{"id":3438,"date":"2017-03-26T18:19:50","date_gmt":"2017-03-26T18:19:50","guid":{"rendered":"http:\/\/celinevonmeijenfeldt.nl\/?page_id=3438"},"modified":"2023-05-01T16:44:20","modified_gmt":"2023-05-01T16:44:20","slug":"atterbom","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/?page_id=3438","title":{"rendered":"Atterbom"},"content":{"rendered":"

Per Daniel Amadeus Atterbom, “Samlade Skrifter\u201d, deel 3, VI:II, \u201cSvenska Siare och Skalder eller grunddragen af Svenska Vitterhetens h\u00e4fder\u201d, \u00d6rebr\u00f6 1863<\/strong><\/p>\n

Pag. 7-8<\/span><\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Huru \u00e4n h\u00e4rmed var: s\u00e5 \u00f6ppnade sig \u00e5r 1777 ett nytt och l\u00f6ftesrikt v\u00e4gstycke af den med s\u00e5 mycken uppmuntran betr\u00e4dda banan. “Originale f\u00f6rfattare”, s\u00e4ger Rosenstein, “kunna tr\u00e4ffas p\u00e5 alla st\u00e4llen; men knappt l\u00e4rer n\u00e5got land kunna framvisa i vitterheten n\u00e5gon f\u00f6rfattare af en allm\u00e4n, stadgad och fullkomnad smak, som icke tillbragt en betydlig del af sin lefnad i hufvudstaden”. Kellgren \u2014 forts\u00e4tter han \u2014 “s\u00f6kte derf\u00f6re af \u00f6fvertygelse tillf\u00e4lle att f\u00e5 vistas i Stockholm; och fick ett af de \u00f6nskeligaste i sin st\u00e4llning och f\u00f6r sitt \u00e4ndam\u00e5l, d\u00e5 han emottog till undervisning d\u00e5varande general-l\u00f6jtnanten (sedermera f\u00e4ltmarskalken) grefve Mejerfelts tvenne s\u00f6ner”. Hans rykte hade f\u00f6reg\u00e5tt honom, och ej l\u00e4tteligen kunde n\u00e5gon ung f\u00f6rfattare, i hans villkor, under gynnsammare omst\u00e4ndigheter i hufvudstaden upptr\u00e4da. Redan prisad skald just i den rigtning, som d\u00e5 inom dess tongifvande kretsar var den h\u00f6gsta s\u00e4llskapsbildningeus egen, hade han \u00e5dagalagt genom \u00e4fven inf\u00f6r dessa kretsar fullgiltiga prof, att hans s\u00e5ngm\u00f6 egde allt det l\u00e4tta och ofta tillika l\u00e4ttf\u00e4rdiga behag, hvars anda och uttryck var f\u00f6r dem det yppersta af vitterhetens v\u00e4rden. De saknade der, visserligen, en enda \u2014 och hufvudsaklig \u2014 f\u00f6rtjenst: Frankrikes tungom\u00e5l; men s\u00e5 l\u00e5ngt m\u00f6jligt var att finna n\u00e4gon ers\u00e4ttning i en f\u00f6rsvenskad fransyskhet, hade ingen f\u00f6re, ingen jemte honom i Sverige lefvande poet framburit en s\u00e5dan i finare och l\u00e4ckrare verser. Desto djupare m\u00e5ste det inverka p\u00e5 hans n\u00e4stf\u00f6ljande utvecklingsg\u00e5ng, att det hus, hvars medlem han blef, var ett af de b\u00e5de f\u00f6rn\u00e4maste och smakfullaste i det Stockholm, som d\u00e5 \u00e4nnu, till alla delar, sjelft var \u2014 Gustaf den tredjes. V\u00e4l har grefve Mejerfelt blifvit af en samtiding * ) be skrifven s\u00e5som ” en l\u00e5ng , ful , obetydlig man , som icke blott ar betade att vara ansedd f\u00f6r favorit , utan lopp derefter ” : men deremot var grefvinnan den s\u00e5som en af hofvets sk\u00f6naste pryd nader namnkunniga Lovisa Wrede – Sparre ; en af de trenne grefliga gracer , som kort derefter af Kellgren besj\u00f6ngos i det . afundade lofqv\u00e4det ” Gratiernas D\u00f6pelse ” .
\n* ) Memoir – f\u00f6rfattaren Ehrensv\u00e4rd <\/span><\/td>\n		\n

Hoe het ook zij, in 1777 opende zich een nieuw en veelbelovend deel van de weg op het met zoveel aanmoediging betreden pad. “Originele schrijvers”, zegt Rosenstein, “zijn overal te vinden; maar bijna geen enkel land kan aan het publiek een schrijver van een algemene, gevestigde en geperfectioneerde smaak presenteren, die niet een aanzienlijk deel van zijn leven in de hoofdstad heeft doorgebracht” . Kellgren – vervolgt hij – “ging daarom uit overtuiging op zoek naar een mogelijkheid om in Stockholm te blijven voor onderwijs aan de twee zonen van kuitenant (later veldmaarschalk) graaf Mejerfelt “. Zijn reputatie was hem vooruitgegaan, en het was niet gemakkelijk voor een jonge schrijver, in zijn toestand, onder gunstigere omstandigheden in de hoofdstad, om te verschijnen. Reeds een geprezen dichter juist in die richting, die destijds binnen zijn toongevende kringen eigen was van de hoogste maatschappelijke formatie, had hij door nog voor deze kringen leraren geopenbaard, dat zijn zingende vrouw alle gemakkelijke en vaak ook gemakkelijk plezier, wiens geest en uitdrukking voor hen de hoogste van de waarden van wijsheid waren.\u00a0<\/span>Ze misten daar, toegegeven, \u00e9\u00e9n enkele – en belangrijkste – verdienste: de taal van Frankrijk; maar voor zover het mogelijk was een vervanging te vinden in een Zweeds Frans, had geen dichter v\u00f3\u00f3r hem, geen dichter die in Zweden woonde zoals hij, zoiets in fijnere en heerlijkere verzen geproduceerd. Het feit dat het huis waarvan hij lid werd een van de meest vooraanstaande en smaakvolle in Stockholm was, dat toen nog in alle opzichten hetzelfde was – dat van Gustaf de Derde – moet een des te diepere uitwerking op zijn volgende ontwikkelingsgang.\u00a0<\/span>Welnu, graaf Mejerfelt werd door tijdgenoot Ehrensv\u00e4rd beschreven als “een lange, lelijke, onbeduidende man, die niet alleen graag als favoriet werd beschouwd, maar daar achterheen lipe”: maar aan de andere kant was de gravin een van de mooiste ornamenten van het hof, de vermaarde Lovisa Wrede-Sparre; een van de drie gracieuze gratie\u00ebn, die Kellgren er kort daarna in bezong in zijn lofrede “de gratie\u00ebn geoopt”.<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n

Pag. 14<\/span><\/a><\/span><\/p>\n\n\n\n
Det har blifvit sagdt ( och \u00e4r visst icke osannolikt ) , att hans personliga f\u00f6rh\u00e5llande till konungen inleddes genom en anbefallning fr\u00e5n den vackra grefvinnan Mejerfelt .<\/span><\/td>\n\n

Er is gezegd (en het is zeker niet onwaarschijnlijk) dat zijn persoonlijke relatie met de koning tot stand kwam door een aanbeveling van de mooie gravin Mejerfelt.\u00a0<\/span><\/p>\n<\/td>\n<\/tr>\n<\/tbody>\n<\/table>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Per Daniel Amadeus Atterbom, “Samlade Skrifter\u201d, deel 3, VI:II, \u201cSvenska Siare och Skalder eller grunddragen af Svenska Vitterhetens h\u00e4fder\u201d, \u00d6rebr\u00f6 1863 Pag. 7-8 Huru \u00e4n h\u00e4rmed var: s\u00e5 \u00f6ppnade sig \u00e5r 1777 ett nytt och l\u00f6ftesrikt v\u00e4gstycke af den med s\u00e5 mycken uppmuntran betr\u00e4dda banan. “Originale f\u00f6rfattare”, s\u00e4ger Rosenstein, “kunna tr\u00e4ffas p\u00e5 alla st\u00e4llen; men … Verder lezen Atterbom<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3438","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3438","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3438"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3438\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":55913,"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3438\/revisions\/55913"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meijenfeldt.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3438"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}