Familienaam

Doorgaans zijn er vier manieren die familieonderzoekers gebruiken om leden in kaart te brengen. Twee daarvan stijgen van het heden op naar het verleden: (1) een stamreeks van vaders ofwel moeders of (2) een kwartierstaat van zowel vaders als moeders. Twee andere onderzoeksmethoden dalen van het verleden neer naar het heden: (3) een genealogie van alle zonen of (4) een parenteel van alle zonen en dochters.

Dit onderzoek hanteert geen van deze vier methoden, maar kiest voor een vijfde benadering: naamdragers. Dat komt voort uit de in de openingspagina gestelde vragen. Omdat de  hier gebruikte methode toch het meeste op een genealogie lijkt wordt die term hier verder gebezigd.

In Noord-West-Europa geeft de vader tot op heden zijn achternaam door aan zijn kinderen. Zonen dragen die naam hun hele leven, dochters zetten daar vaak de achternaam van hun echtgenoot voor. Het huidige namenrecht in Nederland geeft de vrijheid om andere keuzen te maken. Daardoor behouden steeds meer vrouwen en LHBTI-ers hun geboortenaam en/of geven die door aan hun kinderen. Een wetswijziging maakt het voor iedere Nederlander mogelijk de achternaam van zijn vader en/of moeder in vrije volgorde te kiezen.

Dit hoofdstuk is onderverdeeld in een paragraaf over de spelling, over de verklaring, over schrijffouten en over topografische overeenkomsten.