Familienaam

Doorgaans zijn er vier manieren die familieonderzoekers gebruiken om leden in kaart te brengen. Twee daarvan lopen van het heden terug naar het verleden: (1) een stamreeks van vaders ofwel moeders of (2) een kwartierstaat van zowel vaders als moeders. Twee andere onderzoeksmethoden gaan van het verleden naar het heden: (3) een genealogie van alle zonen of (4) een parenteel van alle zonen en dochters.

Dit onderzoek hanteert geen van deze vier methoden, maar kiest voor een vijfde benadering: naamdragers. Dat komt voort uit de in de openingspagina gestelde vragen. Omdat de  hier gebruikte methode toch het meeste op een genealogie lijkt wordt die term hier verder gebezigd.

In het verleden was het gebruik dat de zoon de achternaam van zijn vader zijn leven lang droeg en doorgaf aan zijn zonen en dochters. De dochter droeg  de achternaam van haar vader en nam bij haar huwelijk de naam van haar man over of voegde die toe; zij gaf haar geboortenaam niet mee aan haar kinderen. Het namenrecht geeft vrijheid aan man, vrouw en  de kinderen om andere keuzen te maken. Dankzij erkenning van rechten van vrouwen en homosexuelen behouden vrouwen na hun huwelijk vaker hun geboortenaam en krijgen kinderen vaker hun moedersnaam. Dit heeft er in de praktijk toe geleid dat het aantal vrouwen met de naam Von Meijenfeldt relatief is toegenomen.

Dit hoofdstuk is onderverdeeld in een paragraaf over de spelling, over de verklaring, over schrijffouten en over topografische overeenkomsten.