3.1.2. In de rijksadelstand

Predikant Hans Georg Meyer (1674-1731) vertrekt rond 1700 uit Bazel om hofmeester te worden bij baron von Dörnberg in Hessen. In 1704 werkt hij in Halle en in 1706 is hij terug in Bazel. Daarna gaat hij opnieuw naar Hessen om huisleraar te worden bij de graven Liepe-Schaumberg. Op 16 april 1712 trouwt hij in de hoofdstad Kassel met de daar geboren Helena Sophia Berisch (1694-1740). Dat jaar wordt hij beambte bij baronesse von Dörnberg tot zijn dood. Hij is lid van de Raad van Hes­sen-Kassel. In 1717 worden hij, zijn vrouw en kinderen burger van Bazel in 1717. Zijn moeder is al een tijd weduwe en komt met het gezin in Breitenbach wonen waar zij in 1728 overlijdt.

Hans Georg heeft elf kinderen. Het negende kind is Wilhelm Ludwig (1723-1804). De zoon boekt goede schoolresultaten en de vader verheugt zich al op een universitaire opleiding. Omdat de vader plotseling overlijdt als zijn zoon nog maar 8 jaar oud is, ziet de laatste kans zijn koers te verzetten naar een militaire carrière, die pas op zijn 19de levensjaar van start kan gaan. De troepen van de Landgraaf van Hessen-Kassel laten zich in die tijd inhuren op het Europese krijgstoneel. Dat betekent in Engelse dienst om Schotse onlusten te onderdrukken of in Beierse dienst onder keizer Karel VII. Hij kiest voor het eerste oorlogsfront. Vervolgens neemt hij in de periode 1742-1748 aan veldtochten en veldslagen deel in de Oostenrijkse Successieoorlog. Hij is in deze beperkte oorlogshandelingen opgeklommen tot kapitein.

In 1754 wordt Wilhelm Ludwig  vanuit Hanau naar Gelnhausen gezonden, omdat deze aan de graven van Hanau verpachte stad zich ongehoorzaam gedraagt als ware het een vrije rijksstad. Een kwartier rijden van die stad ligt het kasteel Altenhaβlau. Hij wordt voorgesteld aan de enig erfgename Charlotta von Drach, huwt haar eind 1755 en gaat op het slot wonen.

In 1756 is Wilhelm Ludwig opgeklommen tot Eerste Luitenant in Prinz-Isenburg. Ondanks zijn wens om zijn militaire loopbaan te vervolgen, weet zijn jonge vrouw hem er van te overtuigen een rustiger leven op Altenhaβlau te komen leiden. Op zijn verzoek wordt hij uit zij  infanterieregiment ontslagen. Tot zijn dood blijft hij Heer van Altenhasslau. In 1740 had hij overigens al Pfalz-Neuburg gekocht.

Wilhelm Ludwig  wordt op 15 maart 1757 door keizer Frans I in de rijksadelstand verheven. Het wapen en de naam onder­gaan sterke wijzigingen. De nieuwe naam luidt Meyer von Meyerfeld. De nako­melingen laten vervolgens Meyer ongeoorloofd maar onbe­streden uit de naam weg. Als redenen voor de adelstand worden de krijgsverrichtingen genoemd, maar zijn huwelijk in hoge kringen speelt ook een rol.

Hessen-Kassel wordt in de Zevenjarige Oorlog door de Fransen bezet. Er worden aan het tot dan lastenvrije Altenhaβlau zware belastingen opgelegd en er ontstaat gebrek aan voedsel. Hierdoor sterven twee van zijn vier kleine kinderen. Zijn vrouw is kort daarna op 36–jarige leeftijd slachtoffer van een roodvonkepidemie.

Wilhelm Ludwig besluit na een aantal jaren een tweede huwelijk te sluiten om de opvoeding van zijn twee zoons en het onderhoud van het landgoed te verbeteren. In 1766 trouwt hij een bezitloze vrouw uit het geslacht Freu­denstein. In plaats van zich met de haar toebedachte taken bezig te houden doet zij haar naam eer aan door zich in het uitgaansleven van Gelnhausen te storten. Een oudere zuster van Wilhelm Ludwig neemt de taken op zich en wat volgt is een langdurige rechtszaak om tot een echtscheiding te komen.

Wilhelm Ludwig krijgt uiteindelijk zeven kinderen kinderen. Twee zoons uit zijn eerste huwelijk zetten ieder een tak op: Wilhelm August en August Friedrich.