Familienaam

Doorgaans zijn er vier manieren die familieonderzoekers gebruiken om leden in kaart te brengen. Twee daarvan lopen van het heden terug naar het verleden: (1) een stamreeks van vaders ofwel moeders of (2) een kwartierstaat van zowel vaders als moeders. Twee andere onderzoeksmethoden gaan van het verleden naar het heden: (3) een genealogie van alle zonen of (4) een parenteel van alle zonen en dochters.

Dit onderzoek hanteert geen van deze vier methoden, maar kiest voor een vijfde benadering: naamdragers. Dat komt voort uit de in de openingspagina gestelde vragen. Omdat de  hier gebruikte methode toch het meeste op een genealogie lijkt wordt die term hier verder gebezigd.

In Noord-West-Europa leidt de keuze voor de achternaam vanzelf tot meer aandacht voor mannen dan voor vrouwen. De zoon draagt zijn leven lang de achternaam van zijn vader en geeft die door aan zijn zonen en dochters. De dochter draagt  de achternaam van haar vader en neemt bij haar huwelijk de naam van haar man over of voegt die toe; zij geeft haar geboortenaam niet mee aan haar kinderen. Toch geeft het namenrecht vrijheid aan man, vrouw en  de kinderen om andere keuzen te maken. Vrouwen en homosexuelen maken steeds vaker gebruik van het recht hun geboortenaam na het huwelijk te behouden en aan hun kinderen mee te geven, waardoor het aantal vrouwen met de naam Von Meijenfeldt relatief is toegenomen.

Dit hoofdstuk is onderverdeeld in een paragraaf over de spelling, over de verklaring, over schrijffouten en over topografische overeenkomsten.