Spelfouten

De complexiteit van de familienaam nodigt uit tot spelfouten. De “eije”, de “f” en de “dt” leiden het vaakst tot verschrijvingen. In de onderzoek is hiermee rekening gehouden.

Opzettelijke verschrijvingen als mijnenveld, meidenveld, maaiveld en tal van andere grappige verbasteringen zijn bruikbaar voor bruiloften en partijen.

In diverse historische werken worden naamgenoten opgevoerd, die voor dit onderzoek van belang kunnen zijn, maar vanwege spelfouten buiten beschouwing moeten blijven. Hier volgt een bloemlezing.

Slag bij Kalisz

François-Marie Arout, beter bekend als Voltaire (1694-1778), schrijft in 1727 zijn Histoire de Charles XII. Daarin bespreekt hij de Slag bij Kalisz in 1706. De bevelhebber van het verliezende Zweedse leger was generaal Mardefeld, maar Voltaire haalt hem door de war met Meyerfeld.
Veel historische standaardwerken over veldslagen hebben deze fout overgenomen, bijvoorbeeld The modern part of an Universal History from the Earliest Account of Time compiled from Original Writers (deel XXXIII, London 1761, pag. 353), Rose’s Biographical Dictionary (deel X, London 1807, pag. 100) en Harbottle’s Dictionary of Battles, (London 1971. pag. 140).
In Histoire de l’Empire de Russie sous Pierre le Grand van 1768 maakt Voltaire deze fout niet langer en heeft het over generaal “Maderfeld”, maar uitgever Beuchot corrigeert Voltaire in 1828 op eigen gezag door toch weer “Meyerfelt” te schrijven. In een voetnoot corrigeert hij verder: “il avait appelé Meyerfeld, et dont le véritable nom est Meyerfelt”.

Vredescongres Münster

Johann Friedrich Gauhe schrijft in 1747 zijn standaardwerk Des Heil. Röm. Reichs Genealogisch-Historischen Adels-Lexici (Leipzig 1747, deel II, pag 727-728). Daarin noemt hij een Keulse gezant op het vredescongres van Münster in 1646. “Der erste den wir anführen können, ist Dietrich Hermann von Meyerfeld, Chur-Cöllnischer geheimder Rath und An 1646 gevollmächtigter Gesanter auf dem Friedens-Congress zu Münster.”
Alle genealogisch-heraldische standaardwerken nemen de fout over, tot Von Ledebur’s correctie in zijn Adelslexicon der Preussischen Monar­chie (Berlin 1855, deel III, pag. 310).
Het wordt nog mooier als de documenten van Münster er bij worden gehaald. In J.G. von Meiern, Acta Pacis Westphalicae Publica oder Westphälische Friedens-Verhandlungen und Geschichte, Hannover 1734, staat op pag. 55 als 38e onderhandelaar “Dieterich Hermann Meerfeld, zu Westerwinckel und Hinckelsteig, Chur-Cöllnischer Rath und Münsterischer Cantzlar, Cammer-Rath und Drost zu Walbeck, Chur-Cöllnischer Abgesandter: votiret auch wegen Berchtolsgaden und Stablo.”

Volkerenslag Leipzig

In hun Histoire Philisophique et Politique de Russie (Paris 1830, deel 5, pag. 438) beschrijven J. Esnaux en Chennechot de slag bij Leipzig van 16 tot 18 oktober 1809 van de geallieerden tegen Napoleon. Daarin bespreken zij de gevangenneming van een aantal geallieerden aan het begin van de slag. Onder hen was de Oostenrijks-Hongaarse generaal graaf Maximilian Friedrich von Merveldt (1764-1815), maar zij noemen hem Meyerfeld. Voor zover bekend is deze fout door anderen niet overgenomen.