1.1.3. Te onderscheiden Meijers

De Zweedse koning wilde met de naam Meijerfeldt onderscheid maken met andere families Meijer in zijn rijk. Met welke precies? Voor het verdere onderzoek is dat wel zo handig om te weten. Het Zweedse rijk omvat dan mede Pommeren-Wismar-Bremen/Verden, Finland, Estland en Letland. Gelukkig gaat het alleen om adellijke naamgenoten, want met deze naam zouden anders duizenden personen de revue moeten passeren.

Een eerste gevonden geslacht is dat van Valentin Meijer (1601-1675), die bijna 30 jaar eerder (op 7 augustus 1746) in de Zweedse adelstand wordt verheven met de naam Von Meijer. Hij is in Zweedse militaire dienst getreden en opgeklommen tot kolonel over een Duits regiment. Twee jaar vóór Meijerfeldt komt hij naar Riga om daar commandant van de stad te worden. In 1660 is hij generaal-majoor in de Slag bij Mittau tegen Schülenburg. Zijn ouders zijn Eberhard (1572-1643), goudsmid in Riga en Anna Moller, dochter van goudsmid Valentin Moller. Zijn grootvader Barthold Meijer (-1590) is in 1558 burgemeester van Riga.

Een hieraan verwant geslacht Von Meijer uit het huis Duhrenhof (Dūres) is in 1788 in de adelstand van het Duitse Rijk verheven.

Vergelijking van de wapens van Meijerfelt, Von Meijer en de Duhrendorfse Meijer levert één overeenkomst op:  de sikkel. Bij Meijerfeldt gaat het om één sikkel met gewapende arm, bij Von Meijer om twee rechtopstaande sikkels en bij Duhrendorf om één rechtopstaande sikkel.

image023 meijer wapen 1646 Meyer wapen 1788
Meijerfelt 1674 Von Meijer 1646 Von Meijer 1788

Meijerfeldt en Von Meijer blijken verwant. Zij trouwen ieder met dochters van de broers en muntmeesters Mårten en Henric Wulf. Zoals bekend huwt Meijerfelt met Catharina Mårtendotter Wulf en Valentin met Anna, dochter van Henric Wulf geadeld Wolffenskiöld, weduwe van Peter Heltscher geadeld Rosenbom. (1)

De broer van Valentin von Meijer, Bartolomäus, is van 1649 tot zijn overlijden in 1656 predikant in het Lijflandse Wenden. Eén van diens zonen is Berthold Meijer (1659-1710), in 1688 geadeld met de naam von Meijercrantz, in Zweden niet geïntroduceerd. Deze gebruikt daar het wapen van zijn oom Valentin, maar in Lijfland een nieuw wapen met twee sikkels in boven- respectievelijk ondervlak van de plaat. Zonder uitleg wordt ook hier een verbinding met Meijerfelt gelegd, naar moet worden aangenomen  eveneens omdat Valentin in de familie Wulf was getrouwd. (2)

Vermelding verdient nog Evert Johan Meijer (1657-1732). Hij wordt in 1657 geboren tijdens een Russische belegering van Riga, kort nadat zijn in Oldenburg geboren vader Johan Meijer (1626-1656) in Zweedse dienst dodelijk gewond raakt. Evert Johan treedt ook in Zweedse militaire dienst en wordt 15 jaar na Meijerfelt (op 25 januari 1689) in de Zweedse adelstand verheven. Vermoedelijk om dezelfde reden krijgt hij een andere naam: von Meijerhelm. In zijn wapen staan geen sikkels maar – het laat zich raden – helmen.

De duizenden Meijers in de Baltische gebieden die niet tot de Zweedse adel behoren worden ook niet aan het Zweedse geslacht verbonden. Zo komt in de erfboeken van Riga in 1377 de zin voor “a Johanne Meyen filio Henrici Meyen”. (3) De naam Meijer komt in Riga voor in de periode 1462-1514 en in Reval (Tallinn) in de periode 1492-1501. In de jaren 1631 en 1635 is er een Zweedse handelsvertegenwoordiger in Riga met de naam Hindrich Meijer. Pastor Barthold Meijer krijgt bij Wendula von Helmersen op 8 januari 1659 een zoon Heinrich Meijer, die met Anna v. Damm (1667-1710) huwt en overlijdt in 1685.

 

1. A.A. von Stiernman, Svecia Illustris koppelt Meijerfelt aan “Anna Catharina Wolfenskiöld”, dochter van “Henric Mårtenson Wulf adlad Wolfenskiöld”. Kohlhaas houdt er aan vast dat Catharina een dochter van Mårten Wulf is, maar stelt bovendien dat Valentin von Meijer’s vrouw Anna een dochter van Mårten Wulf is.
2. G. Bergmann, “Geschichte von Livland”,  Leipzig 1776. A.W. Hupel, “Topographische Nachrichten von Lief- und Ehstland”, deel 3, Riga 1782, pag. 251, en “Der Nordischen Miscellaneen”, deel 4 (J.B. Fischer’s Beyträge und Berichtigingen zu Hrn. F.K. Gadebusch livländischer Bibliothek), Riga 1782, pag. 103.
3. L. Feyerabend, “Die Rigaer und Revaler Familienamen im 14. und 15. Jahrhun­dert”, Köln/Wien 1985, Quellen und Studien zur baltische Geschichte, deel 7, pag. 164 en 258.1.