3.2.1. Militairen en bestuurders

Het adellijk geslacht Von Meyenfeld wordt voor het eerst genoemd in 1780. Dan koopt een baron met die naam, afkomstig uit Zwitserland, met de militaire rang luitenant, een oude burcht op de Desenberg tussen Warburg en Rösebeck. Bij de burcht hoort een landhuis en 80 morgen grond. Hij koopt het van de erfgenamen van een uitgestorven tak van het geslacht Von Spiegel en moet daarover een procedure aan het Hof van Paderborn voeren tegen hun curator Justizkommissar Neukirch. (1) De burcht wordt door de baron uitgebouwd en voor de landbouw geschikt gemaakt.

Er is wel wat te zeggen deze baron te verbinden met het Hessische geslacht Von Meyerfeld, bijvoorbeeld een (buitenechtelijke) zoon van de toen ongehuwde 34-jarige (Wilhelm) August Friedrich Ludwig Carl Ernst von Meyerfeld of diens toen eveneens ongehuwde en militaire 29-jarige broer Friedrich (August).

Zoon August Wolfgang Julius von Meyenfeld wordt in 1793 in Zwitserland geboren. Hij is ook militair, klimt op tot de rang van kapitein in het Pruisische leger en woont op Rösebeck. Tussen 1811 en 1841 is hij burgemeester van Rösebeck. Hij schrijft systematische en precieze verslagen, zoals een kritische geschrift over de Burgerschutterij en lovende woorden over de Vrijwillige Brandweer. In de jaren veertig is hij in processtukken terug te vinden over jachtrechten en als gerechtelijk taxateur inzake een onrechtmatige grenswijziging. August overlijdt in 1848.

August huwt Emilia Scholing in 1806. Hij is dan 13 jaar oud en zijn vrouw 11 jaar. Dat is wel erg jong, maar in adellijke kring zijn vroege huwelijken niet ongebruikelijk. Maar veel minder gebruikelijk en bijna onmogelijk is al in 1809 een eerste kind krijgen, als de moeder 14 jaar oud is dus. Vermoedelijk kloppen de jaartallen niet.

Het jongste kind Julius huwt op 30-jarige leeftijd barones Caroline von Gilsa. Ook hij krijgt 4 kinderen maar overlijdt voordat zij volwassen zijn. Zoon Adolph is gehandicapt en verblijft in een zorginstelling. De weduwe hertrouwt Joseph Weber, die het familielandgoed commercieel gaat uitbuiten. De moeder van de weduwe, barones Sophie von Lewila, inmiddels gescheiden van Ludwig von Gilsa, is hierdoor zo geschokt dat ze de jongste zoon adopteert.

 

  1. Landesarchiv Nordrhein-Westfalen, A264 Fürstbistum Paderborn Geheime Kanzlei, Nr. 118.