5 deras produkter kunde p\u00e5r\u00e4knas. Och i betraktande av dessa omst\u00e4ndigheter, s\u00e4ger han, har Meijerfelt funnit n\u00f6digt, att till desr magasinen i Elim\u00e4 blivit f\u00e4rdiga, regementena skulle f\u00f6rl\u00e4ggas s\u00e5, att dessa tills vidare kunde proviantera i Lovisa samt tillika f\u00f6r sina h\u00e4star d\u00e4r erh\u00e5lla tillr\u00e4ckligt bete.<\/span><\/td>\n\n

Nadat Klingspor had vastgesteld dat Elim\u00e4 het meest geschikt zou zijn als opslagplaats, voegt hij eraan toe dat er regelingen moeten worden getroffen voor de oprichting van pakhuizen, zodra de gewone mensen hun graan hadden bewaard en er op een betere aanvoer van hun producten kon worden gerekend. En gezien deze omstandigheden, zegt hij, heeft Meijerfelt het nodig gevonden dat totdat de magazijnen in Elim\u00e4 zijn voltooid, de regimenten moeten worden verplaatst, zodat ze voorlopig kunnen worden voorzien van proviand in Lovisa en tegelijkertijd daar voldoende weide voor hun paarden kunnen krijgen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 54-55<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
\u00d6verste Gerhard Drufva, som synes hava beordrats att unders\u00f6ka furagetillg\u00e5ngen inom alla f\u00f6r- delningar samt att d\u00e4r brist var r\u00e5dande s\u00f6ka avhj\u00e4lpa densamma, skriver fr\u00e5n Str\u00f6mfors d. 25 jan. 1789 i den rapport, som han efter slutf\u00f6rt uppdrag ins\u00e4nder till Meijerfelt, att s\u00e5v\u00e4l officerarnas som artilleri- och dragonh\u00e4starna, b\u00e5de inom centern och v\u00e4nstra f\u00f6rdelningen, befunnos vara \u00bbaldeles utan Foder, sedan det ifr\u00e5n Lovisa f\u00f6r sednaste Fourageringar ej st\u00e5dt att erh\u00e5llas\u00bb Villr\u00e5dig om vad han skulle f\u00f6retaga sig, reste han ytterligare till h\u00f6gra f\u00f6rdelningen, d\u00e4r han fandt samma usla situation, (och) som : ej tiden lemnade mig l\u00e5ngt r\u00e5drum at raisonera, d\u00e5 creaturen stodo utan all tillg\u00e5ng af H\u00f6\u00bb, s\u00e5 var det, s\u00e4ger han, en l\u00e4ttnad, d\u00e5 han av l\u00f6jtnanten von Schultz erfor, att Meijerfelt redan tidigare hade till- statt Schultz att uttaga furage d\u00e4r det fanns, varf\u00f6r han skyndsamt expedierade efterf\u00f6ljande order, som han ans\u00e5g sig skyldig att till Meijerfelt inrapportera: \u00bbSom af n\u00e5gon hendelse Kongl. Maijest:s och Cronans h\u00e4star f\u00f6r momenten \u00e4ro utan foder och (f\u00f6r) att f\u00f6rekomma det de ej durch crevera, behagade Herr Majoren i s\u00e5 fatta omst\u00e4n- digheter, det af den, d\u00e4r dett finnes i gode m\u00e4ns n\u00e4rvaro l\u00e5ta uttaga, emot skriftelig f\u00f6rsekran att detsamma \u00e5terf\u00e5 af F\u00f6rr\u00e5det i Lovisa.\u00bb<\/span><\/td>\n\n

Kolonel Gerhard Drufva, die de opdracht lijkt te hebben gekregen om de aanvoer van voer binnen alle distributies te onderzoeken en waar er een tekort was om dit te verhelpen, schrijft op 25 januari vanuit Str\u00f6mfors. In het rapport dat hij in 1789 aan Meijerfelt overhandigt na het voltooien van de missie, werd vastgesteld dat de paarden van zowel de officieren als de artillerie- en dragonders, zowel in de midden- als de linkerdivisie, “volledig zonder voer waren, omdat het van Lovisa niet te verkrijgen was voor de laatste fourage\u00bb Zonder te weten wat te doen,\u00a0 reisde hij verder naar de linker afdeling, waar hij dezelfde ellendige situatie aantrof, (en) als “de tijd liet me niet veel ruimte om reden, omdat het wezen zonder toegang tot H\u00e5 stond \u00bb, zegt hij, was het een opluchting toen hij van luitenant von Schultz hoorde dat Meijerfelt Schultz al eerder had toegestaan \u200b\u200bom voer te nemen waar het beschikbaar was, en daarom stuurde hij haastig vervolgopdrachten , waartoe hij zich verplicht voelde, meldt Meijerfelt: \u00bbAls door een of ander incident de paarden van Kongl. Maijst. en de Kroon geen voer hebben en (om) te voorkomen wat ze niet durch crevera, de heer Majoren verheugde zich in zulke slechte omstandigheden, dat van hem, waar het beschikbaar is in het bijzijn van goede mannen, te hebben genomen uit, tegen schriftelijke verzekering dat hetzelfde zal worden teruggevorderd door het pakhuis in Lovisa.\u00bb<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 64-65<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
D. 29 sept. 1788 skriver Klingspor fr\u00e5n Lovisa f\u00f6ljande promemoria till generall\u00f6jtnanten greve Meijerfelt: \u00bbS\u00e5v\u00e4l genom Hans Kong. H\u00f6ghet som flere har jag blifvit under- r\u00e4ttad om den f\u00f6rl\u00e4genhet med Penningar, hvaruti Herr G. G. L. o. Commendeuren sig befinner, hvarf\u00f6re jag nu har innelykt f\u00f6r \u00e4ran afs\u00e4nda 500 rdr. sp. med anh\u00e5llan at Herr G. G. L. o. C. af dessa Penningar framf\u00f6r andra utgifter t\u00e4ckes l\u00e5ta afliqvidera manskapets Portions Pen- ningar. \u2014 Som ber\u00e4ttelse f\u00e5r jag \u00e4ran giva H. G. G.L. o.C. vid handen at jag dessa Penningar i dag i staden upl\u00e5nt\u00bb.<\/span><\/td>\n\n

D.d. 29 september 1788 schrijft Klingspor uit Lovisa het volgende memorandum aan luitenant-generaal Graaf Meijerfelt: \u00bbDoor Zijne Kon. Hoogheid, net als vele anderen, ben ik op de hoogte gebracht van de verlegenheid met geld waarin de heer G.G.L.\u00a0 en Commendant zich bevindt, waardoor ik nu de eer heb 500 rdr mee te zenden. vooral met het verzoek dat de heer G. G. L. en C. door dit geld wordt gedekt v\u00f3\u00f3r andere uitgaven om het deelgeld van de bemanning te liquideren. \u2014 Als verhaal heb ik<\/span> de eer H.G.G.L. en C. aan de hand dat ik dit geld vandaag in de stad niet geleend heb\u00bb.<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Men det var icke nog med att Klingspor tvungits att p\u00e5 privat v\u00e4g uppl\u00e5na penningar f\u00f6r de n\u00f6dv\u00e4ndigaste behoven, man synes \u00e4ven str\u00e4ngt hava klandrat honom, f\u00f6r att han icke hade anv\u00e4nt de till arm\u00e9n ankomna pen- ningarna som sig bort, vilket skulle framg\u00e5 av en anonym skrivelse st\u00e4lld till Meijerfelt.<\/span><\/td>\n\n

Maar het was niet genoeg dat Klingspor gedwongen was om priv\u00e9 geld te lenen voor de meest noodzakelijke behoeften, mensen lijken hem ook ernstig de schuld te geven, omdat hij het geld dat was aangekomen voor het leger niet had gebruikt zoals hij had uitgegeven, wat duidelijk zou zijn uit een anonieme brief gericht aan Meijerfelt.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 67-68<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Av den f\u00f6rklaring Klingspor i \u00f6nl\u00e4d\u00f6log av klago- skriften l\u00e4mnade, framg\u00e5r, att han endast vid f\u00f6rdelningen av penningmedlen varit av annan \u00e5sikt \u00e4n de klagande. Det \u00e4r d\u00e4rf\u00f6re sv\u00e5rt att fatta, huru han blott p\u00e5 grund av skiljaktig \u00e5sikt kunde k\u00e4nna sig s\u00e5 kr\u00e4nkt, till \u00bbheder och samvete\u00bb att han ansett sig b\u00f6ra inf\u00f6r Meijerfelt och konungen framl\u00e4gga redovisning f\u00f6r f\u00f6rvaltningen av de honom anf\u00f6rtrodda penningmedlen, \u2014 M\u00e5h\u00e4nda hade han uti ovananf\u00f6rda klagoskrift sp\u00e5rat n\u00e5gon sv\u00e5rare beskyllning \u00e4n vad ur f\u00f6rklaringen framg\u00e5r,<\/span><\/td>\n\n

Uit de toelichting van Klingspor in … op de klacht blijkt dat hij alleen een andere mening had dan klagers als het ging om de verdeling van de gelden. Het is daarom moeilijk te begrijpen hoe hij zich, eenvoudigweg vanwege een verschil van mening, zo beledigd kon voelen, “eer en geweten” dat hij van plan was om aan Meijerfelt en de koning verantwoording af te leggen over het beheer van de aan hem toevertrouwde fondsen , – Misschien had hij in de bovengenoemde klacht een ernstiger beschuldiging opgespoord dan uit de toelichting blijkt,<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 73<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
I det andra brevet skriver konungen till Meijerfelt: \u2014 \u2014 \u2014 \u2014 \u00bbVi hafva med synnerligen n\u00e5digt n\u00f6je emottagit Eder uti underd\u00e5nig skrifvelse af den 25 sistf. September afgifna Rapport om den beredvillighet hvarmed \u00e5tskillige hemmansbrukare uti<\/span> Ule\u00e5borgs, Vasa och Cuopio L\u00e4n \u00e5tagit sig att j\u00e4mv\u00e4l flere utan betalning, till sine Soldaters och Vargerings Karlars behof, leverera skjortor, strumpor och skor; Och uppdiage Vi nu V\u00e5ra Befallningshafvande i ber\u00f6rde l\u00e4n, att, \u00e5 V\u00e5re v\u00e4gnar, f\u00f6rklara Allmogen d\u00e4rst\u00e4des det n\u00e5diga V\u00e4lbehag, hvarmed Vi anse ett s\u00e5dant deras ber\u00f6mliga f\u00f6rh\u00e5llande Hvilket Vi velat Eder till svar h\u00e4rigenom i n\u00e5der tillk\u00e4nnagifva. Befallande Eder Gud Alsm\u00e4gtig n\u00e5deligen.\u00bb Lovisa den 13 october 1789), Gustaf.<\/span><\/td>\n\n

In de tweede brief schrijft de koning aan Meijerfelt: \u2014 \u2014 \u2014 \u2014 \u00bbWij hebben uw onderdanige brief van de 25e met buitengewoon hoffelijk genoegen ontvangen. Rapport ingediend in september over de bereidheid waarmee verschillende boeren in Ule\u00e5borgs-<\/span>, Vasa- en Cuopioland hebben toegezegd hemden, sokken en schoenen te leveren voor de behoeften van hun soldaten en strijdende mannen zonder betaling; En Wij bevelen nu Onze Bevelhebbers in de betrokken graafschappen om namens Ons aan het gewone volk daar de genadige Goede Wil te verkondigen, waarmee Wij zo’n glorieuze relatie van hen beschouwen, Die Wij U als antwoord hierbij in genaden wilden aankondigen. U God de Almachtige genadig bevelen.\u00bb Lovisa op 13 oktober 1789, Gustaf.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 80-81<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
S\u00e5lunda skrev hertig Karl redan den 25 sept. 1788 till Meijerfelt, att under den tid trupperna l\u00e5go i vinterkvarter vanligen icke n\u00e5got s\u00e4rskilt pl\u00e4gade intr\u00e4ffa, som – skulle fordra n\u00e4rvaro av ett st\u00f6rre antal herrar adjutanter, \u00e4n de som hos honom hade sina tilldelta detaljer, och dessa s\u00e5lunda endast komme att \u00bbintaga och borttaga i qvarteren utrymme f\u00f6r truppen\u00bb, varf\u00f6r han fann det vara b\u00e4st, att de \u00e5terginge till sina respektive regementen eller till sina hemorter 1),<\/span><\/p>\n

1) I b\u00f6rjan av oktober blev h\u00f6gkvarteret f\u00f6r en kortare tid f\u00f6r- lagt i Borg\u00e5 samt d\u00e4refter i Helsingfors. Efter det hertigen d. 20 nov. med flottan avg\u00e5tt till Karlskrona, handhades bef\u00e4let \u00f6ver arm\u00e9n i Finland av generall\u00f6jtnanten Posse intill d. 11 dec., d\u00e5 bef\u00e4let \u00f6vertogs av Meijerfelt och h\u00f6gkvarteret \u00e5ter f\u00f6rlades till Lovisa.<\/span><\/td>\n

\n

Zo schreef hertog Karl al op 25 sept. 1788 aan Meijerfelt, dat gedurende de tijd dat de troepen zich in de winterkwartieren bevonden, er gewoonlijk niets bijzonders gebeurde dat – de aanwezigheid zou vereisen van een groter aantal gentleman-adjudanten dan degenen die hun bijgevoegde gegevens bij zich hadden, en deze zouden dus alleen “opnemen en plaats in de vertrekken voor de troepen wegnemen\u00bb, daarom vond hij het het beste dat ze terugkeren naar hun respectieve regimenten of naar hun geboorteplaats 1),<\/span><\/p>\n

1) Begin oktober was het hoofdkantoor korte tijd gevestigd in Borg\u00e5 en vervolgens in Helsinki. Nadat de hertog d. 20 nov. met de vloot naar Karlskrona was vertrokken, werd het bevel over het leger in Finland tot 11 december uitgevoerd door luitenant-generaal Posse, toen het bevel werd overgenomen door Meijerfelt en het hoofdkwartier opnieuw naar Lovisa werd verplaatst.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 85<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Den generalorder f\u00f6r 1789\u20141790 \u00e5rs vinterl\u00e4ger, som konungen i Borg\u00e5 d. 21 nov. 1789 utf\u00e4rdade till general Meijerfelt, vilken under konungens fr\u00e5nvaro skulle hand- hava h\u00f6gsta bef\u00e4let vid arm\u00e9n, innefattade f\u00f6rordningar och f\u00f6rh\u00e5llningsregler i 15 punkter, vilka skulle tjena de skilda avdelningscheferna till efterr\u00e4ttelse. TI dessa l\u00e4mnas f\u00f6reskrifter ej blott f\u00f6r gr\u00e4nsens f\u00f6rsvar vid fiendens m\u00f6jliga infall, utan \u00e4ven f\u00f6r manskapets syssels\u00e4ttningar och milit\u00e4ra utbildning m. m., och de l\u00e4mna d\u00e4rvid tillika en inblick i livet inom vinterkvarteren.<\/span><\/td>\n\n

De algemene bestelling voor het winterkamp 1789-1790, dat de koning in Borg\u00e5 d. 21 nov. In 1789, uitgegeven aan generaal Meijerfelt, die tijdens de afwezigheid van de koning het hoogste bevel over het leger moest handhaven, nam in 15 punten voorschriften en gedragsregels op, die de verschillende afdelingshoofden van inlichtingen moesten dienen. Hieraan worden niet alleen instructies gegeven voor de verdediging van de grens bij een eventuele aanval van de vijand, maar ook voor de bezettingen en militaire training van de bemanning, enz., en ze geven ook inzicht in het leven in de winter kwartalen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 88-89<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
J\u00e4mte ovan anf\u00f6rda order synes konungen f\u00f6re sin avresa hava till kommenderande generalen Meijerfelt av- l\u00e5tit en instruktion, \u00e4ven den dagtecknad Borg\u00e5 d. 21 nov. 1789, s\u00e5 lydande:<\/span><\/td>\n\n

Naast de bovenstaande bevelen lijkt de koning voor zijn vertrek een instructie te hebben gegeven aan bevelhebber Meijerfelt, ook gedateerd op 21 november. 1789, als volgt:<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

R\u00f6rande sjukhus och sjukv\u00e5rden i vinterkvarteren skriver hertigen till\u00a0Meijerfelt<\/mark>\u00a0\u2014 \u2014 \u2014
\n\u00bbN\u00e4r Troupperne intagit sina Vinter-Qvarter, bes\u00f6rjer Herr Generalen, att innom hvarje f\u00f6rdelning inr\u00e4ttas ett sjukhus, hvarest Regementets sjuka tillb\u00f6rligen kunna v\u00e5rdas. Regements F\u00e4ltsk\u00e4ren \u00e5ligger, att i r\u00e4ttan tid, utur Kongl. F\u00e4lt Apoteket i Lovisa h\u00e4rtill reqvirera n\u00f6diga medicamenter, s\u00e5 att ingen brist h\u00e4rvid f\u00f6rsp\u00f6rjes.\u00bb
\n<\/span><\/td>\n		\n

Over ziekenhuizen en medische zorg in het winterkwartier schrijft de hertog aan Meijerfelt:<\/span><\/p>\n

“Als de troepen hun winterkwartieren hebben ingenomen, zorgt de heer generaal ervoor dat er binnen elke divisie een ziekenhuis wordt opgericht, waar de zieken van het regiment goed kunnen worden verzorgd. De veldschaar van het regiment moet op het juiste moment van de Kon. Apotheek in Lovisa de noodzakelijke medicijnen vorderen, zodat er geen tekort voorkomt.\u00bb<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 91<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Den 24 mars 1789 f\u00f6rordnades Johan<\/span> Theophilus Nathorst till f\u00f6rste f\u00e4ltkirurg vid arm\u00e9n efter \u00f6verdirekt\u00f6r Thel. Han anh\u00e5ller i en skrivelse fr\u00e5n Pejpola d. 24 okt. 1789 hos Meijerfelt, att, d\u00e5 trupperna snart skulle g\u00e5 i vinterkvarteren och sjukhusen i Elim\u00e4 komme att evakue- ras, generalen m\u00e5tte godk\u00e4nna och i ordern till regemen- tena intaga de av honom gjorda f\u00f6rslagen. \u2014 Dessa voro, att sedan av l\u00e4kare beh\u00f6riga sjukm\u00f6nstringar blivit gjorda, de sjuka skulle f\u00f6rdelas i 3:ne klasser:<\/span><\/td>\n\n

Op 24 maart 1789 werd Johan Theophilus Nathorst benoemd tot eerste veldchirurg na directeur-generaal Thel bij het leger. Hij beweert in een brief van Pejpola op 24 oktober. 1789 bij Meijerfelt, dat, aangezien de troepen spoedig naar de winterkwartieren zouden gaan en de ziekenhuizen in Elim\u00e4 zouden worden ge\u00ebvacueerd, de generaal de door hem gedane voorstellen moest goedkeuren en opnemen in de bevelen aan de regimenten. \u2014 Deze waren dat, nadat de door artsen goedgekeurde ziekenverzamelingen waren gemaakt, de zieken in 3 klassen moesten worden verdeeld:<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Enligt ordern d. 18 okt. 1789 anbefaller Meijerfelt regementen och<\/span> k\u00e5ren, att vid bes\u00e4ttande av \u00e5t dem anvisade vinterkvarter, alla tingshus, tingsst\u00e4llen och g\u00e4stgivareg\u00e5rdar skola l\u00e4mnas fria f\u00f6r inkvartering. I samma order f\u00f6reskrives, att regementena skola till sina vinterkvarter avs\u00e4nda all gr\u00f6vre tross och endast beh\u00e5lla t\u00e4lten samt \u00bbden till proviantering h\u00f6gst n\u00f6dv\u00e4ndiga vagnen eller k\u00e4rran\u00bb, j\u00e4mte 7 h\u00e4star f\u00f6r varje kompani.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Volgens het bevel van 18 okt. 1789 zegt Meijerfelt de regimenten en het korps om bij het innemen van de hun toegewezen winterkwartieren alle gerechtsgebouwen en herbergen vrij te laten voor huisvesting. In hetzelfde bevel wordt bepaald dat de regimenten al het grovere touw naar hun winterverblijf zullen sturen en alleen de tenten en “wagens en karren die het meest nodig zijn voor proviand” zullen houden, samen met 7 paarden voor elke compagnie.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 101<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
D. 28 mars 1790 anh\u00e5ller H. V. Hamilton i rapport hos Meijerfelt, att, d\u00e5 vid \u00f6v. l\u00f6jt. Armfelts j\u00e4garbat. \u00bbF\u00e4ltsk\u00e4ren Grimmer, som \u00e4r s\u00e5 el\u00e4ndigt sjuk\u00bb, att han m\u00e5ste till Lovisa sjukhus ins\u00e4ndas, och de sjuka s\u00e5lunda bliva utan n\u00e5gon sk\u00f6tsel, en annan med det f\u00f6rsta i hans st\u00e4lle m\u00e5tte f\u00f6rordnas.<\/span><\/td>\n\n

D. 28 maart 1790, H. V. Hamilton beweert in een rapport te Meijerfelt, dat, toen op \u00f6v. Luitenant. Armfelts J\u00e4gerbat. “De veldsergeant Grimmer, die zo ellendig ziek is”, dat hij naar het ziekenhuis van Lovisa moest worden gestuurd, en de zieken werden dus zonder enige zorg achtergelaten, een andere met de eerste moest in zijn plaats worden aangesteld.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 104-107<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n\n
Efter ankomsten till vinterkvarteret och sedan de vikti- gaste anordningar d\u00e4r blivit gjorda, s\u00e4nder han fr\u00e5n Tavastby g\u00e5rd d. 18 nov. 1788 till Meijerfelt en rapport, vari han p\u00e5pekar bristf\u00e4lligheterna i manskapets bekl\u00e4dnad samt redog\u00f6r f\u00f6r de av honom vidtagna milit\u00e4ra dispositio- nerna. Rapporten meddelas h\u00e4r i sin helhet, d\u00e5 den ger en klar bild av tidsl\u00e4get.<\/span><\/td>\n\n

Na aankomst in de winterkwartieren en nadat daar de belangrijkste regelingen zijn getroffen, stuurt hij op 18 november\u00a0<\/span>1788<\/span> vanuit Tavastby g\u00e5rd\u00a0 aan Meijerfelt een rapport, waarin hij wijst op de gebreken in de kleding van de bemanning en verslag doet van de door hem ingenomen militaire opstelling. Het rapport wordt hier in zijn geheel gepresenteerd, omdat het een duidelijk beeld geeft van de huidige situatie.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Ofvan citerade rapport till Meijerfelt r\u00f6rande manskapets utslitna byxor besvarades av Klingspor d. 29 nov. fr\u00e5n Borg\u00e5, d\u00e4r h\u00f6gkvarteret f\u00f6r tillf\u00e4llet var f\u00f6rlagt. I brevet underr\u00e4ttar han Meijerfelt att f\u00f6r Drufvas j\u00e4gare anordnats persedlar, som kunde avh\u00e4mtas fr\u00e5n Lovisa d. 5 dec. och till\u00e4gger: \u00bbJ\u00e4garne undf\u00e5 d\u00e5 Wallman med n\u00f6diga reqvisita till Byxor och sn\u00f6sockor, som de enligt prof sjelva komma att f\u00f6rf\u00e4rdiga\u00bb.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Het hierboven geciteerde rapport aan Meijerfelt over de versleten broeken van de manschappen werd op 29 november door Klingspor beantwoord. uit Borg\u00e5, waar het hoofdkantoor momenteel was gevestigd. In de brief laat hij Meijerfelt weten dat er vouchers zijn geregeld voor Drufva’s jagers, die op 5 december bij Lovisa kunnen worden opgehaald. en voegt eraan toe: “De jagers zullen dan Wallman van de hand doen met de nodige voorraden voor broeken en sneeuwsokken, die ze volgens de professor zelf gaan klaarmaken”.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Uti ett brev till Meijerfelt daterat Tavastby g\u00e5rd d. 2 nov. 1788 beskriver Drufva de sv\u00e5righeter han hade, d\u00e5 avl\u00f6ningar och \u00f6vriga utbetalningar f\u00f6r bataljonernas (Nerike, V\u00e4rmlands, Kongl. Dahls Regemente) r\u00e4kning icke p\u00e5 flere m\u00e5nader stodo att lyfta. Han s\u00e4ger: \u00bbMen Herr General och Grefve, at \u00f6fver 2 m\u00e5nader ej blifva afl\u00f6nt och dock natten s\u00e5v\u00e4l som dagen utan relage gi\u00f6ra den sv\u00e5raste tienst af alla i Arm\u00e9en, \u00e4r ej venabelt med hvad Fri Corpser i alla tider blifvit tillagt, som vanligen med all Promtityde, utan omg\u00e5enden (som) nu sker, pl\u00e4ga f\u00e5 sitt ut, hvarom jag \u00e5 egna och min J\u00e4gare Corps v\u00e4gnar hos Herr Grefven och Generalen \u00f6dmjukast anh\u00e5ller\u00bb; Och han till\u00e4gger, att d\u00e5 han sj\u00e4lv saknade all kredit och hos bonden endast m\u00f6tte oginhet, han \u00bbej har annan \u00e4n den sista utv\u00e4g, at hjelpa mig fram. Jag s\u00e4ger \u00e4rligen till, ty penningar kunna vi ej vara f\u00f6rutan om alt med ord- ning och Beskedlighet skall tillg\u00e5\u00bb \u2014 \u2014 \u2014
\nD\u00e5 denna skrivelse synes blivit resultatl\u00f6s, skriver han \u00e5nyo tre m\u00e5nader senare eller d. 1 febr. 1789 till Meijerfelt
\n<\/span><\/td>\n		\n

Uit een brief aan Meijerfelt gedateerd Tavastby g\u00e5rd d.d. 2 nov. 1788 beschrijft Drufva de moeilijkheden die hij had, toen salarissen en andere betalingen voor de bataljons (Nerike, V\u00e4rmland, Royal Dahl’s Regiment) enkele maanden niet konden worden betaald. Hij zegt: “Maar meneer de generaal en de graaf, om meer dan 2 maanden niet betaald te worden en toch de moeilijkste plicht van allemaal in het leger te doen, dag en nacht, zonder rust, is niet omkoopbaar met wat Free Corpser is toegevoegd om te allen tijde, zoals gewoonlijk bij alle Promtityde, zonder dat het onmiddellijke nu plaatsvindt, gewoonlijk haar toekomt, waarvan ik zeer nederig een beroep doe op de heer Graaf en generaal namens mezelf en mijn Corps Jagers\u00bb; En hij voegt er aan toe dat aangezien hij zelf geen eer had en alleen onwetendheid ontmoette bij de boer, hij “geen andere optie heeft dan het laatste redmiddel, om mij te helpen.” Ik zeg eerlijk, want we kunnen geen geld hebben tenzij alles in orde is en bescheidenheid geboden is.”
\n<\/span>Wanneer deze brief vruchteloos lijkt te zijn geweest, schrijft hij drie maanden later of op 1 februari\u00a0<\/span>1789<\/span>\u00a0nog een keer. naar Meijerfelt<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

I memorial av den 26 april 1789 skriver han fr\u00e5n Tavastby g\u00e5rd till Meijerfelt.
\n<\/span><\/td>\n		\n

In het memo van 26 april 1789 schrijft hij van Tavastby g\u00e5rd <\/span>aan Meijerfelt.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 109<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Men Drufva var tyv\u00e4rr icke den enda som hade att k\u00e4mpa med sv\u00e5righeter vid anskaffandet av manskapets f\u00f6rn\u00f6denheter. Ocks\u00e5 O. Cederstr\u00f6m rapporterar till\u00a0Meijerfelt<\/mark> d. 9 nov. 1789, att han hos Landsh\u00f6vdinge\u00e4mbetet i Lovisa beg\u00e4rt handr\u00e4ckning f\u00f6r utbekommande av ved och ljus f\u00f6r inkvarteringen i Tavastby hemg\u00e5rd och by. \u00bbMen oaktadt ingifven Reqvisition d\u00e4r\u00e5 icke \u00e4r- h\u00e5llit dess utl\u00e5tande eller desse v\u00e5ra n\u00f6dige behof\u00bb 1).
\n\u00c4ven Carl von Axelson, som med Livbataljonen av Kongl. Nerike och V\u00e4rmlands reg:te l\u00e5g i vinterkvarter i Heinola, skriver till\u00a0Meijerfelt<\/mark> d. 18 hov. och fr\u00e5gar, varifr\u00e5n ved och ljus eller penningar till desamma skola erh\u00e5llas f\u00f6r de sjukhus han enligt order inr\u00e4ttat inom varje regemente. \u00bbVed\u00bb, s\u00e4ger han, \u00bbkan m\u00f6jeligen anskaffas, om s\u00e5 befalles, genom soldaters handr\u00e4kning fr\u00e5n n\u00e4rliggande skog, men til Lius som i dessa m\u00f6rka P\u00f6rten \u00e4ro oumb\u00e4rlige vid de Siukas sk\u00f6tsel finnes ingen utv\u00e4g annorlunda \u00e4n p\u00e5 Kongl. Maij:ts och Kronans bekostnad, \u2014 \u2014 \u2014 h\u00e4lst man h\u00e4r icke har n\u00e5gra b\u00f6nder att h\u00e5lla sig till som b\u00f6ra utg\u00f6ra dylika skiyldigheter d\u00e5 detta Heinola hvarken kan anses f\u00f6r stad eller Landsbygd, utan har sin besynnerliga s\u00e4rskilda natur s\u00e5 kallat Landsh\u00f6fdinge s\u00e4tes 1).
\n<\/span><\/td>\n		\n

Maar Drufva was helaas niet de enige die moeite had met het bemachtigen van de benodigdheden voor de manschappen. Ook O. Cederstr\u00f6m meldt op 9 november\u00a0<\/span>1789 aan Meijerfelt, dat hij assistentie vroeg van het Gouverneurskantoor in Lovisa voor de levering van brandhout en kaarsen voor de accommodatie in de hoeve en het dorp van Tavastby. “Echter, ongeacht de ingediende vordering, de verklaring of onze noodzakelijke behoeften zijn niet voldaan”.
\n<\/span>Ook Carl von Axelson, die met het Lijfbataljon van het Kon. Nerike en V\u00e4rmland regiment in de winterkwartieren in Heinola lag, schrijft Meijerfelt d.d. 18 nov. en vraagt \u200b\u200bwaar hout en licht of geld voor hetzelfde zal worden verkregen voor de ziekenhuizen die hij heeft volgens de order die binnen elk regiment is opgesteld. “Brandhout”, zegt hij, “kan eventueel worden verkregen, indien bevolen, door soldaten met de hand te tellen uit het nabijgelegen bos, maar voor Lius, die in deze donkere poorten onmisbaar is voor de zorg van de zieken, is er geen andere uitweg dan door Koning en Kroon te bekomstigen, \u2014 \u2014 \u2014 idealiter heb je hier geen boeren om je aan te houden die zulke vaardigheden zouden moeten vormen, aangezien dit Heinola noch als een stad noch als een platteland kan worden beschouwd, maar zijn eigenaardige speciale karakter heeft, dus -genaamd Gouverneur zit.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 156<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Mot slutet av \u00e5ret ing\u00e5r p\u00e5 Salomons anh\u00e5llan en generalorder av Meijerfelt till samtliga f\u00f6rdelningschefer, om ins\u00e4ndarde av sjuk och d\u00f6dsrapporterna f\u00f6r \u00e5ret, f\u00e4ltsk\u00e4rers anskaffande, f\u00f6rh\u00e5llningsregler f\u00f6r desamma m. m. Ordern \u00e4r daterad Lovisa d. 19 dec. 1788 och lyder:<\/span><\/td>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 177-178<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Denna rapport torde helt visst f\u00f6ranlett greve Meijerfelt att d. 18 sept. 1788 till regementena uts\u00e4nda f\u00f6ljande cirkul\u00e4rskrivelse:<\/span><\/td>\n\n

Dit bericht heeft graaf Meijerfelt er op 18 september zeker toe aangezet. In 1788 werd de volgende circulaire aan de regimenten gestuurd:<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Uti memorial till kommend\u00f6ren, generall\u00f6jtnanten m. m., greve Meijerfelt daterat Lovisa d. 8 nov. 1788 omn\u00e4mner f\u00e4ltmedikus E k m a r k de \u00e5tg\u00e4rder, som under juli m\u00e5nad vidtagits f\u00f6r erh\u00e5llande av sjukhus f\u00f6r arm\u00e9ns behov. <\/span><\/td>\n\n

Uit het memo aan de commandant, de luitenant-generaal, enz., Graaf Meijerfelt gedateerd Lovisa d.d. 8 nov. 1788 vermeldt veldarts Ekmark de maatregelen die in de maand juli werden genomen om een \u200b\u200bhospitaal voor het leger te krijgen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 180<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Ovan relaterade memorial ins\u00e4nder f\u00f6rste f\u00e4ltl\u00e4karn till greve Meijerfelt, j\u00e4mte eget utl\u00e5tande, i hopp att s\u00e5lunda s\u00e4krare kunna p\u00e5r\u00e4kna bifall till ett projekt, som man ans\u00e5g vara av synnerlig betydelse i kampen mot f\u00e4lt- sjukan. <\/span><\/td>\n\n

De eerste velddokter overhandigt het bovengenoemde memorandum aan graaf Meijerfelt, samen met zijn eigen verklaring, in de hoop zo op goedkeuring te kunnen rekenen voor een project dat van bijzonder belang werd geacht in de strijd tegen veldziekten.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 182<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
D\u00e5 s\u00e5lunda sjuka, vilka redan r\u00f6rde sig ute, varken med godo eller ondo kunde avh\u00e5llas fr\u00e5n att k\u00f6pa a7 den f\u00f6rbjudna f\u00f6dan och sjukvaktaren, vars plikt det varit att hindra ofoget, var upptagen med sk\u00f6tseln av de sva- gare sjuka, anh\u00e5ller Ekmark hos Meijerfelt att regements- f\u00e4ltv\u00e4beln eller n\u00e5gon annan m\u00e5tte \u00e5l\u00e4ggas \u00bbat i alla dessa stufvor f\u00f6rbjuda, at insl\u00e4ppa n\u00e5gon af de p\u00e5 sjukhuset varande soldater, \u00e4n mera till dem s\u00e4lja n\u00e5gra matvaror, dem till st\u00f6rsta kanske ofta obotlig skada, helst nu d\u00e5 den gr\u00e4seliga och sv\u00e5ra diarrh\u00e9n \u00e4r bland de siuka det envisaste och m\u00e4st d\u00f6dande symptomet\u00bb.<\/span><\/td>\n\n

Toen de zieken, die al onderweg waren, niet konden worden weerhouden van het kopen van het verboden voedsel, en de ziekenverzorgster, wiens taak het was om onheil te voorkomen, bezig was met de zorg voor de zwakkere zieken, stopte Ekmark bij Meijerfelt dat de regimentssergeant-at-arm of iemand anders moet worden bevolen “in al deze situaties te verbieden een van de soldaten die in het ziekenhuis liggen, toe te laten, laat staan \u200b\u200bhun voedsel te verkopen, aan hen hoogstens misschien onherstelbare schade, vooral nu het gruwelijke en moeilijke de diarree bij de zieken het meest hardnekkige en dodelijkste symptoom is\u00bb.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 189<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
Sten Gete f\u00f6rklarar slutligen, att i h\u00e4ndelse Meijerfelt dock ans\u00e5g det n\u00f6dv\u00e4ndigt, skulle han genom kommendanten l\u00e5ta evakuera artillerikasernen och f\u00f6r \u00e4ndam\u00e5let l\u00e5ta inreda densamma, ehuru det bleve sv\u00e5rt \u00bbi anseende till vintern och dagarnas korthet\u00bb. Kasernen var n\u00e4mligen bebodd av artilleriofficerare och manskap med allt vad dem tillh\u00f6rde, varj\u00e4mte \u00e4ven inkvarteringsomsorgen enligt Getes mening skulle bliva ganska bekymmersam.<\/span><\/td>\n\n

Sten Gete legt tenslotte uit dat in het geval dat Meijerfelt het nodig achtte, hij de artilleriekazerne via de commandant zou laten ontruimen en voor dat doel zou laten inrichten, al zou dat “met het oog op de winter en de korte dagen” moeilijk zijn. De kazerne werd bewoond door artillerie-officieren en bemanning met alles wat daarbij hoorde, en ook de huisvesting zou volgens Gete behoorlijk lastig zijn.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Att detta dock var n\u00f6dv\u00e4ndigt, n\u00e4r det var fr\u00e5ga om en s\u00e5 sj\u00e4lvr\u00e5dig herre som major Gete, visa ej blott efter- f\u00f6ljande skrivelse fr\u00e5n Platen och Liljehorn utan \u00e4ven Salomons svarsbrev till greve Meijerfelt av d. 4 dec.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Dat dit echter wel nodig was, toen het om een \u200b\u200beigenzinnige heer als majoor Gete ging, blijkt niet alleen uit de daarop volgende brief van Platen en Liljehorn, maar ook uit Salomons antwoordbrief aan graaf Meijerfelt van 4 dec.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 191<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Den 4 dec. kunde han allts\u00e5 underr\u00e4tta Meijerfelt, att sedan Gete dessa dagar vidtagit anstalt f\u00f6r \u00bbbeh\u00f6rig rensning och svafling\u00bb av fem rum uti Kasernen Liljan, i vilka de sjuka fr\u00e5n \u00c5lasarettet skulle inflytta, s\u00e5 torde denna flyttning kunna f\u00f6rsigg\u00e5 d. 8 dec. De utv\u00e4rtes sjuka skulle \u00f6verf\u00f6ras till sjukhuset N:o 2. <\/span><\/td>\n\n

Op 4 dec. zou hij Meijerfelt daarom kunnen informeren dat aangezien Gete tegenwoordig maatregelen heeft genomen voor “geautoriseerde reiniging en zwaveling” van vijf kamers in de Liljan-kazerne, waarin de zieken uit \u00c5lasaret zouden verhuizen, deze verhuizing op 8 december zou kunnen plaatsvinden. De uiterlijk zieken moesten worden overgebracht naar ziekenhuis nr. 2.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 217-218<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n
S\u00e5lunda beklagar sig J. R. Tau bei brev, Ummeljoki d. 16 aug. 1788, till Meijerfelt, att hans kommendering oaktat rekvisition intet br\u00e4nnvin kunnat erh\u00e5lla fr\u00e5n Lovisa, och d\u00e5 denna kommendering redan under marschen till Kaipiais saknat denna vara, anh\u00e5ller han, att det m\u00e5tte till\u00e5tas \u00bbs\u00e5gskrifvaren Lejsten f\u00f6rbr\u00e4nna ett visst qvantum spannm\u00e5l att fournera ‘Trouppen med br\u00e4nnvin; Toback \u00e4r \u00e4fven en vara som knekten om\u00f6jligt kan vara f\u00f6rutan\u00bb.<\/span><\/td>\n\n

Zo klaagt J.R. Tau per brief, Ummeljoki d.d. 16 aug. 1788, aan Meijerfelt, dat\u00a0<\/span>zijn bestelling ondanks een opvordering niet tot cognac uit Lovisa leidde, en aangezien bestelling deze grondstof al ontbrak tijdens de mars naar Kaipiais, dringt hij erop aan dat het moet worden toegestaan \u200b\u200b”de zaagklerk Lejsten om een\u00a0 bepaalde hoeveelheid graan om het gezelschap van brandewijn te voorzien; Tabak is ook een handelsartikel waar de knechten zonder kan\u00bb.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

D\u00e4remot h\u00e4nde det ofta nog att br\u00e4nnvin, \u00e4ven om det ej rekvirerats, det oaktat tills\u00e4ndes regementena. S\u00e5lunda skriver Klingspor d. 14 feb. 1789 till Gen. en chef Meijerfelt: \u00bbSom det torde bidraga till soldatens h\u00e4lsa at d\u00e5 och d\u00e5 kunna f\u00e5 n\u00e5got br\u00e4nvin och h\u00e4r nu \u00e4r lite till- g\u00e5ng upp\u00e5 franskt Br\u00e4nvin, s\u00e5 har jag fogat n\u00f6dig anstalt at det till Regementerne blifver utlefvereradt\u00bb. Sju rege- menten bliva s\u00e5lunda lyckliggjorda med 950 kr br\u00e4nnvin till f\u00f6rdelning.
\n<\/span><\/td>\n		\n

Aan de andere kant gebeurde het vaak genoeg dat cognac, zelfs als het niet werd gevorderd, toch naar de regimenten werd gestuurd. Zo schrijft Klingspor op 14 februari 1789 tot Gen. een commandant Meijerfelt: \u00bbOmdat het lijkt bij te dragen aan de gezondheid van de soldaat om af en toe wat cognac te krijgen, en hier nu weinig toegang is tot Franse cognac, heb ik de nodige regelingen getroffen om het aan de regimenten\u00bb. Zeven regimenten zullen dus blij worden gemaakt met SEK 950 brandewijn om te verdelen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 238<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Den 9 juli 1790 stod sj\u00f6slaget vid Svensksund, 3 dagar senare, den 12 juli, erh\u00f6ll f\u00f6rste f\u00e4ltkirurgen Nathorst en order fr\u00e5n Meijerfelt p\u00e5 Kymmene g\u00e5rd att genast efter inh\u00e4ndigande av densamma foga anstalt om avs\u00e4ndande av 80 st. \u00bbsjukh\u00e4star\u00bb j\u00e4mte k\u00e4rror, bandager m. m., som till blesserades och sjukas f\u00f6rbindande och sk\u00f6tsel erfordras. \u00c4ven anbefalldes i ordern, att genast och \u00bbutan minsta uppeh\u00e5ll\u00bb ett s\u00e5 stort antal f\u00e4ltsk\u00e4rer som m\u00f6jligt skulle begiva sig till Kymmene g\u00e5rd f\u00f6r att v\u00e5rda och till Lovisa lasarett transportera det stora antal blesserade, som, i f\u00f6ljd s\u00e5v\u00e4l av brist p\u00e5 h\u00e4star som andra n\u00f6dv\u00e4ndiga artik- lar, d\u00e4r funnos kvarliggande.<\/span><\/td>\n\n

Op 9 juli 1790 vond de zeeslag bij Svensksund plaats, 3 dagen later, op 12 juli, ontving de eerste veldchirurg Nathorst een bevel van Meijerfelt op Kymmene g\u00e5rd <\/span>om onmiddellijk na de overdracht van dezelfde instelling 80 stuks te sturen. “ziekpaarden” samen met karren, verbanden, enz., die nodig zijn voor het aankleden en verzorgen van gewonden en zieken. Ook werd aanbevolen dat onmiddellijk en “zonder de minste pauze” een zo groot mogelijk aantal veldscharen naar Kymmene zou gaan om het grote aantal gewonden te verzorgen en naar de ziekenboeg van Lovisa te vervoeren, die als gevolg daarvan van een gebrek aan paarden evenals andere noodzakelijke artikelen, waar er restjes waren.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 250-254<\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n
F\u00f6ljande m\u00e5nad hemst\u00e4llde Wickman hos Meijerfelt ytterligare om att kovalescenterna p\u00e5 Sveaborgs lasarett skulle bespisas med UY, sill eller ett par str\u00f6mningar per man och dag, vilket \u00e4ven av Meijerfelt beviljades.<\/span><\/td>\n\n

De volgende maand deed Wickman Meijerfelt opnieuw een verzoek om de covalescenten in de ziekenboeg van Sveaborg te voeden met UY, haring of een paar stromen per man per dag, wat ook door Meijerfelt werd toegestaan.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Konungen skriver s\u00e5lunda fr\u00e5n Haga d. 10 jan. 1790 till Meijerfelt om de m\u00e5tt och steg, som i detta febr borde vidtagas.<\/span><\/td>\n\n

Zo schrijft de koning vanuit Den Haag <\/span>op 10 januari\u00a01790 aan Meijerfelt over de maatregelen en stappen die in februari moeten worden genomen.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

I sin svarsskrivelse, dat. Borg\u00e5 23 jan. 1790, l\u00e5ter Meijerfelt konungen veta att alla av honom givna befall- ningar \u00bbefter m\u00f6jeligheten verkst\u00e4llts\u00bb, samt att f\u00f6rste – F\u00e4lt medikus assessor Salomon avs\u00e4ndts till Helsingfors och Sveaborg f\u00f6r att \u00bbde sjuka bitr\u00e4da med det som p\u00e5 hans \u00e5tg\u00e4rd ankomma kan\u00bb, varj\u00e4mte meddelas att General- Major Klingspor \u00e4ven varit ditrest f\u00f6r att p\u00e5 st\u00e4llet taga k\u00e4nnedom om de gjorda arrangementen. Meijerfelt \u00e4mnade \u00e4ven, s\u00e5 ofta tillf\u00e4lle d\u00e4rtill kunde givas, sj\u00e4lv efterse \u00bbhuru med alt lider, f\u00f6r att genast p\u00e5 st\u00e4llet kunna avg\u00f6ra om min \u00e5tg\u00e4rd till n\u00e5got fordras\u00bb.<\/span><\/td>\n\n

In zijn antwoordbrief d.d. Borg\u00e5 23 jan. 1790 liet Meijerfelt de koning weten dat alle door hem gegeven orders “voor zover mogelijk waren uitgevoerd”, en dat de eerste veldmedicus assessor Salomon naar Helsinki en Sveaborg was gestuurd om “de zieken te helpen met wat hij kon beheren”, terwijl u op de hoogte wordt gesteld dat generaal-majoor Klingspor er ook geweest is om kennis te nemen van de ter plaatse gemaakte afspraken. Meijerfelt was ook van plan om, zo vaak als de gelegenheid zich voordeed, zelf eens te kijken “hoe alles er aan toe is, om direct ter plaatse te kunnen vaststellen of mijn actie ergens<\/span> nodig is”.<\/span><\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Ett brev fr\u00e5n v. Klercker, (dat. Sveaborg d. 13 Jan. 1790) till Meijerfelt inneh\u00e5llande svar p\u00e5 dennes f\u00f6rfr\u00e5gan, huruvida icke flottans sjuka kunde j\u00e4mte deras f\u00e4ltsk\u00e4rer \u00f6verf\u00f6ras till arm\u00e9ns f\u00e4ltlasarett, visar, att sjukhusen p\u00e5 Sveaborg voro \u00f6verfulla och att tillika stor brist p\u00e5 f\u00e4lt- sk\u00e4rer r\u00e5dde.<\/span><\/td>\n\n

Een brief van v. Klercker, (d.d. Sveaborg 13 jan. 1790) aan Meijerfelt met daarin een antwoord op zijn verzoek, of de zieken van de marine niet samen met hun veldsnijders konden worden overgebracht naar het veldhospitaal van het leger, laat zien dat de ziekenhuizen in Sveaborg overvol waren en dat er ook een groot tekort was aan veldsnijders.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

\u00d6veramiralen, greve A. Ehrensv\u00e4rd, som i april 1789 fr\u00e5n Sverige anl\u00e4nt till Sveaborg f\u00f6r att \u00f6vertaga bef\u00e4let \u00f6ver :sk\u00e4rg\u00e5rdsflottan, synes varit l\u00e5ngt ifr\u00e5n till- fredsst\u00e4lld med f\u00f6rh\u00e5llandena inom densamma, vilket framg\u00e5r ur ett brev till Meijerfelt av d. 27 maj. Han s\u00e4ger:
\n<\/span><\/td>\n		\n

De schout-bij-nacht, graaf A. Ehrensv\u00e4rd, die in april 1789 vanuit Zweden in Sveaborg aankwam om het bevel over de archipelvloot op zich te nemen, lijkt verre van tevreden te zijn geweest met de omstandigheden binnen die vloot, zoals blijkt uit een brief aan Meijerfelt d.d. 27 mei. Hij zegt:<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n

Han hade redan tidigare tvenne g\u00e5nger, d. 13 mars och 10 maj, genom greve Meijerfelt anh\u00e5llit om garnisonens f\u00f6rst\u00e4rkning till 2,000 man infanteri och 300 man artilleri, en styrka som alltid, \u00e4ven under fredstid, varit d\u00e4r f\u00f6rlagd.<\/span><\/td>\n\n

Hij had al twee keer eerder, op 13 maart en 10 mei, via graaf Meijerfelt om versterking van het garnizoen verzocht met 2.000 infanterie en 300 artillerie, een strijdmacht die daar altijd, zelfs in vredestijd, gelegerd was.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

K.E.\u00a0Lind\u00e9n, \u201cF\u00f6rh\u00e5llenden och sjukv\u00e5rd under kriget i Finland 1788-1790\u201d, Bidrag till k\u00e4nnedom av Finlands natur och folk, \u00a0Finska vetenskaps-societeten, Helsingfors 1920. (Conditie en gezonheidszorg tijdens de oorlog in Finland 1788-1790) Meijerfelt, Johan August, greve (1725\u20141800), general, sedermera f\u00e4ltmarskalk. Pag. 6 40. Konungens brev till Meijerfelt r\u00f6rande bristernas avhj\u00e4lpande. 40. De brief van de koning aan … Verder lezen Lind\u00e9n<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-49220","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49220","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=49220"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49220\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":49984,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/49220\/revisions\/49984"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=49220"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}